Olaf Swolkień

Where we are in Poland. Thanks @JaroJoram .

"z Federacją Rosyjską nie da się rozmawiać" - @NawrockiKn Kolejni zachodni liderzy, po Trumpie, którzy jakby na przekór nie słuchają Pana Prezydenta.

Mówiliśmy, że będą robić z Polski winnego ich klęski i wroga nr 1. Sami sobie ten sznur wiążemy. Na własne życzenie.

Bircza odparła trzy ataki UPA Jej nazwę usunięto z Grobu Nieznanego Żołnierza❗ Miasteczko na Pogórzu Przemyskim, w dzisiejszym powiecie przemyskim trzykrotnie było atakowane przez UPA w latach 1945-1946. Pierwszy atak. 22 października 1945 roku, godzina 23:30. Do szturmu przystąpiły sotnie "Rena", "Jara" i "Suchego" z kurenia "Podkarpacie". Jednocześnie około 300-400 ludzi pod dowództwem "Hromenki" uderzyło na oddaloną o kilkanaście kilometrów Kuźminę, żeby odciąć pomoc. Napastnicy wdarli się do miasta i podpalili część zabudowań. Sztab polskiego pułku nie został zdobyty. W obu napadach zginęło 25 żołnierzy Wojska Polskiego i 11 cywilów. 28 żołnierzy odniosło rany. Drugi atak. 29 listopada 1945 roku. Ostrzał moździerzowy i z broni maszynowej. Sotnie "Burłaki", "Łastiwki", "Jara" i "Orskiego". Trzeci atak. Noc z 6 na 7 stycznia 1946 roku. Kulminacja. Zginęli dwaj dowódcy UPA, "Konyk" i "Orski". Garnizon, który wtedy bronił miasteczka, był o połowę mniejszy niż poprzedni. Składał się z doświadczonych żołnierzy frontowych. Obronił Birczę. Obok wojska stali mieszkańcy. Wielu wstępowało do milicji na polecenie powojennej konspiracji niepodległościowej, żeby legalnie posiadać broń i bronić swoich rodzin. Banderowcy trzy razy przyszli. Trzy razy odeszli z niczym. Tymczasem obrońców Birczy „zdekomunizowano”. W listopadzie 2017 roku nazwa "Bircza 1945-1946" została usunięta z tablicy na Grobie Nieznanego Żołnierza w Warszawie. Tablicę podmieniono kilka dni przed Świętem Niepodległości. Mieszkańcy pytali wtedy, czy to było celowe upokorzenie. Dobra wiadomość jest taka, że w marcu tego roku Wojsko Polskie uroczyście upamiętniło wydarzenia "Bircza 12 IX 1939" i "Bircza 1945-1946". Nazwiska obrońców Birczy należą na Grób Nieznanego Żołnierza. Ta nazwa powinna wrócić.⁩

Every one of us started out as a mental communist. A very small child believes that wishing makes it so. The world revolves around him. Food appears, toys appear, someone else pays for everything. When reality says no, he cries: "It's not fair!" And when something breaks, it's someone else's fault. Normally, children figure out around four that it isn't so. The mental communist doesn't. The rest of us learn it from reality. The stove is hot. The toy breaks. The friend leaves. Wishes don't move the world; work does. Freud called it the passage from the pleasure principle to the reality principle. It is called growing up. The mental communist never made that passage. He is fifty years old, and still four. Why? Because he was protected from reality for too long. A comfortable home, endless studies, a job in an institution where being wrong costs nothing, and a state that plays the parent. Peter Pan was the boy who wouldn't grow up. Today Neverland has a campus, a newsroom and a ministry. And so the fantasies became delusions. A child's fantasy is soft. It gives way when reality pushes. A delusion is hard. It survives every piece of evidence – that is what makes it a delusion. You recognize the grown child easily. The tantrum when reality says no – today we call it outrage. Rights without duties. Someone else always pays – only the parent has become the state. Every failure is someone else's fault: he started it. And the imaginary friend – "humanity," "the people," "history" – who always agrees with him. Here is the danger. A child's fantasy is guarded by his parents. A grown man's delusion is guarded by power – and paid for by everyone else. What grows people up is what it always was: consequences, work, responsibility for someone other than yourself. And nothing ends a fantasy faster than your own baby crying at three in the morning. A civilization is built by adults. It cannot be run from Neverland.

