Digipezeshk (@Digipezeshk) header
Digipezeshk (@Digipezeshk) profile picture

دیجی‌پزشک | اطلاعات سلامت به زبان ساده ارائه محتوای علمی، معتبر و به‌روز در حوزه پزشکی، سلامت روان، تغذیه و سبک زندگی سالم دارای نشان اعتماد PIF از بریتانیا

United Kngdom
Joined April 2022
شناخت بدن و معاینه منظم پستان‌ها یا قفسه سینه، موثرترین راه برای تشخیص به‌موقع تغییرات غیرعادی و پیشگیری از پیشرفت بیماری‌هایی مانند سرطان پستان است. این راهنما نکات کلیدی بررسی خانگی را خلاصه می‌کند: ۱. چرا معاینه ماهانه قفسه سینه اهمیت دارد؟ سرطان پستان می‌تواند هر فردی را درگیر کند. بررسی منظم (حدود یک‌بار در ماه) به شما کمک می‌کند حالت طبیعی بدن خود را بشناسید تا در صورت بروز تغییر، متوجه آن شوید. البته تغییرات جزئی در طول چرخه قاعدگی، بارداری، شیردهی یا پس از یائسگی طبیعی است. ۲. علائم و زنگ خطرهایی که باید به آن‌ها دقت کنید در صورت مشاهده هر یک از موارد زیر توجه بیشتری داشته باشید: - وجود توده یا تورم در پستان، قفسه سینه یا زیر بغل - تغییرات پوستی مانند چروکیدگی (شبیه پوست پرتقال) یا قرمزی/تغییر رنگ - تغییر ناگهانی در اندازه یا شکل پستان‌ها یا قفسه سینه - ترشح از نوک پستان (به‌ویژه ترشحات خونی در غیر زمان بارداری یا شیردهی) - فرورفتگی نوک پستان یا بروز حالت‌هایی شبیه اگزما و پوسته روی آن - وجود زخم باز روی قفسه سینه یا درد مداوم در پستان و زیر بغل ۳. روش صحیح معاینه خانگی نگاه کردن در آینه: ابتدا با دست‌های آویزان در کنار بدن و سپس با دست‌های بالا برده، ظاهر قفسه سینه و پستان‌ها را در آینه بررسی کنید. لمس دایره‌ای: با حرکات دایره‌ای انگشتان، از بالای استخوان ترقوه تا زیر بغل را لمس کنید. از فشارهای متغیر (آرام تا محکم، بدون ایجاد درد) استفاده کنید. بررسی نوک پستان: روی نوک پستان و اطراف آن را لمس کنید. (انجام این مراحل در حمام یا حالت درازکشیده معمولاً راحت‌تر است). ۴. چه زمانی باید به پزشک مراجعه کرد؟ در صورت لمس هرگونه توده، مشاهده تغییرات غیرعادی یا حس کردن درد مداوم، حتماً به پزشک مراجعه کنید. به یاد داشته باشید که اکثر توده‌ها و تغییرات ناشی از سرطان نیستند، اما ارزیابی پزشکی برای تشخیص زودهنگام و درمان ساده‌تر ضروری است.
1
11
3,884
اگر در حمله به کلنگ‌گزلا به‌جای بمب متعارف از سلاح هسته‌ای استفاده شود چه؟ در پست قبلی، پیامدهای احتمالی حمله با بمب‌های متعارف به تأسیسات کوه کلنگ‌گزلا را بررسی کردیم. این پست یک سناریوی کاملاً متفاوت را در نظر می‌گیرد: استفاده از سلاح هسته‌ای. این نوشته به معنای پیش‌بینی یا محتمل دانستن چنین حمله‌ای نیست. هدفش فقط آشنایی با اقدام‌هایی است که در صورت وقوع انفجار هسته‌ای می‌تواند جان انسان‌ها را حفظ کند. این توصیه‌ها برای هر انفجار هسته‌ای، در هر جایی، کاربرد دارند. در انفجار هسته‌ای، مواد رادیواکتیو تولید می‌شوند. این مواد، به‌ویژه در انفجار نزدیک سطح زمین، با خاک و بقایای محیط مخلوط می‌شوند و به شکل ذرات ریزش رادیواکتیو (fallout) همراه باد به مناطق اطراف و گاهی بسیار دورتر منتقل می‌شوند و می‌توانند سطوح، آب و غذا را آلوده کنند. در نزدیکی محل انفجار، موج انفجار و گرمای شدید هم خطرهای فوری و مرگبارند. مواد داخل تأسیسات هم ممکن است خطرهای دیگری اضافه کنند. ۱. لحظه انفجار به نور انفجار نگاه نکنید. نور شدید انفجار هسته‌ای می‌تواند حتی از فاصله دور باعث اختلال موقت بینایی شود و نگاه مستقیم به آن ممکن است به چشم آسیب بزند. فوراً رو برگردانید، چشم‌هایتان را ببندید و بپوشانید، رو به زمین دراز بکشید و دست‌هایتان را زیر بدن بگذارید. پوست بیرون از لباس را تا حد امکان بپوشانید. اگر مانع محکم و امنی نزدیک است، پشت آن پناه بگیرید. تا وقتی گرما و هر دو موج ضربه‌ای انفجار نگذشته‌اند، روی زمین بمانید. با شنیدن اولین صدا بلند نشوید. بعد، اگر مسیر امن است، به نزدیک‌ترین ساختمان محکم بروید. اگر از قبل داخل ساختمان هستید، از پنجره‌ها فاصله بگیرید و همان‌جا پناه بگیرید. ۲. داخل بروید، داخل بمانید، اخبار را دنبال کنید بهترین پناهگاه، زیرزمین یا بخش مرکزی یک ساختمان بزرگ و محکم است، ترجیحاً با دیوار و سقف بتنی یا آجری. هرچه لایه‌های ضخیم‌تر و متراکم‌تری از مصالحی مثل بتن، آجر یا خاک بین شما و فضای بیرون باشد، حفاظت در برابر تشعشع بیشتر است. از پنجره‌ها، سقف، بالکن و راه‌پله بیرونی دور بمانید، چون ذرات ریزش رادیواکتیو ممکن است روی این سطوح بنشینند. ماشین پناهگاه مناسبی نیست. دست‌کم ۲۴ ساعت در پناهگاه بمانید، مگر اینکه مقامات دستور دیگری بدهند. بدون دستور مقامات، پناهگاه را ترک نکنید، مگر در خطر فوری مثل آتش‌سوزی، ریزش ساختمان یا نشت گاز. تا گذشتن ابر ریزش، درها و پنجره‌ها را بسته نگه دارید و کولر آبی، هواکش و هر وسیله‌ای را که هوای بیرون را به داخل می‌آورد خاموش کنید. این خاموشی دائمی نیست. بعد از گذشتن ابر ریزش، ممکن است برقراری دوباره گردش هوا لازم باشد. برای زمانش، دستورها و اطلاعیه‌های مقامات را دنبال کنید. اگر رسیدن فوری به ساختمان ممکن نیست، دهان و بینی را با ماسک، پارچه یا حوله بپوشانید. این کار ورود ذرات به ریه را کم می‌کند، اما جای رفتن به داخل ساختمان را نمی‌گیرد. ۳. حتی برای عزیزانتان بیرون نروید سخت‌ترین بخش همین است. بیرون رفتن برای آوردن کودکان از مدرسه یا پیدا کردن اعضای خانواده، هم شما را در معرض تشعشع قرار می‌دهد و هم کسی را که دنبالش می‌روید. مدارس، مهدکودک‌ها و مراکز درمانی معمولاً برنامه‌هایی برای حفاظت از افراد در شرایط اضطراری دارند. وضعیت عزیزانتان را از راه تلفن، پیام و اطلاعیه‌های رسمی پیگیری کنید، نه با رفتن به خیابان. ۴. اگر بیرون بوده‌اید اگر می‌توانید بدون اینکه بیشتر بیرون بمانید، لایه بیرونی لباس را همان جلوی در و پیش از ورود به ساختمان درآورید. اگر نه، بلافاصله بعد از ورود، اول کفش‌ها و بعد لایه بیرونی لباس را با احتیاط و بدون تکاندن درآورید. درآوردن لایه بیرونی لباس می‌تواند تا ۹۰ درصد مواد رادیواکتیوِ نشسته روی بدن و لباس را از شما دور کند. لباس‌ها را در کیسه پلاستیکی ببندید و دور از بقیه افراد و حیوانات خانگی بگذارید. بعد با آب ولرم و صابون فراوان دوش بگیرید و مو را با شامپو یا صابون بشویید، اما از نرم‌کننده مو استفاده نکنید، چون مواد رادیواکتیو را به مو می‌چسباند. پوست را محکم نسابید. اگر زخم یا بریدگی دارید، هنگام شستشو آن را بپوشانید. اگر دوش در دسترس نیست، دست‌ها، صورت و بخش‌های بیرون از لباس را با آب و صابون یا دستمال مرطوب بشویید و دستمال‌های استفاده‌شده را در کیسه ببندید. این کار را همه، از جمله زنان باردار، باید در اولین فرصت انجام دهند. ۵. آب آشامیدنی جوشاندن آب، مواد رادیواکتیو را از بین نمی‌برد. تا وقتی مقامات سلامت آب لوله‌کشی را تأیید نکرده‌اند، آب بطری دربسته و نوشیدنی‌های بسته‌بندی‌شده انتخاب مطمئن‌تری هستند. پیش از باز کردن، روی بطری یا قوطی را با دستمال مرطوب پاک کنید، چون ممکن است ذرات رادیواکتیو روی آن نشسته باشد. آب لوله‌کشی را می‌توانید برای شستن بدن و پاک کردن آلودگی استفاده کنید، مگر اینکه مقامات درباره آلودگی دیگری هشدار داده باشند. ۶. غذا غذا و نوشیدنی بسته‌بندی‌شده، و غذاهای سالم و فاسدنشده‌ای که پیش از حادثه در ظرف دربسته یا داخل یخچال و فریزر بوده‌اند، معمولاً قابل استفاده‌اند. پیش از باز کردن، روی بسته‌ها را با دستمال مرطوب پاک کنید و دستمال را در کیسه ببندید. غذاهای بدون پوشش و سبزی و میوه باغچه و مزرعه را تا اعلام مقامات نخورید. ۷. دارو و حیوانات خانگی داروهایی که داخل خانه و در بسته‌بندی سالم بوده‌اند را طبق دستور همیشگی مصرف کنید. اگر بسته دارو بیرون بوده، رویش را پاک کنید. اگر خود دارو یا بسته‌بندی‌اش باز یا آسیب‌دیده بوده، درباره مصرفش از داروساز یا مقامات بهداشتی بپرسید. حیوانات خانگی را به داخل بیاورید و در فضای بسته، به‌آرامی با آب و صابون یا شامپو بشویید. هنگام شستن حیوان، اگر دستکش ضدآب و ماسک گردوغبار دارید، از آن‌ها استفاده کنید. اگر خودتان یا حیوان زخم یا بریدگی دارید، روی آن را بپوشانید. موهایش را نتکانید و برس شدید نکشید، و نگذارید آب شستشو در محل زندگی پخش شود. بعد دست‌ها و صورتتان را بشویید. ۸. قرص ید قرص یُدید پتاسیم (KI) فقط از غده تیروئید در برابر ید رادیواکتیو محافظت می‌کند و در برابر بقیه مواد رادیواکتیو یا تابش بیرونی اثری ندارد. این قرص در برابر بخش عمده خطر ریزش رادیواکتیو بعد از انفجار هسته‌ای محافظتی ایجاد نمی‌کند. اینکه ید رادیواکتیو در محیط وجود دارد یا نه را فقط مقامات بهداشتی می‌توانند تشخیص دهند، و اگر وجود نداشته باشد، این قرص فایده‌ای ندارد. پس قرص ید را فقط وقتی مصرف کنید که مقامات بهداشتی اعلام کنند، و برای پیدا کردنش از پناهگاه بیرون نروید. بتادین، تنتور ید و دیگر محلول‌های ضدعفونی‌کننده یددار را هرگز نخورید. این مواد جایگزین قرص یُدید پتاسیم نیستند و خوردنشان می‌تواند مسمومیت ایجاد کند. این پست برای آگاهی عمومی است و جای دستورالعمل مقامات محلی و نیروهای امدادی را نمی‌گیرد. اینفو گرافیک‌ها مستقیم از وبسایت CDC تهیه شده‌اند و بدون دخل و تصرف بارگذاری شده‌اند. اینها را دانلود کرده و پرینت بگیرید. ۲ مورد هم در منشن‌ها قرار می‌دهیم. منابع: stacks.cdc[.]gov/view/cdc/28988 pwcva[.]gov/department/office-emergency-management/nuclear-blast nyc[.]gov/site/doh/health/emergency-preparedness/emergencies-radiological-nuclear-incident.page cdc[.]gov/radiation-emergencies/response/get-inside.html cdc[.]gov/radiation-emergencies/response/stay-inside.html cdc[.]gov/radiation-emergencies/prevention/self-decontaminate.html cdc[.]gov/radiation-emergencies/treatment/potassium-iodide.html emro.who[.]int/rcce/rn.html اینفوگرافیک‌ها: https://www.cdc[.]gov/radiation-emergencies/media/pdfs/infographics/infographic_decontamination_fa.pdf https://portugues.cdc[.]gov/radiation-emergencies/media/pdfs/infographics/infographic_where_to_go_farsi-P.pdf https://stacks.cdc[.]gov/view/cdc/83387 https://stacks.cdc[.]gov/view/cdc/83538 https://stacks.cdc[.]gov/view/cdc/82486 https://stacks.cdc[.]gov/view/cdc/82471
