g.0.l.a.k retweeted
اردلان برای بچههای پادشاهیخواهِ دربندِ جمهوری اسلامی طناب میبافه، و الباقی صادراتیها هم با بازنشر، طناب رو گردن ما میاندازند!
ابتذال شر همین همکاری آدمهایی با ظاهرِ متعارف با شر است.
این داستان طنز جالبی داشت.
خوندن منشنها هم خارج از لطف نیست.
بعضیا زیادی کسخلن واقعا :)
«ما تا چند روز شهر نیستیم، کلیدا تو صندوق پستی پشت در خونهمونه 😊»
این پیام رو وقتی گرفتم که ۲۲ ساعت پرواز و کانکشن رو پشت سر گذاشته بودم، وسط صف دو ساعتهی ورود به آمریکا وایساده بودم و با وایفای مجانی فرودگاه داشتم با تنها آدم آشنای یه قارهی دیگه حرف میزدم 🙃
بذارید از اول بگم 👇
ایران بودیم. یه دوستمون با اعتمادبهنفس کامل گفت داداشم اونجاست، میاد دنبالتون، هیچ نگران نباشید. ما هم گفتیم قربونت بریم، دمت گرم 🙏
خونه رو هم از همون ایران اجاره کرده بودیم. صاحبخونه گفت یه آدرس بدید کلید رو بفرستیم اونجا که رسیدید راحت برید خونه. ما هم از همهجای دنیا آدرس همین داداشه رو دادیم.
تو ذهن من نقشه این شکلی بود: از گیت که میایم بیرون، یه آقایی با کلید تو یه دست و دستهگل تو اون یکی منتظرمونه 💐
بدبینانهترین حالت هم این بود که خودش نیاد، ولی کلید رو ببره بده دفتر ساختمون.
خلاصه فکر همه چیز رو کرده بودم جز واقعیت 🥲
روز استقلال آمریکا بود. کل کشور مستقل شده بودن، ما دو تا رسماً بیکس 🇺🇸🎆
موجودیمون این بود:
نه سیمکارت
نه اینترنت
نه اوبر بلد
نه میدونستیم اتوبوس چیه مترو کجاست
و ۴ تا ساک مکه، هر کدوم ۲۳ کیلو، اونقدر پر که زیپشون از ترس نفس نمیکشید 🧳🧳🧳🧳
یعنی فکر میکردیم ۴ تا ساک داریم. بعد دیدیم ترکیش ایر تصمیم گرفته دو تاش رو برای خودش نگه داره. جا مونده بود استانبول. با وسایل و خوراکیهای خرابشدنی، که احتمالاً تا برسن دست ما، خودشون مهاجرت کرده بودن به یه زندگی بهتر 😢
اینجا بود که خانمم وارد میدون شد. اونقدر تو فرودگاه تهدید کرد که من دیگه نمیدونستم نگران ساکها باشم یا نگران ترکیش ایر 😤
رفتم سیمکارت بخرم. گفت ۱۵۰ دلار. بعداً فهمیدم بیرون نصف این قیمت یا کمتره. ولی اون لحظه فقط یه چیز فهمیدم: اینجا فرودگاه نیست، کمینگاهه 😐
یه آقای پلیس که قیافهی گیج ما رو دید، راهنماییمون کرد و یه تاکسی فرودگاه برامون گرفت 🚕
یه کم که با راننده انگلیسی حرف زدیم، پرسید:
Where are you from?
گفتیم ایران.
یهو برگشت با فارسی شیرین گفت «ایران؟! من کلی سال ایران زندگی کردم!»
افغانستانی بود و یه عالمه خاطرهی خوش از ایران داشت.
من تو دلم گفتم خدایا شکرت. از بین همهی تاکسیهای این قاره فرشتهی نجات رو فرستادی سراغمون 😇
فرشته بود. فقط تاکسیمتر داشت.
ماجرای کلید و داداش غایب رو براش تعریف کردم. یه نگاه به آدرس کرد و گفت این که بیرون شهره، اونم اونور فرودگاه. خونهی شما هم این سر شهره.
