Ken Loach

درود دوستان. یه افزونه یوزر فرندلی نوشتم که خیلی به کار کاربران توییتر(ایکس) فارسی زبان میاد. ۱ـ بلاک/میوت دسته جمعی ۲-انبلاک دسته جمعی ۳-دریافت لیست فالور/فالوینگ یک اکانت و بلاک/میوت کلی یا جزیی ۴ـ بلاک/میوت ریت‌کنندگان یک پست ۵ـ امکان خروجی گرفتن از هر عملیات 👇

عمویم امیلی.

عمویم آیزنکوت. #جاويدشاه‌ #مرگ_بر_سه_فاسد_ملا_چپی_مجاهد

«راه‌حل نهایی، وجود کشور اسرائیل در کنار کشور فلسطین است. البته، این اتفاق باید بیفتد؛ نمی‌توان این واقعیت را انکار کرد. ان‌شاءالله.» یوسف حداد israelnationalnews.com/news/…

اگه می‌خواید واقعا اکانتتون از بلایای طبیعی در امان بمونه، روزانه یه پست ضد پهلوی انتخاب کنید و تموم ریت‌کنندگان رو بلاک کنید. نتیجه شگفت انگیزه. #جاویدشاه #مرگ_بر_سه_فاسد_ملا_چپی_مجاهد

حسین در صحرای کربلا: #جاويدشاه‌ #مرگ_بر_سه_فاسد_ملا_چپی_مجاهد

این آهنگ عبری هم به مناسبت پیروزی بی‌بی با نام Shalom Alechem یا سلام علیکم خودمون. #جاويدشاه‌

چرا لیکود و در رأس اون نتانیاهو بین بخش بزرگی از مردم اسرائیل محبوبه؟ برای فهمیدن این موضوع، باید برگشت به شکاف تاریخی بین اشکنازی‌ها و مزراحی‌ها. اشکنازی‌ها یهودیانی هستن که ریشهٔ تاریخی جوامعشون عمدتاً به اروپای مرکزی و شرقی، مثل آلمان، لهستان و روسیه برمی‌گرده. مزراحی‌ها هم یهودیانی هستن که ریشه در خاورمیانه و بخش‌هایی از شمال آفریقا دارن، از ایران و عراق گرفته تا یمن و مراکش. وقتی اسرائیل در سال ۱۹۴۸ تأسیس شد، بخش بزرگی از قدرت سیاسی، اقتصادی و فرهنگی کشور دست نخبگان اشکنازی بود که حزب کارگر رو در اختیار داشتن. بعد، صدها هزار یهودی از کشورهای خاورمیانه و شمال آفریقا به اسرائیل مهاجرت کردن. مردمی که خیلی‌هاشون تمام زندگی و دارایی‌شون رو پشت سر گذاشته بودن، اما در کشور جدید هم با چیزی که انتظارش رو داشتن فاصلهٔ زیادی دیدن. بسیاری از این خانواده‌ها رو در اردوگاه‌های موقت، چادرها و آلونک‌های نامناسب اسکان دادن. بعدها هم تعداد زیادی رو به شهرهای توسعه‌ای دور از مراکز اقتصادی و صنعتی منتقل کردن. جاهایی که کار، امکانات آموزشی و فرصت پیشرفت محدودتر بود. بچه‌هاشون هم اغلب در موقعیتی برابر با فرزندان خانواده‌های برخوردار نبودن. اما مسئله فقط فقر و کمبود امکانات نبود. مسئله تحقیر هویت و فرهنگشون هم بود. بسیاری از مزراحی‌ها احساس می‌کردن زبان، موسیقی، سنت‌های مذهبی و سبک زندگی‌شون از طرف نخبگان مسلط، عقب‌مانده یا کم‌ارزش تلقی می‌شه. بعضی خانواده‌ها با فشار برای کنار گذاشتن بخشی از هویت فرهنگی‌شون روبه‌رو بودن و در نظام آموزشی و اجتماعی هم احساس می‌کردن از همون ابتدا با برچسب و پیش‌داوری قضاوت می‌شن. به بیان ساده، این مردم از کشورهای مختلف اومده بودن تا در یک کشور یهودی زندگی تازه‌ای بسازن، اما خیلی‌هاشون احساس می‌کردن در وطن جدید هم شهروند درجه‌دو به حساب میان. نه فقط به‌خاطر وضع اقتصادی، بلکه به‌خاطر اینکه از نظر فرهنگی شبیه نخبگان حاکم نبودن. این نارضایتی در شورش «وادی صلیب» در سال ۱۹۵۹ و اعتراضات «پلنگ‌های سیاه» در سال ۱۹۷۱ به خیابون اومد. این اعتراضات نشون داد که شکاف بین وعدهٔ برابری و تجربهٔ واقعی بسیاری از مزراحی‌ها جدیه. اینجاست که مناخم بگین و لیکود اهمیت پیدا می‌کنن: بگین، رهبر حروت و بعد چهرهٔ اصلی لیکود، تونست با این بخش از جامعه ارتباط سیاسی برقرار کنه. پیامش این بود که مزراحی‌ها بخشی از ملت اسرائیل هستن و لازم نیست برای پذیرفته‌شدن، خودشون رو شبیه نخبگان قدیمی کنن. او به نارضایتی اون‌ها زبان سیاسی داد و خودش رو در برابر تشکیلاتی قرار داد که بسیاری از مزراحی‌ها ازش دلخور بودن. برای همین، پیروزی لیکود در سال ۱۹۷۷ فقط عوض‌شدن یک دولت نبود. برای بخشی از مزراحی‌ها، فرصتی بود برای شکستن انحصار قدرت و پس‌گرفتن احترام و جایگاهی که احساس می‌کردن ازشون دریغ شده. بگین با این رویکرد، رأی‌دهندگانی رو جذب کرد که لزوماً از نظر اقتصادی یا طبقاتی همگی شبیه هم نبودن، اما در احساس کنار گذاشته‌شدن اشتراک داشتن. نتانیاهو این میراث رو ادامه داد، اما به شکل شخصی‌تر. بی‌بی فقط رهبر لیکود باقی نموند. خودش رو به نماد دفاع از هویت یهودی، امنیت اسرائیل و مقابله با چپ و نخبگان لیبرال تبدیل کرد. برای بخشی از هوادارانش، حمایت از او فقط به معنی موافقت با یک برنامهٔ سیاسی نیست. نوعی اعلام مخالفت با همون محافلیه که تصور می‌کنن سال‌ها به اون‌ها و فرهنگشون از بالا نگاه کرده‌ان. نقش نتانیاهو فقط در حرف و نماد هم خلاصه نمی‌شه. دولت‌های تحت رهبری او سیاست‌های اقتصادی، اشتغال و توسعهٔ زیرساختی رو دنبال کردن و حزب لیکود در سیاست ملی به مزراحی‌ها و رأی‌دهندگان سنتی جایگاه پررنگی داده. اما باید بین نمایندگی سیاسی و به‌رسمیت‌شناختن هویت از یک طرف، و بهبود واقعی وضع اقتصادی و کاهش نابرابری از طرف دیگه فرق گذاشت. نمی‌شه گفت تمام مشکلات تاریخی مزراحی‌ها با دولت‌های بی‌بی حل شده یا همهٔ سیاست‌های اقتصادی او به یک اندازه به نفع اون‌ها بوده. بااین‌حال، برای بخشی از هوادارانش، اهمیت بی‌بی در اینه که احساس می‌کنن او از هویت، ارزش‌ها و جایگاه اجتماعی اون‌ها دفاع می‌کنه و اجازه نمی‌ده نخبگان رقیب به‌تنهایی تعیین کنن چه کسی نمایندهٔ اسرائیل باشه. این پیوند هویتی، در کنار امنیت، ملی‌گرایی، مذهب و مخالفت با رقبای سیاسی، به حفظ پایگاه انتخاباتی او کمک کرده. مناخم بگین این پیوند رو ساخت. نتانیاهو اون رو به یکی از پایه‌های اصلی قدرت سیاسی خودش تبدیل کرد.

امشب اگه وقت کردم یه پست می‌ذارم دلیل اصلی محبوبیت نتانیاهو رو فارغ از اتفاقات چند سال اخیر توضیح می‌دم.