Bjanny retweeted
โหหห ลิซ่าเท่มากก มาดูรถ F1 คอลเล็กชั่นตัวเอง ที่โรงแรม Caesars Palace Las Vegas ยิ่งตอนใส่แจ็กเกต F1 x LISA ยิ่งเท่ ตอนถือหมวกกันน็อค F1 x LISA ก็ยิ่งเท่ 😎😎😎
สมกับเป็นศิลปินคนแรกของโลกที่ได้คอลแลปมีคอลเล็กชั่นกับ F1 จริงๆ 🏎️
@wearelloud #LISA #F1
Bjanny retweeted
แข่งเสร็จวิ่งดึ๋งๆไปกอดพี่อลิซ แล้วสิ่งแรกที่พี่อลิซทำคือจัดหน้าม้าให้น้อง กุเดรส555555555 3ขวบมากกก55555
Bjanny retweeted
ที่บอกว่าลิซ่ายิ้มคือธรรมชาติแต่สัญชาตญาณคือ V12 มาดูคลิปนี้ได้เลย ยิ้มสวยยิ้มผ่องโอ้ยริส้าลู้กแต่พอท้ายคลิปออกตัวรถได้ปุ้ป เหยียบคันเร่งซิ่งเลย แอบทำตาคมหน้านิ่งจริงจัง เนี้ย อย่าเชื่อเวลาชียิ้มค่ะ ร่าง Speedi มันมีอยู่จริงค่ะ
#LISA #LISAxF1
@wearelloud
Bjanny retweeted
อมกกกก ลิซ่าขับรถ คนไทยคนแรก ศิลปินเคพัพคนแรก อะไรคนแรกชีเหมาหมด ภูมิใจอะ 🥹😭😭😭😭
#LISAxF1 #LISA #LALISA @wearelloud
Bjanny retweeted
น่ารักมากอ่ะ น้องสาวร้องไห้งอแง พี่ชายรับจบ เจอพี่ขายปรับทัศนคติขุดใหญ่ ยอมสงบเลย 🥰🥰
Bjanny retweeted
เจอคลิปนี้มาตอนไถฟีด tiktok ยามเย็นครับ 💜
เป็นคลิปเมื่อปีที่แล้วของกัปตันสมบูรณ์ ที่ก่อนจะได้นำเครื่องขึ้น กัปตันได้มาพูดกับผู้โดยสารในเครื่องว่า
"เที่ยวบินนี้จะเป็นเที่ยวบินสุดท้ายในชีวิตผม เที่ยวบินแรกที่ผมเริ่มบินกับการบินไทย ก็คือเส้นทางกรุงเทพ - เชียงใหม่ ของเที่ยวบิน TG108 หลังจากนั้นเวลาผ่านไป 33 ปี ได้เดินทางบินไปทั่วโลก และผมขอปิดอาชีพนักบินด้วยเส้นทาง เชียงใหม่ - กรุงเทพ ในเที่ยวบิน TG103 วันนี้"
กัปตันสมบูรณ์ปิดท้ายด้วยประโยคว่า "ผมขอขอบคุณท่านผู้โดยสารทุกท่านในเที่ยวบินนี้ ภาพของทุกท่านจะอยู่ในความทรงจำของผมตลอดไปครับ"
ผมฟังแล้วขนลุกนะ ไฟล์ทแรกคือบินจากกรุงเทพมาเชียงใหม่ พอไฟล์ทสุดท้ายก็ได้ไฟล์ทจากเชียงใหม่ไปกรุงเทพ อะไรจะโป๊ะเช้ะขนาดนี้ ตอนที่พูดประโยคปิดท้ายผมยังซึ้งไปด้วยเลย
แต่ผมยืนยันได้ว่ากัปตันคนนี้เก่งแน่นอน ไม่งั้นไม่บินมา 33 ปีหรอกครับ มีคอมเม้นนึงผมชอบมาก "เปลี่ยนจากนักบิน มาเป็นผู้โดยสารที่เดินทางรอบโลกแทนนะคะ" 💜
Bjanny retweeted
立ったときに足が内側へ倒れやすい…
土踏まずや足指をうまく使えていない気がする…
そんな方は、足元のトレーニングから始めてみませんか?
