A believer, dreamer, doer. Kendi hayatıma, İngiltere’ye ve gündemdeki olaylara dair yazıyorum.
England
Joined December 2019
- Tweets21.9K
- Following1.7K
- Followers19.1K
- Likes85.9K
Televizyonların evdeki bebek sesine kadar yıllardır dinlediği bir düzende yapay zeka firmalarının size dair her şeyi bir yerlere iletmeme imkanı var mı? Yok.
Şu bizi izliyor bu izliyor diyip duruyoruz da Claude da bizi izliyormuş :D
Çinliler Claude’un ban sistemini tersine mühendislikle çözmüşüş, bildiğin sosyal kredi sistemi.
Her hesabın bir puanı varmış, eşiğin altına düşünce direkt ban. Kayıttan hemen sonra Max almak, sanal kart, çok cihazdan giriş, sürekli IP değiştirmek puanı baya düşürüyormuş.
Desktop app, hafızanın açık olması ve eski hesap ise puan kazandırıyormuş.
Bir de Fable’ı çok kullanınca puan düşüyormuş 😂
Benim en çok merak ettiğim bazı hesaplarda modelin kolay kolay fallback yemezken diğerinde hemen yemesi acaba buna mı bağlı.
Mesela benim ana hesap, çok uzun süredir ücretli abone, ve en azından son bir iki haftaya göre neredeyse asla fallback yemezdim şu son REA olayları patlayana kadar.
Cumhuriyetimizin 103. yılını kutlamak için Londra Büyükelçiliğimizin düzenlediği Cumhuriyet resepsiyonuna katıldım.
Gazi Mustafa Kemal Atatürk’ü ve Cumhuriyetimizin kurucularını saygı ve minnetle anıyorum.
Bu bayrağın altında, ülkemizden binlerce kilometre uzakta Cumhuriyetimizin yıl dönümünü kutlamak ayrı bir gurur.
Nazik ev sahipliği için Sayın Büyükelçimize ve emeği geçen herkese teşekkür ederim.
Yaşasın Cumhuriyet! 🇹🇷
Aynı kitapta bir cümlede şöyle geçiyordu;
“Öğrenci hazır olduğunda öğretmen ortaya çıkar.”
Biraz araştırdım. Söz Buddha’nınmış ve daha uzun bir versiyonu da varmış. Hoşuma gitti.
“Öğrenci hazır olduğunda öğretmen ortaya çıkar. Öğrenci gerçekten hazır olduğunda ise öğretmen ortadan kaybolur.”
Yeni bir kitaba başladım. Bir yerinde kadınların sorunları hakkında konuşurken her zaman çözüm aramadıklarından bahsediyor.
Diyor ki: Kadınlar çoğu zaman yaşadıkları sorunları paylaşarak duygularını ifade ediyor, rahatlıyor ve karşılarındaki insanla duygusal bir yakınlık kuruyorlar. Erkekler ise bir sorun dile getirildiğinde bunu çözülmesi gereken bir mesele olarak algılayıp hemen tavsiye vermeye veya çözüm üretmeye çalışıyorlar.
Bu yüzden erkeklerin sunduğu çözümler kadınlarda anlaşılmadıkları hissini yaratabiliyor. Çünkü o anda bekledikleri şey bir çözüm önerisi değil; dinlenmek, anlaşılmak ve duygularının önemsendiğini hissetmek.
Tam olarak:
“Men need to remember that women talk about problems to get close and not necessarily to get solutions.”
Otuzlu yaşlarda insana yirmilerde olmayan bir hayatı anlama hali geliyor. Mesela son gelen güncellemede, ‘kaçırdığımızı düşündüğümüz hiçbir şeyin aslında bizim olmadığı o yüzden hiç kaçırmadığımız’ hissi yüklendi. Böylece şu neden olmadı bu neden olmadı diye düşünme meselesi çözüldü.
İnsan hayatı baştan sona tasarlanmış. Farklı yaşlarda dünyaya farklı açılardan bakıyoruz. Hamur gibi yoğruluyoruz. Hem yaşla, hem yaşanmışlıklarla.
Grok Bot’un firmaya entegrasyonu sürüyor. Fiyat tekliflerini tamamen kendisi üzerinden vermeye başladık. İş alındığında CRM’deki kayıtları da o açıyor.
Sıradaki hedef işlerin ödemelerinin takibini de ona yaptırmak.
Küçük işletmeler için müthiş bir araç.
Bugün gönderdiği teklifte bir ufak hatasını gördüm. Emailin formatıyla alakalı bir mesele.. Hatayı kendisinin bulmasını istedim. Buldu. Hatta benim gözümden kaçan bir hatasını daha buldu.
Yeni bir kitaba başladım. Bir yerinde kadınların sorunları hakkında konuşurken her zaman çözüm aramadıklarından bahsediyor.
