Kamil

Japonia podejmuje ostre, ale konieczne decyzje.

Netflix ma dziwną manierę wrzucania znienacka mocnych, czasami niszowych, czasami niemal retro, japońskich tytułów do swojego katalogu. Znalazłem ostatnio kilka perełek, więc w temacie „Japonia na Netflixie", na wolny wieczór lub kilka, krótka lista nieoczywistych poleceń. IWGP - Ikebukuro West Gate Park Kultowy serial z 2000 roku, w którym śledzimy losy młodego łobuza z tytułowej dzielnicy. Sama historia ok, ale poza tym to unikalny wgląd w podziemno-huligańskie Tokio przełomu wieków, kultowa rola Tomoya Nagase, ciekawy, gangstersko-młodzieżowy język. Kopalnia wiedzy o trochę innej stronie Tokio z tych lat. Fajna obsada. Kurosagi - Black Swindler Kolejny serial, tym razem 2006 rok. Pierwsza lub jedna z pierwszych głównych ról ówczesnego pięknego chłopca japońskiej telewizji, Tomohisy Yamashity znanego szerzej jako YamaP. Historia przybliża losy tytułowego „czarnego oszusta”, który oszukuje innych oszustów ratując pierwotnie oszukanych - taki trochę Robin Hood. Aktorzy grają totalne drewno, montaż jak w Klanie, ale to znów okno na Japonię już minioną, ale sprzed niedawna, a dodatkowo obsada z wieloma głośnymi nazwiskami. Fajnie obejrzeć w kontraście, do nowego na Netflixie (i poza końcówką też świetnego) Tokyo Swindlers - przez dwie dekady Japonia w kategorii „drama” zrobiła kolosalny postęp. Kaiji Teraz anime z tych samych lat co wyżej, dwa sezony, ponad 50 odcinków. Co wyróżnia Kaijiego, to BARDZO unikalna kreska autora komiksu Nobuyuki Fukumoto. Co więcej, to w pełni dla dorosłych historia o hazardzie też mocno półświatkiem przesiąknięta. Ta seria chyba nigdzie poza Japonią nie zdobyła względnej popularności, jak zobaczyłem na polskim Netflixie, to przyznam, byłem w szoku. Warto sprawdzić, czy nie wciągnie nas coś innego. Może kiedyś doczekamy się zabawno-absurdalnego spinoffa Tonegawa Kanrikyoku od tego samego autora. Hayao Miyazaki and the Heron To zupełnie świeża pozycja. Sugeruje, że obrazuje po prostu powstawanie najnowszego dzieła Studio Ghibli, „Chłopca i czaplę”, ale to nie do końca tak. Nie musicie nawet najnowszego filmu oglądać, a jeśli jesteście po prostu fanami studia i pana Miyazakiego, to też unikalny wgląd w jego codzienną pracę czy relację ze śp. Isao Takahatą, który dla Miyazakiego był chyba najważniejszym mentorem. Mam nadzieję, że się przyda.

Możecie, drodzy i drogie Swifties, podziękować mi, @8bitspell i @_flyb0y za sprowadzenie Tay do Polski. Jeszcze gdy większość z Was mówiła na chleb "bep", my na BLIPIE(taki Twitter dla dla elity) już manifestowaliśmy #TAYLORSWIFTCOMETOPOLAND #WarsawTSTheErasTour Nie ma za co.