Dame (@Dame_GC) header
Dame (@Dame_GC) profile picture

นกอ้วน 🐡 × แหมะ 🐑 × คอร์เกอร์ 🐶

Thailand
Joined June 2014
คำว่าขี้ค้าน เขาใช้กันสามภาค คนภาคกลางใช้ขี้เกียจ รถเครื่อง เขาใช้กันสามภาค ภาคกลางมอเตอร์ไซค์
เคยลงพื้นที่เก็บข้อมูลเรื่องภาษาถิ่น ใต้กับเหนือมีคำถิ่นคล้ายกันเยอะมาก บางคำก็ตรงกับอีสานด้วย จะมีก็แต่ภาษากลางนี่แหละที่ไม่เหมือนชาวบ้านชาวช่องเขา
15
6,806
100
4,351
186,544
Replying to @MyCarToon_n
1 รอบเอว = 2 รอบคอ 1 รอบคอ = 2 รอบข้อมือ 2 รอบหัวแม่มือ = 1 รอบข้อมือ จากข้อพับของข้อศอกถึงข้อมือ = ขนาดเท้าของเรา จากปลายมือช้างหนึ่งถึงปลายมืออีกข้างหนึ่ง = ขนาดความสูงของเรา
5
4,572
33
6,364
175,205
อยากกินสเต๊ก อยากกินปลาดิบ อ๊าาาา
15
ตุวหอมๆๆๆ
2
92
237
1,946
วันนี้ไปกินตี๋น้อยมา เจอพ่อแม่ลูกนั่งกินฝั่งตรงข้าม คุณแม่ก็ป้อนลูกกินข้าว คุณพ่อก็กินๆอย่างเดียวเลย นี่เลยนึกถึงเรื่องในโซเชียลที่เขาบอกว่า แม่จะได้กินเป็นคนสุดสินะ แล้วลูกเขาน่ารักมากเลย แม่ป้อนหนึ่งคำ น้องป้อนเฟรนฟรายแม่ 1 ชิ้น พี่สาวเลยมากระซิบว่า ใครจะอิ่มก่อนระหว่างลูกกับแม่😂 สักแปปผู้ชายเขาก็หันมาป้อนให้ผู้หญิงกิน พอฉันเห็นก็โล่งใจ นึกว่าผู้ชายจะไม่สนใจภรรยาซะแล้ว แต่ลูกเขาอ่ะ พอเห็นพ่อป้อนแม่ก็ยื่นเฟรนฟรายมาแข่งกับพ่อ55555 แล้วคุณแม่ก็ขำ หันซ้ายหันขวาจะกินของใครก่อนแต่ก็ดินของลูกก่อน พ่อก็ถือรอ คือน่ารักว่ะ ตอนแรกก็งงว่าพ่อรีบกินทำไม สรุปเขารีบกินเพื่อให้ภรรยาเขาได้กิน แล้วเขาก็มาป้อนข้าวลูกแทนภรรยา โครตน่ารักเลย
34
24,210
100
27,082
1,171,711
เมื่อก่อนเรารักพ่อมาก สนิทกับพ่อมากกว่าแม่ในทุก ๆ พาร์ท ไปไหนก็ไปแต่กับพ่อ เพราะรู้สึกว่าแม่ดุ เพราะเป็นคนเงียบ ๆ ไม่ค่อยพูด จนวันที่พ่อเราป่วยเส้นเลือดสมองแตก พอฟื้นตัวได้ 10 ปีให้หลัง พ่อก็เริ่มกลับมารับงานว่าความ รับปรึกษาคดี เวลาที่พ่อได้เงินมาพ่อจะเอาให้เราตลอด จนมีความคิดที่ว่า ถ้าวันนึงมีแฟนก็อยากมีแฟนแบบพ่อ คนที่รักแม่ อะไรก็ให้แม่ให้ลูกก่อนเสมอ แต่เมื่อ 3 ปีก่อน จำได้ว่าวันนั้นแม่นอนป่วยอยู่หลังบ้าน เรานั่งเล่นโทรศัพท์อยู่หน้าทีวีแต่ไม่ได้เปิดไฟ พ่อน่าจะไม่รู้ว่าเราอยู่ตรงนั้น มีสายโทรเข้าจากไลน์เข้ามาที่เครื่องพ่อ พ่อกดรับสายวิดีโอนั้น แล้วเสียงปลายสายพูดว่า "ทำไมพี่รับสายหนูช้าจัง หนูคิดถึงพี่" แล้วพ่อก็ตอบไปว่า "พี่ก็คิดถึงหนู" จบประโยคเราเลยลุกขึ้นกระแทกเก้าอี้เสียงดัง ๆ ให้เขารู้ตัว เขารีบตัดสายทันที เราไม่พูดอะไรแต่เดินขึ้นห้องทั้งน้ำตา