Byliśmy światowym liderem, dziś firma nie istnieje! Ekspert dr inż. Mirosław Gajer bez ogródek o upadku Rafako i politycznych błędach. Polska przez dekady wyznaczała światowe standardy w budowie nowoczesnych kotłów energetycznych, a nasi inżynierowie stworzyli pierwszy taki kocioł fluidalny na świecie. Przerwane inwestycje, polityczne decyzje i miliardy wyrzucone w błoto doprowadziły do upadku raciborskiego giganta. Bezpowrotnie straciliśmy unikalną wiedzę i specjalistów.

Współczesna Europa poniżej minuty

Larry Johnson: Russia Will Retaliate Against Poland & the Baltic States After St. Petersburg Attack youtu.be/h4DpHfB-GRU

Tout ce qui se passe en ce moment, je vais vous faire la liste des archétypes du gauchiste. Le top 10, pour les reconnaître en société avant qu'ils vous expliquent la vie. La fille bourgeoise d'Instagram. Appart haussmannien payé par papa, stories sur la lutte des classes depuis un rooftop à Mykonos. Elle donne des leçons de morale en carrousels de 10 slides sur fond pastel. Elle vote LFI et n'a jamais vu un ouvrier ailleurs que dans un documentaire Arte. Le bobo à trottinette. Il habite le 11e et déteste les voitures, sauf le SUV de ses beaux-parents pour aller au Cap Ferret. Il anime des Fresques du Climat le mardi et prend l'avion pour Bali le jeudi. Sa compensation carbone, c'est un tote bag. L'étudiant révolutionnaire de Sciences Po. Il veut abolir le capitalisme d'ici ses partiels. Son père est notaire, sa mère est DRH dans le CAC 40. Dans cinq ans, il sera consultant chez McKinsey et votera centre gauche en disant qu'il a « mûri ». Le sociologue. Il n'a jamais créé un emploi, jamais signé une fiche de paie, mais il sait exactement pourquoi votre entreprise est une structure de domination. Financé à 100 % par l'argent public qu'il juge mal réparti. Le startuper « à impact ». Il a levé 3 millions pour une app qui fait la même chose qu'une autre app, mais avec le mot « solidaire » dedans. Il méprise le profit dans ses posts LinkedIn et le maximise dans son BSPCE. L'héritier de la gauche caviar. Trois résidences, zéro jour de travail réel. Il milite pour taxer la richesse, sauf la sienne, qui est « patrimoniale », donc ce n'est pas pareil. L'homme déconstruit. Il commence chaque phrase par « en tant qu'homme blanc cis, je me dois de... » et finit toujours par parler de lui pendant vingt minutes. Allié de toutes les causes, ami d'aucun des gens concernés. L'intermittent subventionné. Sa pièce sur la précarité a été financée par trois régions et jouée devant 40 personnes, dont 38 autres intermittents. Il trouve que l'État ne soutient pas assez la culture. Le journaliste « neutre ». Il ne fait pas de politique, il fait de « l'information ». Bizarrement, l'information penche toujours du même côté, et ceux qui le remarquent sont des complotistes. L'élu municipal anti-voiture. Il a transformé votre rue en piste cyclable déserte, supprimé vos places de parking et fermé le pont que vous preniez pour aller bosser. Lui se déplace en voiture de fonction avec chauffeur. Leur point commun : ils sont convaincus d'être du bon côté de l'histoire, alors qu'ils ont surtout toujours été du bon côté du compte en banque. La vraie France qui se lève tôt, ils la connaissent par les sondages. Taguez celui qui en a reconnu trois à son dernier repas de famille.

Dobrze nam znany @viatrovych punktuje brak działań 🇵🇱 w przeszłości, gdy kult band UPA dopiero się tworzył. Sam dobrze to pamiętam, podobnie jak apele śp. ks. @IsakowiczZalesk , na które władza w Polsce była głucha❗️ facebook.com/volodymyr.viatr…

Takich sąsiadów to chyba cały świat nam zazdrości 🙃

Jedyną racjonalna odpowiedź na brednie wypowiadane w Polsce (i nie tylko) o rosyjskiej inspiracji rewolty we Francji.