بعد یه نقشهی عملیاتی کشید که نیروی ویژه هم بهش افتخار میکرد:
«اول میریم خونهی شما. خانمت با ساکها اونجا میمونه که هم امنه هم علاف نمیشه. بعد من و تو میریم کلید رو برمیداریم و برمیگردیم.»
گفتم عالیه، دمت گرم 😍
گفت «فقط طبق تعرفه حساب میکنم.»
گفتم تعرفه چیه؟
با انگشت به یه برچسب رو شیشه اشاره کرد. قیمت مصوب، هر مایل اینقدر.
منم مثل یه مسافر باتجربه سر تکون دادم، انگار میدونم یه مایل چند کیلومتره 🤓
بعد حساب کرد و گفت: «۳۰۰ دلار.» 😳😳😳
اون لحظه ۲۲ ساعت خستگی از تنم پرید. با انرژی یه آدم کاملاً سرحال شروع کردم به چونه زدن:
داش ما نداریم...
تازه رسیدیم...
ما همزبونیم...
تو که ایران رو دوست داری...
یاد اون روزای خوب ایران بیفت...
بازار تجریش رو برده بودیم تو یه تاکسی زرد 🤣
آخرش گفت «نهایتِ نهایت، ۲۲۰ دلار.»
هر کاری کردیم یه دلار هم کمتر نیومد.
تازه این از شانسمون بود که همزبون بود و ایران رو دوست داشت. اگه ایران رو دوست نداشت، الان من داشتم از تو قسطی مینوشتم نه توییتر 😅
خانمم رو با ساکها رسوندیم خونه. بعد من و فرشتهی نجات رفتیم بیرون شهر، دست کردم تو صندوق پستی یه خونهی خالی و کلید رو برداشتم، عین دزدهای آماتور 🕵️♂️
برگشتیم و ۲۲۰ دلار رو دادم 💸
فرداش ترکیش ایر اون دو تا ساک رو مجانی آورد دم در خونه. تنها چیزی که اون هفته تو آمریکا مجانی بود، اونم با تهدیدای خانمم 😎
حالا قسمت اصلی زخم:
از فرداش رفتیم تارگت. یه سبد پر وسیله. شد ۲۰ دلار.
رفتیم تریدر جوز. یه عالمه خرید. شد ۱۵ دلار.
هر رسیدی که میگرفتیم، میگفتیم این همه وسیله شد ۲۰ دلار، اونوقت ما ۲۲۰ دلار دادیم که یه کلید رو از تو یه صندوق پستی برداریم؟! و دوتایی یه فحش آبدار نثار اون تاکسی میکردیم 😤
با اون پول میشد ۱۱ بار بریم تارگت 🛒
الان بعد از سالها دارم اینو مینویسم. هنوز جای زخمش خوب نشده. هر وقت هوا سرد میشه، جای اون ۲۲۰ دلار تیر میکشه 🙃🤣
درس اخلاقی: همزبون همیشه همدل نیست، بعضی وقتا فقط بهتر بلده چونه بزنه 🙃
تو ایران همزبونی یعنی «قابلی نداره».
تو آمریکا همزبونی یعنی ۸۰ دلار تخفیف از ۳۰۰ 😅
امیدوارم همچین آدمایی هیچوقت به پستتون نخوره.
