Cat orange supporter retweeted
am i crazy or isn’t this really easy
Cross each bridge exactly once?
Readers added context they thought people might want to know
The Seven Bridges of Königsberg problem is mathematically impossible to solve: no path crosses each bridge exactly once. Euler proved this in 1736 because the graph has four odd-degree vertices.
en.wikipedia.org/wiki/Seven_Bri…
britannica.com/science/Konigs…
Cat orange supporter retweeted
คนไทยไม่มีวันเก่งภาษาหรอกเพราะโดนกดด้วยกันจากพวกปัญญาอ่อนในประเทศนี้และ พวกนี้ชีวิตไม่เคยออกไปเจอโลกถึงไม่รู้ว่าชีวิตจริงส่วนใหญ่แม่งก็พูด Broken english กันทั้งนั้นและ
ดีไม่ดีพวกนี้คือพวกชีวิตไม่เคยพยายามอะไร เลยอิจฉาคนที่เค้ามีความพยายามในชีวิตจนต้องไปแซะคนอื่น
Cat orange supporter retweeted
Do you personally understand a word of what's written there? If not, then I have no interest in even glancing at it. I read plenty of my own AI's slop (which I love, because I know what questions I'm trying to get it to answer, so can interpret its answers in my own ways); I don't need to read that of others...
If you want to take a deeper look, here is a 100+ page readable PDF, distilled in multiple rounds from the raw Riemann Hypothesis Lean files to make it somewhat readable
: preprints.friederrrr.org/au_…
Cat orange supporter retweeted
วันนี้เพื่อนมาจากเมกาเลยนัดมาเจอกันที่เอมควอเทีย เพื่อนบอกประเทศไทยนี้ดีโน๊ะ มี public space (มันหมายถึงห้าง) เยอะดีมากเลยคนมาหาไรทำกันได้เยอะไม่เหมือนนิวยอร์คไม่มีอะไรเลย
กุเอามือทาบอกบอกเมิงรู้ไหม เมิงพูดแบบนี้ในไทยมึงจะโดนสาปนะเพิ่ล 555
คนเรามักตามหาสิ่งที่ขาดหาย555 ห้างเมกาคือมีแต่เหี้ยๆจิงและ
อันนี้จริง ของเราคือ วพ ประมาณ 60-70 หน้า อ เข้ามาตรวจรวม ๆ ไม่เกิน 2 ชม เสร็จ
เหมือนเขาบอกว่าจริง ๆ อ่าน abstract กับเปิดผ่าน ๆ เขาบอกได้เลยว่าได้กี่คะแนน
อาจารย์บางคนก็เก่งมากแบบมองปร๊าดเดียวได้เลยงี้นะ นี่เคยคุยกะที่ปรึกษาตอน ป.โท ว่าบางทีอาจารย์มีเวลาตรวจงานเป็นเล่มๆหนาปึกเฉลี่ยเล่มละ 7 นาที ที่จึ้งมากคือ ฉันเขียนคำว่าคะ ค่ะ ผิด อาจารย์สามารถวงแล้วส่งกลับมาให้แก้ได้ เก่งเวอร์
1
402
Cat orange supporter retweeted
เพื่อนสมัยมหาลัยเราเป็นอิสลาม แล้วเป็น LGBTQ+ ด้วย เมื่อก่อนชีจะแอบกินหมูตลอด เวลาไปกินหมูกระทะกับเพื่อนก็อัพสตอรี่ลงโคลสเฟรนด์ พอเรียนจบทำงาน ชีไปกินหมูกระทะแบบเปิดเผยเลย ลงสตอรี่ฉ่ำ นั่งกินแคปหมูเป็นของว่าง เพลิน ๆ เว่อ แล้วก็ come out ด้วย แต่งหญิงบางโอกาส แต่ก็ยังนับถืออิสลามอยู่นะ