แม่ป่วยอยู่นะเว้ย และแม่ได้ยินที่พ่อพูดกับปลายสายทุกประโยค หลังจากนั้นเราก็เริ่มพูดกับพ่อน้อยลง พูดกับแม่มากขึ้น มารู้ทีหลังจากน้าว่า ในวันที่พ่อป่วยอยู่ในไอซียู มีผู้หญิงคนนึงเดินมาหน้าห้องพูดกับแม่ว่า เขาจะได้อะไรบ้าง น้าบอกว่าผู้หญิงคนนั้นคือพี่เลี้ยงของพี่ชายเราที่แม่จ้างมาให้ช่วยดูแล (คนละคนกับที่โทรไลน์มา) ไม่รู้ว่าที่ผ่านมาแม่ต้องรู้สึกยังไงกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น ขนาดเราเป็นลูกแค่ได้ฟังแค่นั้นยังรู้สึกเสียใจ หมดความรักที่มีต่อคนนี้ ทุกวันนี้เขาสองคนก็ยังคงติดต่อกันอยู่ ยังมีไปเจอกันบ้าง ขนาดว่าป่วยนะ ยังหาทางออกไปเจอกันได้ ตอนนี้เข้าใจแม่ทุกอย่าง ที่แม่ยังอยู่กับพ่อในตอนนั้นเพราะว่า ลูก แค่นั้นเอง ทุกวันนี้แทบไม่คุยกับพ่อเลย แต่พ่อก็จะส่งข้อความเข้ามาในไลน์ตลอดว่าวันนี้กินข้าวเช้า เที่ยงกับอะไร เราก็แทบไม่เข้าไปอ่านเลยด้วยซ้ำ รู้สึกว่าตัวเองใจร้ายมาก แต่นี่ก็เสียใจเหมือนกันที่ต้องมารับรู้เรื่องราวอะไรแบบนี้ ไม่ได้พูดให้พี่กับน้องฟังด้วยซ้ำ เพราะกลัวว่าจะไม่มีลูกคนไหนคุยกับเขา เลยเก็บเรื่องนี้ไว้คนเดียว เวลาที่พ่อส่งข้อความมา เราแทบไม่เข้าไปอ่านและตอบเลย ทิฐิในใจเราก็สูงมากเหมือนกัน ขนาดป่วยมือใช้ได้ข้างเดียวยังขยันพิมพ์มา พิมพ์ผิด ๆ ถูก ๆ อยู่อย่างนั้น ตอนนี้ไม่อยากมีคนแบบพ่อเป็นแฟนละนะ กลัวเสียใจ
ใครมีเรื่องเล่าเกี่ยวกับ“พ่อแม่”บ้าง? ไม่ว่าจะทุกข์หรือสุข ตลกหรือเศร้า❤️💔
65
1,923
73
2,724
338,378
Dame retweeted
ขับรถกลับบ้าน โดนรถพ่วง 22 ล้อ ชนท้าย รถเราพลิกคว่ำหลายตลบ ตั้งสติได้ โทรหาประกัน โทรหาแม่ บอกแม่ปุ้บ แม่ถามว่า แล้วรถพ่วงเขาเจ็บหนักไหม นี่ งง จนเคลียร์รถ คุยกับประกันเสร็จเรียบร้อย แม่มาบอกว่า ขอโทษนะ ตอนแรกแม่นึกว่า รถพ่วงข้าง ( ซาเล้ง )
ใครมีเรื่องเล่าเกี่ยวกับ“พ่อแม่”บ้าง? ไม่ว่าจะทุกข์หรือสุข ตลกหรือเศร้า❤️💔
14
17,879
37
13,568
1,453,661
ของฉัน ในลิฟมีฉันปี5 อาจารย์.ผญ มีอายุประมาณนึง แล้วก็น้องปีต้น1-2ประมาณนั้น น้องใส่รองเท้าแตะกับชุดนศ อจชีเริ่มเลย ทำไมไม่แต่งตัวให้เรียบร้อย ใส่รองแตะกับชุดนศได้ไง ชีน้องก็ทำแค่ยิ้มเจื่อนๆแหะๆ ผ่านไปสัก10วิ อจหันมาหาฉันแล้วบอกว่า น้องเทอนี่ไม่ฉลาดเลยนะ บอกว่าเจ็บเท้าสิ ก็รอดละ
เพื่อนโดนยึดบัตรนิสิตโดย อ. คณะข้าง ๆ เพราะใส่รองเท้าสีชมพู เหตุผลของ อ. คือ ”เอาสีมหาลัยไปเป็นของต่ำได้ยังไง? “ เพื่อนฉันเลยยื่นบัตรให้แล้วพูดเบา ๆ ไปว่า “วันนี้หนูใส่ชั้นในสีชมพูด้วยนะคะอาจารย์“ เรื่องมาถึงกิจการนิสิตคณะฉันเลยค่ะ 😅 ปอลิง เหตุเกิดเมื่อเกิน 20 ปีก่อน
