Pinned Tweet
مرا سفر به كجا می بَرَد؟
كجاست جای رسيدن؟
و پهن كردن يك فرش
و بی خيال نشستن
و گوش دادن به
صدای شستن يك ظرف زير شير مجاور؟
#سهراب_سپهری
#کجاست_جای_رسیدن
#کجاست_جای_رسیدن
Atefeh retweeted
گنجور در کتابخوان شما به همت فرید احمدیان و هادی شهریور:
blog.ganjoor.net/1405/08/22/…
Atefeh retweeted
درباره موضوع داغ این روزها در باب اخلاقی بودن جنگ بیاین این مقالهی دستهای آلوده والز رو که پادکستش کردم گوش بدین اینجا. تا بعدتر بریم سراغ نقدهاش.
t.me/soIreadthis/26
قبلا معرفی کردم ولی مرتبط با حواشی امروز، نقد جانکودی به مسئله دستهای آلوده والزر در کتاب اخلاق سرگردان خواندنیه. اصل مقاله والزر و بعد کتابش که متمرکز بر مسئله اخلاق در جنگه ترجمه نشدند اما مقاله جانکودی که خلاصهای از نگاه خودش، والزر و باقی فیلسوفها به مسئله اخلاق در ۱/
سیاسته شروع کوتاه و خوبیه برای آشنا شدن با اصل موضوع و ترجمه داره.
مقاله مسئله دستهای آلوده جانکودی ترجمه مریم خدادادی.
کتاب اخلاق سرگردان و گردنگاه سیاست جانکودی ترجمه سینا باستانی.
اینم اصل مقالهی اول والزر:
ias.edu/sites/default/files/…
1
18
318
حالا اصلا بازتوزیع عاقلانه هم به کنار، من که اصلا از اعتصاب غذای تر به بعد نگاه سیاسی این عقل رو به خدا سپردم، ولی دیگه عادلانهش چیه آخه یزید؟ :)))
همچنان معتقدم این خاصیت جنگهاست که تیزی ذهن آدمها رو افزایش میده و بیش از پیش قطبیده میکنه، به همین دلیل در درگیریها مراقبت ۱/
و مشاهده رو به گفتگو و تحلیل ترجیح میدم، ولی اومدم بگم شما فراموش نکنید صدا بلند کردن پیشنیازش فقط دانش نیست، پیشنیازش ظرفیت روانیه؛ همه آدمها مناسب همه کارها نیستند موافق و مخالف حکومت هم نداره.
چه کاریکاتورهایی از خودشون ساختند، افسوس.
واقعاً کنشگری سیاسی، یک ظرفیت روانی قابل قبول و حتی بالاتر از متوسطی احتیاج داره؛ وگرنه به خودت میای میبینی کاملا مسئله شخصی پیدا کردی با حاکمیت و این مسئله شخصی داره به کنشگری تو جهت میده.
2
40
538
به نظرم در شرایط جنگی تحلیل دقیقی بر رفتار فرقهای نمیشه داشت، مشاهده و ثبت مفیدتره. توده مضطرب به تنظیم هیجان احتیاج داره و این نمایشها گاهی همین کارکرد رو دارند. بعد از اینکه التهاب و تهدید هویتی تمام شد و هیجانات فروکش کرد، هر آیین جدیدی که ماندگار شده باشه رو میشه بررسی کرد.
This quoted post is unavailable.