ส่วนเพื่อนอีกคนไม่สนิท เป็นผู้หญิง สมัยเรียนใส่ฮิญาบคลุมผมตลอด ชุดนศก็คือแขนยาว กระโปรงยาวตลอด เรียนด้วยกันมา 4 ปีไม่เคยเห็นวันไหนที่ชีไม่คลุมผ้าเลย ดูเคร่งมาก แต่พอเรียนจบ เห็นอัพรูปในเฟซคือไม่ใส่ผ้าคลุมแล้ว แต่งตัวแซ่บมาก และใส่บิกินี่ด้วย ถ่ายรูปชุดว่ายน้ำลงโซเชียลอะ อึ้งมากกกก ไม่รู้ว่ายังนับถืออิสลามอยู่ไหม ละก็ไม่รู้ว่าอะไรเป็นจุดเปลี่ยนเหมือนกัน
พูดถึงอิสลาม สำหรับชั้นคือเป็นศาสนาที่สร้างอุปสรรคเวลาทำงานอ่ะ ยิ่งคนเคร่งมากๆ ล่าสุด grab โทรเรียกนี่ลงไปหยิบอาหาร คือคนกำลังคิตตี้อ่ะ นี่ก็บอกว่าวางไว้จุดส่งอาหารได้เลยค่า บอกแค่เบอร์ช่องที่วางอาหารไว้พอ เด่วนี่ไปเอาตรงจุดวางเอง นางบอกนางหยิบถุงอาหารไม่ได้ นี่ก็ขมวดคิ้วล้ะ อะไรวะ สั่งทุกเจ้าเค้าก็วางที่จุดส่งอาหารได้หมด พี่ลงมาหยิบออกจากรถผมเลยได้ไหม ผมเป็นอิสลามหยิบหมูไม่ได้ นี่ก็อึ้งเลยถามว่าและตอนไปรับสินค้าทำไง ก็คือนางให้พนงที่ร้านเอาใส่รถให้ สภาพพ คือร้านชื่อหมูกรอบ..... และชั้นสั่งกะเพราหมูกรอบที่อยู่ในกล่องแล้วก็ใส่ถุงอีกที มันโดนหมูกี่โมงวะแบบนี้ และนางโทรจิกๆเร่งๆให้ชั้นลงไปหยิบถุงที่รถนางคือ หิวก็หิว หงุดหงิดด้วยคนจะคิตตี้ ตอนลงไปก็บ่นงุบงิบๆอีกนะว่าลูกค้ามาช้า คือถ้าศาสนาจะมีปัญหาลำบากการทำงานขนาดนี้ก็ไม่ต้องกดรับออเดอร์ตั้งแต่เห็นชื่อร้านแล้วมั้ย
Cat orange supporter retweeted
Hot take จากนักเรียนฟิสิกส์ Hot Head ท่านหนึ่ง: ประเด็นคือไทยผลัก Applied Science แบบไม่มีการ Trickle-down ลงไปหา Pure Science
Applied ของเรายืนอยู่บนขาของต่างประเทศหมด ใช้ Know-how ทุกอย่างของต่างประเทศหมด
ช่องว่างระหว่าง Pure กับ Applied มันกว้างมากในไทย
ต้องยอมรับความจริงครับว่า สภาพเมืองไทยไม่เอื้อต่อคนที่จะเลือกทำงานสาย pure science ดังนั้นการที่เด็กเก่ง ๆ เลือก applied science ไม่ใช่การตัดสินใจที่ผิดเลยครับ ในทางตรงข้ามผมกลับคิดว่านี่คือสิ่งที่ทำให้วงการแพทย์ไทยแข็งแรงและเก่งในระดับทัดเทียมนานาชาติได้ เพราะเด็กเก่งมารวมกัน และไม่สมองไหลไปอยู่ต่างประเทศหมด
การจะทำให้เด็กเลือก pure science เราก็ต้องทำให้เส้นทางอาชีพนักวิทย์/นักวิจัยสาย pure science ดีพอที่เด็กจะมั่นใจเลือกเดินเส้นทางนี้ เพราะนี่คือการตัดสินใจครั้งใหญ่ในชีวิตนะครับ เลือกผิดแล้วย้อนกลับได้ยาก
คำถามที่คนอยากผลักดัน pure science ต้องตอบให้ได้คือ
1. เด็กจบ ป.ตรี/ป.โท/ป.เอก pure science เขามีอาชีพรองรับแค่ไหน ในขณะที่ทุกวันนี้ตำแหน่งอาจารย์/นักวิจัย ในมหาลัยต่าง ๆ มีจำนวนน้อยลง เพราะเด็กเข้าเรียนลดลงเรื่อย ๆ และภาคเอกชนก็ไม่ได้จ้างคนสาขานี้มากนัก
2. การทำอาชีพสาย academic/research สิ่งที่ต้องมีคือ ทุนวิจัย และเครื่องมือสนับสนุน ประเทศเรามีทุนวิจัยและเครื่องมือสนับสนุนมากแค่ไหน และมีอัตราเพิ่มขึ้นมากแค่ไหน
ผมว่า 2 ข้อนี้แหละที่เป็นจุดชี้ขาดว่าเด็กเก่งจะเลือกเดินในเส้นทางนี้หรือไม่
ถ้าวันนี้เรายอมรับว่ายังไม่สามารถผลักดันได้ การเลือก applied science แล้วทำให้มันเติบโตอย่างแข็งแกร่ง การวางแผนและสร้างระบบที่ดีจะทำให้ pure science โตขึ้นตามมาได้ ตัวอย่าง จีน, ญี่ปุ่น, สิงคโปร์ ก็เริ่มแบบนี้ครับ เพราะการพัฒนา applied science ให้ยั่งยืนก็ต้องมีฐาน pure science ที่แข็งแรงเช่นกัน
