Азербайджанский депутат недоволен финансированием русского сектора из госбюджета haqqin.az/newsarchive/398557. Вопрос к депутату - По какой программе обучаются в русском секторе?
3
2
124
Lev Aliyev retweeted
“Ve por el mundo. Es más fantástico que cualquier sueño”
Ray Bradbury
#FraseDelDía ✍️
Y en el 2027, destino Azerbaiyán😍
Para disfrutar rincones de nuestro país como Lahic🇦🇿
youtube.com/watch?v=tpq2eDdC…
#video #Turismo #viajes
Lev Aliyev retweeted
По количеству миллиардеров мы, всего за несколько лет, с легкостью обогнали Японию и Германию, а теперь догоняем США.
Это говорит о том, что воровать намного легче, чем зарабатывать.
Lev Aliyev retweeted
Преступление без наказания.
Ровно 35 лет назад непросыхающий Ельцин подмахнул Указы о разграблении страны.
Суть указов, состряпанных под диктовку запада - переход к капитализму, т.е. декоммунизация.
Ворьё обогащалось
Народ нищал
А РФ превратилась в сырьевой придаток - как РИ
Lev Aliyev retweeted
Saha (Yakut) Türklerine ait geleneksel ağız kopuzu enstrümanı ile Kapadokya’nın eşsiz gün batımı manzarasında sergilenen epik performans.
Lev Aliyev retweeted
Azerbaycan Turku olarak diyorum Turkiye benim Canim Kanim ve Kardes ulkemdir.Karabag savasi zamani Turk devleti ve 85 mil halki 🇦🇿 destek verdi Turk halkina sonsuz tesekkur ederiz🇦🇿❤🇹🇷
ama siz ermeniye destek verdiniz. Yunanistan benim icin Avropa ulkesinden biri bu kadar..
Lev Aliyev retweeted
“Şantiyeye bir beton mikseri girer.
Şoför daha motoru durdurmadan biri yanına gelir, betona bakar.
Beğenmezse?
Geri gider. Yol gelinmiş, saat geçmiş, parası konuşulmuş… fark etmez. Geri.
Sonra demir gelir. Onu da sayar. Kendi eliyle, tek tek.
Yani… böyle biriyle çalışmak kolay iş değil. Ustalar da bunu ondan saklamamış. İlk tanıştıklarında yüzüne söylemişler: “Biz dışarıdan sizin için uyuz bir insan olduğunuzu duyduk.”
Sonra 6 Şubat 2023 geldi.
Gece 04.17. Antakya sabaha başka bir şehir olarak uyandı. Mahalle mahalle, yüzlerce bina yerle bir oldu.
O “uyuz” adamın yaptıkları ise ayaktaydı.
Kerem Apartmanı. Selim Apartmanı. Sema Blokları. Odabaşı Ortaokulu. Defne’deki Cengiz Topel İlkokulu…
Ailesiyle Antakya’da yaptıkları 12 apartman ve 3 kamu binası. O gece o apartmanlarda uyuyanlar sabahı gördü.
İnşaat mühendisi Mustafa Ergüvenoğlu.
Sırrını sordular, ortada bir sır yokmuş. Her binanın başında kendisi durmuş. Kendisi yoksa bir teknik elemanı başındaymış. Bozuk betonu neden geri yolladığını anlatırken “Sonuçta ben bunu parayla satın alıyordum” diyor. Bir de babası var… “Bilime inanan babam en büyük rehberimdi.”
Dürüst olmak lazım: İki hafta sonra gelen 6.4'lük depremde binalarından biri, Yüksel Apartmanı, ağır hasar aldı. Yıkılacağını da kendisi söyledi. Saklamadı.
Şimdi düşününce… asıl ağır cümlesi başka.
“Hapis denen şeyden korkmam, yatılır çıkılır.”
Korktuğu şey hapis değilmiş. Bir insanın ölümüne sebep olmanın vicdanda bırakacağı yükmüş.
Bu ülkede bir binanın ayakta kalması haber oldu.
Oysa haber olması gereken yıkılmasıydı… “
Lev Aliyev retweeted
El 15 de noviembre de 1991, el criminal Boris Yeltsin, el esbirro elegido por EEUU para desmantelar la industria soviética, firmaba 10 decretos y resoluciones para imponer la "terapia de choque" y la instauración total del capitalismo en Rusia.
Esto significó la liquidación y la venta al mejor postor de toda la industria del pais soviético, que tanto esfuerzo se había construido en el socialismo, además de que:
-La población pobre de Rusia pasó de 2,2 millones en 1987 a 72 millones en 1995, en apenas 8 años.
-En 1992, los trabajadores rusos consumían un 40% menos que en 1991.
-1/3 de toda la población de Rusia cayó en la pobreza y el desempleo, las cuotas más altas desde principio de siglo.
-El producto interior bruto de Rusia cayó un 40% con la privatización masivas de las medidas llevadas a cabo por Yeltsin.
-Los salarios de los trabajadores rusos se redujeron al 50%.
-El 70% de la industria estatal soviética fue vendida al capital extranjero a precio de saldo.
-Para 1998, el 80% de las granjas rusas cayeron en quiebra y 70.000 fábricas estatales habían cerrado.
-Al menos 500.000 mujeres rusas fueron víctimas de trata de esclavas sexuales, la prostitución se convirtió en uno de los grandes negocios capitalistas tras la "liberalización" del pais.
-La drogadicción aumentó masivamente en el pais, incluso miles de niños se convirtieron en adictos por las calles, donde las mafias tomaron el control.
-La pedofilia y la trata infantil floreció en la Rusia post-soviética, aprovechándose de la situación de miseria y desprotección que trajo el capitalismo.