پینوشت: دوست افغانستانی دارم و بسیار انسانهای دوستداشتنی و خوبی هستن، امیدوارم به کسی برنخوره. بحث ملیت نیست، تو کشور کاپیتالیستی رحم و مروت سر هیچکس نمیشه، هر زبونی هم که حرف بزنه 💸
اینجا حتی خاطرهی خوش از ایران هم تعرفه داره، فقط رو شیشه نچسبوندنش 🚕
پینوشت ۲: داداش رفیقمون هم که قرار بود بیاد دنبالمون، چهارم جولای رو حسابی جشن گرفت. ما استقلالمون رو از اون گرفتیم 🎆
اون آتیشبازی میدید، ما تاکسیمتر 🎇
آدرس خودش رو داده بودیم که کلید برسه دستمون، کلید رسید، خودش نرسید 🔑
اگه یه روز اومدید آمریکا و یکی گفت «نگران نباش، خودم میام فرودگاه»، همون موقع برید سیمکارت ۱۵۰ دلاری رو بخرید 😅
هنوزم هر چهارم جولای که میشه، مردم میرن آتیشبازی ببینن، من یاد صندوق پستیش میافتم 📬
2
7
386
g.0.l.a.k retweeted
«ما تا چند روز شهر نیستیم، کلیدا تو صندوق پستی پشت در خونهمونه 😊»
این پیام رو وقتی گرفتم که ۲۲ ساعت پرواز و کانکشن رو پشت سر گذاشته بودم، وسط صف دو ساعتهی ورود به آمریکا وایساده بودم و با وایفای مجانی فرودگاه داشتم با تنها آدم آشنای یه قارهی دیگه حرف میزدم 🙃
بذارید از اول بگم 👇
ایران بودیم. یه دوستمون با اعتمادبهنفس کامل گفت داداشم اونجاست، میاد دنبالتون، هیچ نگران نباشید. ما هم گفتیم قربونت بریم، دمت گرم 🙏
خونه رو هم از همون ایران اجاره کرده بودیم. صاحبخونه گفت یه آدرس بدید کلید رو بفرستیم اونجا که رسیدید راحت برید خونه. ما هم از همهجای دنیا آدرس همین داداشه رو دادیم.
تو ذهن من نقشه این شکلی بود: از گیت که میایم بیرون، یه آقایی با کلید تو یه دست و دستهگل تو اون یکی منتظرمونه 💐
بدبینانهترین حالت هم این بود که خودش نیاد، ولی کلید رو ببره بده دفتر ساختمون.
خلاصه فکر همه چیز رو کرده بودم جز واقعیت 🥲
روز استقلال آمریکا بود. کل کشور مستقل شده بودن، ما دو تا رسماً بیکس 🇺🇸🎆
موجودیمون این بود:
نه سیمکارت
نه اینترنت
نه اوبر بلد
نه میدونستیم اتوبوس چیه مترو کجاست
و ۴ تا ساک مکه، هر کدوم ۲۳ کیلو، اونقدر پر که زیپشون از ترس نفس نمیکشید 🧳🧳🧳🧳
یعنی فکر میکردیم ۴ تا ساک داریم. بعد دیدیم ترکیش ایر تصمیم گرفته دو تاش رو برای خودش نگه داره. جا مونده بود استانبول. با وسایل و خوراکیهای خرابشدنی، که احتمالاً تا برسن دست ما، خودشون مهاجرت کرده بودن به یه زندگی بهتر 😢
اینجا بود که خانمم وارد میدون شد. اونقدر تو فرودگاه تهدید کرد که من دیگه نمیدونستم نگران ساکها باشم یا نگران ترکیش ایر 😤
رفتم سیمکارت بخرم. گفت ۱۵۰ دلار. بعداً فهمیدم بیرون نصف این قیمت یا کمتره. ولی اون لحظه فقط یه چیز فهمیدم: اینجا فرودگاه نیست، کمینگاهه 😐
یه آقای پلیس که قیافهی گیج ما رو دید، راهنماییمون کرد و یه تاکسی فرودگاه برامون گرفت 🚕
یه کم که با راننده انگلیسی حرف زدیم، پرسید:
Where are you from?
گفتیم ایران.
یهو برگشت با فارسی شیرین گفت «ایران؟! من کلی سال ایران زندگی کردم!»
افغانستانی بود و یه عالمه خاطرهی خوش از ایران داشت.
من تو دلم گفتم خدایا شکرت. از بین همهی تاکسیهای این قاره فرشتهی نجات رو فرستادی سراغمون 😇
فرشته بود. فقط تاکسیمتر داشت.