3
1,417
14
1,404
108,144
ตะกี๊ มีเบอร์โทรเข้ามาถามว่าใช่ชื่อแม่มั้ย ติดต่อมาจากรพ.กรุงเทพนะ ได้ให้ใครเข้ามารับยาแทนมั้ย นี่เลยถามกลับ รพ.สาขาไหน บอกสาขาสุราษฎร์ เลยขอเลข HN จากรพ. นังถอนหายใจไม่ยอมให้ แต่นี่ก็ตื๊อ จนนังหายไปแว้บนึงแล้วบอกเลข HN นี่ฟังแล้วน่าจะไม่ใช่เลข HN เลยบอกว่าประหลาดใจจัง
16
12,097
46
8,082
1,249,847
แม่เส้นเลือดในสมองตีบ แล้วโทรมาบอกให้ลูกสาวลาออกจากงาน กลับเชียงใหม่มาดูแล ลูกสาวถามกลับแค่ประโยคเดียว “แม่ ตอนแบ่งบ้าน แม่บอกว่าหนูเป็นคนที่แต่งออกไปแล้ว พอตอนนี้ต้องการคนดูแล หนูกลับมาเป็นลูกสาวแม่อีกแล้วเหรอ” แม่ร้องไห้อยู่ปลายสาย แม่ไม่รู้เลยว่า อีกไม่กี่วัน ลูกสาวจะไปเจอจดหมายจากธนาคาร ในลิ้นชักข้างเตียงของแม่ พาริน อายุ 38 เป็นนักบัญชีอยู่กรุงเทพฯ ณัฐ น้องชาย อายุ 35 เปิดอู่ซ่อมรถอยู่เชียงใหม่ พ่อเสียไปตั้งแต่ลูกๆ ยังเด็ก แม่ขายกับข้าวในตลาด เลี้ยงลูกสองคนมาคนเดียว พารินเรียนมหาวิทยาลัยด้วยเงินกู้ กยศ. เสาร์อาทิตย์ไปเป็นพนักงานเสิร์ฟ ณัฐเรียนไม่จบ ม.ปลาย แม่เอาเงินเก็บทั้งชีวิตมาเปิดอู่ให้ พารินไม่เคยค้านสักคำ ทำงานปีแรก เงินเดือน 15,000 เธอส่งให้แม่เดือนละ 3,000 พอเงินเดือนขึ้นเป็น 38,000 เธอส่ง 5,000 แม่ป่วย เธอจ่าย ตู้เย็นเสีย เธอซื้อใหม่ น้องแต่งงาน เธอใส่ซอง 50,000 ปีนั้นเธอเพิ่งซื้อคอนโดเล็กๆ ต้องผ่อนทุกเดือน หกปีก่อน แม่เรียกเธอกลับเชียงใหม่ บนโต๊ะมีเอกสารโอนบ้านวางอยู่ บ้านสองชั้นที่พ่อกับแม่ซื้อที่ดินปลูกไว้ตั้งแต่หนุ่มสาว รวมที่ดินแล้วมูลค่า 2.8 ล้านบาท “บ้านนี้ยกให้ณัฐ เขาเป็นลูกผู้ชาย ต้องเลี้ยงครอบครัว ต้องมีหลักประกัน” พารินถามว่า “เรื่องใหญ่ขนาดนี้ บอกหนูล่วงหน้าสักคำไม่ได้เหรอ” แม่ขมวดคิ้ว “จะบอกทำไม แกแต่งออกไปแล้ว ยังจะกลับมาแย่งกับน้องอีกเหรอ” ณัฐที่นั่งอยู่ข้างๆ พูดขึ้นมา “พี่ไม่ต้องห่วง บ้านให้ผม ต่อไปเรื่องดูแลแม่ ผมรับเองทั้งหมด” คืนนั้น พารินร้องไห้อยู่ในห้องคนเดียวนานมาก ไม่ใช่เพราะบ้าน แต่เพราะเธอเพิ่งเข้าใจว่า เงินทุกบาทที่ให้มาตลอดหลายปี ในสายตาแม่มันคือ “หน้าที่” แต่พอพูดถึงสมบัติในบ้าน เธอกลายเป็นคนนอกทันที วันรุ่งขึ้น เธอกลับกรุงเทพฯ หกปีหลังจากนั้น เงิน 5,000 ไม่เคยขาดสักเดือน ปีที่แล้ว แม่เส้นเลือดในสมองตีบ พารินบินกลับเชียงใหม่ทันที ลางานสิบวันเฝ้าแม่ที่โรงพยาบาล ณัฐกลางวันเปิดอู่ กลางคืนแวะมาบ้างเป็นครั้งคราว