理学療法士がおすすめする
ゴムチューブで足元を整えるエクササイズ3選🦶✨
① かかと上げ
② かかと上げ+横に広げる
③ 足部の安定トレーニング
Bjanny retweeted
Ramayana: Rise of a Legend ครองกระแสแรง กับรายได้ทั่วโลกที่ตอนนี้ผ่านหลัก $100,000,000 ทำเงินในอเมริกาไป $17,700,000 ในอเมริกา, $67,100,000 ในอินเดีย (ประมาณ 632.56 โคร) และอีก
$16,900,000 ในตลาดต่างประเทศ
ขึ้นแท่นภาพยนตร์ทำเงินสูงสุดตลอดกาลในอาชีพการแสดงของ RanbirKapoor ผู้รับบท ราม
ภายในเวลาเพียง 8 วันที่เข้าฉาย และเป็นภาพยนตร์อินเดียเรื่องที่ 11 ที่ทำรายได้ทั่วโลกทะลุ 1,000 โคร (ประมาณ 106 ล้านเหรียญสหรัฐ)
Cd. jordoror
#Ramayana #รามายณะปฐมบทแห่งตำนาน
Bjanny retweeted
ตอนแรกนึกภาพไม่ออกว่าอยู่กันยังไง แล้ว4 องศา...แต่พอเห็นรูปนี้ในเฟส คือแย่มกว่าที่คิดมากกก เด็ก100 กว่าชีวิต รวมๆแล้วผู้โดยสาร300 คน ทำไมแอร์เอเชียห่วยได้ขนาดนี้อะ
ประสบการณ์ที่ผมและผู้โดยสารอีกหลายร้อยชีวิตได้รับจากสายการบิน AirAsia X @airasia @airasiaTH
รอบนี้ผมเดินทางมาประเทศญี่ปุ่นเพื่อทำงานแฟนไซน์ที่โตเกียว รวมถึงงานอื่น ๆ และอยู่เที่ยวต่อกับครอบครัว โดยมีทั้งคุณพ่อ คุณแม่ และทีมงานเดินทางมาด้วยกัน
เที่ยวบินขากลับของผมมีกำหนด Boarding เวลา 19.45 น.
ผมนั่งรออยู่บริเวณหน้าเกทจนถึงเวลา 20.30 น. ตอนนั้นก็ไม่ได้คิดอะไรมาก เพราะเข้าใจว่าเที่ยวบินอาจจะดีเลย์เล็กน้อย ซึ่งเป็นเรื่องที่เกิดขึ้นได้ตามปกติ
จนกระทั่งเวลา 21.00 น. มีประกาศแจ้งว่าเครื่องบินมีปัญหาทางเทคนิค จำเป็นต้องให้ทีมช่างเข้าซ่อมแซม และจะแจ้งเรื่องการขึ้นเครื่องอีกครั้งในเวลา 22.00 น.
พอถึงเวลา 22.00 น. ก็มีประกาศให้รอต่อจนถึง 23.00 น.
และเมื่อถึงเวลา 23.00 น. สายการบินก็ประกาศยกเลิกเที่ยวบิน (Flight Cancelled) พร้อมแจ้งให้ผู้โดยสารทุกคนออกจากพื้นที่โดยเร็ว เนื่องจากสนามบินกำลังจะปิดให้บริการ
ตอนนั้นทุกคนยืนงงอยู่บริเวณหน้าเกท เพราะไม่มีใครทราบเลยว่าต้องทำอย่างไรต่อ ต้องไปรับกระเป๋าที่ไหน หรือสายการบินจะมีมาตรการช่วยเหลือผู้โดยสารอย่างไร
ผมจึงเดินเข้าไปสอบถามพนักงานบริเวณเคาน์เตอร์ว่า
“แล้วพวกเราต้องทำอย่างไรต่อครับ? ต้องไปรับกระเป๋าที่ไหน?”
พนักงานตอบกลับมาว่าไม่รู้ แต่ขอให้พวกเราออกจากพื้นที่ก่อน พร้อมอธิบายว่าเครื่องบินไม่สามารถซ่อมแซมได้ เนื่องจากอะไหล่จะมาถึงในช่วงเช้าของวันถัดไป
สิ่งที่ผมสงสัยมากคือ ถ้าทางสายการบินทราบอยู่แล้วว่าไม่มีอะไหล่ และไม่สามารถซ่อมเครื่องบินให้เสร็จได้ในคืนนั้น ทำไมถึงต้องรอจนถึงเวลา 23.00 น. จึงประกาศยกเลิกเที่ยวบิน?
