یه اعترافی بکنم :)
هیچ وقت نمیچسبه بهم چرا نه شخصیتش نه تلاشش نه ظاهرش
انرژی هامون به هم نمیخوره 💫
* با اینکه بعضیها میگن شبیهمه 😆
No one could ever imagine this.
Jennifer Lopez performs at the Elie Saab fashion show in Riyadh, the capital of Saudi Arabia.
This performance begins with Jennifer Lopez dancing on a recreated Kaaba, the holy house of Allah in Mecca.
This is where Bin Salman wants to go in a very short time in a very strict Muslim country with a religious population.
He wants to create an opening to the world instead of being constantly stuck in a religion from 1,400 years ago.
Just the opposite of what the Islamic regime in Iran is doing.
There you have a progressive population that is constantly kept in the time of Mohammed from 1400 years ago through oppression and murder.
Iran, which has so much potential with its young progressive generation fighting for a secular democracy, continues to lag behind while Bin Salman in Saudi Arabia is trying to give the deeply religious people a different perspective.
1
22
•••
به گفته خود تاریخ ۱۴۰۰ ساله عرعرستان در کل شبه جزیره فقط ۳ نفر میتوانستند بخوانند بعد این کشور جهنمی مالک دبیره است ایران نیست! ولی کشورک های صد ساله مانند عراق و سوریه و لبنان صاحب دبیرهاند! آن ناکسانیکه در دانشگاهها برای چندرغاز این اراجیف را سرهم میکنند جنایتکاران فرهنگی هستند. عرب گور نداشت که کفن داشته باشد. تف
1
20
•••
Replying to @piyalechi @Tootferangian
در چبزی که فهمش رو ندارین و از توانایی اقل شما خارجه نظر ندین…منظور ترامپ اصلا شاه فقید و این حرفا نیس،منظورشون از ۵۱،زمانیکه اسلامیستا و چپ ها در باطن ایران رو دست گرفتن…ورگنه ترامپ الان دنباله رو کلاه سفیدهایی است که شاه فقید و کندی راه انداختن بر ضد گلوبالیست ها
1
28
... retweeted
این پست رو نه فقط به عنوان امیرا که به عنوان یکی از خانواده های دادخواه انقلاب شیر و خورشید میگذارم.
امروز دیدم آیدا هادیزاده، نماینده حزب سوسیالیست فرانسه، نشستی درباره دادخواهی کشتار دیماه در مجلس این کشور برگزار کرده که در میان سخنرانانش، بهجای خانوادههای دادخواه انقلاب شیر و خورشید، چهرههای ضد ملی و مخالف پادشاهی حضور دارن.
حالا من میخوام شما چپ ها رو با فلسفه سیاسی خودتون نقد کنم!
شما که صبح تا شب از عاملیت زنان، همجنسگرایان و اقلیتها حرف میزنید، چطور وقتی به خانوادههای دادخواه پادشاهیخواه میرسید، ناگهان حق داشتن صدا و نمایندگی مستقل رو فراموش میکنید؟ و خنده دار تر! این حق رو به کسانی مثل تقی رحمانی که قتل بچه های ما رو توجیه کردن میدید؟
اسپیواک، متفکر چپ پسااستعماری تون، دقیقاً همین خطر رو نقد میکنه: اینکه روشنفکران به نام دفاع از ستمدیدگان، صدای خودشون رو جای صدای اونها بنشونن.
لیندا آلکاف مشروعیت سخنگفتن به جای دیگران رو به چالش میکشه و میراندا فریکر از بیعدالتی معرفتی میگه؛ یعنی وقتی پیشداوری باعث میشه اعتبار دانش و تجربه افراد قربانی ناعادلانه کاهش پیدا کنه.
آیا صدای یک مادر دادخواه که پادشاهیخواهه، اعتبار کمتری نسبت به تقی رحمانی و فریبا عادلخواه و مهدیه گلرو داره؟
شما حق ندارید رنج قربانیان رو از باور سیاسی خودشون جدا کنید و اونها رو از یک سوژه سیاسی به یک ابژه برای کنفرانس، پروژه و کسب اعتبار تبدیل کنید. شما گوه میخورید!