ตอนออกจากโรงพยาบาล หมอบอกว่าต้องทำกายภาพบำบัดอีกนาน และต้องมีคนดูแลตลอด พารินเสนอให้จ้างผู้ดูแล เดือนละ 15,000 ประโยคแรกที่ณัฐพูดคือ “แพงขนาดนั้น? ผมจะเอาเงินที่ไหน” พารินบอกว่า “พี่ออกให้ก่อน” สองเดือน ค่าผู้ดูแลกับค่ากายภาพ เธอจ่ายไปเกือบ 40,000 พอเดือนที่สาม ณัฐโทรมา “ไม่จ้างแล้วนะผู้ดูแล แพงเกิน พี่กลับมาดูแลเองไม่ดีกว่าเหรอ ยังไงพี่เขยก็มีรายได้อยู่แล้ว” แม่รับสายต่อ “แกเงินเดือนแค่ไม่กี่หมื่น ขาดเงินเดือนแกไปคนเดียว บ้านก็ไม่อดตายหรอก แกเป็นลูกสาว ดูแลแม่มันเป็นหน้าที่ไม่ใช่เหรอ” พารินถาม “ตอนยกบ้านให้ณัฐ เขาบอกว่าจะดูแลแม่เองทั้งหมดไม่ใช่เหรอ” แม่ตอบ “นั่นมันเมื่อก่อน ตอนนี้น้องเขาก็ลำบาก” “แล้วหนูล่ะ หนูไม่ลำบากเหรอ” แม่ไม่ตอบ แล้วพารินก็ถามประโยคนั้นออกไป ปลายสายเงียบไปนาน แล้วแม่ก็ร้องไห้ “แม่เลี้ยงแกมาจนโต ขอให้กลับมาดูแลแค่ไม่กี่เดือน แกมานั่งคิดบัญชีกับแม่เหรอ” ไม่กี่วันต่อมา ณัฐโพสต์ในไลน์กลุ่มครอบครัว “พี่ผมอยู่กรุงเทพฯ สบายดี แม่ป่วยขนาดนี้ ยังไม่ยอมกลับมาดูแล” แนบรูปแม่นั่งรถเข็นอยู่คนเดียว ป้าทักแชตส่วนตัวมา “เงินหาใหม่ได้ แต่แม่มีคนเดียวนะ” น้าบอกว่า “น้องเขาต้องเลี้ยงทั้งครอบครัว เป็นพี่ก็ช่วยแบกหน่อย” พารินไม่ตอบใคร สุดสัปดาห์นั้น เธอกลับเชียงใหม่ไปช่วยแม่จัดเอกสารสิทธิ์การรักษา แล้วในลิ้นชักข้างเตียงของแม่ เธอก็เจอจดหมายฉบับนั้น ใบแจ้งชำระหนี้สินเชื่อจำนองจากธนาคาร ผู้กู้: ณัฐ ทรัพย์ที่จำนอง: บ้านหลังนั้น วันที่กู้: แปดเดือนหลังโอนบ้าน ในลิ้นชักยังมีสมุดบัญชีของแม่ หกปีที่ผ่านมา ทุกเดือนที่เงิน 5,000 ของเธอเข้า วันรุ่งขึ้นจะมีเงิน 3,000 โอนออกไปบัญชีของณัฐ หมายเหตุเขียนว่า: ค่าเทอมหลาน พารินนั่งอยู่ข้างเตียง มือสั่นไม่หยุด “หลักประกัน” ที่แม่ยกให้ลูกชาย ถูกจำนองให้ธนาคารไปนานแล้ว เงินที่เธออดออมส่งมาทุกเดือน เอาไปเลี้ยงลูกของน้อง และแม่ รู้ทุกอย่าง คืนนั้น พารินส่งข้อความเข้าไลน์กลุ่มครอบครัว ไม่ด่าใคร ไม่อธิบายอะไรสักคำ มีแต่รูป สลิปโอนเงินหกปี 72 ใบ ส่งทีละใบ ใบเสร็จค่าผู้ดูแล ใบเสร็จโรงพยาบาล สองรูปสุดท้าย วันที่โอนบ้าน กับใบแจ้งหนี้จำนองจากธนาคาร กลุ่มเงียบไปทั้งคืน ป้าที่บอกว่า “แม่มีคนเดียว” ไม่โผล่มาพูดอีกเลย วันรุ่งขึ้น ณัฐบุกมาหาเธอ “พี่หมายความว่าไง พูดไปพูดมา ก็ยังติดใจเรื่องบ้านอยู่ใช่ไหม” พารินมองหน้าเขา “ติดใจ? บ้านหลังนั้นตอนนี้เป็นของแกเหรอ” “มันเป็นของธนาคาร” หน้าณัฐซีดลงทันที พารินวางกระดาษแผ่นหนึ่งลงบนโต๊ะ “จ้างผู้ดูแลต่อ ทุกเดือนพี่ออกครึ่งหนึ่ง โอนตรงให้ผู้ดูแล ไม่ผ่านมือใครทั้งนั้น” “แกอยู่ใกล้ กลางคืนกับเรื่องฉุกเฉินแกรับผิดชอบ” “เรื่องให้พี่ลาออก ไม่ต้องพูดถึงอีก” น้องสะใภ้ทำท่าจะพูด พารินหันไปมอง “ชีวิตครอบครัวพวกเธอหยุดไม่ได้ แล้วชีวิตฉันหยุดได้ตามใจงั้นเหรอ” ไม่มีใครพูดอะไรอีก สามเดือนต่อมา แม่เริ่มถือไม้เท้าเดินได้ช้าๆ พารินพาแม่ไปทำกายภาพเสร็จ สองแม่ลูกนั่งรอรถอยู่หน้าโรงพยาบาล จู่ๆ แม่ก็จับมือเธอไว้ พารินคิดว่า ในที่สุดแม่คงจะพูดอะไรสักอย่าง แม่พูดว่า “หนี้บ้านของน้อง ช่วงนี้เขาผ่อนไม่ค่อยไหว…แกช่วยเขาหน่อยได้ไหม” พารินนิ่งไปหลายวินาที แล้วก็ดึงมือกลับ รถมาถึง เธอพยุงแม่ขึ้นรถ ปิดประตูให้เรียบร้อย แล้วกลับกรุงเทพฯ คนเดียว ตั้งแต่เดือนถัดมา เงิน 5,000 เธอไม่โอนให้แม่อีก ค่าผู้ดูแลยังจ่ายครบทุกบาท โอนตรงให้ผู้ดูแล แม่โทรมาด่าว่าเธอใจดำ ถ้าเป็นคุณ คุณจะทำยังไง? ดัดแปลงจากประสบการณ์จริงของเพื่อน
238
8,568
421
8,887
2,483,078
ทุกครั้งเวลาแม่นั่งสนใจแมวตัวอื่นอยู่ ไม่ว่าบารอนจะนอนอยู่มุมไหน ก็จะรีบโพล่ตาปรือๅเดินมาหาทันที
178
1
485
5,593
สรุปเรื่องพฤติกรรม #นปโปะ จากชมรมสัตวแพทย์ด้านพฤติกรรมสัตว์แห่งประเทศไทยครับ
8,259
114
4,719
566,137
ตอน 14 ได้เจอผู้ชายคนหนึ่งเพื่อนในห้องนิสัยดี สุภาพ อ่อนโยน รักแรกในชีวิตรักเขามากจนใครๆก็พูดว่ากับคนนี้เราได้แต่งงานกันแน่ๆถ้าปรับเข้าหากันรอดแต่เสียดายที่ตอนนี้เรา 19 แล้วแต่เขายังอายุ 14 อยู่เลย
แกเคยมีใครเข้ามาในชีวิตแค่ช่วงสั้นๆ แต่ทำให้จำไปอีกหลายปีไหม??🥲
9
6,340
54
9,840
743,124
มีญาติผญ independent มาก พูดตลอดว่าจะไม่แต่งงานเพราะไม่อยากแบกรับภาระทางความรู้สึก จนมาเจอผชคนนึงที่ชอบความ independent ของนางมากๆ ฮีบอกเธอเก่งสัด เราเลยรู้สึกตัวเองก็เก่งสัดเหมือนกันที่ทำอะไรเพื่อเธอได้บ้าง ตอนนี้แต่งงานกันมาสิบกว่าปีละ นางบอกแต่งแบบ independent 5555555555
แล้ว ผญ.ที่ independent จัดๆส่วนมากเค้าลงเอยกับผช.แบบไหนอ่ะ หรือโสดไปตลอดชีวิต อันนี้เพื่อนฝากถาม😂
5
19,247
135
15,568
744,457
พนักงานอเมซอน ที่สุรินทร์ จ่ายแบงค์พันไป เขาหยิบแบงค์ลงไปเทียบใต้เคาน์เตอร์ แล้วยื่นกลับมา 👩‍💼ไม่รับค่ะ มีแบงค์ใหม่ หรือสแกนจ่ายได้ไหมคะ ฉัน : ทำไมหรอคะ แบงค์มีปัญหาหรอคะ 👩‍💼ป่าวค่ะ : ไม่มีอะไรแล้วทำไมจ่ายไม่ได้คะ (ถือไปแค่แบงค์เดียว มือถือก็ไม่ได้เอาไป) 👩‍💼คือ ๆ ขอไม่รับนะ แบงค์มันใหญ่กว่านะคะ ยกขึ้นมาเทียบให้เราดู (ใหญ่กว่าจริง 