กรุงเทพฯ : ได้เยียวยา 5,000! ชาวบ้านยื่นเรื่องรับเงินเยียวยา น้ำท่วมเข้าบ้านกว่า 7 วัน ทรัพย์สิน-เครื่องใช้ไฟฟ้า เสียหาย จนท.เขตมีนบุรี บอกได้แค่ 5,000 บาท พ้อ ยื่นออนไลน์ไม่เป็น ถ้ายุ่งยากนัก ไม่ขออะไรก็ได้ เครียด ยังพูดกับสามี อยู่ให้ไฟดูดเลยก็ได้ เผื่อได้เงิน 2 ล้าน สมเพชตัวเองเผยไม่อพยพ เป็นห่วงแมวที่เลี้ยง 12 ตัว เห็นเป็นลูกเป็นครอบครัว-กลัวรบกวนประชาชนในศูนย์พักพิง วันที่ 5 ต.ค.69 ทีมข่าวเรื่องเล่าเช้านี้ ลงพื้นที่ซอยรามคำแหง 174 เขตมีนบุรี กรุงเทพฯ ซึ่งก่อนหน้านี้ถูกน้ำท่วม ทำให้บ้านเรือนของประชาชนได้รับความเสียหายหลายหลังคาเรือน ขณะนี้ระดับน้ำลดลงจนเริ่มแห้งแล้ว ชาวบ้านเริ่มล้างทำความสะอาดบ้านตัวเอง เก็บขยะสิ่งของที่ถูกน้ำท่วมเสียหายออกมาทิ้ง แต่ยังมีบ้านหลายหลัง พบว่าน้ำยังท่วมขังบริเวณบ้าน และบางจุดยังมีน้ำท่วมขังบนพื้นผิวถนน ทีมข่าวได้พบกับนางลักษณวดี บุญทิพย์ อายุ 55 ปี พาเข้าไปดูความเสียหายของบ้าน เล่าว่า ก่อนหน้านี้น้ำท่วมขังภายในบ้าน น้ำเริ่มท่วมตั้งแต่วันที่ 25 ก.ย.น้ำเกือบขึ้นถึงบนที่นอน รู้สึกจุกในอกเพราะไม่เคยเจอเหตุการณ์แบบนี้ ล่าสุดในบ้านยังมีน้ำท่วมขังนิดหน่อย ยุงเยอะ ข้าวของพังเสียหาย ตนทักไปตามเพจต่างๆ รวมถึงศูนย์พักพิง เพื่อนำแมวที่เลี้ยงไว้ 12 ตัว อพยพไปด้วย แต่ไม่มีที่ไหนที่ตนสามารถไปได้ “อยู่ในบ้านกับสามี 2 คน และแมว 12 ตัว เหตุที่ไม่อพยพเพราะเป็นห่วงแมว ทิ้งไม่ได้ ถ้าทิ้งก็จมน้ำหมด ขนาดตนอยู่ที่บ้าน แมวยังกระโดดตกน้ำทุกวัน และน้ำเน่าเริ่มมีกลิ่น เราเลี้ยงแมวมา และผูกพันเหมือนคนในครอบครัว ทิ้งไม่ลง มันอดข้าวตายแน่ๆ อยู่ที่นี่ถ้าอดก็อดด้วยกัน ตนนั่งพูดกับแมว ก็ตายด้วยกันที่นี่ไปเลย ถ้าฝนตกน้ำท่วมอีกไม่เป็นไร“ นางลักษณวดี กล่าว นางลักษณวดี กล่าวอีกว่า รู้สึกจุก! เมื่อเห็นข่าวนายอนุทิน ชาญวีรกูล นายกรัฐมนตรี และ รมว. กระทรวงมหาดไทย ให้สัมภาษณ์ว่า ชาวบ้านไม่ยอมอพยพเพราะเป็นห่วงสัตว์เลี้ยง “ไม่กล้าก้าวล่วงนายกฯ หรอก ท่านอาจไม่เคยเลี้ยงหมาแมว เราเข้าใจ ก็ไม่อยากว่าท่าน โดนคนโน้นคนนี้ว่าเยอะแล้ว คนเลี้ยงแมวไม่ได้เห็นแมวเป็นสัตว์ เห็นเป็นลูกเป็นครอบครัว จะให้อพยพทิ้งสัตว์เลี้ยงไปได้ยังไง แมวจะกินอะไร แม้แต่นกยังหาข้าวกินเลย ที่ตนไม่อพยพนำสัตว์เลี้ยงไปด้วย ก็คิดว่ามันไปลำบาก กลัวรบกวนคนในศูนย์พักพิง“ นางลักษณวดี ยังกล่าวถึงการเยียวยว่า