Einar Geir Þorsteinsson

Margra ára herferðir ríkisfjölmiðilsins og þessa “réttsýna fólks“, m.a. í Viðreisn, gegn Sigmundi Davíð koma óneitanlega upp í hugann. Á tímabili mætti jafnvel segja að hann hafi verið persona non grata í augum þessa fólks því hann beygði sig ekki eftir þeirra hentugleika. Ég man þó ekki eftir viðtölum við ættingja hans um hvernig þeim hafi liðið vegna þessa.

Afhverju taldi þessi þingmaður Samfylkingar að þessar upplýsingar ættu það mikið erindi við íslenskan almenning að hún ákvað að vekja athygli á þeim úr pontu á Alþingi Íslendinga?

Það var enginn annar en Þorgerður Katrín sem varð kveikjan að því að Rússneska sendiráðið fann sig knúið til að gera athugasemd við málflutning hennar, og hennar málflutningur var einmitt útúrsnúningur til að komast hjá því að ræða um það að Heimir Már, framkvæmdastjóri þingflokks samstarfsflokks hennar í ríkisstjórn, hafi hvatt til kjarnorkustyrjaldar á opinberum vettvangi.

Ísland er með starfandi utanríkisráðherra sem telur það alvarlegra að Ólafur Ragnar hafi deilt grein um málefni norðurslóða á X en að framkvæmdastjóri þingflokks samstarfsflokks hennar í ríkisstjórn hafi hvatt til kjarnorkuvopnaárásar

Miðflokkurinn hefur talað skýrt um þennan málaflokk frá upphafi og Miðflokksmenn verið stimplaðir rasistar og sakaðir um útlendingaandúð, m.a. af kjörnum fulltrúum Sjálfstæðisflokksins. Auðvitað fagna ég því að þessir menn taki umræðuna og þeir eru velkomnir í Miðflokkinn. Gagnrýnin beinist að Sjálfstæðisflokknum, en enginn stjórnmálaflokkur á Íslandi ber jafn mikla ábyrgð á stöðunni sem upp er komin í útlendingamálum á Íslandi (sem hefði verið hægt að koma í veg fyrir) og Sjálfstæðisflokkurinn.

Sem betur fer hefur dómsmálaráðherra boðað breytingar á au pair dvalarleyfum, en lætur flest annað vera í útlendingalögum. Filippeyskar au pair hljóta væntanlega að vera helsta ógnin við öryggi lögreglumanna í landinu.

“Við hin vinnum” Við hvað eiginlega? Að hneykslast á bæjarstjóranum í Ölfusi?

Í bæjarstjórn Hafnarfjarðar í gær ræddi ég erindi, sem var undirritað af öllum skólastjórum grunn- og tónlistarskóla Hafnarfjarðar þar sem farið var fram á aukna aðgangsstýringu, myndavélar og færri ólæstar dyr á skólatíma. Ég velti því upp í ræðustól hvers vegna þessar ráðstafanir væru taldar nauðsynlegar nú (en ekki áður) og hvort samfélagsbreytingar síðasta áratugar gætu átt þátt í því. Þar á meðal hvort tengsl gætu verið við það andvaraleysi sem stjórnmálamenn síðustu ára hafa viðhaft við framkvæmd móttöku hælisleitenda og flóttafólks. Ég rifjaði jafnframt upp fréttir af árásum og hótunum gagnvart börnum í bænum, sem m.a. voru þess valdandi að foreldrar barna í Víðistaðaskóla þurftu að fylgja þeim í skólann. Öryggi þeirra barna gefur fullt tilefni til alvarlegrar umræðu. Hér má sjá nokkur viðbrögð við umræðunni. Miðflokkurinn í Hafnarfirði mun ekki koma til með hlýða því fólki sem vill ekki að þessi mál verði rædd á vettvangi bæjarstjórnar Hafnarfjarðar.

Meirihlutinn hefur ákveðið að falla frá áformunum um 260 íbúða starfsmannahverfi við Vellina. Ég fagna því. Miðflokkurinn var einn á móti samkomulaginu þegar það var lagt fyrir bæjarráð. Við höfum síðan ítrekað tekið málið upp í bæjarstjórn og kallað eftir því að fallið yrði frá áformunum. Íbúar hafa jafnframt mótmælt þeim af krafti. Nú liggur fyrir sú niðurstaða sem við höfum unnið að frá upphafi. Það munar um Miðflokkinn í Hafnarfirði.

Jafnréttissjóður er eitt af fjölmörgum delluverkefnum sem ríkisstjórn Sjálfstæðisflokks og VG settu á laggirnar. Það mun ekkert breytast fyrr en Miðflokkurinn fer í ríkisstjórn.

Já, þetta er akkúrat það sem fólk var að kalla eftir í útlendingamálum. Breytingu á útlendingalögum svo filippseyskar konur hætti að koma hingað til að passa börn. Ríkisstjórnin er enn og aftur með puttann á púlsinum.