1มิล) (ทำหน้างง แบงค์ใหญ่กว่า ยกส่องแสงดูก็แบงค์จริง แบงค์ที่บัญชีพึ่งถอดออกจากสายรัดของธนาคารให้ฉัน) : ขอทราบได้ไหมคะ เหตุผลจริงๆที่ไม่รับค่ะ 👩‍💼 แบงค์มันใหญ่กว่าค่ะ : แบงค์ใหญ่กว่า แล้วยังไงคะ 👩‍💼 มันเหมือนของปลอมค่ะ : ห๊ะ มีวิธีตรวจเช็ค หรือปากกาตรวจสอบแบงค์ไหมคะ แค่ขนาดใหญ่ ก็ไม่รับหรอคะ 👩‍💼ค่ะ ไม่รับ ถ้าอยากรู้ว่าเป็นของจริงหรือปลอมคุณเดินไปซื้อของที่7-11ดูนะคะ : แล้วทั้งร้านคุณไม่มีวิธีเช็คเลยหรอคะ 👩‍💼ค่ะ ช่วยจ่ายก่อนนะคะ (เพื่อนเดินเข้ามาพอดีเลยให้เพื่อนสแกนจ่าย กลัวเสียเวลาคนอื่น) ถอยออกมา ไม่ได้บิลด้วย นางทิ้งบิลฉันลงถังขยะ : ขอบิลด้วยค่ะ 👩‍💼หนูทิ้งแล้วค่ะพี่ : ช่วยค้นมาคืนด้วยค่ะ ต้องการบิล (ลูกค้า เกือบ 10 คน + พนักงาน 5 มองมาทางฉัน) ซึ่งมันมีข้อมูล ที่ใช้ได้ เมื่อเราโทรร้องเรียน ถ้าถามว่าทำไมร้องเรียน 1. มี108 วิธี บอกให้ไปเซ็คที่ 7-11 ทั้งร้านไม่มีตรวจเช็คเลย 2.นางทิ้งบิลฉันลงถังขยะ 3.ทั้งร้าน 5 คนไม่มีใครมีวิธีและการจัดการเลย *** ฉันเอาไปเช็คที่7-11 เป็นของจริงค่ะ พนักงานที่นั้นน่ารักมาก มีความพร้อมในการตรวจมาก *** ก่อนออกมาทิ้งท้ายไว้ ร้านก็มีมาตรฐานนะคะ แต่ทำไมระบบการจัดการอะไรหลายๆอย่างก็ดี แต่ช่วยทำงานให้มีมาตรฐานด้วยนะคะ
ใครเคยมีประสบการณ์ “ร้องเรียนพนักงานบริการ” บ้าง? แล้วสาเหตุที่ร้องเรียนเรื่องอะไร
51
9,463
41
7,476
1,236,106
ป๊ายกโรงงานที่สร้างมา 30 ปี ให้ลูกชายทั้งหมด ลูกสาวไม่ได้สักบาท สามปีต่อมา โรงงานเป็นหนี้ 50 ล้าน ป๊าบอกให้ลูกสาวขายคอนโด ไปช่วยน้องชาย เธอชื่อนุ่น อายุ 38 ป๊าเปิดโรงงานเฟอร์นิเจอร์ที่สมุทรสาคร จากโรงงานห้องแถวที่มีคนงานสิบกว่าคน จนมีพนักงานกว่าร้อยคน นุ่นเข้ามาช่วยงานตั้งแต่อายุ 19 ตอนนั้นน้องชายยังเรียน ม.ปลาย โรงงานขาดคนทำบัญชี เธอไปเรียนบัญชี ขาดลูกค้า เธอตามป๊าออกไปวิ่งหาลูกค้า ปีที่หนักที่สุด โรงงานไม่มีเงินจ่ายค่าแรง เธอเอาเงินที่เก็บไว้แต่งงาน ออกมาจ่ายค่าแรงคนงานก่อน 16 ปีเต็ม จัดซื้อ บัญชี ฝ่ายขาย แทบไม่มีแผนกไหนที่เธอไม่เคยทำ ป๊าชอบพูดกับใครต่อใคร “ลูกสาวอั๊วคนนี้ เก่งกว่าลูกชายอีก” แต่พอถึงวันที่ป๊าวางมือ คำพูดก็เปลี่ยนไป วันนั้นทั้งบ้านกินข้าวพร้อมหน้า ป๊าประกาศว่า โรงงาน เครื่องจักร ลูกค้า หุ้นทั้งหมด ยกให้ต้น นุ่นชะงัก “แล้วหนูล่ะ” ป๊าคีบกับข้าวใส่ชาม “แกแต่งงานออกไปแล้ว ยังจะเอาอะไรอีก” “ป๊า หนูทำงานที่โรงงานมา 16 ปีนะ” “ป๊ารู้ว่าแกเหนื่อย แต่กิจการมันต้องตกถึงลูกชาย