ตั้งแต่น้ำท่วมไม่เคยเห็นเจ้าหน้าที่สำนักงานเขตฯ เข้ามา อาจจะไปพื้นที่อื่นก็ได้ แต่ในพื้นที่บ้านของตนไม่เคยเห็นเจ้าหน้าที่เขตฯ “ซอยนี้เหมือนถูกลืม” ข้าวของในบ้านเสียหายทั้งหมด เฟอร์นิเจอร์ เครื่องใช้ไฟฟ้า ส่วนไหนที่ถูกน้ำท่วมเก็บทิ้งหมด ทั้งนี้ หลังน้ำลด ตนเองได้ถ่ายภาพความเสียหายของบ้าน สภาพน้ำท่วม และเดินทางไปที่สำนักงานเขตมีนบุรี เพื่อทำเรื่องขอรับเงินเยียวยา 9,000 บาท เนื่องจากทำผ่านระบบออนไลน์ไม่เป็น เมื่อยื่นเอกสารให้เจ้าหน้าที่เขตฯ ตรวจสอบ เจ้าหน้าที่แค่เปิดดูผ่าน ๆ ไม่ได้ให้กรอกเอกสารอะไร เจ้าหน้าที่ไม่รับเอกสารและคืนหลักฐานที่ตนนำไปยื่นกลับคืนหมด บอกให้ไปทำมาให้เรียบร้อย และไม่ได้ให้เอกสารอะไรกลับมากรอกที่บ้าน เจ้าหน้าที่บอกว่า “จะรีบไปกินข้าว“ ตนถามย้ำว่า ได้เงินเยียวยา 9,000 ใช่ไหม เจ้าหน้าที่บอกว่า “ไม่นะ 5,000“ ตนก็งงทำไมได้ 5,000 บาท น้ำก็ท่วมขังเกิน 7 วัน โดยเจ้าหน้าที่ดูทะเบียนบ้าน และถามตนว่า “ไม่ได้เป็นเจ้าบ้านหรอ“ ซึ่งเจ้าบ้านเป็นชื่อคุณแม่ ขณะนี้อยู่ต่างประเทศ แต่ตนกับสามีเป็นผู้อาศัยอยู่และมีชื่ออยู่ในทะเบียนราษฎร์ เจ้าหน้าที่ตอบกลับว่า “ก็นั่นแหละ ได้เหมือนผู้เช่า“ จากนั้น ตนถามว่าจะต้องทำยังไง เจ้าหน้าที่บอกเอาโฉนดที่ดินมาไหม ให้ไปหาโฉนดที่ดินกับใบมอบอำนาจของเจ้าบ้าน ตนถามต่อว่าถ้ามีโฉนดที่ดินจะได้เงินเยียวยา 9,000 บาท เหรอ เจ้าหน้าที่ตอบกลับ “ก็ได้ 5,000 อยู่ดี” ตนเป็นประชาชนก็งง! ตนมีชื่ออยู่ในทะเบียนราษฎร์และเป็นผู้ประสบภัย ไม่ได้เช่าบ้านอยู่ ข้าวของในบ้านเป็นของตนหมด นางลักษณวดี กล่าวอีกว่า “หันไปมองหน้าสามีแล้วพูดว่าเหมือนในข่าวเลย ไม่ง่ายอย่างที่คิด เงิน 9,000 น้อยมาก พอตัดเหลือ 5,000 อึ้ง! เดินลงจากสำนักงานเขตฯน้ำตาไหล ตัวสั่น จริง ๆ เงิน 5,000 หรือ 9,000 ไม่ได้มากที่จะไปซื้ออะไร มันเหมือนเราโดนทิ้ง ที่เขตฯ บอกดูแลอย่างดี ไปเยี่ยมประชาชนทุกวัน ตนนั่งอยู่ที่บ้านไม่เคยเห็นใครสักคน ไปติดต่อขอรับเงินเยียวยาที่สำนักงานเขตฯ เห็นใจเราบ้างสิ “ ชาวบ้านร้องไห้ บอกว่า “ทำไมมันยุ่งยากขนาดนี้ ถ้ามันยุ่งยากนัก ไม่ขออะไรก็ได้ มันอัดตันตันใจ น้อยใจ เราแช่น้ำเน่าทุกวัน โทรไปบอกเพื่อนที่สนิท เพื่อนกลัวตนเครียดฆ่าตัวตาย ตนพูดกับสามีว่า อยู่ให้ไฟดูดเลยก็ได้ เผื่อได้เงิน 2 ล้าน มันสุดๆ แล้ว สมเพชตัวเอง น้ำท่วม 7 วันที่ผ่านมาเหมือนโดนทิ้งจริง ๆ”