สำหรับน้อง ๆ ที่สนใจเรื่องวิจัย แต่ก็ยังอยากเรียนหมอเพราะมั่นคงกว่า มาเยี่ยมชม Siriraj Genomics ได้นะครับ เส้นทาง physician-scientist ก็เจริญก้าวหน้า อาชีพมั่นคง มีรายได้ไม่น้อยหน้าใคร 🙂
Cat orange supporter retweeted
The biggest advantage of a top lab may not be money.
It may be that it saves you years.
In a weak lab, a PhD student can spend six months chasing a question that everyone in the field already knows is a dead end.
You can build the wrong experiment, optimize the wrong metric, write a paper nobody important cares about, and only discover that after the rejection arrives.
In a great lab, that mistake often dies in a 20-minute meeting.
A senior postdoc has seen the failure before. A collaborator knows the dataset is bad.
Your PI knows which result is merely “interesting” and which one could become a serious paper.
Someone in the room has reviewed for the conference, knows the standard, and can tell you immediately where the story breaks.
That kind of knowledge rarely appears in textbooks.
It gets transmitted over group meetings, draft comments, conference dinners, Slack messages and watching experienced people make decisions in real time.
This is why “research taste” is so unevenly distributed.
Some PhD students have to invent it from scratch.
Others absorb it every week from people who already know what an important problem looks like.
And once you understand that, the advantage of Stanford, MIT, Broad or a top industrial lab starts to look very different.
They are not only giving you better resources.
They are compressing the learning curve.
A mediocre environment can make a talented student waste three years proving things that never mattered.
A great environment can make the same student look “gifted” simply because fewer years were wasted on the wrong problems.
The richest labs do not just buy better experiments.
They buy fewer wasted years.
Put the same PhD student in a small lab and in a powerhouse lab at Stanford, MIT or the Broad Institute, and you are basically running two different careers.
In a top lab, money is rarely the first constraint.
You have better equipment, better datasets, stronger collaborators, experienced postdocs, grant support, and people around you who already know exactly what a Nature, Science, Cell, NeurIPS or CVPR paper is supposed to look like.