จะให้ไปตกอยู่กับคนนอกแซ่ได้ยังไง” ต้นก้มหน้ากินข้าว ไม่พูดอะไร ม้าพูดกล่อม “แกเป็นพี่ อย่าไปแย่งกับน้องเลย” นุ่นถาม “แล้วที่หนูทำมาทั้งหมด มันคืออะไร” ป๊าเริ่มรำคาญ “ก็ได้เงินเดือนทุกเดือนไม่ใช่เหรอ ทำงานให้บ้านตัวเอง ยังจะมาคิดบัญชีอีก” วันรุ่งขึ้น เธอลาออก ป๊าไม่รั้ง แค่พูดประโยคเดียว “ออกไปลองดูข้างนอกก็ดี จะได้เลิกคิดว่าที่บ้านเอาเปรียบแก” เธอเอาเงินเก็บทั้งหมด ไปหุ้นกับเพื่อนที่เป็นดีไซเนอร์ รับทำเฟอร์นิเจอร์บิวท์อินให้โรงแรมกับคอนโด ปีแรก ไม่มีกำไร ปีที่สอง เริ่มมีลูกค้าประจำ ปีที่สาม บริษัทถึงเริ่มตั้งตัวได้ เธอไม่ได้รวย แค่มีลูกค้าของตัวเอง มีทีมของตัวเอง ไม่ต้องคอยดูสีหน้าใคร สามปีนั้น ทุกตรุษจีนที่กลับบ้าน ต้นนั่งข้างป๊าคุยเรื่องธุรกิจ ส่วนเธอเข้าครัวช่วยม้าทำกับข้าว นาน ๆ ป๊าจะถามสักที “บริษัทเล็ก ๆ ของแก ยังไม่เจ๊งอีกเหรอ” เธอยิ้ม “ก็พอไปได้ค่ะ” จนคืนหนึ่ง ม้าโทรมาตอนดึก ความดันป๊าพุ่งสูงจนต้องเข้าโรงพยาบาล นุ่นขับรถไปทันทีกลางดึก ป๊านอนอยู่บนเตียง ต้นนั่งอยู่ข้าง ๆ ตาแดงก่ำ ป๊าเห็นเธอ ประโยคแรกที่พูดคือ “ตอนนี้แกมีเงินอยู่เท่าไหร่” นุ่นอึ้งไป ที่แท้ หลังจากต้นรับช่วงต่อ ก็รีบขยายกิจการ กู้เงินซื้อเครื่องจักร เช่าโรงงานใหม่ พอออเดอร์ลด เงินที่ลูกค้าค้างก็เก็บไม่ได้ หนี้ธนาคาร หนี้ซัพพลายเออร์ ค่าแรงคนงาน ถาโถมเข้ามาพร้อมกัน หนี้รวมเกิน 50 ล้าน ป๊าได้ยินตัวเลขนี้ ถึงกับล้มเข้าโรงพยาบาล “แกมีคอนโดอยู่ในกรุงเทพฯ ไม่ใช่เหรอ ขายไปก่อน ช่วยน้องให้ผ่านช่วงนี้ไปได้” คอนโดห้องนั้น เธอเก็บเงินดาวน์เองหลังออกจากบ้าน ผ่อนธนาคารยังไม่หมดด้วยซ้ำ “ขายคอนโดแล้ว หนูจะอยู่ที่ไหน” “แกก็มีผัวไม่ใช่เหรอ” “แล้วเงินขายคอนโด ถือว่าให้โรงงานยืม หรือถือว่าลงทุน” ป๊าหน้าเปลี่ยนสี “ครอบครัวเดียวกัน ยังจะมาคิดเล็กคิดน้อยอีก” ต้นรีบพูด “เจ๊ พอโรงงานฟื้นเมื่อไหร่ ผมคืนให้แน่นอน” นุ่นหันไปถามเขา “ตอนนี้โรงงานเหลือทรัพย์สินเท่าไหร่ มีรายละเอียดหนี้ไหม ตรวจสอบบัญชีหรือยัง” ต้นโวยขึ้นมา “ป่านนี้แล้ว เจ๊ยังจะมาตรวจบัญชีอีกเหรอ ผมเป็นน้องแท้ ๆ จะโกหกเจ๊ได้ยังไง” ป๊าตะคอก “นุ่น! ตกลงแกจะช่วยหรือไม่ช่วย” ห้องคนไข้เงียบกริบ นุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วพูดว่า “ป๊า หนูพร้อมจะพิจารณาลงทุน แต่มีสามเงื่อนไข หนึ่ง โรงงานต้องให้ผู้สอบบัญชีตรวจก่อน หนี้ ทรัพย์สิน สัญญาทุกฉบับ หนูต้องได้ดูทั้งหมด สอง ทำสัญญาลงทุนให้เป็นเรื่องเป็นราว ถือหุ้นเท่าไหร่ เขียนให้ชัด สาม เรื่องเงินก้อนใหญ่ ต้นจะตัดสินใจคนเดียวไม่ได้อีกแล้ว” ต้นลุกพรวดขึ้นยืน “พูดง่าย ๆ เจ๊ก็แค่จะฉวยโอกาสตอนน้ำขุ่น ยึดโรงงานผมไป” ป๊าหน้าตึง “แกจะซ้ำเติมตอนน้องลำบาก กลับมาแย่งสมบัติใช่ไหม” นุ่นไม่ได้โกรธ เธอมองหน้าป๊า แล้วพูดช้า ๆ “ป๊า สามปีก่อนตอนแบ่งกิจการ ป๊าบอกว่าหนูแต่งงานออกไปแล้ว เป็นคนนอก วันนี้โรงงานเป็นหนี้ 50 ล้าน ป๊าให้หนูขายคอนโด หนูขอถามแค่ประโยคเดียว ตอนแบ่งสมบัติ หนูเป็นคนนอก ตอนใช้หนี้ ทำไมหนูกลายเป็นคนในครอบครัว” ป๊าอ้าปาก แต่พูดไม่ออก ม้าก้มหน้า ต้นก็เงียบ ผ่านไปนาน ป๊าถึงเค้นออกมาได้ประโยคเดียว “นั่นมันน้องแกนะ!” “หนูรู้ค่ะ” นุ่นตอบ “แต่เขาอายุ 35 แล้ว ตอนโรงงานได้กำไร กำไรเป็นของเขา ตอนโรงงานขาดทุน ทำไมต้องขายคอนโดของหนู” ไม่มีใครตอบ เธอหยิบกระเป๋า ลุกขึ้น ป๊าตะโกนไล่หลัง “วันนี้ถ้าแกเดินออกไป ก็ไม่ต้องกลับมาอีก!” สามปีก่อนตอนออกจากโรงงาน ป๊าก็เคยพูดทำนองนี้ ครั้งนั้นเธอร้องไห้อยู่นาน ครั้งนี้ เธอไม่ร้อง เธอหันกลับมา “ป๊าเลี้ยงหนูมา หนูจะดูแลป๊ายามแก่ พรุ่งนี้หนูจะมาเยี่ยมป๊าที่โรงพยาบาลอีก แต่เรื่องขายคอนโด ไม่ต้องพูดถึงอีกแล้วนะคะ” ต่อมา โรงงานเจรจากับเจ้าหนี้ ขายเครื่องจักรบางส่วน ลดขนาดกิจการลง ป๊าไม่ยอมรับเงื่อนไขของเธอ เธอก็ไม่ได้ถามอะไรอีก เธอยังไปเยี่ยมป๊าที่โรงพยาบาล ซื้อของมาฝากม้า ตรุษจีนก็ยังกลับบ้านไปกินข้าวเหมือนเดิม เพียงแต่นับจากวันนั้น ไม่มีใครตัดสินแทนเธอได้อีกแล้ว ว่าเธอต้องควักเงินให้บ้านนี้เท่าไหร่ กตัญญู ไม่ได้แปลว่าต้องยอมทุกอย่าง (เรื่องนี้เป็นเรื่องแต่งขึ้น ไม่ใช่เหตุการณ์จริง)
25
3,707
47
4,963
732,749
ไง
1
101
439
4,526
พ่อเราเป็นจ่าฝูงสำหรับเขา แต่เราไม่ใช่ แต่เขามีขอบเขตของเขานะ เขาไม่ทำร้ายเราแน่ ๆ เพราะไม่งั้นเขาจะโดนดุ เขาทำได้แค่ขู่เวลารำคาญแล้วเราไปยุ่งมาก ๆ แต่ในเวลาปกติเขารักเรามาก ไม่เหมือนกับพ่อ เขาดูรักพ่อทุกเวลา 🤣🤣🤣
อะ ไม่แปลกใจละว่าทำไมส่งหมาเรียนขนาดนั้นแล้วยังนิสัยไม่ดีอยู่😂 จากใจคนที่เป็นจ่าฝูงหมาในบ้าน ระบบจ่าฝูงช่วยได้เยอะมากในเรื่องของการควบคุมพฤติกรรมหมา
1
162
หลัก ๆ คือเรายอมเขาด้วยแหละ เราไม่ค่อยดุ แต่พ่อคือสอนแบบสอนจริง ๆ ถ้าดื้อก็โดนตี เขาถึงรู้ว่าหือกับพ่อไม่ได้ เพราะพ่อเอาจริง ทีนี้มันก็จะมีคนข่มและ เขาก็จะไม่กล้าทำอะไรกับเรา แต่ลำดับศักดิ์เราต่ำ 55555
16
คือช่วงหลังเวลาพวกมิกินนมแม่จะไม่ค่อยเห็นชีเกลใช่มะ จริงๆชียังอ้อนแม่อยู่น้าา แต่ชีแค่รำคาญพี่น้อง อยากอ้อนคนเดียวค่ะ!
8
856
2
1,608
21,675