آموزه های عمو فری 👑🇮🇷

کترینگ تحلیل و پرونده‌سازی؛ «پروفایل بده، سناریو تحویل بگیر!» 😂 آیا تا حالا یه ایده یا پیشنهاد مطرح کردید، ولی به‌جای اینکه درباره‌ی اصل حرفتون صحبت بشه، خودتون شدید موضوع تحلیل؟ یکی گفت «سایبریه». یکی گفت «پروژه‌ست». یکی گفت «دنبال فالوئر و مطرح شدنه». یکی گفت «می‌خواد لیدر بشه». یکی هم انگیزه‌ای براتون کشف کرد که احتمالاً خودتون هم تا اون لحظه از وجودش خبر نداشتید! 😂 چرا بعضی‌ها بعد از مدتی ترجیح میدن اصلاً چیزی نگن؟ چرا بعضی‌ها از کامیونیتی فاصله می‌گیرن؟ چطور یک اختلاف‌نظر ساده تبدیل به «پرونده» میشه؟ چرا گاهی به‌جای بررسی یک ایده، دنبال نشونه‌هایی برای اثبات برچسبی می‌گردیم که از قبل انتخاب کردیم؟ و مهم‌تر از همه: این مدل رفتار چقدر وقت و انرژی آدم‌ها رو از کاری که واقعاً براش اینجا هستن می‌گیره و می‌بره سمت دعواها و حاشیه‌هایی که شاید اصلاً وجود خارجی نداشته باشن؟ جالب اینجاست که برای ساختن چنین تحلیل‌هایی هم مواد اولیه کم نداریم: یک استعاره از اینجا، یک داستان تاریخی از اونجا، چند اصطلاح امنیتی، دو سه کلمه‌ی روان‌شناسی، کمی علت و معلول، و در آخر مقداری «قطعیت» برای جا افتادن آش! 😂 بعد میشه از تقریباً هر موضوعی یک تحلیل فوق‌العاده شیک، هوشمندانه و حساب‌شده ساخت؛ تحلیلی که وقتی می‌خونیش میگی: «لعنتی، همه‌چی به هم وصل شد!» ولی سؤال اینه: واقعاً چیزی کشف شده، یا فقط برای نتیجه‌ای که از قبل انتخاب شده یک داستان خیلی خوب ساخته شده؟ برای اینکه بحث تئوری نباشه،در پست بعدی می‌خوام این کار رو روی محتوای خودم انجام بدم؛ همون ماجرایی که چند روز پیش درباره‌ی دو نفر داخل ایران نوشتم. «عینک توطئه و امنیتی» رو می‌زنم و نشون میدم چطور با چند اصطلاح، استعاره و اتصال هوشمندانه‌ی اتفاقات میشه از همون متن، روایتی ساخت که حتی خود نویسنده هم موقع خوندنش بگه: «عه! نکنه واقعاً خودمم خبر نداشتم چه پروژه‌ای داشتم اجرا می‌کردم؟» 😂 بعد هم می‌ریم سراغ عینک‌های دیگه. چون شاید بخشی از مشکل ما این باشه که به‌جای صرف انرژی برای اصل مبارزه و هدفی که برایش اینجاییم، مجبور می‌شیم ساعت‌ها وقت بذاریم تا ثابت کنیم چیزی که یکی با عینک خودش درباره‌مون ساخته، اصلاً نیت و واقعیت ما نبوده. این پست با ضمانت تست عملی ارائه می‌گردد؛ لینک پست و انتخاب آش از روی منو از شما ، پختن اون با ما!