ماجرای کلید و داداش غایب رو براش تعریف کردم. یه نگاه به آدرس کرد و گفت این که بیرون شهره، اونم اونور فرودگاه. خونهی شما هم این سر شهره.
بعد یه نقشهی عملیاتی کشید که نیروی ویژه هم بهش افتخار میکرد:
«اول میریم خونهی شما. خانمت با ساکها اونجا میمونه که هم امنه هم علاف نمیشه. بعد من و تو میریم کلید رو برمیداریم و برمیگردیم.»
گفتم عالیه، دمت گرم 😍
گفت «فقط طبق تعرفه حساب میکنم.»
گفتم تعرفه چیه؟
با انگشت به یه برچسب رو شیشه اشاره کرد. قیمت مصوب، هر مایل اینقدر.
منم مثل یه مسافر باتجربه سر تکون دادم، انگار میدونم یه مایل چند کیلومتره 🤓
بعد حساب کرد و گفت: «۳۰۰ دلار.» 😳😳😳
اون لحظه ۲۲ ساعت خستگی از تنم پرید. با انرژی یه آدم کاملاً سرحال شروع کردم به چونه زدن:
داش ما نداریم...
تازه رسیدیم...
ما همزبونیم...
تو که ایران رو دوست داری...
یاد اون روزای خوب ایران بیفت...
بازار تجریش رو برده بودیم تو یه تاکسی زرد 🤣
آخرش گفت «نهایتِ نهایت، ۲۲۰ دلار.»
هر کاری کردیم یه دلار هم کمتر نیومد.
تازه این از شانسمون بود که همزبون بود و ایران رو دوست داشت. اگه ایران رو دوست نداشت، الان من داشتم از تو قسطی مینوشتم نه توییتر 😅
خانمم رو با ساکها رسوندیم خونه. بعد من و فرشتهی نجات رفتیم بیرون شهر، دست کردم تو صندوق پستی یه خونهی خالی و کلید رو برداشتم، عین دزدهای آماتور 🕵️♂️
برگشتیم و ۲۲۰ دلار رو دادم 💸
فرداش ترکیش ایر اون دو تا ساک رو مجانی آورد دم در خونه. تنها چیزی که اون هفته تو آمریکا مجانی بود، اونم با تهدیدای خانمم 😎
حالا قسمت اصلی زخم:
از فرداش رفتیم تارگت. یه سبد پر وسیله. شد ۲۰ دلار.
رفتیم تریدر جوز. یه عالمه خرید. شد ۱۵ دلار.
هر رسیدی که میگرفتیم، میگفتیم این همه وسیله شد ۲۰ دلار، اونوقت ما ۲۲۰ دلار دادیم که یه کلید رو از تو یه صندوق پستی برداریم؟! و دوتایی یه فحش آبدار نثار اون تاکسی میکردیم 😤
با اون پول میشد ۱۱ بار بریم تارگت 🛒
الان بعد از سالها دارم اینو مینویسم. هنوز جای زخمش خوب نشده. هر وقت هوا سرد میشه، جای اون ۲۲۰ دلار تیر میکشه 🙃🤣
درس اخلاقی: همزبون همیشه همدل نیست، بعضی وقتا فقط بهتر بلده چونه بزنه 🙃
تو ایران همزبونی یعنی «قابلی نداره».
تو آمریکا همزبونی یعنی ۸۰ دلار تخفیف از ۳۰۰ 😅
امیدوارم همچین آدمایی هیچوقت به پستتون نخوره.
