Olivier Vossius

Wanneer zijn “Palestijnen” ineens geen terroristen meer? Er is iets wat mij al langere tijd enorm stoort in de berichtgeving van onder andere de NOS en andere Nederlandse media. Wanneer Israël een gerichte militaire operatie uitvoert waarbij Palestijnse terroristen worden uitgeschakeld, lezen we vrijwel standaard iets in de trant van: “Palestijnen gedood bij een Israëlische aanval.” “Palestijnen”. Niet: Hamas-terroristen. Niet: terroristen van de Islamitische Jihad. Niet: gewapende terroristen die betrokken waren bij aanslagen. En vaak zelfs geen namen. Daarmee wordt een heel belangrijk onderscheid weggepoetst. Neem de operatie van gisteren in Jenin. De IDF maakte voorafgaand en aansluitend aan de berichtgeving duidelijk dat het om een gerichte operatie tegen terroristen ging. Er werden drie mannen genoemd: Qais Bitawi, Ahmad Yaqub en Basel Tarkman. Bitawi was volgens de IDF verantwoordelijk voor lokale Hamas-activiteiten in Jenin en betrokken bij het bevorderen van meerdere terreuractiviteiten. En het wordt nog veel interessanter want Hamas bevestigde zelf dat Bitawi tot de organisatie behoorde en hem werd ook door de militaire vleugel van de Islamitische Jihad een plaats binnen hun gelederen toegeschreven. Reuters bevestigde die Hamas- en Islamitische Jihad-connecties eveneens. (Reuters) Dit zijn dus geen drie willekeurige Palestijnse burgers die Israël zomaar uit de lucht heeft aangevallen. Het waren mannen die volgens de beschikbare informatie deel uitmaakten van gewapende terreurorganisaties en betrokken waren bij terreuractiviteiten. En tóch blijft in veel berichtgeving vooral het beeld hangen van: “Israël doodt Palestijnen.” En daar heb ik moeite mee. Want woorden doen ertoe. Als je een terrorist uitsluitend omschrijft als “een Palestijn die door Israël is gedood”, laat je een essentieel onderdeel van het verhaal weg. Je maakt van de dader al snel een slachtoffer en van de operatie tegen terroristen een aanval op Palestijnen als bevolkingsgroep. Dat is geen onbelangrijk detail. Dat bepaalt hoe mensen het nieuws lezen. Israël valt niet zomaar “Palestijnen” aan. Israël voert, terecht of onterecht, daar kun je iedere afzonderlijke operatie over discussiëren, militaire operaties uit tegen specifieke doelen. In dit geval werden drie mannen geïdentificeerd en door Israël als terroristen aangemerkt. En in het geval van Bitawi werden zijn banden met Hamas en Islamitische Jihad vervolgens zelfs door die organisaties zelf bevestigd. (Reuters) Dus waarom blijft de berichtgeving zo vaak steken bij “Palestijnen gedood”? Waarom worden de namen, de organisaties en de terreuractiviteiten zo vaak naar de achtergrond geschoven? Ik vind dat journalisten de plicht hebben om mensen volledig te informeren. Niet om door een bepaalde woordkeuze automatisch sympathie voor één kant op te wekken. Een “Palestijn” is niet automatisch een terrorist. Maar een terrorist is óók niet automatisch slechts “een Palestijn die door Israël is gedood.” @NOS Noem mensen bij hun naam. Noem hun organisatie. Noem hun daden. En als Hamas en Islamitische Jihad zelf bevestigen dat iemand tot hun gelederen behoorde, lijkt mij dat toch wel relevante informatie voor de lezer. Want journalistiek hoort niet alleen te vertellen wie er is gestorven. Journalistiek hoort ook te vertellen wie die persoon was en waarom hij het doelwit was.