Enver Mutlu

İstanbul Barosu seçiminde benim tavrım nettir. İbrahim Kaboğlu’nun İstanbul Barosu Başkanlığına seçildiği gece, Anayasa’nın değişmez hükümleri hakkında kurduğu “olumlu anlamda dokunulabilir” cümlesini unutmadım. Benim açımdan mesele yalnızca ilk dört madde de değildir. Bugün ilk dört maddeyi tartışmaya açan zihniyetin yarın Anayasa’nın 42. maddesindeki Türkçe hükmünü, 66. maddesindeki “Türk Devletine vatandaşlık bağı ile bağlı olan herkes Türktür” hükmünü hangi zeminde tartışacağını sorgulamak benim en doğal hakkımdır. Ben bu tartışmanın tarafıyım. Türk kimliği tartışılmaz. Türkçe tartışılmaz. Üniter devlet tartışılmaz. Cumhuriyetin kurucu esasları pazarlık konusu yapılamaz. Yıllardır öldürülen çocukların, kadınların, şehit ailelerinin ve evlatlarını kaybetmiş anne babaların yanında duruşma salonlarındayım. Hukuki aktivizmin belli ideolojik çevrelerin tekeline bırakılamayacağını da tam olarak bu yüzden savunuyorum. İstanbul Barosu da herhangi bir ideolojik hareketin mevzisi değildir. Bir tarafta Cumhuriyet, Atatürk, hukuk ve üniter devlet paydasında birleşmeye çalışan insanlar varken; diğer tarafta kişisel hesaplarla aynı zemindeki insanları bölmeye çalışmayı, kendi tabelasını parlatmayı ve gerekirse bunun siyasi sonucunu göze almayı “milliyetçilik” diye sunanlara da söyleyecek sözüm nettir: Türk milliyetçiliği kendini parlatma faaliyeti değildir. Türk milliyetçiliği, şahsi hesap uğruna ortak mücadeleyi parçalamak hiç değildir. Ben kendi adıma nerede durduğumu açıkça söylüyorum: Prof. Dr. Ümit Kocasakal’ın ve Cumhuriyetçi Güç Birliği’nin ortaya koyduğu Cumhuriyet, Atatürk ve hukuk çizgisinin yanındayım. İbrahim Kaboğlu’nun temsil ettiği anayasa anlayışına ise siyasi ve hukuki olarak karşıyım. İlk dört maddeye de, 42. maddeye de, 66. maddeye de, Türk milletinin anayasal kimliğine de sahip çıkıyorum. Benim çizgim budur. @cumhuriyetciav @umitkocasakal_ @ist_mag