پینوشت: دوست افغانستانی دارم و بسیار انسانهای دوستداشتنی و خوبی هستن، امیدوارم به کسی برنخوره. بحث ملیت نیست، تو کشور کاپیتالیستی رحم و مروت سر هیچکس نمیشه، هر زبونی هم که حرف بزنه 💸
اینجا حتی خاطرهی خوش از ایران هم تعرفه داره، فقط رو شیشه نچسبوندنش 🚕
پینوشت ۲: داداش رفیقمون هم که قرار بود بیاد دنبالمون، چهارم جولای رو حسابی جشن گرفت. ما استقلالمون رو از اون گرفتیم 🎆
اون آتیشبازی میدید، ما تاکسیمتر 🎇
آدرس خودش رو داده بودیم که کلید برسه دستمون، کلید رسید، خودش نرسید 🔑
اگه یه روز اومدید آمریکا و یکی گفت «نگران نباش، خودم میام فرودگاه»، همون موقع برید سیمکارت ۱۵۰ دلاری رو بخرید 😅
هنوزم هر چهارم جولای که میشه، مردم میرن آتیشبازی ببینن، من یاد صندوق پستیش میافتم 📬
g.0.l.a.k retweeted
هممیهنانم،
در سالگرد آبان ۹۸ هستیم، همان آبان خونینی که بسیاری از فرزندان ایران با شلیک مستقیم نیروهای ضحاک جان باختند. آن جنایت، ادامه زنجیرهای بیش از چهار دهه کشتار است که این فرقه تبهکار، از سینما رکس آبادان و اعدامهای پشتبام مدرسه رفاه تا امروز، بر ملت ایران تحمیل کرده است.
امروز همچنین چهارمین سالگرد ۲۵ آبان ۱۴۰۱ است. در آن شب خونین در ایذه، نیروهای سرکوبگر جمهوری اسلامی کیان پیرفلک ۹ساله و چند تن دیگر از فرزندان ایران را کشتند. کیان در خودروی خانوادهاش هدف گلوله قرار گرفت. مادر داغدارش، برای آنکه مأموران رژیم پیکر فرزندش را نربایند، ناچار شد پیکر کیان را در خانه نگه دارد و برای حفظ آن از همسایگان یخ بخواهد، دردی که برای همیشه در حافظه جمعی ایرانیان حک شد.
یاد تمامی جاویدنامان میهن در این ۴۷ سال سیاه را گرامی میداریم و خود را شریک غم خانوادههای دادخواه میدانیم. پیمان میبندیم که با همبستگی ملی و ارادهای استوار، راه آنان را تا آزادی ایران ادامه دهیم.
g.0.l.a.k retweeted
۵سال پیش، بعد از فوت بابام، چند نفر از دوستای داداش بزرگهم (که عرزشی و حکومتیه) اومدن خونهمون برای عرض تسلیت. منم به حرمت مهمون بودنشون تحویلشون گرفتم.
یکیشون بهم گفت ماشالا سرزبون داریا، اگه بخوای میارمت صداوسیما، مجری بشی.
گفتم ممنونم، نه.
گفت چرا؟ بارت رو میبندیا/
g.0.l.a.k retweeted
کسی که دلار ٢٧٠ هزار تومانی را میبرد ایران و خرج میکند و وقتی برگشت به دوستانش میگوید ایران همهچیز فراوان بود و زندگی در جریان و ...
اگر چنین کسی در اطراف خود دارید، از او حذر کنید، او بوی انسان نمیدهد.
g.0.l.a.k retweeted
چرا داداشمو کشتید؟
مگه چندسال زندگی کرده بود💔
#احمد_خسروانی
g.0.l.a.k retweeted
من برگشتم ...
یک درود گرم به تمام دوستانی که بعد از لاک شدن اکانت حمایتم کردن 🙏
و یک سلام هم به عرزشی ها... امیدوارم خوب استراحت کرده باشید چون من اکانتم رو زودتر از یک هفته پس گرفتم !
g.0.l.a.k retweeted
مکالمهی دو ایرانی 😭😭
Replying to @MNaseri23595
متأسفانه بخاطر محدودیت کاراکتر، مجبور شدم روایت رو ناقص ادا کنم
منظور این بود که در همان لحظات اول اصابت گلوله، خون زیادی از پیکر نازنینشون رفت و تقریباً به اغما رفتند.شرایط خیلی بد بود و به سختی بزرگمردی رو پیدا کردیم تا به بیمارستان الغدیر که در همون نزدیکی بود برسونند
g.0.l.a.k retweeted
“My new job is looking at Amy Hamm’s tweets all day”
I’ll do my best to keep you all entertained over at @antihateca
Can’t wait to hear what Mel thinks about my pet frog content
g.0.l.a.k retweeted
Arab Twitter is exploding over the video that I took on my phone in the halls of Congress because the woman, Rania Khalek, who lost her mind when I asked simple questions.
