Maria Giertych

Jest taka życiowa zasada, że im natrętniej podkreślasz jakąś swoją cechę, to pewnie jej nie masz. Prokuratura może oświadczać o swojej apolityczności. Może. Prawda jest jednak taka, że każdy adwokat który zawitał w prokuraturze jako obrońca w sprawach politycznych lub jako pełnomocnik pokrzywdzonego, wie, że sprawa polityczna to osobny gatunek spraw karnych. Miałam nieprzyjemność, przez nielegalne działania PiSu, brać udział w wielu politycznych przesłuchaniach, znam ich tok i potrafię porównać do toku spraw „zwykłych”. Uczono nas na aplikacji, że liczą się wyłącznie ustawy, kodeks karny i procedura. Błędy się zdarzają, od tego jest kontrola instancyjna, rakiem jest przewlekłość. I tak to mniej więcej wygląda w wymiarze sprawiedliwości, dopóki nie natrafi się na sprawę ….. polityczną. Proszę mi wierzyć, wówczas kodeks nader często odkłada się na półkę, rządzą inne, dziwne mechanizmy i zaczynamy grę w szachy niejasnych reguł. Nie jestem gołosłowna. Przykłady mogę dziś położyć na stół. Ja to przeżyłam. Jeśli zatem prokurator przekonuje, że spraw „politycznych” w prokuraturze nie ma, bo wszystkie są traktowane tam tak samo - to jemu nie wierzcie, bo to jest nieprawda. Zbigniew Ziobro uczynił z prokuratury polityczną twierdzę, latami betonował jej zależny od władzy i koniunkturalny rys. Prokuratura to także zależności między ludźmi. Są w prokuraturze dobrzy i uczciwi funkcjonariusze, ale system jest na wskroś zły. Zmiana to mozolny proces burzenia państwa w państwie i potrzeba do tego rozdzielenia funkcji PG i MS. Naiwny, kto oczekuje nagłej naprawy. Mamy prawo o tym mówić wprost. Nie da się zmienić państwa milcząc, nie da się zmienić państwa wydając oświadczenia i zaklinając rzeczywistość. W prokuraturze dzieje się i działo źle.