𝖉𝐢𝐣𝐮𝐧ᅠ ᅠ ᅠ *ᅠ ᅠᅠᅠᅠᅠ retweeted
- ต่อให้สวรรค์จะใหญ่คับฟ้า ข้าก็จะคว้ามาครองเสียให้สิ้น! และต่อจากนี้อีกสักกี่หมื่นปีพวกเจ้าก็จะจำชื่อข้าได้ขึ้นใจ! -
- นามของข้า .. ซุนหงอคง! -
・𝗔𝗿𝗲𝗻𝗮 𝗢𝗳 𝗩𝗮𝗹𝗼𝗿 𝗢𝗹𝗻𝘆・
【 𝗞𝗲𝗲𝗽 𝗖𝗵𝗮𝗿𝗮𝗰𝘁𝗲𝗿 100% 】
【 𝗢𝗢𝗖/𝗣𝗮𝗿𝗼𝗱𝘆 20% 】
𝖉𝐢𝐣𝐮𝐧ᅠ ᅠ ᅠ *ᅠ ᅠᅠᅠᅠᅠ retweeted
︎ ︎ ︎ ︎
จงเลือกในเส้นทาง
และจงคิดให้รอบคอบต่อสิ่งนั้น
หนทางของเจ้า เจ้าเป็นคนลิขิตชะตาไว้
ข้ามิอาจห้ามปรามหรือบีบบังคับได้
มีแค่ตัวเจ้าเท่านั้น
ที่จะคอยเลือกเส้นทางของตัวเอง
จงเดินหน้าต่อไป
อย่าได้หันกลับมามอง
และจงเชื่อมั่นในเส้นทางที่เลือก
และตัวเอง .
︎ ︎ ︎ ︎
︎ ︎ ︎ ︎
ยิ้มรึ ? ถึงหล่อนจะกล่าวอย่างนั้นแต่เขาก็ยังคงเลือกที่จะหน้าตายใส่หล่อน สาวกไม่น้อยที่จะยอมถวายชีวิตให้ , ปกติพวกเขาก็ทำอย่างนั้นอยู่แล้ว ต่อให้ไม่ยิ้ม
ไม่ว่าจะหนี่ว์วาคนไหน ก็ย่อมมีอารมณ์ที่สุขสันต์อยู่เสมอ ฮื่อ ; เขาลุกขึ้นยืน ก่อนจะเดินหนีอย่างไม่แยแส
︎ ︎ ︎ ︎
ᅠ
"อันหยาาา ตี้จวินใบหน้าออกจะหล่อเหลา ไฉนเย็นชาเช่นนี้เล่า นี่ๆๆ มิสู้ท่านลองยิ้มสักหน่อย ข้ารับรองว่าสาวกจำนวนไม่น้อยคงพร้อมทำงานถวายชีวิตให้ท่านทันที"
"ยิ้มม~"
หนี่ว์วาใช้ปลายนิ้วชี้จิ้มุมปากตัวเองทั้งสองข้างก่อนจะยกขึ้นเป็นรอยยิ้มกว้าง แสดงให้ดูเป็นตัวอย่าง ทั้งยังยักคิ้วหลิ่วตาหยอกเย้า
บุรุษใบหน้างดงามถึงเพียงนี้ หากวางตัวเป็นน้ำแข็งหนาสามฉื่อคงน่าเสียดายแย่ ลองยิ้มสักหน่อย ใช้สิ่งที่สวรรค์สรรสร้างให้เกิดประโยชน์(?) คนเราเกิดมาเพียงครั้งเดียว (ใช่ เทพก็ด้วย) อย่างไรต้องใช้ชีวิตให้คุ้ม!
ᅠ
𝖉𝐢𝐣𝐮𝐧ᅠ ᅠ ᅠ *ᅠ ᅠᅠᅠᅠᅠ retweeted
เสี่ยวฝูนอนเอกเขนกในขณะที่ปากก็กัดลูกท้อเนื้อหวานไปด้วย
นัยน์ตาเฝ้ามองหยาดน้ำฝนโปรยปรายลงมาจากหลังคา
ใต้เฉลียงของอาคารส่วนกลาง
สายฝนเทมาลงอย่างไม่สม่ำเสมอ,
เสื้อผ้าที่ผ่านการซักและต้องการแดดอุ่นๆ เพื่อทำให้มันแห้ง
ก็ต้องถูกเก็บเข้ามาด้านในเพื่อไม่ให้เปียกชื้นมากกว่าเดิม
ครานี้ฝนตกหนักจนทัศนียภาพเบื้องหน้าของเสี่ยวฝู
กลายเป็นสีขาวโพลนเคียงคู่กับนภาอันหม่นหมอง
เขากัดลูกท้อเข้าปากไปอีกหนึ่งคำ,
เพียงชั่วอึดใจเดียวท้องฟ้าก็หยุดร่ำไห้
และอีกไม่นาน, ก็จะหวนกลับคืนมาซ้ำๆ
อยู่อย่างนั้นไปตลอดทั้งวัน
︎ ︎ ︎ ︎
“ เจ้านั่นแล มิมีผู้ใด ” สุรเสียงทุ้มกล่าว พินิจพิจารณาสตรีตรงหน้า ไม่ใช่นางแต่ก็ไม่ได้ว่ากล่าวสิ่งใดออกไป ยังคงยืนหยัดสีหน้าที่บ่งบอกว่าเป็นพวกหน้าตาย
︎ ︎ ︎ ︎
𝖉𝐢𝐣𝐮𝐧ᅠ ᅠ ᅠ *ᅠ ᅠᅠᅠᅠᅠ retweeted
ยามเช้าตรู่, เสี่ยวฝูตื่นขึ้นมาในสภาพนี้ :
แต่ก็ดีที่เขายังยิ้มได้...
ทรงเสด็จแด่ตัวพวกเจ้าเหล่าผู้ศรัทธา และสาวกแห่งจันทรา ตี้จวินมิได้เอ่ยปากสิ่งใดออกไป การยินดีชิดเชื้อของการกลับมามันเป็นเพียงแค่จุดเริ่มต้นของทุกสิ่ง—ใบหน้าที่ซีดเซียว ดวงตาที่น่าหลงไหลลึกล้ำ จ้องไปยังพวกเขา เพียงแค่คิดถึงผลลัพธ์ในอนาคตที่จะเกิด
︎ ︎ ︎ ︎