این همون قیممآبی روشنفکریه که متفکران چپ سالها در حوزه حقوق زنان، همجنسگرایان، بومیان، سیاه ها و…نقدش کردن.
شرم بر شما که حتی به اصول خودتون پایبند نیستید. عاملیت فقط برای کسانی نیست که با شما همعقیدهان.
رنج ما متعلق به شما نیست و حق ندارید صدای ما رو مصادره کنید.
.
#ایران #فرانسه #جاوید_شاه #خانواده_دادخواه
🖤💫
🕊️فرزند ایران و جان فدای میهن جاوید نام علیرضا قسیمی🕊️
تو رفتی که ما بمونیم 😭
داداشم غمت که کم نمیشه هیچ روز به روز بیشتر میشه قلب و دستمون بیشتر مشت میشه
نمیتونم نبودت رو باور کنم نمیتونم قبول کنم دیگه نیستی 😭
بعد تو زندگی معنا نداره فقط منتظر یک چیز هستم
#علیرضا_قسیمی
... retweeted
این صحنه از یه سریال فرانسویه به اسم «شادی»: یه دختر ایرانی زار میزنه که «وای، آمریکا و اسرائیل به ایران حمله کردن». این ماجرا مال همون روزهاییه که مردم تو ایران و دیاسپورا برای مرگ خامنهای میرقصیدن.
این دو بازیگر زن، غزل شاکری و یاسمین فتاحی ان، از بازیگرای همون آژانس persanophone & polyglottes. و بامزگیش اینجاس: این واقعاً فقط نقش نیست: غزل شاکری و بهار بیهقی و خیلیای دیگه از هنربندای دایازپورا همون روز که خامنهای رو زدن، تو استوریهاشون همین حرف رو زدن (که وای خدا اسرائیل و امریکا به کشورمون حمله کردن (و احتمالاً شبشم تو گودبای پارتیهای به درک واصل شدن خامنهای یه قر ریزی دادن، چون فان خیلی مهمه به هرحال.) )هر دو تا میشده پهلوی رو زدن؛ وقتی بچههای ما تو ایرانی که نه نیویورکه نه پاریس، داشتن وقتی تیر میخوردن که عکس شاه دستشون بود.
سینا پروانه که در تمام این پروژههای اسرائیلی بازی کرده، روز جنگ ده روزه یه استوری گذاشت که تمام کسایی که باهاش کار میکردن ازش سکرین گرفتن: عکس لگوی تل آویو تو یه جعبه. (دقیقاً همون استوریای که یه بسیجی یا عرزشی اون زمان گذاشت؛ به این معنا که میایم و تل آویو رو با خاک یکسان میکنیم.)
برای کسایی که با این صنعت آشنا نیستن: آژانس بازیگری دروازهی ورود به پروژههاست. کارگردانها و کستینگها معمولاً مستقیم سراغ بازیگر نمیرن؛ از آژانس میخوان که بازیگر معرفی کنه. یعنی آژانس تصمیم میگیره کی دیده بشه و کی اصلاً به اتاق تست نرسه.
پروژههایی که دربارهی ایران و خاورمیانه ساخته میشن هم خیلی کمان. هر نقش یه فرصت نادره.
حالا این آژانس چیکار میکنه؟ مطمئن میشه که بازیگرای ایرانیِ چندزبانهای که ضدرژیم و طرفدار پهلویان رو بهطور سیستماتیک کنار گذاشته میشن: نه معرفیشون میکنه، نه راهشون میده. و سعی میکنه اصلاً به تست نرسن( خیلی وقتها همینا کست هم میکنن!) در عوض، همون چند تا بازیگری که همسو با خودش فکر میکنن بارها و بارها جلو فرستاده میشن.
شرط ورود هم روشنه: عاشق گلشیفته باش، ضد پهلوی باش، «ضد جنگ» باش. (و خیلی lowkey سابقه اصلاحطلبی داشته باش) مثل همین دو نفر.