Lev Aliyev retweeted
Türkiye'deki COP31 iklim zirvesi için içinde milyarderler, teknokratlar, politikacılar olan 93 özel jet Antalya havalimanına iniş yaptı. Ardında devasa karbon izi bırakan elit kadro, halkın daha az karbon tüketmesi ve daha çok vergi ödemesi için çalıştı.
Lev Aliyev retweeted
«Adımız Tatar,
bedenimiz Türk!
Biz ayrı bir ırk değiliz,
biz Türküz!»
Mustafa Abdülcemil
Lev Aliyev retweeted
1970 yılında Avrupa’nın büyük bir derdi vardı.
Dünyanın yolcu uçaklarını büyük ölçüde Amerikalılar üretiyordu.
Pazarın sahipleri Boeing, McDonnell Douglas ve Lockheed gibi şirketlerdi.
Avrupa’daki havayolu şirketleri bile uçak satın almak için Amerikan şirketlerinin kapısını çalıyordu.
Aslında Avrupa’nın uçak üretecek mühendisleri, fabrikaları ve teknolojisi vardı. İngiltere, Fransa ve Almanya yıllardır havacılık sektöründeydi.
Ama Avrupa ülkeleri kendi aralarında rekabet ediyordu. Her ülke kendi uçağını üretmeye çalışıyor, bunun için milyonlarca dolar harcıyordu.
Amerikalılar ise çok daha büyük fabrikalara, daha fazla müşteriye ve daha güçlü bir üretim sistemine sahipti.
Avrupalılar böyle devam ederlerse yolcu uçağı pazarını tamamen Amerikalılara kaptıracaklarını düşündüler.
Bunun üzerine Fransa ve Batı Almanya bir araya geldi. İngiliz şirketleri de projeye katıldı. Ayrı ayrı uçak üretmek yerine güçlerini birleştirmeye karar verdiler.
1970 yılında Airbus kuruldu.
Planları basitti. Bir ülke kanatları, başka bir ülke gövdeyi, bir diğeri uçağın farklı parçalarını üretecekti. Böylece hem maliyetleri paylaşacaklar hem de Boeing gibi devasa şirketlerle rekabet edebileceklerdi.
İlk geliştirdikleri uçak A300 oldu.
Bu uçak iki motorlu, geniş gövdeli bir yolcu uçağıydı. O yıllarda büyük yolcu uçaklarının önemli bir bölümü üç veya dört motorluydu. Airbus ise daha az yakıt tüketen, havayolu şirketlerine daha az masraf çıkaran bir uçak üretmek istiyordu.
1972 yılında A300 ilk uçuşunu yaptı. 1974 yılında da Air France yolcu taşımaya başladı.
Ama işler Avrupalıların düşündüğü gibi gitmedi.
Çünkü havayolu şirketleri yıllardır Boeing ve Douglas uçaklarını kullanıyordu. Pilotlar bu uçakları tanıyor, teknisyenler bakımını biliyor, şirketler de Amerikan markalarına güveniyordu.
Airbus ise piyasaya yeni girmişti. Kimse kolay kolay milyonlarca dolar verip daha önce kullanmadığı bir markanın uçağını almak istemiyordu.
Bir de uçak değiştirince, yeni pilot eğitimi, yedek parça, bakım ekipmanı derken havayolu şirketlerinin ciddi masraf yapması gerekiyordu.
Airbus ilk yıllarında müşteri bulmakta çok zorlandı. Ürettiği uçakları satmak için dünyanın dört bir yanında havayolu şirketlerinin kapısını çalmaya başladı.
Sonunda 1977 yılında Amerikalı Eastern Air Lines şirketi Airbus A300’ü denemeye karar verdi.
Şirketin başında eski astronot Frank Borman vardı. Uçakları denediler ve performansından memnun kaldılar.
1978 yılında Eastern Air Lines, 23 adet A300 siparişi verdi.
Bu Airbus için çok önemliydi. Çünkü Boeing’in kendi ülkesindeki büyük havayolu şirketlerinden biri, Amerikan uçağı almak yerine Avrupa’da üretilen uçakları tercih etmişti.
Airbus artık Amerika’da da uçak satmaya başladı.
Bu sırada Avrupa’daki fabrikalar da büyümeye başladı.
Eskiden birbirleriyle rekabet eden Avrupa ülkeleri artık aynı uçağı üretmek için birlikte çalışıyordu.
Airbus büyüdükçe yeni uçaklar geliştirmeye devam etti.
2019 yılında Boeing, 737 MAX kriziyle uğraşırken Airbus tam 863 uçak teslim etti. Boeing ise aynı yıl sadece 380 uçak teslim edebildi.
2025 yılına geldiğimizde Airbus 793, Boeing ise 600 ticari uçak teslim etti.
Yani 1970 yılında Amerikan uçak üreticileriyle rekabet etmek için kurulan Airbus, 55 yıl sonra Boeing’den daha fazla uçak teslim eden bir şirket oldu.
Airbus’ın 2025 yılı sonunda köşede bekleyen tam 8.754 uçak siparişi vardı. Bunlar müşterilerin sipariş verdiği ama henüz teslim almadığı uçaklar.
Yani şirket hiç yeni sipariş almasa bile 2025 yılındaki üretim hızıyla elindeki siparişleri teslim etmesi yaklaşık 11 yıl sürüyor.
Bir zamanlar birbirleriyle yarışan Avrupalılar, güçlerini birleştirerek dünyanın en büyük uçak üreticilerinden birini ortaya çıkardı…