اگر به تأسیسات کوه کلنگ‌گزلا نزدیک نطنز حمله شود، ساکنان منطقه چه بدانند و چه کاری از دستشان برمی‌آید؟ (نقشه منطقه در تصویر) این یک سناریو است، نه پیش‌بینی، و تضمین ایمنی برای هیچ شهر یا روستایی نیست. در هر حادثه واقعی، دستور مقامات محلی و امدادگران مقدم است. ۱. خطر اصلی چیست؟ اگر در این تأسیسات گاز هگزافلوراید اورانیوم (UF6) باشد و آزاد شود، در تماس با رطوبت هوا هیدرولیز می‌شود و دو ماده خطرناک می‌سازد: 🔸 هیدروژن فلوئورید (HF)، که برای چشم، پوست و ریه بسیار خورنده و سمی است. 🔸 ذرات یا آئروسل اورانیل فلوراید (UO2F2)، که استنشاقش به کلیه آسیب می‌زند و آلودگی پرتوزای داخلی هم ایجاد می‌کند. پس از حملات خرداد ۱۴۰۴، آژانس بین‌المللی انرژی اتمی درباره نطنز گزارش داد که در داخل مجموعه آلودگی شیمیایی و پرتوزا وجود دارد، اما پرتوزایی بیرون از سایت در حد عادی مانده است. این گزارش مربوط به همان حادثه است و تضمینی برای حادثه‌ای دیگر نیست. ۲. چه چیزهایی را نمی‌دانیم؟ تحلیل مرکز مطالعات راهبردی و بین‌المللی (CSIS) در شهریور ۱۴۰۵ بر اساس تصاویر ماهواره‌ای، از فعالیت‌های عمرانی، تقویت ورودی تونل‌ها و توسعه زیرساخت‌های بیرونی این مجموعه خبر داد. گزارش تازه‌تر مؤسسه علوم و امنیت بین‌المللی در ۲۴ مهر، بر پایه تصاویر ۱۵ مهر، می‌گوید ورودی‌های شرقی و مسیرهای ورودی غربی همچنان مسدود بوده‌اند. به ارزیابی این مؤسسه، این وضعیت با توقف فعالیت عملیاتی و ساخت‌وساز عمده سازگار است. برخی رسانه‌ها به نقل از منابع اطلاعاتی اسرائیل از انتقال سانتریفیوژ یا قطعات آن به داخل مجموعه خبر داده‌اند، اما این ادعا مستقلاً تأیید نشده است. تصاویر ماهواره‌ای به‌تنهایی مشخص نمی‌کنند داخل مجموعه چه تجهیزات یا موادی هست، آیا غنی‌سازی انجام می‌شود یا چه مقدار ماده هسته‌ای در آن نگهداری می‌شود. عمق مجموعه از روی شواهد غیرمستقیم ۸۰ تا ۱۰۰ متر تخمین زده می‌شود، اما عمق واقعی و آرایش زیرزمینی آن معلوم نیست. محل و میزان آسیب در هر حمله هم از پیش معلوم نیست. ۳. چرا فاصله دقیق خطر را نمی‌توان گفت؟ فاصله‌ای که آلودگی به آن می‌رسد به مقدار ماده آزادشده، مدت نشت، ارتفاع خروج، سرعت و جهت باد، وضعیت جو و شکل زمین بستگی دارد. هیچ‌کدام از این‌ها را از پیش نمی‌دانیم. به همین دلیل هیچ مرز ایمنی ثابتی را نمی‌توان اعلام کرد. ۴. فاصله شهرها از تأسیسات فاصله‌های زیر تقریبی‌اند و از یک نقطه مرجع روی نقشه، حدود ۲ کیلومتر جنوب مجتمع نطنز (۳۳٫۷۰۵ درجه شمالی، ۵۱٫۷۲۵ درجه شرقی) محاسبه شده‌اند، نه از مرز واقعی تأسیسات. اعداد به‌صورت خط مستقیم و تا مرکز شهرها هستند: ابیانه ۱۸ کیلومتر، خالدآباد ۲۴، بادرود ۲۶، قمصر ۲۸، نطنز ۲۸، طرق‌رود ۴۰، کاشان ۴۱، اردستان ۷۰ و اصفهان ۱۱۷ کیلومتر. 🔸 فاصله به‌تنهایی معیار ایمنی نیست. شهری که دورتر است ولی در مسیر باد قرار دارد، ممکن است بیشتر از شهری نزدیک‌تر در معرض آلودگی باشد. ۵. جهت باد داده‌های اقلیمی نشان می‌دهند که در بخش بزرگی از سال، به‌خصوص از اواسط مهر تا اوایل خرداد، بادهای غالب منطقه از سمت غرب می‌وزند. در چنین شرایطی، انتقال آلودگی به سمت شرق، از جمله نواحی بادرود و خالدآباد، ممکن است. اما این فقط یک الگوی میانگین اقلیمی است. مسیر واقعی انتشار به جهت و سرعت باد و شرایط جوی در زمان حادثه بستگی دارد. ۶. قرص ید کمکی نمی‌کند قرص یُدید پتاسیم فقط تیروئید را در برابر ید رادیواکتیو محافظت می‌کند. ید رادیواکتیو، مثل ید-۱۳۱، محصول فرایند غنی‌سازی اورانیوم نیست و در یک تأسیسات صرفاً غنی‌سازی انتظار تولید آن نمی‌رود. این قرص در برابر HF یا اورانیوم هم محافظتی ندارد و در هر حادثه هسته‌ای فقط با دستور مقام بهداشتی مصرف می‌شود. بتادین و تنتور ید برای مصرف خوراکی نیستند و خوردنشان می‌تواند باعث مسمومیت شود. ۷. چه کار کنیم؟ آلودگی ممکن است با چشم دیده نشود، و نبود بو هم به معنای نبود خطر نیست. ظاهر یا بوی هوا راه تشخیص ایمنی نیست. اگر مقامات دستور تخلیه داده‌اند: دنبال کردن مسیر و دستورالعمل اعلام‌شده. اگر مقامات درباره احتمال انتشار مواد خطرناک هشدار داده‌اند یا دستور پناه گرفتن داده‌اند: 🔸 رفتن به داخل نزدیک‌ترین ساختمان. 🔸 بستن درها و پنجره‌ها. 🔸 خاموش کردن کولر آبی، هواکش‌ها و هر وسیله‌ای که هوای بیرون را وارد ساختمان می‌کند. 🔸 ماندن در اتاقی دور از پنجره‌ها تا دستور بعدی. 🔸 اگر پیش از رسیدن آلودگی فرصت هست، پوشاندن مخازن آب روباز. ۱.۷. اگر فقط خبر حمله منتشر شده: خبر حمله به‌تنهایی به معنای نشت مواد خطرناک نیست. پیگیری خبر از منابع رسمی و نزدیک نشدن به محل حادثه برای دیدن یا عکس گرفتن. اگر حمله تأیید شده اما هنوز اطلاعاتی درباره احتمال انتشار مواد خطرناک در دست نیست، افرادی که در نزدیکی محل حادثه زندگی می‌کنند می‌توانند تا روشن شدن وضعیت و دریافت اطلاعیه معتبر بعدی، به‌طور موقت داخل ساختمان بمانند، پنجره‌ها را ببندند و تهویه‌ای را که هوای بیرون را وارد می‌کند خاموش کنند. این اقدام احتیاطی به معنای تأیید نشت نیست، و دستور رسمی تخلیه یا پناه گرفتن در هر حال مقدم است. ۲.۷. اگر در معرض آلودگی بوده‌اید یا علائمی دارید: 🔸 رفتن به فضای بسته، دور از منبع آلودگی. 🔸 درآوردن لباس بیرونی یا آلوده با احتیاط، ترجیحاً بدون رد کردن آن از روی سر، و گذاشتن آن در کیسه پلاستیکی. 🔸 اگر ماده‌ای به پوست رسیده: شستن پوست با آب ولرم و صابون، دست‌کم ۱۰ تا ۱۵ دقیقه، بدون سابیدن. 🔸 اگر ماده‌ای به چشم رسیده: درآوردن لنز و شستن چشم با آب ولرم، دست‌کم ۱۰ تا ۱۵ دقیقه. در هر دو حالت، گرفتن کمک پزشکی فوری. احتمال جدی استنشاق به‌تنهایی دلیل کافی برای تماس فوری با اورژانس یا مراجعه به مرکز درمانی است. نباید منتظر علائم ماند. پس از استنشاق HF، آسیب شدید ریه (ادم ریوی) و بدتر شدن تنفس ممکن است با تأخیر و تا ۳۶ ساعت بعد ظاهر شود. سوزش چشم و گلو، سرفه، تنگی نفس یا سوزش پوست نشانه‌هایی هستند که نباید منتظر بهتر شدنشان ماند. ۳.۷. در روزهای بعد: 🔸 پرهیز از مصرف آب‌های روباز و محصولات کشاورزی در مناطق مشکوک به آلودگی تا اعلام نتایج آزمایش و توصیه مراجع مسئول. 🔸 اعتماد به داده‌های رسمی اندازه‌گیری. این پست برای آگاهی عمومی است و جای دستورالعمل مقامات محلی و نیروهای امدادی را نمی‌گیرد. * منابع: csis[.]org/analysis/satellite-imagery-pickaxe-mountain isis-online[.]org/isis-reports/activity-remains-dormant-at-pickaxe-mountain thepeninsulaqatar[.]com/article/16/06/2025/level-of-radioactivity-outside-natanz-site-has-remained-unchangediaea thebulletin[.]org/2025/06/the-radiation-risks-of-irans-nuclear-program-with-or-without-a-strike-on-fordow/ gov[.]uk/government/publications/hydrogen-fluoride-health-effects-incident-management-and-toxicology/hydrogen-fluoride-and-hydrofluoric-acid-general-information gov[.]uk/government/publications/hydrogen-fluoride-health-effects-incident-management-and-toxicology/hydrogen-fluoride-and-hydrofluoric-acid-toxicological-overview who[.]int/news-room/questions-and-answers/item/use-of-potassium-iodide-for-thyroid-protection-during-nuclear-or-radiological-emergencies weatherspark[.]com/y/105119
1
1
4
663
بقیه اینفوگرافیک‌ها:
2
39
اگر به تأسیسات کوه کلنگ‌گزلا نزدیک نطنز حمله شود، ساکنان منطقه چه بدانند و چه کاری از دستشان برمی‌آید؟ (نقشه منطقه در تصویر) این یک سناریو است، نه پیش‌بینی، و تضمین ایمنی برای هیچ شهر یا روستایی نیست. در هر حادثه واقعی، دستور مقامات محلی و امدادگران مقدم است. ۱. خطر اصلی چیست؟ اگر در این تأسیسات گاز هگزافلوراید اورانیوم (UF6) باشد و آزاد شود، در تماس با رطوبت هوا هیدرولیز می‌شود و دو ماده خطرناک می‌سازد: 🔸 هیدروژن فلوئورید (HF)، که برای چشم، پوست و ریه بسیار خورنده و سمی است. 🔸 ذرات یا آئروسل اورانیل فلوراید (UO2F2)، که استنشاقش به کلیه آسیب می‌زند و آلودگی پرتوزای داخلی هم ایجاد می‌کند. پس از حملات خرداد ۱۴۰۴، آژانس بین‌المللی انرژی اتمی درباره نطنز گزارش داد که در داخل مجموعه آلودگی شیمیایی و پرتوزا وجود دارد، اما پرتوزایی بیرون از سایت در حد عادی مانده است. این گزارش مربوط به همان حادثه است و تضمینی برای حادثه‌ای دیگر نیست. ۲. چه چیزهایی را نمی‌دانیم؟ تحلیل مرکز مطالعات راهبردی و بین‌المللی (CSIS) در شهریور ۱۴۰۵ بر اساس تصاویر ماهواره‌ای، از فعالیت‌های عمرانی، تقویت ورودی تونل‌ها و توسعه زیرساخت‌های بیرونی این مجموعه خبر داد. گزارش تازه‌تر مؤسسه علوم و امنیت بین‌المللی در ۲۴ مهر، بر پایه تصاویر ۱۵ مهر، می‌گوید ورودی‌های شرقی و مسیرهای ورودی غربی همچنان مسدود بوده‌اند. به ارزیابی این مؤسسه، این وضعیت با توقف فعالیت عملیاتی و ساخت‌وساز عمده سازگار است. برخی رسانه‌ها به نقل از منابع اطلاعاتی اسرائیل از انتقال سانتریفیوژ یا قطعات آن به داخل مجموعه خبر داده‌اند، اما این ادعا مستقلاً تأیید نشده است. تصاویر ماهواره‌ای به‌تنهایی مشخص نمی‌کنند داخل مجموعه چه تجهیزات یا موادی هست، آیا غنی‌سازی انجام می‌شود یا چه مقدار ماده هسته‌ای در آن نگهداری می‌شود. عمق مجموعه از روی شواهد غیرمستقیم ۸۰ تا ۱۰۰ متر تخمین زده می‌شود، اما عمق واقعی و آرایش زیرزمینی آن معلوم نیست. محل و میزان آسیب در هر حمله هم از پیش معلوم نیست. ۳. چرا فاصله دقیق خطر را نمی‌توان گفت؟ فاصله‌ای که آلودگی به آن می‌رسد به مقدار ماده آزادشده، مدت نشت، ارتفاع خروج، سرعت و جهت باد، وضعیت جو و شکل زمین بستگی دارد. هیچ‌کدام از این‌ها را از پیش نمی‌دانیم. به همین دلیل هیچ مرز ایمنی ثابتی را نمی‌توان اعلام کرد. ۴. فاصله شهرها از تأسیسات فاصله‌های زیر تقریبی‌اند و از یک نقطه مرجع روی نقشه، حدود ۲ کیلومتر جنوب مجتمع نطنز (۳۳٫۷۰۵ درجه شمالی، ۵۱٫۷۲۵ درجه شرقی) محاسبه شده‌اند، نه از مرز واقعی تأسیسات. اعداد به‌صورت خط مستقیم و تا مرکز شهرها هستند: ابیانه ۱۸ کیلومتر، خالدآباد ۲۴، بادرود ۲۶، قمصر ۲۸، نطنز ۲۸، طرق‌رود ۴۰، کاشان ۴۱، اردستان ۷۰ و اصفهان ۱۱۷ کیلومتر. 🔸 فاصله به‌تنهایی معیار ایمنی نیست. شهری که دورتر است ولی در مسیر باد قرار دارد، ممکن است بیشتر از شهری نزدیک‌تر در معرض آلودگی باشد. ۵. جهت باد داده‌های اقلیمی نشان می‌دهند که در بخش بزرگی از سال، به‌خصوص از اواسط مهر تا اوایل خرداد، بادهای غالب منطقه از سمت غرب می‌وزند. در چنین شرایطی، انتقال آلودگی به سمت شرق، از جمله نواحی بادرود و خالدآباد، ممکن است. اما این فقط یک الگوی میانگین اقلیمی است. مسیر واقعی انتشار به جهت و سرعت باد و شرایط جوی در زمان حادثه بستگی دارد. ۶. قرص ید کمکی نمی‌کند قرص یُدید پتاسیم فقط تیروئید را در برابر ید رادیواکتیو محافظت می‌کند. ید رادیواکتیو، مثل ید-۱۳۱، محصول فرایند غنی‌سازی اورانیوم نیست و در یک تأسیسات صرفاً غنی‌سازی انتظار تولید آن نمی‌رود. این قرص در برابر HF یا اورانیوم هم محافظتی ندارد و در هر حادثه هسته‌ای فقط با دستور مقام بهداشتی مصرف می‌شود. بتادین و تنتور ید برای مصرف خوراکی نیستند و خوردنشان می‌تواند باعث مسمومیت شود. ۷. چه کار کنیم؟ آلودگی ممکن است با چشم دیده نشود، و نبود بو هم به معنای نبود خطر نیست. ظاهر یا بوی هوا راه تشخیص ایمنی نیست. اگر مقامات دستور تخلیه داده‌اند: دنبال کردن مسیر و دستورالعمل اعلام‌شده. اگر مقامات درباره احتمال انتشار مواد خطرناک هشدار داده‌اند یا دستور پناه گرفتن داده‌اند: 🔸 رفتن به داخل نزدیک‌ترین ساختمان. 🔸 بستن درها و پنجره‌ها. 🔸 خاموش کردن کولر آبی، هواکش‌ها و هر وسیله‌ای که هوای بیرون را وارد ساختمان می‌کند. 🔸 ماندن در اتاقی دور از پنجره‌ها تا دستور بعدی. 🔸 اگر پیش از رسیدن آلودگی فرصت هست، پوشاندن مخازن آب روباز. ۱.۷. اگر فقط خبر حمله منتشر شده: خبر حمله به‌تنهایی به معنای نشت مواد خطرناک نیست. پیگیری خبر از منابع رسمی و نزدیک نشدن به محل حادثه برای دیدن یا عکس گرفتن. اگر حمله تأیید شده اما هنوز اطلاعاتی درباره احتمال انتشار مواد خطرناک در دست نیست، افرادی که در نزدیکی محل حادثه زندگی می‌کنند می‌توانند تا روشن شدن وضعیت و دریافت اطلاعیه معتبر بعدی، به‌طور موقت داخل ساختمان بمانند، پنجره‌ها را ببندند و تهویه‌ای را که هوای بیرون را وارد می‌کند خاموش کنند. این اقدام احتیاطی به معنای تأیید نشت نیست، و دستور رسمی تخلیه یا پناه گرفتن در هر حال مقدم است. ۲.۷. اگر در معرض آلودگی بوده‌اید یا علائمی دارید: 🔸 رفتن به فضای بسته، دور از منبع آلودگی. 🔸 درآوردن لباس بیرونی یا آلوده با احتیاط، ترجیحاً بدون رد کردن آن از روی سر، و گذاشتن آن در کیسه پلاستیکی. 🔸 اگر ماده‌ای به پوست رسیده: شستن پوست با آب ولرم و صابون، دست‌کم ۱۰ تا ۱۵ دقیقه، بدون سابیدن. 🔸 اگر ماده‌ای به چشم رسیده: درآوردن لنز و شستن چشم با آب ولرم، دست‌کم ۱۰ تا ۱۵ دقیقه. در هر دو حالت، گرفتن کمک پزشکی فوری. احتمال جدی استنشاق به‌تنهایی دلیل کافی برای تماس فوری با اورژانس یا مراجعه به مرکز درمانی است. نباید منتظر علائم ماند. پس از استنشاق HF، آسیب شدید ریه (ادم ریوی) و بدتر شدن تنفس ممکن است با تأخیر و تا ۳۶ ساعت بعد ظاهر شود. سوزش چشم و گلو، سرفه، تنگی نفس یا سوزش پوست نشانه‌هایی هستند که نباید منتظر بهتر شدنشان ماند. ۳.۷. در روزهای بعد: 🔸 پرهیز از مصرف آب‌های روباز و محصولات کشاورزی در مناطق مشکوک به آلودگی تا اعلام نتایج آزمایش و توصیه مراجع مسئول. 🔸 اعتماد به داده‌های رسمی اندازه‌گیری. این پست برای آگاهی عمومی است و جای دستورالعمل مقامات محلی و نیروهای امدادی را نمی‌گیرد. * منابع: csis[.]org/analysis/satellite-imagery-pickaxe-mountain isis-online[.]org/isis-reports/activity-remains-dormant-at-pickaxe-mountain thepeninsulaqatar[.]com/article/16/06/2025/level-of-radioactivity-outside-natanz-site-has-remained-unchangediaea thebulletin[.]org/2025/06/the-radiation-risks-of-irans-nuclear-program-with-or-without-a-strike-on-fordow/ gov[.]uk/government/publications/hydrogen-fluoride-health-effects-incident-management-and-toxicology/hydrogen-fluoride-and-hydrofluoric-acid-general-information gov[.]uk/government/publications/hydrogen-fluoride-health-effects-incident-management-and-toxicology/hydrogen-fluoride-and-hydrofluoric-acid-toxicological-overview who[.]int/news-room/questions-and-answers/item/use-of-potassium-iodide-for-thyroid-protection-during-nuclear-or-radiological-emergencies weatherspark[.]com/y/105119
3
5
1
40
18,488
دوست‌یابی آنلاین: راهنمای قرار اول امن‌تر (زمان مطالعه: حدود ۸ دقیقه) اپ‌های دوست‌یابی سریع‌ترین راه آشنایی با آدم‌های تازه شده‌اند. خیلی از ما کسی را می‌شناسیم که شریک زندگی‌اش را از همین راه پیدا کرده است. اما آشنایی با یک غریبه در اینترنت ریسک‌هایی هم دارد که بهتر است از قبل بدانیم. بیشتر این اپ‌ها فقط برای افراد بالای ۱۸ سال هستند. ۱. عجله نکردن وقتی از کسی خوشمان می‌آید، وسوسه می‌شویم هرچه زودتر او را ببینیم. اما چند روز گفت‌وگو قبل از دیدار، هم امن‌تر است و هم وقت و پول و انرژی را هدر نمی‌دهد. علاقه‌ها، شغل و نگاه طرف مقابل به زندگی را می‌شود از همین گفت‌وگوها فهمید. یک نفر تجربه‌اش را این‌طور تعریف کرده: "درست بعد از مَچ شدن قبول کردم برم سر قرار. با خودم فکر کردم که «چرا وقت تلف کنم». اما سر قرار چیزی در رفتار طرف مقابل دیدم که حالم بد شد. بهتره قبل از قرار، چند بار گفت‌وگو کنید." هیچ‌کس مجبور نیست زودتر از زمانی که آماده است، کسی را ملاقات کند. ۲. اطمینان از اینکه طرف همان کسی است که می‌گوید همه کاربران اپ‌های دوست‌یابی کسی که ادعا می‌کنند نیستند. به کسی که با عکس و هویت جعلی پروفایل می‌سازد «کت‌فیش» (catfish) می‌گویند. بررسی هویت طرف مقابل کار عجیبی نیست. به احتمال زیاد او هم همین کار را می‌کند. چند راه برای این بررسی: 🔹 تماس تصویری کوتاه: یک تماس تصویری یا تلفنی قبل از دیدار، هم استرس را کم می‌کند و هم هویت را روشن می‌کند. بعضی اپ‌ها تماس تصویری را داخل خود اپ دارند، پس لازم نیست شماره تلفن داده شود. کسی که مدام از تماس تصویری طفره می‌رود، باید با احتیاط بیشتری با او برخورد کرد. 🔹 تیک تأیید (verified): بسیاری از اپ‌ها تأیید چهره دارند. این تیک یعنی عکس‌ها با چهره فرد یکی است، اما اسم یا سن او را تأیید نمی‌کند. 🔹 عکس گرفته‌شده در خود اپ: در بعضی اپ‌ها مثل گرایندر، عکسی که با دوربین داخل اپ گرفته شود، نشان ویژه‌ای می‌گیرد و زمان گرفتنش هم کنارش دیده می‌شود، مثلاً «همین الان». یعنی عکس تازه است و از گالری یا اینترنت برداشته نشده. البته این نشان هم هویت فرد را تأیید نمی‌کند. 🔹 شبکه‌های اجتماعی: حساب‌های جعلی معمولاً تازه ساخته شده‌اند، دنبال‌کننده کمی دارند، کسی آن‌ها را در عکسی تگ نکرده و همان عکس‌های پروفایل را دارند. 🔹 جست‌وجوی معکوس عکس (reverse image search): اگر عکس پروفایل در گوگل با اسم کس دیگری پیدا شود، احتمالاً پروفایل جعلی است. 🔹 درخواست یک عکس خاص: مثلاً عکسی در حالی که یک قاشق در دست دارد. آدم واقعی معمولاً مشکلی با این کار ندارد. ۳. مراقبت از پول و اطلاعات شخصی بسیاری از کلاهبرداری‌های عاشقانه (romance scam) از اپ‌های دوست‌یابی شروع می‌شوند. چند الگوی رایج: 🔹 درخواست پول برای یک «موقعیت اضطراری»، حتی با داستانی باورپذیر. 🔹 کسی که می‌گوید هم‌وطن است ولی «در کشور دیگری گیر افتاده» و برای برگشتن کمک می‌خواهد. 🔹 پیشنهاد سرمایه‌گذاری، رمزارز یا باز کردن حساب. 