Pinned Tweet
این اثر ون‌گوگ با عنوان هواخوری زندانیان مربوط به وقتیه که بعد بریدن گوش خودش تو بدترین شرایط روحی تو آسایشگاه روانی زندگی میکرد و این تابلو رو تو اکسپرسیونیسم ترین حالت ممکن نقاشی کرده، یه سری نکته های جالب داره ک تو یه رشتو مینویسم و اگه علاقمند بودین با من همراه باشید…
این پسر صبح پا شده میگه فلانی یه مربی گرفتن میره خونشون برا استعدادیابی و آموزش مهارتهای مناسب سن بچشون (پنج ماهشه:/)، یه زنگ به خانومش بزن ببین چجوریاس ما هم بگیم بیاد، یک زن نچسبی هم هست، زنگ نمیزنم🦦یابش یه استعدادی عاخه تو این سن😑ملت چه کارا ک نمیکنن🚶🏼♀️🚶🏼♀️🚶🏼♀️
نظر نامحبوب: تواناییت برا فهمیدن یه کتاب خیلی بستگی داره به اینکه چقدر حاضری خودتو زیر سوال ببری، میتونی داستایفسکی بخونی و هنوزم کل نکاتش رو از دست بدی اگه فقط دنبال تایید این باشی که حق با توعه:)
باور اینم سخته که کافکایی که کل عمرش تو شک و خودتردیدی زندگی کرده الان آثارش شده جز الهام بخش ترینا که میتونی بهترین نسخه از خودت باشی🤔، به نظرم صداقتش تو بیان ضعف های انسانی هم بی تاثیر نبوده و الهام بخشیش از این نوعه که شک و تردید و کامل نبودن مانع خلق کردن و زنده بودن نیست.
پزشکای پوست معروف فالوور بالا هم بعضا خودشون دایرکتارو میخونن🦦، یه دایرکت بامزه🙂↔️ سر استوری آمپول لاغری دادم (میدونستم ادمینش دختره ویس داده بود قبلا) دیدم خود دکتر جواب دادن و با خنده ویس فرستاد😑، گفتم ایوای فک کردم ادمین جواب میده گفت دیگه خودم
به عنوان یک عضو کوچیک از کتابخونها هنوز نفهمیدم ملت چجوری با موزیک کتاب میخونن؟🤔بابا مگه نباید شیش دنگ حواسمون به داستان باشه؟ اصلا لذتش به همینه🚶🏼♀️
این مورد هم خیلی اذیتم میکنه که این همه آهنگ تو دنیا هست که هنوز نمیشناسمشون، در حالی که ممکنه خیلی دوستشون داشته باشم. 🥲🎧
