Jan Sliwa

Podsumujmy: 1. Lead artykułu Onetu, który wisiał przed wyborami na stronie głównej jest jednoznaczny i nie pozostawia wątpliwości np. tak twierdzi informator, według świadka etc. (zdjęcie 1) 2. Lead informuje o procederze, czyli czymś zorganizowanym, powtarzalnym i o tym, że uczestniczył w nim Karol Nawrocki. 3. Kategoryczność, jednoznaczność stwierdzenia wskazuje na nie budzące wątpliwości dowody. Zweryfikujmy: 1. Natasha Geldon zeznała, że widziała Karola Nawrockiego wchodzącego do hotelu z kobietą i mężczyzną. 2. Nie ma i nie miała pewności, że to prostytutka, mówiła o wrażeniach. 3. Zeznała, że była to jednorazowa sytuacja, a nie proceder. 4. Zeznała, że Karol Naworocki miał jej zaproponować dorobienie sobie, ale nie zgodziła się. 5. Wiarygodność świadka oceni sąd, ale wpisy w mediach społecznościowych i pobieżnie przeanalizowanie jej kontaktów z określonymi mediami jednoznacznie wskazują na jej polityczno-medialne zaangażowanie po stronie przeciwników Nawrockiego. 6. Inni świadkowie nie potwierdzają zeznań Natashy Geldon, które nie są kategorycznie. Zeznania świadka bez wątpienia nie pozwały na przesądzające twierdzenia, dziennikarze i redaktorzy musieli mieć tego świadomość. Moim zdaniem w pełni świadomie sfałszowali przekaz uczestnicząc w grze politycznej, której celem było pozbawienie szans wyborczych Karola Nawrockiego. Podejrzewam, że mogli mieć pozwolenie swojego niemieckiego właściciela do tak sformatowanej informacji, w grze było przecież całkowite podporządkowanie Polski. Zwróćmy uwagę na 2. obrazek. To przedwyborcza pierwsza strona Onetu. Właściwie wszystkie materiały uderzały w Nawrockiego. Wyroku nie można w Polsce przesądzić, ale obiektywnie rzecz biorąc chyba od początku wszyscy zdawaliśmy sobie sprawę, że jedyne dowody jakie mogą mieć dziennikarze Onetu, to mało wiarygodne pomówienia politycznej antagonistki. Niemieckie media muszą wrócić do Niemiec.