🔹 درخواست کد پیامکی (SMS) که برای ورود به حساب فرستاده شده. هیچ اپ معتبری این کد را از کاربر نمی‌خواهد. فرستادن پول به کسی که او را ندیده‌اید، هر دلیلی هم داشته باشد، ریسک بالایی دارد و پولی که فرستاده شود معمولاً برنمی‌گردد. آدرس خانه، محل کار، نام خانوادگی و اطلاعات بانکی هم بهتر است پیش خودتان بماند. ۴. ماندن در خود اپ تا زمانی که به طرف مقابل اعتماد پیدا نکرده‌اید، گفت‌وگو در خود اپ امن‌تر است. کلاهبردارها معمولاً سعی می‌کنند خیلی زود گفت‌وگو را به واتس‌اپ، تلگرام یا ایمیل ببرند، چون آنجا اپ نمی‌تواند رفتارشان را ببیند. اگر شماره خواست، می‌شود مؤدبانه گفت ترجیح می‌دهید فعلاً در اپ بمانید. ۵. جدی گرفتن حس درونی حس درونی معمولاً زودتر از ما می‌فهمد چیزی درست نیست. مثلاً کسی که درباره خودش چیزی نمی‌گوید ولی مدام سؤال می‌پرسد، یا کسی که هنوز شما را ندیده، از عشق حرف می‌زند. اگر سر قرار احساس ناراحتی کردید، تمام کردن قرار کاملاً طبیعی است. می‌شود بهانه آورد یا از یک دوست خواست زنگ بزند. کارکنان کافه یا بار هم می‌توانند کمک کنند. اینکه طرف مقابل پول شام را داده یا راه دوری آمده، هیچ تعهدی ایجاد نمی‌کند. ۶. عکس و ویدیوی برهنه و خصوصی عکسی که فرستاده شود دیگر در کنترل شما نیست، حتی اگر فقط برای یک نفر فرستاده باشید. از هر چیزی هم می‌شود اسکرین‌شات گرفت. بعضی کلاهبردارها پیام، عکس یا ویدیوی خصوصی را ضبط می‌کنند و بعد با تهدید به پخش آن پول می‌خواهند (sextortion). اگر کسی بعد از «نه» گفتن باز اصرار کرد، این رفتار قابل قبول نیست و بهتر است بلاک شود. فرستادن عکس برهنه برای کسی بدون رضایت او (cyberflashing) نوعی آزار جنسی است و می‌شود آن را به اپ گزارش داد. فرستادن یا دریافت عکس برهنه از افراد زیر ۱۸ سال غیرقانونی است. ۷. دیدار در مکان عمومی و مراقبت از نوشیدنی برای قرار اول بهتر است: ◼ جایی شلوغ با آنتن موبایل باشد، ترجیحاً جایی که آن را می‌شناسید. خانه شما یا خانه او نباشد. ◼ با وسیله خودتان بروید و برگردید. داشتن چند اپ تاکسی روی گوشی هم کمک می‌کند. ◼ قرار ساده باشد، مثلاً یک قهوه. نوشیدنی را بهتر است فقط مستقیم از متصدی بار یا گارسون گرفت و آن را از جلوی چشم دور نکرد. موادی که برای بیهوش کردن در نوشیدنی ریخته می‌شوند معمولاً بو، رنگ و مزه ندارند. در قرار اول، احتیاط درباره الکل و مواد مخدر بیشتر هم لازم است. اگر طرف اصرار دارد بیشتر از آنچه می‌خواهید بنوشید، این خودش یک نشانه است. اگر طرف مقابل غیرمنتظره با فرد دیگری آمد، رفتن به یک مکان خصوصی با بیشتر از یک نفر خطرناک است. ۸. رضایت و سلامت جنسی قرار گذاشتن به معنای رضایت برای رابطه جنسی نیست. رضایت را می‌شود هر لحظه پس گرفت و هیچ‌کس به کسی رابطه جنسی بدهکار نیست. اگر طرف مقابل مطمئن به نظر نمی‌رسد، یا به خاطر الکل و مواد نمی‌تواند رضایت بدهد، باید متوقف شد. صحبت کوتاه قبل از رابطه درباره آنچه هر دو می‌خواهند و نمی‌خواهند، و همچنین درباره سلامت جنسی و آزمایش بیماری‌های مقاربتی (STI)، به هر دو نفر کمک می‌کند. بسیاری از این بیماری‌ها علامتی ندارند و آزمایش منظم بهترین راه آگاهی از آن‌هاست. ۹. خبر دادن به یک دوست بهتر است یک دوست بداند کجا می‌روید و با چه کسی. چند پیشنهاد: ◼ فرستادن آدرس محل قرار و اسکرین‌شات پروفایل طرف مقابل برای دوست. ◼ اشتراک‌گذاری موقعیت مکانی در طول قرار. ◼ تعیین یک زمان مشخص برای پیام دادن. ◼ یک کلمه رمز که یعنی «همه‌چیز خوب است». ◼ توافق از قبل درباره اینکه اگر پیام نرسید، دوستتان چه کار کند. شارژ کامل گوشی یا داشتن پاوربانک را هم نباید فراموش کرد. ۱۰. نکاتی برای کاربران دگرباش در بعضی کشورها رابطه هم‌جنس جرم است و تیندر، گرایندر و هورنت هشدار می‌دهند که پلیس در این کشورها از اپ‌های دوست‌یابی برای به دام انداختن افراد استفاده کرده است. چند توصیه برگرفته از خود این اپ‌ها: ◼ هنگام سفر، بررسی قوانین محلی و در صورت لزوم پنهان کردن پروفایل. ◼ نگذاشتن عکس چهره در عکس‌های عمومی پروفایل و نگه داشتن آن برای عکس‌های خصوصی (هورنت). ◼ خاموش کردن «نمایش فاصله» در گرایندر موقعیت را کامل پنهان نمی‌کند، چون پروفایل همچنان به ترتیب نزدیکی به دیگران نشان داده می‌شود. گرایندر امکان قفل PIN و آیکون جایگزین برای اپ را هم دارد. این پست برای آگاهی عمومی است. اگر در موقعیت خطرناکی هستید، با اورژانس محلی تماس بگیرید. منابع: brook[.]org[.]uk/your-life/online-dating-and-staying-safe/ policies.tinder[.]com/safety help.grindr[.]com/hc/en-us/articles/1500009290262-Safety-tips help.grindr[.]com/hc/en-us/articles/25490100783379-Meeting-up help.grindr[.]com/hc/en-us/articles/38406304785555-Taken-on-Grindr hornetapp[.]com/contributors/support/article/tips-on-how-to-stay-safe help.hinge[.]co/hc/en-us/articles/360007194774-Safe-Dating-Advice bumble[.]com/the-buzz/first-date-safety
6
691
افکار مزاحم در ADHD؛ فکرهای ناخواسته‌ای که مدام برمی‌گردند گاهی فکری عجیب، ترسناک یا ناخوشایند ناگهان به ذهن می‌آید که هیچ ربطی به شخصیت فرد ندارد. مثلاً تصور آسیب زدن به کسی، یا انجام کاری خجالت‌آور وسط جمع. به این‌ها افکار مزاحم (Intrusive Thoughts) گفته می‌شود. این افکار بسیار رایج‌اند. در پژوهشی روی ۷۷۷ نفر در ۱۳ کشور، ۹۴ درصد شرکت‌کنندگان گفتند چنین افکاری را تجربه کرده‌اند. آمدن یک فکر به ذهن به معنای خواستن یا انجام دادن آن نیست. این افکار معمولاً دقیقاً به این دلیل آزاردهنده‌اند که با ارزش‌ها و شخصیت فرد جور درنمی‌آیند. ۱. ارتباط با ADHD پژوهش‌ها نشان داده‌اند بزرگسالان مبتلا به ADHD افکار مزاحم و نگرانی‌های ناخواسته بیشتری را تجربه می‌کنند. دلیل احتمالی، دشواری در کنترل توجه، کنار زدن افکار ناخواسته و سرگردانی بیشتر ذهن در ADHD است. بنابراین وجود این افکار تقصیر فرد نیست. با این حال، داشتن افکار مزاحم به‌تنهایی نشانه ADHD نیست. ۲. نشانه‌های افکار مزاحم افکار مزاحم معمولا: ◼ ناخواسته و ناگهانی هستند ◼ با شخصیت و ارزش‌های فرد ناهماهنگ هستند ◼ تکرار می‌شوند و برمی‌گردند، به‌ویژه هنگام تلاش برای کنار زدن آن‌ها ◼ باعث ایجاد اضطراب، شرم یا ناراحتی می‌شوند ۳. راهکارهایی که ممکن است کمک کنند بر اساس پژوهش‌ها، این راهکارها ممکن است کمک کنند: ۱. نجنگیدن با فکر: شناختن فکر به‌عنوان یک «فکر مزاحم» و اجازه دادن به اینکه از ذهن رد شود. برگشتن دوباره فکر طبیعی است. تلاش برای سرکوب فکر معمولاً آن را قوی‌تر می‌کند. ۲. بیرون ریختن فکر: نوشتن آن، یا صحبت با فردی قابل اعتماد که قضاوت نمی‌کند. فکری که به زبان آورده شود، معمولاً کوچک‌تر به نظر می‌رسد. ۳. مشغول شدن به کاری دیگر: ماندن روی فکر، آن را پررنگ‌تر می‌کند. پیاده‌روی، ورزش یا کاری که تمرکز می‌خواهد، به جدا شدن ذهن از فکر کمک می‌کند. ۴. تمرین ذهن‌آگاهی: چند دقیقه تمرکز روی تنفس، با شمردن تا چهار هنگام دم و تا چهار هنگام بازدم، و برگشتن به تنفس بدون سرزنش، هر بار که حواس پرت می‌شود. ۴. چه زمانی کمک تخصصی لازم است؟ وقتی این افکار هر روز وقت زیادی می‌گیرند، اضطراب شدید ایجاد می‌کنند، یا فرد برای آرام شدن ناچار به انجام کارهای تکراری است، مشورت با روان‌شناس یا روان‌پزشک می‌تواند مفید باشد. گاهی این وضعیت نشانه اختلال وسواس فکری‌عملی (OCD) است که درمان مؤثری دارد. درمان شناختی‌رفتاری (CBT) هم برای بسیاری از افراد مفید بوده است. افکار مزاحم با تمایل واقعی به آسیب زدن فرق دارند. در صورت وجود قصد واقعی برای آسیب زدن به خود یا دیگری، کمک فوری لازم است. در بریتانیا، تماس با NHS 111 و انتخاب گزینه سلامت روان، یا در شرایط خطر فوری تماس با ۹۹۹. در ایران، تماس با صدای مشاور ۱۴۸۰ یا اورژانس ۱۱۵. * این پست برای آگاهی عمومی است و جای تشخیص یا مشاوره پزشکی را نمی‌گیرد. داشتن افکار مزاحم به این معنا نیست که فرد چنین چیزی می‌خواهد یا آن را انجام می‌دهد. اگر این افکار زندگی روزمره را سخت کرده‌اند یا باعث نگرانی زیاد شده‌اند، صحبت با پزشک عمومی (GP) می‌تواند قدم اول باشد. منابع: Abramovitch & Schweiger (2009). Unwanted intrusive and worrisome thoughts in adults with ADHD. Psychiatry Research Radomsky et al. (2014). You can run but you can’t hide: intrusive thoughts on six continents. Journal of Obsessive-Compulsive and Related Disorders
1
8
479
نحوه استفاده درست از کاندوم: زمان استفاده: کاندوم باید قبل از هرگونه تماس نزدیک فیزیکی با واژن، دهان یا مقعد پوشیده شود. خروج به‌موقع: کاندوم باید بلافاصله پس از انزال و قبل از برطرف شدن نعوظ خارج شود. دقت در خروج: هنگام خارج کردن آلت از واژن، دهان یا مقعد دقت کنید تا کاندوم خارج یا پاره نشود. میزان اثربخشی: در صورت استفاده صحیح، در پیشگیری از بارداری ناخواسته و بیماری‌های مقاربتی بسیار مؤثرند. استفاده هم‌زمان: برای امنیت بیشتر در برابر بارداری، می‌توان کاندوم را همراه با سایر روش‌های پیشگیری (مانند آی یو دی یا ایمپلنت) استفاده کرد. تاریخ انقضا: کاندوم‌های قدیمی ممکن است فاسد و شکننده شوند؛ همیشه تاریخ انقضا را بررسی کنید. حساسیت به لاتکس: برخی افراد به لاتکس حساسیت دارند. برای این افراد کاندوم‌های بدون لاتکس (پلی‌یورتان) موجود است که البته کمی گران‌تر و نایاب‌تر هستند. نوع روان‌کننده: فقط از روان‌کننده‌های بر پایه آب استفاده کنید. هرگز از روان‌کننده‌های روغنی استفاده نکنید چون باعث پارگی و آسیب به لاتکس می‌شوند. پیشگیری از بیماری‌های مقاربتی (STI): کاندوم از بیماری‌هایی مانند کلامیدیا، سوزاک و HIV جلوگیری می‌کند، اما در برابر بیماری‌های ناشی از تماس پوست با پوست (مانند HPV و تبخال تناسلی) اثربخشی کمتری دارد، زیرا فقط مناطق پوشانده‌ شده را محافظت می‌کند. مراحل استفاده صحیح: ۱- تاریخ انقضای روی بسته را کنترل کنید. ۲- بسته را با احتیاط و بدون استفاده از دندان یا قیچی باز کنید. ۳- جهت درست باز شدن کاندوم را چک کنید (باید به‌راحتی به سمت پایین غلتانده شود). ۴- هوای نوک کاندوم (مخزن) را با فشار دادن خالی کنید. ۵- آن را روی نوک آلت در حالت نعوظ قرار دهید. ۶- کاندوم را تا انتهای پایه آلت باز کنید. ۷- در صورت نیاز، روی سطح بیرونی کاندوم روان‌کننده بر پایه آب بزنید. ۸- در تمام طول رابطه کاندوم را خارج نکنید. ۹- بعد از انزال و قبل از شل شدن آلت، لبه کاندوم را محکم بگیرید و آلت را خارج کنید. ۱۰- کاندوم را با احتیاط بیرون بکشید تا مایع انزال بیرون نریزد. ۱۱- کاندوم را درون دستمال کاغذی پیچیده و در سطل زباله بیندازید (نه در توالت). ۱۲- برای هر بار رابطه، حتماً از کاندوم جدید استفاده کنید.