Commentators like @KareemRifai are providing critical insights. They note she is a longtime alleged propagandist for Russia and the Assad regime of Syria, now turned “Chinese propagandist.” She has denied the allegations.
Why does this matter?
Individuals like Rania are playing an important role in the cognitive warfare being waged on Americans by America’s adversaries. As analysts note, China is deploying longtime propagandists for Russia. Rania denies being a propagandist and says she is a journalist.
Rania now works as a host for BreakThrough News, which launched with funding from a communist tech tycoon, Neville Roy Singham, living in Shanghai. BreakThrough news is the first one with video from protests against America. Like in Minneapolis when Alex Pretti was killed.
Why? Because they are the protesters, just like Rania was in Congress.
Its editor is self-described communist Ben Becker, son of Brian Becker, cofounder of the Party for Socialism and Liberation, whose DC coordinator took a video that BreakThrough published on Instagram of Rania’s confrontation with me to call me a “stalker.”
They’re housed in the People’s Forum funded by Singham in Manhattan as a hub for communism and anti-American protests. People’s Forum and Party for Socialism and Liberation lead the
protests against Israel. BreakThrough News films them!
Again, this is an important window into the battlefield of cognitive warfare.
Rania weaponized an old tool to silence me: shame.
My Instagram has now been flooded with leftists calling me a slut, whore, cunt, etc.
Good thing is the Islamists already tried that with me and I learned about the Power and Control Wheel. Anytime you challenge power and control, those in power — whether in a family or
society — resort to character assassination to shame you into silence.
That’s what Rania tried to do with me in the halls of the People’s House but I have traversed a long journey in which the weapons of shame and humiliation are futile on me.
As my parents taught me: act honorably and there is no shame to carry.
What is most important for all of you is to draw lesson from this encounter as a window into malign foreign influence and the cognitive warfare being waged in the world. Against you.
g.0.l.a.k retweeted
هر پیغامی که به پیج یادبود مامان میاد نوره علاوه بر درد. ما همه با هم هستیم.
💚🤍❤️
g.0.l.a.k retweeted
علی زاغی و ایلیا اکبری، دو جوان بازداشتی دیگر در خیزش دی ماه، در خطر قتل حکومتی قرار دارند.
رأی ناعادلانه «اعدام» برای این جوانان توسط دادگاه انقلاب مشهد به ریاست حسین یزدانخواه صادر شده است.
در این پرونده که به نام «شاندیز» شناخته میشود، چهار جوان دیگر به نامهای مهدی ظریف، متین شبانی، حسین رسولینسب و حسن گلشننژاد نیز به اعدام محکوم شدهاند.
صدایشان باشیم و نگذاریم جمهوری اسلامی در سکوت جانهای بیگناه دیگری را بگیرد.
#آخرین_نفس
Ali Zaghi and Ilia Akbari, two young detainees from the Iran's January national uprising, are facing the imminent threat of state execution.
The unjust death sentence has been issued for these young men by a show trial in the Mashhad Revolutionary Court, presided over by Hossein Yazdankhah.
In this case, known as the 'Shandiz' case, four other young men, Mehdi Zarif, Matin Shabani, Hossein Rasouli-Nasab, and Hassan Golshan-Nejad, have also been sentenced to death.
Be their voice and do not allow the Islamic Republic to take more innocent lives in silence.
#LastBreath
g.0.l.a.k retweeted
این جسدمعاشهای بدآواز تا زنده بودی، بهت میگفتن سطلی و حالا به یادت اسمت رو هشتگ میزنن.
بمیرم برات #کیانوش_سنجری عزیز.


























