یه نکتهی دیگه که کسی بهش توجه نمیکنه: آژانسها از درصد دستمزد بازیگر پول درمیارن، معمولاً ۱۰ تا ۲۰ درصد.
ولی خیلی از بازیگرای این آژانس سر بعضی از همین پروژهها خالهبازیطور و بدون دستمزد میرن!! وقتی بازیگر پول نمیگیره، چرا آژانس اصرار داره بفرستدش؟! چه سودی داره واسه آژانس؟! (واسه فیلم مستقل که خیلی مناسبه بازیگر پول نگیره!) پس این آژانس از کجا سر پاست؟! از کجا پول درمیاره؟!
این قدرت ج.ا. س که داره اعمال میشه، فقط این بار پشت دوربین و در تولیدات سینمایی که ادعا دارن نشاندهندهی ایران و خاورمیانهن، با هنرمندهای بومی و «در تبعید»، مث گلشیفته. کسی که این دروازه رو کنترل میکنه، روایت رو کنترل میکنه. این فیلمها با برچسب «ضدرژیم» ساخته میشن، ولی همون روایتی رو که رژیم و چپ اروپایی میخوان به خورد تماشاگر میدن: ایرانیها برای جنگی که خامنهای و سران حکومت رو سقط میکنه گریه میکنن و از اسرائیل پهلوی و امپریالیسم متنفرن.
تو خیابونهای ایران، خیلی از مردم با اسم پهلوی جون دادن. این چیزی بود که ما دیدیم. اما تو تلویزیون فرانسه، کسایی صدای جاویدناما شدن که اون روز علیه پهلوی استوری میذاشتن و سلیقه ، خودخواهی و بیسوادی سیاسی خودشون رو تحت عنوان «واقعیت ایران» به خورد دنیا میدادن.
آیا این هنرمندا و پروژهها صدای شمان؟ یا بلندگوی جمهوری اسلامیان، با زیرنویس فرانسوی؟
آیا اینا هنرمند در تبعیدن، یا بازوهای اطلاعاتی و شبکههای هرمی که بهم وصلن، هنرمندارو شناسایی میکنن و حذف و نصبشون میکنن؟
وقتی از قدرت این رژیم دوزاری در سینما و اکادمیای غرب حرف میزنم، منظورم اینه. اصغر فرهادی رو یادمون نره. کیا در این چنددهه حذف شدن تا اینا موقعیت و فضا بگیرن؟ آیا استعدادها و هنرمندای دیگهای نداشتیم که به این جشنواره ها راه پیدا کنن و اصلاً فرصت فیلمسازی یا ساختن داشته باشن- و البته فرصت دیده شدن؟
پ.ن. منو خیلیای دیگه سالهاست با پوست و استخون مافیابازی اینارو تجربه کردیم و دم نزدیم. اینم فقط یه نقطه از عمق این باتلاقه. هیشکی جرات نمیکنه بیاد یک دهم اینارو هم بگه. متاسفانه/خوشبختانه من بیشتر از این نمیتونم سکوت کنم. و اتفاقاً کاش میشد بیشتر بگم. ولی خب، تا وقتی بازی دست ما نیست و برعلیه ماست، و مخاطب حساسیت نداره به مصرف هنر؛ اوضاع همینه.
#پاينده_ایران
instagram.com/reel/DcldorfiR…
شماره ۴۶، افسانه چهرهگشا، با اون نیما اکبری بیبیسی که کلیک رو اجرا میکرد، یه آژانس بازیگری در فرانسه دارن به اسم persanophone & polyglottes که بازیگرای چندزبانهی عمدتاً ایرانیتبار رو به فیلما معرفی میکنن. بازیگرای پرو-پهلوی رو که علنناً بایکوت میکنن و پشت اکثر این فیلمای مثلاً ضدرژیم اما درواقع ذاتن دلدرگرو نظامن. اطلاعات بیشتر هم دارم و روزی که بتونم حتماً علنی میکنم.




