Look at the Broad Institute. It has entire genomics, proteomics, imaging and genetic-perturbation platforms built to support projects that a normal university lab could never run alone.
Feng Zhang isn’t just “a very smart professor” — he sits at the intersection of MIT, Broad, McGovern and HHMI. That ecosystem matters.
Same in AI. Fei-Fei Li didn’t build ImageNet in isolation in somebody’s basement.
She was operating inside the Stanford AI ecosystem, surrounded by elite students, collaborators and an institution built to turn ambitious ideas into major projects.
MIT CSAIL is another absurd example: around 1,800 researchers and a research budget of roughly $65 million a year.
A PhD student entering that environment is not starting from the same line as someone in a five-person lab fighting for GPU hours and begging for travel money.
Of course talent still matters. Hard work still matters.
But academia loves pretending everyone is competing on the same track.
They’re not.
Some students spend three years figuring out how the game works.
Others enter a lab where the game manual, the coaches, the equipment and half the winning team are already sitting in the room.
If you seriously want an academic career, choosing the lab may be one of the highest-leverage decisions you ever make.
Cat orange supporter retweeted
Among people living in Bangladesh, 98% of people agree that, "The only acceptable religion is my religion."
In New Zealand, 90% of people disagreed with that statement.
Cat orange supporter retweeted
คนอย่างไอซ์ รักชนกมันไม่ได้น่ากลัวในแง่ที่ว่าเล่ห์เหลี่ยมเยอะไรนะ แต่เป็นฟีลคนโง่ที่เสียงดังอะ และใช่ค่ะ Thai people love making stupid people famous. รู้ไม่จริง แต่ตะแบงหนัก และ “ไม่ฟัง” เสียงคนอื่น แพ้ไม่เป็น บางคนเค้าทนไม่ไหว อายกับ second-hand embarrassment แทนเจ้แกยังแถ่ด ๆๆ
Cat orange supporter retweeted
รู้สึกว่าตัวเองกินแพง เลยรีเสิร์ชกับคนรอบตัว และ Reddit พบว่าต่างกันฟ้ากับเหว พบว่าคนไทยกับคนญี่ปุ่นรอบตัว(ที่ไม่ได้แต่งงาน)ไม่ค่อยทำกับข้าวกินเอง แล้วนี่คิดว่าตัวเองทำอาหารเยอะกว่า average มากแล้วอะ เที่ยงเย็นทำเองทุกวันที่ wfh แต่พอถามแบบเดียวกันใน reddit …