لطفاً دیگه به شهاب نپردازید!! جدی می‌گم. نه پست، نه تحلیل، نه نقل‌قول، نه سه روز بحث درباره اینکه «شهاب چرا اینو گفت» «چرا شهاب اون کار ر‌و کرد!!». … تعجب کردید؟ احتمالاً اولین فکرتون این بود: «شهاب دیگه کیه؟ چرا باید بهش بپردازیم؟ اصلا چه کمکی به جلو بردن مسیر ما میکنه؟!» دقیقاً :) حالا همین سؤال رو درباره #بیژن_مرتضوی هم از خودتون بپرسید! بعضی چیزها ارزششون فقط در حد یک خبره: گفته بشه، ثبت بشه، رد بشیم..نه اینکه هر حاشیه‌ای رو با چند روز بحث و دعوا تبدیل کنیم به مسئله ملی. محسن نامجو برگشت، مردم داخل ایران حسابی از خجالتش دراومدن. این یکی هم ، جوابش رو همون مردم می‌دن..تا زمانی که این موارد برای ما مهم باشه هر هفته یه رونمایی از یکی خواهیم داشت! اصلا یکی از چندین هدف ج.ا از آوردن اینها اینه که ما رو اینجا به هم بریزه! از یه جایی به بعد واقعاً دیگه کار ما نیست. ما کارهای مهم‌تری داریم. این موارد باید برن یه گوشه و بگیم: الان اولویت نیستن، بعدا بهش میپردازیم. اگه بخوایم مدام و مدام همین فرمون رو بریم ممکنه به روزی هم برسیم که مجبور شیم واقعی بگیم به شهاب نپردازیم!! #پاينده_ایران_جاویدشاه

Global brands: stand with @KhatibiOfficial and many of us will stand with you. We’d proudly support any brand that chooses him as an ambassador. His work for Iranian families speaks for itself. Know a brand that should see this? Mention them below. nitter.cf/i/trending/21046468377…

در شطرنج، حریف گاهی یک مهره رو عمدا جلوی شما می‌ذاره تا با گرفتنش، از جای درستتون خارج بشید! در سیاست هم هر چیزی که ارزش واکنش داره، الزاماً ارزش دنبال‌کردن نداره. بازیکن حرفه‌ای فقط دنبال گرفتن مهره نیست…دنبال کنترل مرکز صفحه است! ما هم اگر تمام انرژی‌مون صرف دعواهای فرعی بشه، ممکنه چند بحث رو «ببریم» ولی مرکز بازی رو از دست بدیم. برای پادشاهی‌خواه‌ها مرکز صفحه باید روشن بمونه(مخصوصا در این روزها): عبور از جمهوری اسلامی، حفظ انسجام و نباختن تمرکز✌️👑

اگه می‌خوایم دنیا، خبرنگارها، تحلیلگرا و دولت‌ها واقعیت جامعهٔ ما رو درست‌تر بفهمن، فقط سوشال‌مدیا کافی نیست…امروز AI هم شده یکی از مهم‌ترین دروازه‌های فهم دنیا. خیلی‌ها دیگه برای شروع تحقیق، اول از AI می‌پرسن:
ایرانی‌ها چی می‌خوان؟
کدوم جریان‌ها جدی‌ترن؟
کدوم روایت‌ها سند دارن؟
چی فقط تبلیغه و چی پشتوانه واقعی داره؟ برای همین مهمه که از AI فقط سؤال سطحی نپرسیم. اگه زاویه‌ای از واقعیت ایران هست که کمتر دیده شده، از مدل بخواید بررسیش کنه، منبع پیدا کنه، روایت‌های مختلف رو با هم مقایسه کنه و سندها رو کنار هم بذاره. اگه سند، گزارش، ویدئو، آرشیو یا منبع معتبر دارید، همونو وارد بحث کنید. چون هرچی یه واقعیت مستندتر، قابل‌جست‌وجوتر و قابل‌بررسی‌تر باشه، احتمال اینکه تو تحلیل‌های بعدی AI هم دیده بشه بیشتره. فقط یه نکته: زیاد سؤال پرسیدن به‌تنهایی یعنی «آموزش مستقیم مدل» نیست. ولی وقتی یه موضوع از زوایای مختلف، با سند و منبع معتبر، بارها بررسی بشه و تو فضای عمومی ثبت بشه، کم‌کم تبدیل می‌شه به بخشی از چیزی که سیستم‌های آینده هم راحت‌تر می‌تونن پیداش کنن و تحلیلش کنن. پس کنار ایکس، هشتگ، ترند و رسانه، AI رو هم جدی بگیرید. امروز فقط برای آدما روایت نمی‌سازیم؛
داریم ردپایی از واقعیت می‌سازیم که ماشین‌ها فردا از روش دربارهٔ ما تحلیل می‌کنن.