2
3
82
35,902
یک قطره خون بعد از یائسگی، کم نیست. یائسگی یعنی ۱۲ ماه متوالی بدون پریود. هر خون‌ریزی یا لکه‌بینی بعد از این دوره، حتی اگر خیلی کم باشد یا فقط یک بار اتفاق افتاده باشد، «خون‌ریزی پس از یائسگی» (Postmenopausal bleeding) محسوب می‌شود و باید بررسی شود. بیشتر موارد خون‌ریزی پس از یائسگی علت خطرناکی ندارند، مثل نازک شدن پوشش واژن یا رحم و پولیپ. اما گاهی این خون‌ریزی نشانه سرطان است، از جمله سرطان رحم یا تخمدان. برای مثال، حدود ۹ نفر از هر ۱۰ زن مبتلا به سرطان آندومتر (پوشش داخلی رحم)، پیش از تشخیص، خون‌ریزی داشته‌اند. چون سرطان هم می‌تواند با لکه‌بینی کم شروع شود، نمی‌توان آن را نادیده گرفت. تشخیص زودهنگام شانس درمان موفق را بالا می‌برد. این پست جای مشاوره پزشکی را نمی‌گیرد. منابع: nhs[.]uk/conditions/post-menopausal-bleeding/ cancer[.]gov/news-events/cancer-currents-blog/2018/endometrial-cancer-bleeding-common-symptom
2
4
19
3,221
چرا دیابت نوع ۲ در ایرانی‌ها و مردم خاورمیانه شایع‌تر است؟ در خاورمیانه و شمال آفریقا از هر شش بزرگسال، حدود یک نفر دیابت دارد. این یکی از بالاترین نرخ‌ها در جهان است. حدود یک‌سوم این افراد هنوز از بیماری خود خبر ندارند. یکی از دلایل، نحوه ذخیره چربی در بدن است. در افراد با تبار خاورمیانه‌ای، چربی بیشتر دور اندام‌های داخلی شکم جمع می‌شود. این چربی، حتی در کسی که لاغر به نظر می‌رسد، می‌تواند بدن را در برابر انسولین مقاوم کند. به همین دلیل NICE، نهاد راهنمای بالینی بریتانیا، برای افراد با تبار خاورمیانه‌ای، آسیای جنوبی و چند گروه دیگر آستانه پایین‌تری در نظر می‌گیرد: ◼ اضافه‌وزن از BMI برابر ۲۳ ◼ چاقی از BMI برابر ۲۷.۵ (برای سایر افراد این اعداد ۲۵ و ۳۰ است.) دور کمر هم نشانه مهمی است. اگر دور کمر بیشتر از نصف قد باشد، خطر بیماری‌های متابولیک بالاتر می‌رود. عوامل دیگری که خطر را بیشتر می‌کنند: ◼ سابقه دیابت در پدر، مادر یا خواهر و برادر ◼ سابقه دیابت بارداری ◼ کم‌تحرکی ◼ مصرف زیاد برنج سفید، نان سفید، شیرینی و چای شیرین دیابت نوع ۲ اغلب سال‌ها بدون علامت است. پژوهش‌ها نشان می‌دهد تشخیص زودهنگام، کاهش وزن حتی به مقدار کم و تحرک بیشتر می‌تواند خطر ابتلا را کم کند. این پست جای مشاوره پزشکی را نمی‌گیرد. برای بررسی وضعیت خود با پزشک عمومی صحبت کنید. IDF Diabetes Atlas https://diabetesatlas[.]org/data-by-location/region/middle-east-and-north-africa/ NICE nice[.]org[.]uk/guidance/ng246/chapter/Identifying-and-assessing-overweight-obesity-and-central-adiposity
1
3
27
5,119
پرده بکارت چیست و آیا می‌شود با آن باکرگی را تشخیص داد؟ پرده بکارت (Hymen) بافت نازکی است که دور ورودی واژن یا بخشی از آن قرار دارد. برخلاف تصور رایج، معمولاً ورودی واژن را نمی‌پوشاند و وسطش باز است تا خون قاعدگی خارج شود. این بافت پیش از تولد شکل می‌گیرد. بعد از بلوغ، هورمون استروژن آن را ضخیم‌تر و کشسان‌تر می‌کند. شکل و اندازه‌اش در هر فرد متفاوت است و بعضی‌ها از اول بافت خیلی کمی دارند. ۱- چه شکل‌هایی دارد؟ رایج‌ترین شکل‌ها حلقوی (دور تا دور ورودی واژن) و هلالی (فقط در بخشی از آن) هستند. چین‌دار بودن لبه‌ها هم طبیعی است. چند شکل کمتر رایج هم وجود دارد: ◼ تیغه‌دار: یک نوار بافت ورودی را دو قسمت می‌کند. ◼ ریزسوراخ: فقط یک سوراخ خیلی کوچک دارد. ◼ غربالی: به‌جای یک سوراخ، چند سوراخ ریز دارد. ◼ بدون سوراخ: ورودی واژن را کامل می‌بندد. این چهار حالت ممکن است جلوی خروج خون قاعدگی یا استفاده از تامپون را بگیرند. اگر قاعدگی دیر شروع شده، یا با وجود درد ماهانه خونی خارج نمی‌شود، باید به پزشک مراجعه کرد. درمان این حالت‌ها یک جراحی ساده است. ۲- چرا پرده بکارت وجود دارد؟ هنوز کسی دقیق نمی‌داند. احتمالاً باقی‌مانده‌ای از مراحل شکل‌گیری واژن در دوران جنینی است. این فرضیه که از واژن در برابر میکروب‌ها محافظت می‌کند، ثابت نشده است. ۳- آیا در اولین رابطه حتماً پاره می‌شود و خونریزی می‌کند؟ خیر. پرده کشسان است و ممکن است فقط کش بیاید. خیلی از زن‌ها در اولین رابطه خونریزی ندارند. خونریزی نکردن هیچ چیزی درباره سابقه جنسی فرد ثابت نمی‌کند. استفاده از تامپون یا معاینه زنان هم ممکن است پرده را کش بدهد. ۴- آیا با نگاه کردن به پرده می‌شود فهمید کسی رابطه داشته؟ خیر. سازمان جهانی بهداشت می‌گوید هیچ معاینه‌ای نمی‌تواند نشان دهد زنی رابطه دخولی داشته یا نه. باکرگی یک مفهوم اجتماعی است و اصطلاح پزشکی نیست. غیر از رابطه جنسی، چیزهای دیگری هم ممکن است پرده را کش بدهند یا پاره کنند؛ مثل استفاده از تامپون، خودارضایی، معاینه‌ها و روش‌های پزشکی زنان، و در موارد نادر آسیب‌ها و ضربه‌های ناشی از افتادن یا تصادف. پس حتی تغییر در شکل پرده هم چیزی را درباره سابقه جنسی فرد ثابت نمی‌کند. ۵- تست بکارت چه آسیبی دارد؟ به گفته سازمان جهانی بهداشت، تست بکارت هیچ ارزش علمی ندارد. این تست اغلب دردناک، تحقیرآمیز و آسیب‌زاست و ممکن است پیامدهای جسمی، روانی و اجتماعی کوتاه‌مدت و بلندمدت داشته باشد، از جمله اضطراب، افسردگی و اختلال استرس پس از سانحه. برای کسی که تجربه تجاوز داشته، می‌تواند آن آسیب را دوباره زنده کند. در موارد شدید، زنان و دختران به خودکشی رو آورده‌اند یا به نام «ناموس» کشته شده‌اند. ۶- عمل ترمیم پرده (Hymenoplasty) چیست؟ در این عمل، باقی‌مانده پرده را بخیه می‌زنند یا با بافت واژن پرده‌ای تازه می‌سازند تا در رابطه بعدی خونریزی ایجاد شود. هیچ تضمینی وجود ندارد که پرده دوباره شکل بگیرد یا خونریزی اتفاق بیفتد. این عمل مثل هر جراحی دیگری خطر عفونت، خونریزی، درد، جای زخم و درد در رابطه جنسی دارد. شواهد درباره عوارض بلندمدتش هم کم است. این عمل با جراحی درمانی برای پرده بدون سوراخ فرق دارد. ۷- قانون چه می‌گوید؟ انجام تست باکرگی در خیلی از کشورها غیرقانونی است. مثلا در تمام بریتانیا، انجام دادن، پیشنهاد دادن یا کمک به انجام تست بکارت و عمل ترمیم پرده جرم است، حتی اگر در کشور دیگری انجام شود. مجازات آن تا ۵ سال زندان یا جریمه نامحدود است. اگر در بریتانیا کسی شما را برای تست بکارت یا عمل ترمیم تحت فشار گذاشته، با خط کمک «کارما نیروانا (Karma Nirvana)» به شماره ۰۸۰۰۵۹۹۹۲۴۷ تماس بگیرید. در شرایط خطر فوری با ۹۹۹ تماس بگیرید. همچنین می‌توانید ویدیوی ما درباره پرده بکارت را در یوتیوب ببینید. لینکش را در منشن‌ها قرار داده‌ایم. این مطلب فقط برای آگاهی و آموزش سلامت نوشته شده است و جای مشاوره با پزشک را نمی‌گیرد. اگر درباره پرده بکارت، قاعدگی یا درد در ناحیه تناسلی نگرانی وجود دارد، مشورت با پزشک یا متخصص زنان توصیه می‌شود. اطلاعات حقوقی این مطلب درباره قانون بریتانیاست و قوانین در کشورهای دیگر ممکن است متفاوت باشد. منابع: World Health Organization: Eliminating virginity testing, an interagency statement (2018) UK Government: Virginity testing and hymenoplasty, multi-agency guidance ACOG: Diagnosis and management of hymenal variants Cleveland Clinic: Hymen
2
1
1
56
11,352
دخترها و زنانی که ممکن است در آینده باردار شوند، و همچنین زنان باردار و شیرده، طبق توصیه NHS بهتر است بیشتر از دو وعده ماهی چرب در هفته مصرف نکنند، چون آلاینده‌های آن ممکن است در بدن جمع شوند. هر وعده ۱۴۰ گرم است. برخی از ماهی‌های چرب عبارتند از: ◼ شاه‌ماهی ◼ ساردین و پیلچارد (ساردین بزرگ) ◼ سالمون ◼ قزل‌آلا ◼ ماهی خال‌مخالی ماهی صبور (هیلسا) هم از خانواده شاه‌ماهی و جزو ماهی‌های چرب است. ماهی‌های چرب سرشار از اسیدهای چرب امگا ۳ هستند که ممکن است به پیشگیری از بیماری قلبی کمک کنند. منبع خوبی برای ویتامین D هم هستند. تن ماهی، چه تازه و چه کنسرو، جزو ماهی‌های چرب حساب نمی‌شود. در دوران بارداری یا هنگام اقدام برای بارداری هم توصیه می‌شود کوسه، شمشیرماهی و ماهی مارلین کنار گذاشته شوند و مصرف کنسرو تن ماهی از چهار قوطی در هفته بیشتر نشود، چون این ماهی‌ها جیوه بیشتری دارند. منبع https://www.nhs[.]uk/live-well/eat-well/food-types/fish-and-shellfish-nutrition/
6
1,110
۱- اندومتریوز چیست؟ اندومتریوز یک بیماری مزمن است که در آن بافتی شبیه به پوشش داخلی رحم، در بخش‌های دیگری از بدن رشد می‌کند؛ مثلاً اطراف تخمدان‌ها، لوله‌های فالوپ، سطح بیرونی رحم و گاهی روده یا مثانه. این وضعیت می‌تواند باعث درد شدید شود و بر زندگی روزمره، روابط و باروری تأثیر بگذارد. علائم آن از فردی به فرد دیگر متفاوت است و گاهی تشخیص آن سال‌ها طول می‌کشد. ۲- علائم اندومتریوز 🔹 درد شدید قاعدگی که فعالیت‌های روزمره را مختل می‌کند 🔹 خون‌ریزی شدید قاعدگی 🔹 درد در ناحیهٔ لگن یا کمر 🔹 درد هنگام دفع ادرار یا مدفوع 🔹 درد حین یا بعد از رابطهٔ جنسی 🔹 خستگی شدید 🔹 دشواری در باردارشدن 🔹 گاهی اضطراب یا افت خلق‌وخو ۳- اندومتریوز چگونه تشخیص داده می‌شود؟ تشخیص با بررسی علائم و سابقهٔ پزشکی آغاز می‌شود. پزشک ممکن است معاینه، سونوگرافی، ام‌آر‌آی یا در بعضی موارد لاپاراسکوپی (بررسی داخل شکم با دوربین کوچکی که از برش کوچکی وارد می‌شود) را پیشنهاد کند. طبیعی بودن سونوگرافی به‌تنهایی اندومتریوز را رد نمی‌کند. ۴- درمان اندومتریوز در حال حاضر درمانی که اندومتریوز را به‌طور قطعی از بین ببرد وجود ندارد، اما روش‌هایی برای کنترل علائم و بهبود کیفیت زندگی در دسترس‌اند: 🔹 داروهای مسکن: مانند ایبوپروفن یا پاراستامول(استامینوفن) برای کاهش درد، در صورت مناسب‌بودن برای فرد. 🔹 درمان‌های هورمونی: مانند قرص‌های ضدبارداری ترکیبی یا داروهای هورمونی دیگر که می‌توانند درد و علائم را کاهش دهند. این درمان‌ها معمولاً برای افرادی که در حال تلاش برای بارداری هستند مناسب نیستند. 🔹 جراحی: در صورت شدیدبودن علائم یا مؤثرنبودن درمان‌های دیگر، ممکن است جراحی برای برداشتن ضایعات اندومتریوز یا کیست‌های مرتبط پیشنهاد شود. در موارد خاص، جراحی گسترده‌تری لازم است. 🔹 حمایت و مراقبت تکمیلی: مدیریت درد و خستگی مزمن، حمایت روانی و در صورت نیاز مشاورهٔ باروری نیز می‌توانند بخشی از برنامهٔ درمان باشند. ۵- چه زمانی باید به پزشک مراجعه کرد؟ اگر درد قاعدگی شدید است، زندگی روزمره‌تان را مختل می‌کند یا درد لگن و رابطهٔ جنسی برایتان مشکل‌ساز شده، این علائم را صرفاً بخشی طبیعی از قاعدگی ندانید و با پزشک مشورت کنید. اندومتریوز با وجود مزمن‌بودن، قابل مدیریت است و دریافت کمک پزشکی می‌تواند تفاوت زیادی ایجاد کند.