ไม่เห็นแปลกใจถ้า MBA จะแตกอะ คนเริ่มเข้าใจกันแล้วว่าไม่มีใครจ้างมึงมาบริหารหรอก (นอกจากจะบ้านมีธุรกิจหรือไปโคกับเพื่อนนะ)
16
Cat orange supporter retweeted
ไปขายน้องในออฟฟิศว่ากินทามะเป็นเรื่องของพระเอกโชเนนที่กู้โลกไม่สำเร็จ สูญเสียทุกอย่าง โลกไรก็ไม่เหมือนเดิมแต่ยังมีชีวิตอยู่ก็ต้องอยู่ต่อไป เล่าอย่าจริงจังแรกๆอาจจะฮาแต่มีเส้นเรื่องซีเรียส เศร้าน้ำตาแตกก็มี วันนี้น้องถามว่า พี่มันจะจริงจังตอนที่เท่าไหร่ จะ50ตอนแล้วยังตลกอยู่เลยอะ
Cat orange supporter retweeted
อย่าเรียกหาอีรายการปัญญาอ่อนนี่เลย เดี๋ยวแมร่งก็หาข่าวคาวชาวบ้านมาออกโหนกระแสกลบข่าวขยะสารพิษ รายการที่กล้าแฉเรื่องส่วนตัวชาวบ้านให้เป็นเรื่องบันเทิงแต่ไม่กล้าแตะปัญหาเชิงการเมืองมันก็ต่ำต่มปัญญาแค่ไหนแล้ว
ไมชอบพวกเอาเรื่องเลี้ยงแมวในคอนโดมาทำเป็นเรื่องขำ ๆ อะ ประเด็นคือมันมีคนที่แพ้ขนแมวจริง ๆ คุณพี่จ่ายค่าปรับคอนโดแล้วจ่ายค่ายาให้ไหม
1
15
Cat orange supporter retweeted
รอบพอร์ตไม่ควรถูกยกเลิก แต่ต้องสลับรอบไปไว้หลังรอบสอบ
รอบ1 Admission (สอบ)
รอบ2 Quota (โควต้า)
รอบ3 Portfolio (พอร์ต)
เหตุผล
1.คะแนนสอบจากรอบแรกจะสามารถใช้ยื่นประกอบการคัดเลือกในเกณฑ์ของรอบโควต้ากับรอบพอร์ต ซึ่งคือรอบที่ 2-3 ต่อได้ เหมือนที่อเมริกา คนจะยื่น Essays ได้ คะแนนสอบ SAT/ACT ต้องผ่านเกณฑ์ด้วย (เป็นอีกทางเลือก ไม่ได้บังคับเป็นเกณฑ์คะแนนหลัก)
2.ลดภาระค่าใช้จ่าย จากที่ต้องใช้แค่ SAT IELTS ในรอบพอร์ต ต่อไปก็ใช้คะแนน A-Level จากรอบแรกได้ด้วย และคือข้อสอบที่ทุกคนเข้าถึงได้ ไม่ได้จำกัดแค่บางชนชั้นที่สามารถผิดพลาดกับการสอบราคา 3-4พันบาท หรือ 7-8พันบาทต่อครั้งได้บ่อยกว่าชนชั้นอื่น
3.ค่านิยมบางอย่างต้องเปลี่ยนใหม่ ต้องเปลี่ยนจาก เน้นกิจกรรมก่อนแล้วค่อยเรียน เปลี่ยนเป็น “เน้นเรียนก่อนแล้วค่อยกิจกรรม” รอบพอร์ตคือรอบที่ไม่สามารถวัดศักยภาพของคนในด้านตรรกะได้ดีเหมือนคะแนนสอบ สุดท้ายมันจะหล่อหลอมให้สังคมนั้นยึดถือเอาแค่ผลงานมากกว่ากระบวนการ วัฒนธรรมรอบพอร์ตส่งผลโดยตรงกับแรงผลักดันในการเรียน เด็กรอบพอร์ตหลายคนไม่รู้ตัวว่าความสามารถของตัวเองไม่ได้เก่งจริงๆ เพราะมันไม่สามารถวัดออกมาให้เห็นชัดๆได้เหมือนคะแนนสอบ แต่มีแค่อีโก้ ผลคือ “พัง” เพราะไม่อ่านหนังสือเตรียมสอบเลย หลายคนคาดหวังว่าตัวเองต้องเข้ารอบพอร์ตเท่านั้น จะไม่สอบเด็ดขาด ผลคือหลายคนจะได้เข้าเรียนในที่ที่ไม่ได้อยากเรียนจริงๆ ยื่นไปแค่เพราะเสียดายผลงานที่เก็บมา ผลที่ตามมาอีก คือเด็กซิ่วเพิ่มทุกปี
