Mehmet Doğramacı

"Ameller Niyete Göredir" @_HzMuhammed ""Eylemler; İçinizden Geçen Niyet ve Düşüncelere Göre Hayatınızda Biçimlenir ve Evrensel Sistemde Buna Göre Karşılık Bulur!" 👇

Bu gerçeği görebilecek olsa; gerçek ortada derken sesine karışan ohh olsun hissiyatının hırslı titreşimini de görebilirdi. Göremeyeceği için; göremediğini gördüğüm için onu uyarıda ısrarcı olmadım. Bir kelimenin evrensel sistemde neleri tetiklediğini bi daha düşünsek mi?!..

Kınadığınızı yaşamadıkça ölmezsiniz gerçeği; bizi hep temkinli ve hep dikkatli tutar... "Canım kınamıyoruz; olanı söylüyoruz. Gerçeği de beyan etmeyelim mi?" dedi sözlerimi dinleyen... Kınamaların en maniplatif olanı gerçekler; yasalar; ilkeler üzerinden yapılır demedim ona!..

Biri hatasının bedelini öderken/yanlışının cezasını çekerken birileri; - Oh olsun hak etmişti Birileri; - Adalet yerine geldi Birileri; - Layığını buldu diyebilir! Biz dilimizi kıpırdatmamayı seçeriz. Söze nefsimiz karışabilir; negatif tetikleme bizi de içine çekebilir diye!

Müminin mümine duasının; dua edilen habersiz olsa bile beyni etkilediği bilimsel olarak ispatlandı! 👇

Göklere çıkarma! Yerin dibine batırma! İnsandır; unutma! 👇

Ölmeden Evvel Öl (dürül) enlerden olasın!... Ölmeden Evvel Öl (dürül) esin ki kıyametin kopsun yaşarken... Ve defterlerin açılsın mahşere geçmeden. Ölmek kadar zor olsa da bu süreç, değil mi ki dirilmek var, değil mi ki hesabı burada bitirmek var, dilerim kolaylaşsın sana!..

- Yani? Birinin öldürmesini mi bekleyeceğiz?! - Bi şey bekle, bi kutlu hedefe yönel dedim mi? - Demedin de ima ettin sanki? - Her asker Şehit olur mu? - Hayır, nasip. Dua et nasiplenelim abi - O sahne geldiğinde İsyan Semtine değil, Rıza Mahallesine koşanlardan olasın!...

- Nalburu, karısı ve kaçtığı adam öldürdü! - Simitçiyi, kızını vermeyen baba! - Ayakkabıcıyı, piyasa katletti! - Terziyi? - Rivayet çok. Kendi içine gömülmüş bir yarı divane işte... - Dirildiler dedin - Evet dirildiler. Dirildikleri için gözleri, halleri, sözleri içine işledi...

- Kimse kendi kendine ölemez de onun için. Bıçak versem çalar mısın boynuna? İntihar haram! Dana kendi kendine kurban oldu mu? Kasap çağırdınız di mi, onlarca adam da vaziyet aldı - Dirilen dediğin adamları kimler öldürdü ki? - Dedim ama unuttun hemen...

- Ya ne o zaman? - Bu çarşılar kabristandır. Ziyaret ettiklerimizse kabirlerinden kalkanlar, dirilenler, senin tabirinle ölmeden ölenler... - Niye benim tabirim abi? Senin değil mi? - Değil - Seninki? - "Ölmeden Evvel Öl-dü-rü-len-ler" !!! - Niye ölmeden evvel ölenler değil?

Çınaraltının garsonu kahvelerimizi getirirken sordu bizim ki; Niye bunlar abi? - Niyesi hissettirdiklerinde. Kalbine dokunuşlarında. - He ya, başka şeyler hissettim. Hakikat bilmezler, kitap düşkünü değiller, zikir; sanmam ki salavattan ötesini söylesinler...

Sıra bendeydi şimdi. Açıkladım: - Nalbur, üç çocuktan sonra karısı bir başka erkekle kaçtı... - Simitçi, kuyumcunun kızına vuruldu. Vermediler tabi. O gün bugün şairdir, hikmet söyler... - Ayakkabıcının imalathanesi vardı. Ekonomik depremde iflas etti. - Terzi mi? Bilen yok....

Dedim ya abi, nalburun tebessümü kalbimi eritti. Simitçi, yanık bir aşık gibiydi. Nasıl anında şiirler döktürdü hayret ettim. Ayakkabı tamircisinin müşteri karşılaması ve uğurlaması başkaydı. Terzi, gözlerini makinadan alınca bir projektör altında çıplak hissettim kendimi.

Ayakkabı tamircisi ve terziye selam verdik sonra. Hepsiyle de havadan sudan sohbetler ettik... Parkı gölgeleyen ulu çınarın altında mola verdik. Nasıl dedim. Nasıl bu adamlar? Bilemedim ki dedi. Bilgi sormadım ne hissettirdiler dedim. Az durakladıktan sonra çözüldü dili...

Güleryüz, hoş muhabbet ve bol ikramla demlenmiş çayını içtik. Çıkınca dedim nasıl? Abi, adamın gülümsemesi kalbimi eritti dedi. Simitçiye uğradık. Paketi uzatırken şiirler söyledi yanık simitçi. Anında ikimiz adına dizdi mısraları. Şair mi dedi. Sustum.....

Daha fazla daralsın istemedim. Kalk dedim gezinelim. Görelim, kimler nasıl ölmüş?! Mezarlığa mi abi dedi. He ya dedim, hepsi birer mezarlık olan çarşıları gezelim seninle... ÖLMEDEN EVVEL ÖL-DÜ-RÜ-LEN-LER!!! Bir nalbura uğradık önce...

Diyemediklerini ben dedim; Bol zikir, bol kitap, bol sohbet, çok tefekkür, bi dolu nafileler... Geceleri ihya... Ve bir geceeee... Şaakkk açıldı perdeler... Di mi?! Alay ettiğimi sezdiğinden he öyle diyemedi. Aslında ölmeden evvel ölmekten anladığı bunun gibi şeylerdi...

Epeyce zor olmuş ama bereket versin halletmişler... Sen ölmeden evvel ölmek istiyorsun? Ya evet diyerek yeniden yüzü ışıldadı bizimkinin... Nasıl hayal ediyorsun?! Durdu bu sorum karşısında. Az düşündükten sonra “İdrak sıçraması, anlık ve büyük bir aydınlanma olsa gerek" dedi.

Gerçeğini bilseler değil ağızlarına sakız etmek; kavramı telaffuza bile cesaret edemez, dudaklarını kıpırdatamazlardı. Cahil cesareti işte. Bayramdan, kurbandan bahsediyorduk. Kim kesti danayı dedim. Kasap tutmuşlar, on kadar adam da vaziyet almış...