📣بچه‌ها یه خبر خوب از ایکس فارسی دارم؛ چیزی که خودم واقعاً از دیدنش خوشحال شدم🥰 قبلاً گفتم من و داشبوردم مدتیه روی رفتارها و الگوهای ایکس فارسی تمرکز کردیم. بر اساس داده‌هایی که تا الان از تعداد زیادی اکانت، ارتباطات و تعاملات طی حدود دو ماه جمع کردم، یه تغییر در هفته اخیر خیلی توجهم رو جلب کرده: پرداختن به سایبری‌ها، حاشیه‌ها و دعواهای داخلی نسبت به الگوی دو ماه اخیر، به شکل قابل‌توجهی کمتر شده! احتمالا خودتون هم احساسش کردید✌️💪 تأکید می‌کنم: این آمار یا گزارش رسمی نیست؛ نتیجه فعلی تحلیل داخلی داشبورد خودمه و هنوز باید با دیتای بیشتر بررسی و اعتبارسنجی بشه. این هفته خیلی مهمه. هر حاشیه، تحریک یا تلاشی برای کشوندن بحث‌ها به درگیری رو قبل از واکنش جدی‌تر بررسی کنیم. هدف این باشه که سهم این حاشیه‌ها رو حتی به نزدیک صفر برسونیم. سنگر مجازی فقط با بیشتر حرف زدن حفظ نمیشه؛ گاهی با انتخاب اینکه به چی توجه نکنیم حفظ میشه! #onevoice_onegoal #KingRezaPahlavi‌ForIran

بچه‌ها حواستون به یه مدل فالوور باشه؛ همونایی که من بهشون می‌گم «درخت دمِ مستراح» نه سایه‌شون به درد می‌خوره، نه میوه‌شون!! یه‌دفعه می‌بینی تو چند ساعت ۱۰–۱۵ تا اکانت با هم ریختن سرت؛ پروفایل نصفه‌نیمه، بیو و عکس درست‌وحسابی ندارن، فالوورشون ۵ تا ۱۰ تا ۲۰ تاست، پست و سابقه‌ی واقعی هم تقریباً هیچی. اینجا برای بالا رفتن عدد فالوور ذوق نکن و مخصوصاً فالوبک نده. چرا؟ چون وقتی به چنین اکانتی فالوبک می‌دی و باهاش تعامل می‌کنی، خودت داری یک رابطه‌ی دوطرفه می‌سازی؛ انگار داری به پلتفرم می‌گی: «این اکانت برای من یه ارتباط واقعیه.» حالا اگر اینا واقعاً بخشی از یه شبکه‌ی اسپم یا سایبری باشن، من چرا باید مجانی بهشون این اعتبار رو بدم؟ فردا اگر دسته‌جمعی ریپورت کنن، حداقل نمی‌خوام خودم از قبل با Follow Back و تعامل، رابطه‌شون با اکانتم رو قوی‌تر کرده باشم. حتی لایک و ریپستشون هم لزوماً لطف نیست؛ ۲۰ اکانت مشکوک که با الگوی مشابه یهو روی پستات بریزن، ممکنه بیشتر شبیه رفتار اسپمی دیده بشه تا حمایت واقعی. من برای خودم یه قانون ساده دارم: ورود ناگهانی چند اکانت بی‌هویت و شبیه به هم → فالوبک صفر → تعامل صفر → اگر الگو واقعاً مشکوکه Block و در صورت تخلف Report → رد شو. البته هر اکانت کم‌فالوور یا بدون عکس «سایبری» نیست؛ حرف سر الگوی ورود هماهنگ چند حساب مشابه در یک بازه‌ی کوتاهه. درخت دمِ مستراح رو فقط برای اینکه تعداد درختای باغت بیشتر بشه، نگه ندار!