1
26
3,527
چگونه بیضه‌های خود را بررسی کنید مهم است که بیضه‌های خود را به طور منظم (حدود یک بار در ماه) برای علائم سرطان بیضه و سایر شرایط بررسی کنید. چرا باید بیضه‌های خود را چک کنید؟ بررسی منظم بیضه‌ها به شما کمک می‌کند تا بدانید چه چیزی برای شما طبیعی و عادی است. این کار به شما کمک می‌کند تا تغییراتی را که ممکن است نشانه‌هایی از مشکلاتی مانند سرطان بیضه باشند، راحت‌تر شناسایی کنید. مردان و پسران باید از سن بلوغ به بعد (معمولاً از حدود ۱۲ سالگی) بررسی بیضه‌های خود را شروع کنند. هر کسی که بیضه دارد باید به طور مرتب بیضه خود را چک کند. هنگام بررسی بیضه‌ها به چه نکاتی توجه کنید: علائمی که باید به دنبال آن‌ها بگردید و احساس کنید عبارتند از: ◼ توده‌ یا تورم‌ در بیضه‌ها - بیضه‌های شما باید صاف و محکم، اما نه خیلی سفت، باشند ◼ تغییر در اندازه، وزن یا شکل بیضه - معمولاً یکی از بیضه‌ها کمی بزرگ‌تر یا پایین‌تر از دیگری است، اما باید هر گونه تغییر غیرعادی را بررسی کنید. ◼ هر چیز دیگری که برای شما غیرعادی است چگونه بیضه‌های خود را چک کنید؟ بهترین زمان برای بررسی بیضه‌ها در حین یا بلافاصله بعد از حمام یا دوش آب گرم است. برای بررسی بیضه‌ها: ۱- کیسه بیضه خود را در کف دست خود نگه دارید. ۲- با استفاده از هر دو دست، به آرامی هر بیضه را به نوبت بین شست و انگشتان خود بغلتانید. ۳- پشت هر دو بیضه را احساس کنید - لوله‌های کوچک و نرم در پشت بیضه‌ها (اپیدیدیم) گاهی اوقات ممکن است سخت، متورم یا دردناک شوند. به پزشک مراجعه کنید اگر: ◼ توده یا تورمی در یکی یا هر دو بیضه خود دارید ◼ یکی یا هر دو بیضه شما بزرگ‌تر شده‌اند ◼ کیسه بیضه سنگین، محکم یا سخت به نظر می‌رسد ◼ در کیسه بیضه یا یکی یا هر دو بیضه خود درد یا ناراحتی دارید ◼ تغییراتی در یکی یا هر دو بیضه مشاهده می‌کنید که برای شما عادی نیست ◼ توده، درد یا تغییر در لوله‌های پشت هر بیضه (اپیدیدیم) مشاهده می‌کنید این علائم، از جمله توده‌ها و تورم‌های بیضه، بسیار شایع هستند و می‌توانند ناشی از شرایط و بیماری‌های مختلفی باشند. وجود این علائم به معنای قطعی داشتن سرطان بیضه نیست، اما مهم است که توسط پزشک بررسی شوید. اگر علائم شما به دلیل سرطان بیضه باشد، شناسایی زودهنگام آن ممکن است درمان را آسان‌تر کند.
1
16
1,983
کینک جار: هر شیشه یعنی چه و چه ریسکی دارد؟ 🔞 این مطلب برای افراد زیر ۱۸ سال توصیه نمی‌شود. این روزها «کینک جار» در شبکه‌های اجتماعی ترند شده و خیلی‌ها شیشه‌های خودشان را پر می‌کنند و به اشتراک می‌گذارند. بعضی از این شیشه‌ها خطرهای جدی دارند که کمتر درباره‌شان حرف زده می‌شود. خواندن این مطلب حدود ۱۰ دقیقه وقت می‌گیرد. اگر خودتان یا شریکتان به این موضوع کنجکاوید، لطفاً آن را تا آخر بخوانید، چون مهم‌ترین نکته‌های ایمنی در جزئیات است. کینک چیست؟ کینک (Kink) به علاقه‌های جنسی گفته می‌شود که با رابطه معمول فرق دارند. مثلاً بازی با نقش‌ها، کنترل، درد خفیف یا موقعیت‌های خاص. داشتن این علایق بیماری نیست و بیشتر از چیزی که فکر می‌کنید رایج است. فانتزی سلطه یا تسلیم را تعداد زیادی از افراد تجربه کرده‌اند. علاقه‌ای که با رضایت دو بزرگسال همراه است، با علاقه‌ای که باعث رنج فرد یا آسیب به دیگری می‌شود، فرق دارد. کینک جار چیست؟ «کینک جار» یک بازی گفت‌وگوست. هر شیشه یک علاقه است و هر نفر از ۱ (کمی) تا ۵ (خیلی زیاد) پُرَش می‌کند. بعد دو نفر شیشه‌هایشان را مقایسه می‌کنند. این فهرست ابزار گفت‌وگوست، نه چک‌لیست کارهایی که باید انجام شود. علاقه، آمادگی و رضایت سه چیز متفاوت‌اند. ممکن است به چیزی علاقه داشته باشید ولی آماده انجامش نباشید. هیچ امتیازی که در شیشه داده‌اید جای رضایت همان لحظه را نمی‌گیرد. هیچ‌کس موظف نیست کاری را امتحان کند و هر کس هر وقت بخواهد می‌تواند منصرف شود. ⚠️ مهم‌ترین هشدار این مطلب از همه شیشه‌ها، خفه کردن (Choking) خطرناک‌ترین است. فشار به گردن ممکن است در چند ثانیه باعث بیهوشی شده و گاهی ساعت‌ها یا روزها بعد باعث سکته مغزی یا مرگ شود. هیچ روش بی‌خطری برایش وجود ندارد. توضیح کامل را پایین‌تر بخوانید. رضایت یعنی چه؟ رضایت فقط گفتن «بله» نیست. رضایت واقعی یعنی: ◼ آزادانه باشد: بدون ترس، فشار، تهدید یا اصرار. ◼ آگاهانه باشد: هر دو بدانند دقیقاً قرار است چه کاری انجام شود و چه خطرهایی دارد. اگر الکل، مواد یا حال روحی کسی باعث شده نتواند موقعیت را درست بفهمد یا آزادانه تصمیم بگیرد، وارد رابطه نشوید. اگر شک دارید، متوقف شوید. ◼ هر لحظه قابل پس گرفتن باشد: حتی اگر قبلاً گفته باشید بله، حتی وسط کار. هیچ توافق قبلی این حق را از بین نمی‌برد. قواعدی که برای همه شیشه‌ها مهم است ✅ قبل از شروع حرف بزنید: چه چیزی بله است، چه چیزی نه، چه چیزی شاید، و چه نشانه‌هایی یعنی باید متوقف شد. ✅ کلمه توقف (Safe word) داشته باشید. یک روش ساده چراغ راهنماست: سبز یعنی ادامه بده، زرد یعنی آرام‌تر، قرمز یعنی همین حالا تمام. کلمه توقف فقط وقتی کار می‌کند که طرف مقابل واقعاً به آن احترام بگذارد. ✅ علامت بدون حرف داشته باشید. اگر ممکن است نتوانید حرف بزنید، یک علامت قرار بگذارید، مثلاً انداختن چیزی که در دست‌تان است. ✅ حواس‌تان به حال هم باشد. گاهی کسی ناراحت است ولی چیزی نمی‌گوید. چهره و بدن طرف مقابل را ببینید و حالش را بپرسید. ✅ کسی را که بسته شده، هیچ‌وقت تنها نگذارید. ✅ بعدش کنار هم بمانید. چند دقیقه حرف زدن و مراقبت از هم بعد از بازی را «افترکر» (Aftercare) می‌گویند. بعضی‌ها بعد از تجربه‌های شدید ناراحت یا مضطرب می‌شوند و این کار کمک می‌کند. شیشه‌ها، یکی‌یکی ۱- نقش‌ها دام بودن (Being a Dom) کسی که در بازی هدایت را به دست می‌گیرد و تصمیم می‌گیرد چه اتفاقی بیفتد. ریسک: دام مسئول مراقبت از طرف مقابل هم هست. باید حواسش به علامت‌های توقف و حال او باشد. ساب بودن (Being a Sub) کسی که با میل خودش کنترل را به طرف مقابل می‌دهد. ریسک: ساب کنترل نهایی را دارد، چون هر لحظه می‌تواند بازی را متوقف کند. اگر طرف مقابل به کلمه توقف احترام نگذارد، این دیگر بازی نیست. سوئیچ بودن (Being a Switch) کسی که گاهی دام است و گاهی ساب. ریسک: عوض کردن نقش به‌خودی‌خود خطر خاصی ندارد، ولی خطرهای هر کاری که انجام می‌دهید سر جایشان هستند. قبل از هر بار مشخص کنید کی چه نقشی دارد. بی‌دی‌اس‌ام (BDSM) اسم کلی برای این دسته از بازی‌ها: بستن، سلطه و تسلیم، و بازی با درد و حس. ریسک: همه این‌ها لازم نیست با هم باشند. خطرشان هم یکسان نیست. ضربه، طناب، دهان‌بند و فشار به گردن هر کدام خطرهای جداگانه‌ای دارند که پایین‌تر آمده است. ۲- ضربه و درد زدن و زده شدن (Spanking, Being spanked) ضربه زدن با دست یا وسیله، معمولاً به باسن. ریسک: کبودی شایع‌ترین اثر است. هیچ جای بدن کاملاً امن نیست، ولی بعضی جاها خیلی آسیب‌پذیرترند: ستون فقرات، دنبالچه، کلیه‌ها (پهلوها)، مفصل‌ها، سر و صورت. آرام شروع کنید. سادیسم (Sadism) لذت بردن از درد دادن به کسی که خودش راضی است. مازوخیسم (Masochism) لذت بردن از درد گرفتن، با رضایت خود فرد. ریسک هر دو: علاقه به درد یا سلطه به‌خودی‌خود اختلال روانی نیست. وقتی مشکل حساب می‌شود که رضایت در کار نباشد، کسی مجبور شود، کسی واقعاً آسیب ببیند، یا این علاقه زندگی فرد را به هم بریزد. اگر بعد از بازی کبودی بزرگ‌تر شد، ورم کرد یا بی‌حسی ماند، باید بررسی شود. ⚠️ فشار به گردن: پرخطرترین شیشه خفه کردن و خفه شدن (Choking, Being choked) فشار دادن گردن با دست یا وسیله در حین رابطه. این کار بین جوان‌ها خیلی رایج شده و خیلی‌ها فکر می‌کنند بی‌خطر است. در صورتی که اصلا اینطور نیست. ریسک: ◼ بیهوشی در چند ثانیه. گردن رگ‌هایی دارد که خون را به مغز می‌رسانند. فشار روی آن‌ها ممکن است در چند ثانیه باعث بیهوشی شود، گاهی بدون هیچ هشداری. کسی که فشار می‌دهد معمولاً متوجه نمی‌شود چه موقع از حد گذشته. ◼ آسیب با تأخیر. فشار به گردن ممکن است به دیواره رگ آسیب بزند. این آسیب گاهی ساعت‌ها یا روزها بعد باعث سکته مغزی یا از حال رفتن ناگهانی می‌شود، حتی اگر همان موقع حالتان خوب بوده باشد. ◼ آسیب به گلو. فشار روی جلوی گردن می‌تواند به نای و جعبه صدا آسیب بزند. نبودن به معنای سالم بودن نیست. حدود نیمی از کسانی که گردن‌شان فشرده شده، هیچ نشانه‌ای روی پوست ندارند. هر بار خطر دارد. اینکه دفعه قبل اتفاقی نیفتاده، به معنای اینکه این بار هم نمی‌افتد نیست. شدت خطر را نمی‌شود از روی ظاهر یا احساس فهمید. رضایت خطر را کم نمی‌کند. حتی اگر هر دو نفر بخواهند، بدن همان واکنش را نشان می‌دهد. هیچ روش بی‌خطری برای فشار به گردن وجود ندارد. اگر این حس را دوست دارید، تنها گزینه کم‌خطرتر گذاشتن دست روی گردن بدون هیچ فشاری است. بعد از فشار به گردن چه کنیم؟ ⚠️ اگر این‌ علائم را دارید فوراً با اورژانس تماس بگیرید: سختی در نفس کشیدن یا قورت دادن، بیهوشی حتی برای یک لحظه، ضعف یا بی‌حسی در یک طرف بدن، تاری دید، یا سردرد ناگهانی و شدید. اگر این‌ علائم را دارید همان روز به پزشک بروید یا از اورژانس مشورت بگیرید: تغییر صدا، گیجی، سرگیجه، سردردی که خوب نمی‌شود، تغییر در حافظه، یا لکه‌های قرمز ریز روی صورت و چشم. حتی بدون هیچ علامتی بهتر است با پزشک مشورت کنید، چون علائم ممکن است دیر ظاهر شوند. از نظر قانون: در انگلستان و ولز، خفه کردن یا بند آوردن نفس کسی یک جرم مشخص در قانون است. اگر آسیب جدی ایجاد شود و فرد قصد آن را داشته یا بی‌احتیاطی کرده باشد، رضایت طرف مقابل از او دفاع نمی‌کند. قانون همچنین رضایت به آسیب جدی برای لذت جنسی را معتبر نمی‌داند. ۳-بستن و کنترل بسته شدن و بستن دیگران (Being tied up, Tying people up) بستن دست یا بدن با طناب یا وسیله مخصوص. ریسک: خطر اصلی فشار روی عصب‌هاست، به‌خصوص عصب بازو. نشانه‌اش بی‌حسی یا سوزن‌سوزن شدن انگشت‌هاست. اگر این را حس کردید، فوراً باز کنید. گاهی چند ماه طول می‌کشد تا آسیب عصب خوب شود. آویزان کردن بدن با طناب خیلی پرخطرتر از بستن ساده است. طناب را هیچ‌وقت دور گردن نبندید و یک قیچی کنار دست‌تان باشد. دهان‌بند (Gags) وسیله‌ای که جلوی حرف زدن را می‌گیرد. ریسک: خطر اصلی تنفس است. اگر بینی گرفته باشد (مثلاً سرماخوردگی) یا حالت تهوع پیش بیاید، فرد ممکن است نتواند نفس بکشد. از پارچه یا چیزی که در گلو گیر کند استفاده نکنید. باید بشود دهان‌بند را فوراً