Pinned Tweet
#رشتو
میخوام بخشی از تجربیاتم رو به اشتراک بذارم.
۲۶ اردیبهشت ۱۴۰۲- دارچین۲ روز بود که غذا نخورده بود و تمام تمایلش رو به بازی و تمام علایقش از دست داده بود.
بی نهایت بیحال و حوصله.
دامپزشکی گفتن شکمش آب داره، و سایر موارد ممکنه نشونه fip باشه.
par🌸 retweeted
آذرخش مکری میگه #ایدئولوژی دو بازو داره:
١) تفکر دگماتیک که با یافتههای جدید اصلاح نمیشود.
۲) عشق شدید به خودی و تنفر از غیرخودی.
#فتامل
یعنی این اسهال طلبا و میرحسینی ها که حرف از داشتن عقلانیت میزنن تو این شرایط دلم میخواد بزنمشون.
1
34
امشب دورهم گفتیم یه فال حافظ بگیریم.
ببینیم حضرت حافظ چه میگویند که نتیجه شد:
غزل ۳۹۰
افسر سلطان گل پیدا شد از طرف چمن
مقدمش یا رب مبارک باد بر سرو و سمن
زیبا نیست؟
par🌸 retweeted
جمهوری اسلامی یک اسلام پرست است، نه یک وطنپرست!
وطن از ۵۷ تا به امروز نذرِ اسلام شده است...
ما اسلاموفوبیا نداریم
ما اسلاموتروما داریم!
ترس ما بی دلیل نیست، ناشی از تروماهایی هست که دیدیم و چشیدیم و دست و پنجه نرم میکنیم.
3
32
par🌸 retweeted
از جالبترین خریتهایی که عرزشی جماعت میتونست انجام بده این بود که با پرچم فلسطین بره تجمع کنه و به اونی که شیر و خورشید دستشه بگه وطن فروش...
par🌸 retweeted
دموکراسی نبود ، دموکراسی داشتیم.
#KingRezaPahlavi
#جاویدشاه
par🌸 retweeted
تو مونیخ چند نفر کشته شدن؟ صفر! این مامورای موساد فقط تو ایران بودن؟ یعنی امنیت گنده گوز منطقه به قدری ضعیف بوده که هزاران هزار موسادی اومده تو خاکش؟
یه دروغی گفتن که بدتر ریده شد به خودشون و اقتدار نداشتشون. #پهلوی_برمیگرده
par🌸 retweeted
خصوصیت چپ اینه که تو هر موردی همیشه نگران بیاهمیت چیزهاست
دلیلش هم اینه که فک میکنه بهتر از بقیه میفهمه
par🌸 retweeted
📌
توهم چپ باسواد ، راست بیسواد
اما واقعیت چیز دیگریست :
چپها فقط حرف میزنند، راستها دنیا را میسازند.
اینکه چپها خودشان را باسوادتر و راستها را بیسواد میدانند، بیش از آنکه واقعیت باشد، یک توهم جمعیِ بازتولیدشده در محافل دانشگاهی و رسانه است. توهمی که با زبان پیچیده، نظریهفروشی و تحقیر عملگرایی زنده مانده است، نه با دستاورد واقعی.
چپها چون سالها در فلسفه، جامعهشناسی و رسانه ها پرسه زدهاند، سواد را مصادره کردهاند؛ سوادی که تعریفش نه حل مسئله است و نه ساختن، 《بلکه فقط حرفزدن درباره حرفزدن است.》
هرچه جملهها گنگتر، ارجاعها سنگینتر و مفاهیم انتزاعیتر، فرد باسوادتر تلقی میشود حتی اگر خروجی صفر باشد.
چپها عاشق نقد ساختارند، اما از ساختن ساختار فرار میکنند. قدرت را تحلیل میکنند، اما وقتی به قدرت میرسند، یا بی عرضه میشوند یا دیکتاتور. تاریخ این را بارها ثابت کرده است. از سوسیالیسم دولتی تا چپهای رادیکال، فاصله بین شعار و واقعیت همیشه با فاجعه اقتصادی، تمرکز قدرت و سرکوب پر شده است.
چپها جهان را روی کاغذ دوست دارند. دنیای واقعی اما با منابع محدود، تضاد منافع و انگیزههای فردی کار میکند،چیزهایی که تئوریهای چپ یا نادیده میگیرند یا تحقیرشان میکنند.
در مقابل، راستگرایی برخلاف ایراداتی که به آن میگیرند روی نتیجه قضاوت میشود، نه نیت. بازار، رقابت، مالکیت خصوصی و مسئولیت فردی شاید غیررمانتیک باشند، اما کار میکنند. به همین دلیل است که موتور اقتصاد، تکنولوژی، پزشکی، مهندسی و نوآوری دست کسانی است که عملگرا هستند، نه ایدئولوژیک.
واقعیت ساده اما آزاردهنده این است:
جهان را کسانی ساختهاند که بلد بودهاند بسازند، نه کسانی که فقط بلد بودهاند نقد کنند.
ایلان ماسک، جف بزوس، استیو جابز، بیل گیتس اینها روشنفکر اینستاگرامی و توییتری نیستند، اما باسوادند؛ چون دانش را به محصول، شغل، ثروت و زیرساخت تبدیل کردهاند. این همان نوع سوادی است که چپها یا تحقیرش میکنند یا اصلاً نمیفهمند.
چپگرایی در بسیاری از محافل امروز، بیشتر یک ژست فرهنگی است تا یک برنامه قابل اجرا. حرفزدن از عدالت، اقلیتها، محیطزیست و نقد قدرت، هزینهای ندارد؛ مخصوصاً وقتی قرار نیست خودت چیزی بسازی، مدیریت کنی یا پاسخگو باشی. این ژست، حسِ برتری اخلاقی میدهد بدون مسئولیت عملی.
دوقطبی واقعی این نیست که چپ باسواد است و راست بیسواد.
دوقطبی واقعی این است:
چپها نماد نظریه، شعار، ژست و
راستها نماد اجرا، تولید، نتیجه هستند.
نه همیشه، نه بطور مطلق، اما در مقیاس تمدنی همین الگو اساسا کار کرده است.
اگر سواد یعنی بلد بودن، زندگی واقعی را اداره کردن،
اگر سواد یعنی ساختن نهادها، تولید ثروت و حل مسئله،
اگر سواد یعنی خروجی قابل اندازهگیری،
آنوقت این توهم قدیمی باسوادی چپ ها فرو میریزد.
چپها ممکن است بلندتر حرف بزنند،
اما دنیا را کسانی جلو بردهاند که کمتر حرف زدهاند و بیشتر کار کردهاند.
#فرقه_جنون
#فرقه_تبهکار
