Diyor ki: Kadınlar çoğu zaman yaşadıkları sorunları paylaşarak duygularını ifade ediyor, rahatlıyor ve karşılarındaki insanla duygusal bir yakınlık kuruyorlar. Erkekler ise bir sorun dile getirildiğinde bunu çözülmesi gereken bir mesele olarak algılayıp hemen tavsiye vermeye veya çözüm üretmeye çalışıyorlar.
Bu yüzden erkeklerin sunduğu çözümler kadınlarda anlaşılmadıkları hissini yaratabiliyor. Çünkü o anda bekledikleri şey bir çözüm önerisi değil; dinlenmek, anlaşılmak ve duygularının önemsendiğini hissetmek.
Tam olarak:
“Men need to remember that women talk about problems to get close and not necessarily to get solutions.”
Dünya bir şeye hazırlanıyor ama ne bilemiyorum. İran meselesi mi? Yoksa siber çöküş mü? Yoksa ikisinin bir arada olduğu bir şey mi… Bekleyip göreceğiz.
Arkadaşımla buluştum. Baya iyi bir işi var. Self made millionaire diyebiliriz. Kadınlarla tanıştığı zaman asla başta mesleğini söylemiyor. Sorulursa bir şey uyduruyor.
Artık Amazon başta olmak üzere alışverişlerimi grok bot üzerinden yapıyorum. Hem yorumlarını kontrol ediyor. Hem ürünlerin kendisini. Çok faydalı. Mesela vitamin sipariş edeceksiniz, vitaminin belgesine kadar bakıp yazıyor karşılaştırıyor. Kendinizin bakmasına gerek kalmıyor. Zaten bu araçların görevi sizin asistanınız olması. Güzel bir kullanım metodu da bu.
Yapay zekanın hep yazılım ve robotik teknoloji anlamında insanlığa faydası olacağı düşünülüyor ama asıl faydası önce ilaç sanayinde gelecek gibi duruyor. Önümüzdeki on yılda ilaç alanında çok büyük gelişmeler göreceğiz.
Bazen Aldi’ye gidiyorum bir şeyler almak için. Kasadan hızlı geçmen gerekiyor, eğer otomatik taraftan değil de kasiyer tarafından geçiyorsan kasiyer barkodunu okuttuğu ürünleri kucağına atıveriyor. Ürünler bittiği andan itibaren de dıt dıt dıt ötmeye başlıyor. Geçenlerde gittiğimde bir de yeni kural gelmiş. Otomatik taraftan çıkışa turnike gibi bir kapı koymuşlar. Fişini okutmadan açılmıyor. Bir süredir gitmemiştim. Gerçekten suçlu gibi hissettim. Marketi anlıyorum. Çok hırsızlık oluyor da. Resmen ucuz marketlerde insanlara ikinci sınıf vatandaş olma deneyimi yaşatıyorlar.
Bengal restoranına geldim. Şehrin merkezi bir yerinde. Artık şehirdeki dükkanları, mekanları tanıyorum. Burası 3 yıl önce açılmıştı. Aradan geçen sürede birkaç ödül de aldılar. Mekan full çalışıyor. İngiltere’de iyi yemek yapan restoranlar iyi iş yapıyor.
Oxford mezunu bir arkadaşım var. Geçenlerde üniversitede sınavlarda kendisini motive etmek için her sabah Matrix filminin bir sahnesini izlediğini anlattı. Neo'nun sonunda The One olduğunu fark ettiği sahne. Artık kendinden şüphe etmeyi bıraktığı, mermileri durdurup, Matrix'in kurallarını aşabildiğini anladığı sahne.
Benim için bu film Rocky.
Sinematografisinin harika oluşu bir yana. Her sahnesi ile aklıma kazıdığım müthiş motive edici bir film.
Başarısızken kimsenin umursamayışı arasında var olma çabası. Pes etmeyişi.
Kendisine şampiyonla dövüş şansı verildiğinde o şansı kullanmak için her şeyi yapışı..
Sabah dörtte kalkıp gün ağarırken idman yapması.. O merdivenler… Sonuca değil de yapabileceğinin en iyisini odaklanması.. Gerçekten beni bu film kadar az şey motive ediyor.
Ve aşk...
Bu film aslında aşkın da bir var olma çabası olduğunu gösteriyor. Rocky ve Adrian’ın, kimsenin pek umursamadığı iki insanın, birbirlerinde kendilerine bir yer bulması.
Hayat tüm hızıyla akıp giderken, bütün o mücadelenin yanında değil, aslında tam da içinde olan aşk.
Filmin sonunda Rocky’nin, dövüşün sonucunu bile umursamadan, bütün o kalabalığın içinde Adrian’ı araması…
Hep bir mücadele ve başarı filmi gibi görülüyor ama aslında Rocky bir yanıyla da aşk filmi. Aşkı birçok aşk filminden çok daha yalın anlatan bir aşk filmi hem de.