درآورد و حال فرد باید مدام بررسی شود. چون فرد نمی‌تواند حرف بزند، علامت توقف بدون حرف لازم است. دهان‌بند را هیچ‌وقت با فشار به گردن همراه نکنید. کنترل ارگاسم شدن و کنترل ارگاسم دیگری (Having orgasms controlled, Controlling orgasms) یکی تصمیم می‌گیرد که ایا طرف مقابل به ارگاسم برسد یا نه و چه موقع. ریسک: معمولاً خطر جسمی کمی دارد، اما ممکن است باعث ناراحتی یا فشار روانی شود. اگر از وسیلهٔ قفل‌دار استفاده می‌کنید، درد، ورم، تغییر رنگ پوست یا بی‌حسی نشانهٔ آن است که باید قفل را فوراً باز کنید. اگر بازکردن وسیله ممکن نیست یا علائم برطرف نمی‌شوند، کمک پزشکی بگیرید. رضایت باید در تمام مراحل قابل پس‌گرفتن باشد. ۴- تحقیر و نقش‌بازی تحقیر کردن و تحقیر شدن (Humiliating or degrading, Being humiliated or degraded) استفاده از حرف یا رفتار تحقیرآمیز با رضایت هر دو نفر. ریسک: آسیبش بیشتر احساسی است. حرفی که در بازی زده می‌شود ممکن است بعداً در ذهن بماند. از قبل مشخص کنید چه موضوع‌هایی ممنوع است، مثل بدن، خانواده، دین یا قومیت. نقش‌بازی (Role play) بازی کردن نقش‌های خیالی، مثل دو غریبه یا یک موقعیت ساختگی. ریسک: به محتوای نقش بستگی دارد. نقش‌های ساده خطر کمی دارند. هر چه نقش به موضوع‌های حساس نزدیک‌تر شود، گفت‌وگوی قبل از شروع مهم‌تر می‌شود. رضایت به نبودِ رضایت (Consensual non consent) یک نقش‌بازی از پیش توافق‌شده بین بزرگسالان که در آن یکی وانمود می‌کند نمی‌خواهد، ولی در واقع هر دو کاملاً موافق‌اند. ریسک: این از حساس‌ترین شیشه‌هاست، چون مرز بین بازی و آسیب واقعی در آن خیلی باریک است. فقط وقتی سراغش بروید که همه این شرط‌ها برقرار باشد: ◼ به هم خیلی اعتماد دارید و مطمئنید طرف مقابل به توقف احترام می‌گذارد. ◼ همه جزئیات قبلاً و بیرون از نقش توافق شده: چه کاری مجاز است، چه کاری نه، و بازی کی تمام می‌شود. ◼ کلمه توقفی دارید که همیشه معتبر است و فقط یک معنی دارد: همین حالا تمام. توافق قبلی، حق پس گرفتن رضایت را از بین نمی‌برد. هر کدام می‌تواند فوراً بازی را متوقف کند بدون اینکه از واکنش طرف مقابل بترسد. اگر تردید، فشار یا ناتوانی در تصمیم‌گیری هست، شروع نکنید. این بازی برای کسی که تجربه آزار یا تجاوز داشته ممکن است خاطره‌های دردناک را زنده کند. اگر چنین سابقه‌ای دارید، اول با خودتان و شریک‌تان صادق باشید. بعدش حتماً با هم حرف بزنید و حال هم را بپرسید. بازی سنی (Age play) نقش‌بازی بین بزرگسالان که یکی نقش کسی با سن متفاوت را بازی می‌کند. دی‌دی‌ال‌جی و ام‌دی‌ال‌بی (DDLG / MDLB) نوعی رابطه بین دو بزرگسال که یکی نقش مراقب و دیگری نقش کسی را دارد که مراقبت می‌شود. برای خیلی‌ها این بیشتر درباره احساس امنیت و مراقبت است. ریسک هر دو: این‌ها هم از حساس‌ترین شیشه‌ها هستند. فقط بین بزرگسالانی که توانایی رضایت آگاهانه دارند و با هم اعتماد بالایی دارند. هیچ کودک واقعی نباید در فعالیت جنسی یا تولید محتوای جنسی دخیل باشد. این خط قرمز مطلق است و جرم سنگینی هم حساب می‌شود. اگر از سن واقعی طرف مقابل مطمئن نیستید، ادامه ندهید. این نقش‌ها ممکن است احساس‌های عمیق یا خاطره‌های کودکی را بیدار کنند. اگر بازی حال یکی را بد کرد، متوقف شوید و درباره‌اش حرف بزنید. ۵- تماس و مایعات بدن موم‌بازی (Wax play) چکاندن موم شمع روی پوست برای حس گرما. ریسک: سوختگی. دمای موم به نوع محصول و ترکیبش بستگی دارد و هیچ روشی تضمین نمی‌کند که موم روی پوست بی‌خطر باشد. از شمع‌هایی که برای تماس با پوست ساخته نشده‌اند استفاده نکنید. صورت، اندام تناسلی و پوست زخمی را کنار بگذارید. اگر سوختگی رخ داد، کار را متوقف کنید، با آب سرد خنکش کنید و اگر تاول زد یا بزرگ بود، به پزشک مراجعه کنید. ادرار (Water sports) علاقه به تماس با ادرار در رابطه. ریسک: خطرش به نوع تماس بستگی دارد. تماس با پوست سالم خطر کمتری از تماس با چشم، دهان یا زخم دارد. اگر در ادرار خون دیده می‌شود، این کار را انجام ندهید. تف کردن و آب دهان (Spit) استفاده از آب دهان در رابطه. ریسک: HIV از آب دهان منتقل نمی‌شود، ولی خون فرق دارد. اگر زخم دهان یا خونریزی لثه دارید، خطر بیشتر است. تبخال هم از تماس نزدیک منتقل می‌شود. اگر تبخال یا زخم دهان دارید، صبر کنید تا خوب شود. پا (Feet) علاقه جنسی به پا. ریسک: خیلی کم است. قارچ و زخم پا را جدی بگیرید. ۶- موقعیت‌ها رابطه در جای عمومی (Doing stuff in public) رابطه در جایی که ممکن است دیگران ببینند. ریسک: کسانی که ممکن است شما را ببینند رضایت نداده‌اند. قبل از شروع پیامد‌های قانونی و فرهنگی محل زندگی خود را بررسی کنید. رابطه سه‌نفره (Threesomes) رابطه بین سه بزرگسال. ریسک: خطر عفونت به نوع تماس‌ها بستگی دارد. قبلش درباره آزمایش بیماری‌های مقاربتی و کاندوم حرف بزنید و هر بار که تماس بین افراد عوض می‌شود، کاندوم را عوض کنید. وسیله‌ها را هم بدون تمیز کردن یا کاندوم تازه بین افراد جابه‌جا نکنید. رضایت را از هر نفر جداگانه بپرسید. حسادت هم رایج است، پس بعدش با هم حرف بزنید. رابطه مقعدی (Anal) دخول از راه مقعد. ریسک: پارگی و انتقال بیماری. برای آمادگی و نکته‌های ایمنی، راهنمای جداگانه ما را ببینید. چه وقت باید به پزشک مراجعه کرد؟ درد شدیدی که بیشتر می‌شود، خونریزی، تنگی نفس، بی‌حسی که از بین نمی‌رود، سوختگی که تاول زده، و هر فشاری به گردن، حتی اگر چند روز گذشته باشد. در شرایط اضطراری با اورژانس محل زندگی خود تماس بگیرید. می‌توانید به پزشک بگویید آسیب از کجا آمده. پزشک برای درمان است، نه قضاوت. * این مطلب فقط برای آگاهی و کاهش آسیب نوشته شده است و هدفش تشویق به انجام هیچ‌کدام از این فعالیت‌ها نیست. این اطلاعات جای مشاوره با پزشک یا متخصص سلامت جنسی را نمی‌گیرد. اگر نگران سلامت خودتان یا شریکتان هستید، با پزشک مشورت کنید و در شرایط اضطراری با اورژانس محل زندگی‌تان تماس بگیرید. قوانین در هر کشور متفاوت است و مسئولیت رعایت قوانین محل زندگی با خود افراد است. منابع بیشتر پژوهش‌ها Joyal CC, Cossette A, Lapierre V. What exactly is an unusual sexual fantasy? Journal of Sexual Medicine, 2015. https://pubmed.ncbi.nlm.nih[.]gov/25359122/ Wismeijer AAJ, van Assen MALM. Psychological characteristics of BDSM practitioners. Journal of Sexual Medicine, 2013;10(8):1943-1952. https://academic.oup[.]com/jsm/article-abstract/10/8/1943/6939947 Herbenick D et al. Frequency, method, intensity, and health sequelae of sexual choking among U.S. undergraduate and graduate students. Archives of Sexual Behavior, 2022. Drouin M et al. An exploration of marks/injuries related to BDSM sexual experiences. Sexual Medicine, 2023;11(3):qfad020. doi:10.1093/sexmed/qfad020 Khodulev V et al. Acute radial compressive neuropathy: the most common injury induced by Japanese rope bondage. Cureus, 2023;15(5):e39588. https://pmc.ncbi.nlm.nih[.]gov/articles/PMC10294117 راهنمای سلامت Gloucestershire Hospitals NHS Foundation Trust. Non-fatal strangulation: there is no safe way to strangle, 2026. https://www.gloshospitals.nhs[.]uk/about-us/news-media/press-releases-statements/non-fatal-strangulation-there-is-no-safe-way-to-strangle/ قانون Domestic Abuse Act 2021, sections 70 and 71 (England and Wales). https://www.legislation[.]gov[.]uk/ukpga/2021/17
31
41
40
825
192,750
سرطان روده سرطانی است که هر جایی از روده بزرگ که شامل کولون و رکتوم (راست روده) است را تحت تاثیر قرار می‌دهد. گاهی اوقات به آن سرطان کولورکتال هم گفته می‌شود. روده بزرگ بخشی از سیستم گوارش شماست. به جذب آب از غذا کمک کرده و مواد زائد غذا را از بدن‌تان دفع می‌کند. علائم اصلی سرطان روده (کولورکتال) که باید جدی گرفته شوند: ◼ تغییر غیرمعمول در عادت دفع، مثل اسهال، یبوست یا شل شدن مدفوع که بیش از چند هفته ادامه داشته باشد ◼ نیاز به دفع بیشتر یا کمتر از حد معمول ◼ وجود خون در مدفوع (قرمز روشن یا سیاه) ◼ خونریزی از مقعد ◼ احساس مکرر نیاز به دفع، حتی بعد از تخلیه ◼ درد یا نفخ شکم ◼ کاهش وزن بدون دلیل ◼ خستگی شدید و بی‌دلیل اگر این علائم را دارید به پزشک مراجعه کنید. خجالت هم نکشید؛ پزشکان و پرستاران به صحبت درباره این موضوعات عادت دارند. اگر مدفوع سیاه یا قرمز تیره است یا اسهال خونی دارید هم فورا از اورژانس یا پزشک راهنمایی بگیرید. در صورت خونریزی مداوم از مقعد، خون زیاد (مثلاً قرمز شدن آب توالت) یا دیدن لخته‌های بزرگ، فوراً به اورژانس بروید یا با اورژانس تماس بگیرید. بسیاری از این علائم شایع‌اند و می‌توانند به دلایل دیگر هم ایجاد شوند و وجودشان به تنهایی به معنای سرطان نیست. اما بررسی به‌موقع مهم است، چون تشخیص زودهنگام معمولاً درمان را ساده‌تر می‌کند.
11
2,291
دولت بریتانیا در کمپین «Be Ready» از همه خانوارها خواسته برای شرایط اضطراری حداقل سه روز آب و غذا در خانه داشته باشند، تا اگر خدمات اصلی مثل برق، آب یا حمل و نقل مختل شد، بتوانند چند روز را بدون مشکل بگذرانند. این توصیه فقط برای ساکنان بریتانیا نیست. هر کسی در هر کشوری، از جمله ایران و با توجه به شرایط موجود، می‌تواند از همین فهرست برای آماده شدن در برابر بحران استفاده کند: 🔸 آب: برای هر نفر روزی ۳ لیتر، یعنی ۹ لیتر برای سه روز. برای پخت و پز و شستشو هم کمی بیشتر نگه دارید. 🔸 غذا: خوراکی که ماندگار باشد و نیاز به یخچال یا پخت نداشته باشد، مثل کنسرو گوشت و ماهی، سبزی و میوه، یا میوه خشک و آجیل. اگر نوزاد دارید شیر خشک آماده و اگر حیوان خانگی دارید غذای او را هم فراموش نکنید. 🔸 نور و گرما: چراغ‌قوه با باتری یدک، پتو، کیسه خواب و لباس گرم. 🔸 بهداشت و درمان: کمک‌های اولیه، داروهای ضروری، ضدعفونی‌کننده، دستمال مرطوب و صابون. برای نوزاد، پوشک و دستمال مرطوب هم ذخیره کنید. 🔸 ارتباط و اطلاعات: رادیوی دستی یا باتری‌دار و پاوربانک شارژشده. 🔸 پول و مدارک: پول نقد (هم اسکناس، هم خرد)، کپی مدارک هویتی مثل پاسپورت، شماره‌های تلفن مهم و فهرست داروهایی که مصرف می‌کنید همراه با دوز آن‌ها. یک نکته مهم هم این است که اگر دارو مصرف می‌کنید، دست‌کم دو روز ذخیره اضافه داشته باشید. این کار فشار را از روی اورژانس و داروخانه‌ها برمی‌دارد.