ถ้าทางสายการบินสามารถแจ้งให้เร็วกว่านี้ เช่น ตั้งแต่เวลา 20.00 น. ผู้โดยสารทุกคนก็ยังพอมีเวลาเดินทางด้วยรถไฟเพื่อออกไปหาโรงแรม หรือจัดการเรื่องที่พักของตัวเองได้ทัน
แต่การประกาศยกเลิกเที่ยวบินในเวลาที่ดึกขนาดนั้น ทำให้ทุกคนแทบไม่มีทางเลือกเหลืออยู่เลย
ผมจึงถามพนักงานต่อว่า แล้วพวกเราต้องออกไปทางไหน แต่พนักงานกลับเดินหลบเลี่ยงไปโดยไม่ได้ให้คำตอบที่ชัดเจน
เมื่อผู้โดยสารจำนวนมากยังคงยืนอยู่บริเวณหน้าเกท เพราะไม่รู้ว่าจะต้องทำอย่างไรต่อ ก็มีการปิดไฟและประกาศให้ทุกคนออกจากพื้นที่
หลังจากนั้นผู้โดยสารทุกคนต้องเดินกลับเข้าสู่กระบวนการตรวจคนเข้าเมืองของญี่ปุ่นอีกครั้ง เหมือนกับเพิ่งเดินทางมาถึงประเทศญี่ปุ่น ต้องผ่านการตรวจพาสปอร์ต และไปรอรับกระเป๋าที่สายพาน ซึ่งใช้เวลานานมาก
เมื่อพวกเราได้รับกระเป๋ากันแล้ว กัปตัน นักบินผู้ช่วย และลูกเรือของเที่ยวบินดังกล่าวก็เดินลงมาบริเวณเดียวกัน
ผู้โดยสารจำนวนมากจึงเข้าไปสอบถามว่าเกิดอะไรขึ้น และพวกเราจะต้องทำอย่างไรต่อ
จากที่ผมเห็น ลูกเรือผู้หญิงเดินก้มหน้าเลี่ยงออกไปโดยไม่ได้ให้คำตอบ ส่วนกัปตันและนักบินผู้ช่วยถูกผู้โดยสารจำนวนมากเข้าไปรุมสอบถาม
มีผู้ใหญ่ท่านหนึ่งซึ่งเดินทางมาพร้อมเด็ก ๆ กว่า 100 คน เพื่อเข้าร่วมการแข่งขันหุ่นยนต์ เข้าไปสอบถามกัปตันว่า
“แล้วพวกเราจะทำอย่างไรได้บ้างครับ เพราะมีเด็กเล็กเดินทางมาด้วยจำนวนมาก”
กัปตันกลับนิ่งเงียบอยู่พักหนึ่ง ก่อนจะตอบว่า
“พรุ่งนี้ผมมีงานครับ”
แล้วเดินออกไป
คำถามของผมคือ แล้วผู้โดยสารทุกคนไม่มีงานต้องทำกันเหรอครับ?
ทุกคนต่างก็มีภาระหน้าที่ มีครอบครัว มีตารางงาน และมีเหตุผลที่จำเป็นต้องเดินทางกลับตามกำหนดเหมือนกัน
หลังจากนั้น เหลือเจ้าหน้าที่ชาวญี่ปุ่นอยู่ประมาณ 10 คน เพื่อจัดการกับผู้โดยสารที่ยังตกค้างอยู่ในสนามบิน
แต่สิ่งที่เกิดขึ้นกลับเป็นการพยายามให้ผู้โดยสารออกจากพื้นที่ มีทั้งการตะคอก การผลักดัน และการบอกให้ทุกคนออกไป
ผู้โดยสารหลายคนพยายามสอบถามว่า
“สรุปแล้วเที่ยวบินของพวกเราจะเป็นอย่างไรต่อ?”
“พวกเราต้องจองตั๋วใหม่เองหรือเปล่า?”
“แล้วตอนนี้พวกเราต้องทำอย่างไร?”
“ทางสายการบินสามารถจัดหาโรงแรมให้พวกเราได้ไหม เพราะมีเด็กเล็กเดินทางมาด้วยกว่า 100 คน?”
แต่คำตอบที่ได้รับคือให้ทุกคนออกไปก่อน โดยแจ้งว่าจะมีขนมและที่นอนให้
ผมจึงถามกลับว่า “ที่นอนที่ว่าคือที่ไหนครับ?”
เพราะตอนนั้นเป็นเวลาหลังเที่ยงคืนแล้ว การหาโรงแรมหรือเช็กอินในญี่ปุ่นเวลานั้นเป็นเรื่องยากมาก โดยเฉพาะถ้าไม่ได้จองล่วงหน้า หลายโรงแรมก็ไม่มีพนักงานให้เช็กอินในช่วงดึก ทำให้พวกเราอาจต้องรอจนถึงเช้า
เจ้าหน้าที่ตอบว่าจะมีถุงนอนกับขนมให้ และให้ทุกคนไปหาที่นอนกันเองบริเวณโซนด้านหน้าใกล้ประตูทางเข้าสนามบิน ซึ่งเป็นพื้นที่ที่ไม่ได้ปิดให้บริการ
แต่บริเวณนั้นอากาศหนาวมาก
ผมจึงเดินแหวกกลุ่มผู้โดยสารเข้าไปถามเจ้าหน้าที่เป็นภาษาอังกฤษว่า
“If you had kids, or if we were your family, would you let us sleep on the floor in this freezing weather?“
Bjanny retweeted
หนีไปแล้วจ้าา @airasia @airasiaTH กลับมาก่อนพี่ คนกว่าร้อยชีวิตนั่งรออยู่หน้าเกท นํ้าข้าวก็ไม่มี โยนมาให้ติดต่อสายการบินเอง แล้วติดต่อใครไม่ได้เลย