4.บริบทสังคมต้องเทียบกับ จีน ญี่ปุ่น เกาหลีใต้ เวียดนาม ประเทศเหล่านี้สาเหตุที่การศึกษาเขาพัฒนาเพราะเด็กมีแรงจูงใจในการแข่งกันเรียน รากมาจากการสอบจอหงวน คือยึดถือระบบความสามารถนิยม (Meritocracy) นี่คือส่วนหนึ่ง
อเมริกา ในอดีตก็เน้นระบบสอบเหมือนที่หลายประเทศเอเชียทำ แต่สิ่งที่อเมริกาได้เจอ มันแตกต่างกับที่หลายประเทศเอเชียได้เจอ คือการไหลเข้าของผู้คน อเมริกาเจอคนยิวที่ทำคะแนนสอบได้สูงกว่าคนในชาติตัวเองเยอะมาก ผลคือผู้บริหารมหาวิทยาลัยในยุคนั้นต้องจำกัดจำนวนนักศึกษาชาวยิว ก็เลยยกเลิกระบบสอบเพียวๆไป แล้วก็เริ่มมีการให้เอาจดหมายแนะนำตัว เรียงความ (Essays) มาเป็นเกณฑ์ที่ไม่มีแบบแผนในการพิจารณาอย่างตายตัว แล้วก็อ้างว่าต้องการคัดเลือกคนที่มี “บุคลิกภาพที่ดีและมีความเป็นผู้นำ” ซึ่งตรงนี้นี่แหละที่เป็นจุดกำเนิดของระบบ Holistic Admission ที่ใช้กันมาจนถึงปัจจุบัน แต่ทุกวันนี้เป็นไง อเมริกาก็ยังต้องกลับไปเอาระบบสอบมาเป็นเกณฑ์ในการช่วยกรองใบสมัครอีกที
ยุโรป ในอดีตรากมาจากกรีกเต็มๆ คือเน้นการสร้างผลงานศิลปะ การใช้แฟ้มสะสมผลงานมีรากฐานมาจากการฝึกอาชีพและการสร้างสรรค์ผลงานจริง คือในยุคที่ศิลปะวิทยาการรุ่งเรือง ช่างฝีมือหรือศิลปินที่ต้องการเลื่อนขั้นระดับสูงขึ้น ต้องสร้างผลงานชิ้นเอกเพื่อพิสูจน์ฝีมือต่อสมาคมช่าง ช่วงศตวรรษที่ 18-19 สถาบันศิลปะในยุโรปใช้การตรวจผลงานจริง เป็นเกณฑ์หลักในการรับนักศึกษา แนวคิดนี้ขยายตัวไปสาขาวิชาอื่นๆ ที่ต้องการวัดทักษะการปฏิบัติจริงและความคิดสร้างสรรค์ ระบบการศึกษาของยุโรปจึงได้รับอิทธิพลจากแนวคิดการสร้าง “สุภาพบุรุษ” หรือ “พลเมืองที่สมบูรณ์” ของกรีกโบราณและอังกฤษ มหาวิทยาลัยอย่าง Oxford และ Cambridge เน้นการหล่อหลอมนักศึกษาผ่านการใช้ชีวิตในหอพัก การเล่นกีฬา การทำกิจกรรมชมรม ซึ่งตรงนี้นี่แหละที่มันต่างกันกับที่อเมริกาเจอ คือระบบของยุโรปมันมีความเป็นอัตวิสัย (Subjective) สูง โดยธรรมชาติมันเลยเอื้อประโยชน์ให้คนมีฐานะมากกว่า ทั้งการเล่นกีฬาระดับสูง (เช่น เรือพาย ฟันดาบ ขี่ม้า ลาครอส หรือกอล์ฟ) รวมถึงการเรียนดนตรีคลาสสิก ล้วนมีค่าอุปกรณ์และค่าฝึกซ้อมที่สูง หรือแม้แต่การเข้าค่ายวิชาการหรือการทำอาสาสมัคร
สรุปคือในปัจจุบันทั้งอเมริกา ทั้งยุโรปต้องกลับไปเอาระบบการสอบกลับมาใช้ต่ออีก แต่เป็นการผสมของสองระบบด้วยกัน คือยื่นพอร์ตได้แต่คะแนนสอบต้องผ่านเกณฑ์ด้วย ซึ่งประเทศไทยแม่งแปลก เพราะดูเหมือนจะมีสองระบบนี้อยู่ด้วยกัน แต่จริงๆมันแยกกันอยู่ นี่แหละคือเหตุผลที่ต้องสลับรอบ
#dek70 #TCAS70



