6
673
تحقیقات نشان داده که باکتری‌های بیماری لثه (به‌خصوص یک نوع به نام P. gingivalis) می‌توانند از لثه‌های ملتهب وارد خون شوند و حتی به مغز برسند. دانشمندان این باکتری را در مغز برخی بیماران آلزایمر پیدا کرده‌اند. التهاب مزمن ناشی از بیماری لثه هم می‌تواند باعث شود که حافظه و توانایی فکر کردن سریع‌تر ضعیف شود. یعنی دهان و مغز بیشتر از چیزی که فکر می‌کنیم به هم وصل هستند. علاوه بر آلزایمر، این باکتری‌ها و التهاب ناشی از بیماری لثه با بیماری‌های دیگری مثل مشکلات قلبی، دیابت، چاقی، آرتروز و برخی سرطان‌ها هم مرتبط هستند. وقتی باکتری‌های بد دهان وارد خون یا قسمت‌های دیگر بدن می‌شوند، می‌توانند التهاب ایجاد کنند و به بیماری‌های مختلف کمک کنند. خبر خوب این است که قابل پیشگیری است. با مسواک زدن دو بار در روز، استفاده از نخ دندان، مراجعه منظم به دندانپزشک و در صورت نیاز استفاده از پروبیوتیک‌های دهانی می‌توان از این مشکلات جلوگیری کرد. دهان سالم به سلامت کل بدن کمک می‌کند. منابع برای مطالعه بیشتر: Dominy et al. (2019) – Porphyromonas gingivalis in Alzheimer’s disease brains (Science Advances) https://www[.]science[.]org/doi/10.1126/sciadv.aau3333 Review: Porphyromonas gingivalis and the pathogenesis of Alzheimer’s disease (2024) https://www.tandfonline[.]com/doi/full/10.1080/1040841X.2022.2163613 National Institute of Dental and Craniofacial Research (NIDCR) – Oral-systemic connection https://www.nidcr.nih[.]gov/news-events/nidcr-news/2024/healthy-mouth-healthy-body Systematic review: Association between periodontal disease and systemic diseases (2024) https://link.springer[.]com/article/10.1186/s40779-024-00583-y
Important Info: Research has found that the bacteria behind chronic gum disease, especially one called P. gingivalis, can travel from inflamed gums into the bloodstream and even reach the brain, where scientists have detected it in the brains of Alzheimer’s patients. The chronic, body-wide inflammation that gum disease fuels is itself tied to faster cognitive decline. 👉 In other words, the mouth and the brain are more connected than we ever realized. Additionally, not just alzheimer’s, but other health conditions such as cardiovascular disease, lung issues, obesity, diabetes, rheumatoid arthritis, colorectal cancer. Pathogenic, oral bacteria cause direct infections in the mouth and contribute to numerous systemic diseases when they spread through the bloodstream, saliva, or lower respiratory tract. And the good news? It’s preventable! 👏 Flossing, brushing your teeth twice a day, seeing the dentist all are prevention. There are also oral probiotic lozenges available to build greater colonies of healthy, oral bacteria and crowd out the pathogenic bacteria.
6
1,065
اختلال عملکرد جنسی پایدار پس از مصرف داروهای مهارکننده بازجذب سروتونین (SSRI) یا PSSD چیست؟ عارضه‌ای که ممکن است پس از قطع داروهای ضدافسردگی هم ادامه پیدا کند. بسیاری از افراد می‌دانند داروهای ضدافسردگی ممکن است میل جنسی را کاهش دهند یا رسیدن به ارگاسم را دشوار کنند؛ اما کمتر درباره وضعیتی صحبت می‌شود که در آن بعضی علائم جنسی حتی پس از قطع دارو هم ادامه پیدا می‌کنند. به این وضعیت PSSD (Post-SSRI Sexual Dysfunction) گفته می‌شود؛ یعنی اختلال عملکرد جنسی پایدار پس از مصرف داروهای مهارکننده بازجذب سروتونین (SSRI). چه داروهایی در این گروه قرار می‌گیرند؟ داروهای SSRI از داروهای رایج برای درمان افسردگی و برخی اختلالات اضطرابی هستند. از نمونه‌هایی از این داروها عبارتنداز: ◼ سرترالین (Sertraline؛ با نام تجاری آسنترا یا زلفت) ◼ فلوکستین (Fluoxetine؛ با نام تجاری پروزاک) ◼ اس‌سیتالوپرام (Escitalopram) ◼ سیتالوپرام (Citalopram) ◼ پاروکستین (Paroxetine) ◼ فلووکسامین (Fluvoxamine) این‌ها نام‌های ژنریک و تجاری داروها هستند و نام تجاری ممکن است بسته به کشور متفاوت باشد. همه افرادی که این داروها را مصرف می‌کنند دچار PSSD نمی‌شوند؛ همچنین گزارش عوارض جنسی ماندگار به SSRIها محدود نشده و درباره بعضی داروهای ضدافسردگی دیگر نیز مطرح شده است. چه علائمی ممکن است ایجاد شود؟ 🔹 کاهش میل جنسی 🔹 کاهش یا از دست رفتن حس ناحیه تناسلی 🔹 کاهش لذت جنسی یا تغییر احساس ارگاسم 🔹 دشواری در رسیدن به ارگاسم 🔹 مشکلات برانگیختگی جنسی یا نعوظ این علائم در همه افراد یکسان نیستند و وجود هرکدام از آن‌ها به‌تنهایی به معنای ابتلا به PSSD نیست. آیا علائم بعد از قطع دارو هم ادامه پیدا می‌کنند؟ بله. در برخی گزارش‌های بالینی و بررسی‌های علمی، علائم جنسی پس از قطع دارو نیز ادامه یافته‌اند. این موضوع به اندازه‌ای مورد توجه نهادهای نظارتی قرار گرفته که سازمان تنظیم مقررات دارو و محصولات سلامت بریتانیا (MHRA) در اکتبر ۲۰۲۶ اعلام کرد اطلاعات ایمنی برخی داروهای ضدافسردگی به‌روزرسانی می‌شود تا احتمال تداوم اختلال عملکرد جنسی پس از قطع درمان روشن‌تر توضیح داده شود. بااین‌حال، میزان دقیق شیوع PSSD هنوز مشخص نیست، سازوکارهای زیستی آن به‌طور کامل شناخته نشده‌اند و درمان اختصاصیِ استاندارد و اثبات‌شده‌ای برای آن وجود ندارد. بنابراین، نه درست است این عارضه را نادیده بگیریم و نه باید بدون شواهد کافی درباره احتمال ابتلا یا پیامدهای آن ادعای قطعی کنیم. چرا این موضوع اهمیت دارد؟ چون بیمار حق دارد پیش از شروع درمان درباره فواید، عوارض احتمالی و گزینه‌های درمانی خود اطلاعات روشن داشته باشد. اطلاع‌رسانی درباره عوارض به معنای بی‌فایده‌بودن داروهای ضدافسردگی نیست؛ این داروها برای بسیاری از افراد مؤثرند. مسئله، تصمیم‌گیری آگاهانه و توجه جدی به تجربه بیمار است. اگر داروی ضدافسردگی مصرف می‌کنید اگر تغییرات جنسی آزاردهنده‌ای دارید، آن را با پزشک خود مطرح کنید. اگر علائم پس از قطع دارو ادامه یافته‌اند، این موضوع را نیز اطلاع دهید. دارو را به‌دلیل نگرانی از این عارضه خودسرانه یا ناگهانی قطع نکنید؛ قطع دارو می‌تواند علائم ترک یا بازگشت بیماری را به دنبال داشته باشد. در بریتانیا، عوارض احتمالی دارو را می‌توان از طریق سامانه رسمی Yellow Card نیز گزارش کرد. صحبت درباره عوارض احتمالی داروها، مخالفت با درمان روان‌پزشکی نیست. درمان مسئولانه یعنی هم از فواید دارو بگوییم و هم درباره خطرهای احتمالی آن شفاف باشیم؛ به‌ویژه وقتی بیمار تجربه‌ای دارد که هنوز پاسخ‌های علمی کاملی برای آن پیدا نشده است. منابع MHRA (2026). Antidepressants: new safety measures for all patients to improve communication of the risk of suicidal thoughts and behaviours and persistent sexual dysfunction. https://www[.]gov[.]uk/drug-safety-update/antidepressants-new-safety-measures-for-all-patients-to-improve-communication-of-the-risk-of-suicidal-thoughts-and-behaviours-and-persistent-sexual-dysfunction MHRA (2026). Antidepressants: use and safety. https://www[.]gov[.]uk/government/publications/antidepressants-use-and-safety--2 European Medicines Agency (EMA, 2019). PRAC recommendations on signals adopted at the 13-16 May 2019 PRAC meeting. https://www.ema.europa[.]eu/en/documents/prac-recommendation/prac-recommendations-signals-adopted-13-16-may-2019-prac-meeting_en.pdf Ben-Sheetrit J, et al. (2023). Estimating the risk of irreversible post-SSRI sexual dysfunction (PSSD) due to serotonergic antidepressants. Annals of General Psychiatry. https://pubmed.ncbi.nlm.nih[.]gov/37294623/ Healy D. (2024). Post-SSRI sexual dysfunction: barriers to quantifying incidence and prevalence. Epidemiology and Psychiatric Sciences. https://pmc.ncbi.nlm.nih[.]gov/articles/PMC11450419/ توجه: منابع فوق از وجود گزارش‌ها و نگرانی‌های علمی درباره تداوم برخی علائم جنسی حمایت می‌کنند، اما میزان دقیق خطر برای هر دارو یا هر فرد را تعیین نمی‌کنند.
بریتانیا هشدارهای مربوط به داروهای ضدافسردگی را جدی‌تر می‌کند؛ چرا این خبر مهم است؟ سازمان تنظیم مقررات دارو و محصولات سلامت بریتانیا (MHRA) در ۱۵ اکتبر ۲۰۲۶ از اقدامات جدیدی برای شفاف‌ترکردن عوارض احتمالی داروهای ضدافسردگی خبر داد؛ تصمیمی که پس از بررسی علمی و شنیدن تجربه بیماران و خانواده‌هایشان گرفته شد. 🔹 ۱. هشدار واضح‌تر درباره افکار خودکشی اطلاعات داخل بسته دارو با یک هشدار برجسته‌تر به‌روزرسانی می‌شود تا بیماران راحت‌تر خطر افکار و رفتارهای مرتبط با خودکشی را پیدا کنند و بدانند در صورت بروز یا تشدید این افکار از کجا کمک بگیرند. 🔹 ۲. توجه به عوارض جنسی ماندگار در اطلاعات برخی داروهای ضدافسردگی، اصطلاح «اختلال عملکرد جنسی پس از مصرف SSRI» یا PSSD اضافه می‌شود تا احتمال تداوم بعضی علائم جنسی حتی پس از قطع دارو نیز شفاف‌تر توضیح داده شود. 🔹 ۳. کارت هشدار برای بیماران قرار است کارت اطلاعات ایمنی در قالب دیجیتال و چاپی در دسترس قرار بگیرد تا پیام‌های مهم درباره عوارض و زمان درخواست کمک، همیشه در دسترس بیمار باشد. 🔹 ۴. راهنمای تکمیلی برای تصمیم‌گیری آگاهانه سازمان MHRA در حال تهیه یک برگه اطلاعات ایمنی تکمیلی است که قرار است از سال ۲۰۲۷ در اختیار بیماران تازه‌مراجعه‌کننده و افرادی که از قبل دارو مصرف می‌کنند قرار بگیرد. هدف این است که گفت‌وگو درباره فواید، خطرها و گزینه‌های درمانی بهتر انجام شود. چرا این تصمیم اهمیت دارد؟ چون رضایت آگاهانه فقط به معنای موافقت با درمان نیست؛ کسی که درمان می‌شود باید اطلاعات قابل‌فهمی درباره فواید، خطرها و گزینه‌های پیش روی خود داشته باشد. عارضه‌ای که بیمار از وجود احتمالی آن خبر ندارد، ممکن است دیرتر تشخیص داده شود یا درباره علت آن سردرگم بماند. این تصمیم به معنای بی‌فایده‌بودن داروهای ضدافسردگی نیست. MHRA تأکید کرده است که این داروها برای بسیاری از افراد مؤثرند و هدف، ترساندن بیماران یا منصرف‌کردن آن‌ها از درمان نیست؛ هدف، شفافیت بیشتر درباره خطرهاست. ⚠️ نکته مهم: اگر داروی ضدافسردگی مصرف می‌کنید، به‌دلیل این خبر خودسرانه آن را قطع نکنید. قطع ناگهانی می‌تواند مشکلاتی ایجاد کند. هر نگرانی درباره عوارض را با پزشک یا متخصص درمان خود مطرح کنید. پیام اصلی این خبر ساده است: بیمار حق دارد از خطرهای احتمالی درمانی که دریافت می‌کند، آگاه باشد؛ حتی وقتی آن درمان مفید و ضروری است. *منبع: https://www[.]gov[.]uk/government/news/mhra-introduces-new-safeguards-to-strengthen-antidepressant-safety-information-following-major-review
8
904