Nurhayat Kaya

Selamünaleyküm kardeşlerim. Gazze’de yaşananları artık hangi kelimelerle anlatacağımı gerçekten bilmiyorum. İnsanları telefonla arıyorlar. “Sizi hedef alacağız. Bulunduğunuz yerden çıkın. Çıkmazsanız sizi ve çevrenizdeki herkesi vuracağız!” Bir düşünün kardeşlerim. Telefonunuz çalıyor. Açıyorsunuz. Karşınızdaki ses size birazdan öldürülebileceğinizi söylüyor. Telefon kapanıyor. Şimdi ne yapacaksınız? Eşiniz yüzünüze bakıyor. Çocuklarınız bir şeyler olduğunu anlamış. Anneniz yanınızdaysa onun gözlerine nasıl bakacaksınız? Bir baba düşünün. Çocuklarını alıp kaçmak istiyor. Ama nereye götürecek? Gideceği sokak da tehlikeli, sığınacağı bina da. Bir anne düşünün. Küçücük yavrusunu kucağına almış. Belki biraz önce ona yemek hazırlamaya çalışıyordu. Şimdi ise o yavrusunu hayatta tutabileceği bir yer arıyor. Ve zaman geçiyor... Bir dakika, iki dakika, üç dakika... İnsan o dakikalarda ne düşünür kardeşlerim? Yaşayamadığı yılları mı? Büyüdüğünü göremeyeceği evladını mı? Yarım kalan hayallerini mi? Bir insanın ölüm korkusuyla kendi çocuklarına son kez sarılmak zorunda kalabileceğini düşünün. Bizler bazen bir telefonla gelen kötü haberi günlerce unutamıyoruz. Onlar ise telefonla kendi ölümlerinin haberini alıyorlar. Üstelik o telefonu kapattıktan sonra hayat devam etmiyor. Bir bekleyiş başlıyor. Her uçak sesinde irkiliyorlar. Her patlamada birbirlerine sarılıyorlar. Çünkü hangi patlamanın kendi evlerinden geleceğini bilmiyorlar. Ve bütün bunların ortasında Gazze’de bir anne hâlâ evladına sabretmeyi öğretiyor. Bir baba hâlâ ailesini korumaya çalışıyor. Bir çocuk hâlâ sabah uyandığında annesini yanında görmek istiyor. Kardeşlerim... Biz Gazze’de kaç kişinin öldüğünü konuşuyoruz. Peki, ölmeden önce neler yaşadıklarını hiç düşünüyor muyuz? O son dakikaları, edilen duaları, titreyen elleri, çocukların korku dolu bakışlarını... İnsanın aklı almıyor. Rabbim, o insanların yaşadığı korkuyu da görüyor, döktükleri gözyaşını da biliyor. Allah'ım! Gazze’deki kardeşlerimizi yalnız bırakmaz inşaAllah. Anneleri evlatlarından, evlatları anne babalarından ayırmaz inşaAllah. Mazlumların yardımcısı olur inşaAllah. Bu zulmü durdur inşaAllah. Hasbunallahu ve ni'mel vekil. Allah bize yeter. O ne güzel vekildir.