นามปากกา Solnae

-ขอบันทึกเอาไว้ก่อนจบเดือนสิงหาคม (Overshare มากๆ)- เดือนนี้เป็นเดือนที่มหัศจรรย์มาก ๆ ของพ้มเลย พ้มไม่เคยคิดมาก่อนว่าจะได้เห็นกราฟยอดวิวแบบนี้อะ นี่เป็นครั้งแรกเลยหลังจากเขิยนนิยายมา 2 ปี จะ 3 ปี คือมัน...คือพ้มดีใจมาก บอกไม่ถูก ไม่รู้จะพูดยังไง แต่ดีใจมาก เป็นเกียรติมากจริง ๆ อย่างที่เคยเล่าว่านิยายเรื่องนี้ผ่านการพิจารณาจากสนพ.Us ตั้งแต่ปลายปีที่แล้วเนาะ พ้มก็เลยตั้งใจทำงานอย่างเต็มที่มาก ๆ เพราะว่ามันเป็นการเขียนนิยายส่งสนพ.ครั้งแรก มันมีทั้งความกังวล ทั้งความกลัว ความตื่นเต้น ความอยากลองอะไรใหม่ ๆ บวกกับอะไรที่เขียนแล้วขายเองไม่ได้ ก็อยากจะเอามาใส่ตรงนี้ให้หมด ซึ่งตลอดเวลาที่เขียนก็ร้องไห้ไปมากมาย เป็นภาระสิ่งศักดิ์สิทธิ์ชนิดที่เจอกันทุกอาทิตย์ เครียดจนอีกนิดจะพบจิตแพทย์ เพราะว่า กลัวเขียนออกมาแล้วนักอ่านไม่สนุก กลัวว่าตัวเองจะทำไม่ได้ กลัวว่าเฉลยปั๊บ เอ้าาา แค่นี้เองเหรอ กลัวไปหมด ฯลฯ คือความกังวลมันเยอะมากกกกเลยค่ะ ( 10 ตอนสุดท้ายพ้มบอกเลย ตอนเขียนพ้มนอนวันละชม. เพราะเครียดมาก 55555) จนเขียนจบ ตอนนั้นก็ดีใจมาก ๆ แล้วนะ ที่แบบ เอ้อ เราทำได้เว้ยยยย เราท้าทายขีดจำกัดของตัวเอง และสามารถเขียนอะไรที่อยากเขียนได้แล้ว!! แล้วตอนนั้นก็ภาวนาให้ลูก ๆ ของพ้มขายดี ไม่ทำให้สนพ.เขาขาดทุน และไม่ทำให้โอกาสที่เราสู้จนได้มามันเสียเปล่า ใจจริงตอนนั้นเราก็เหมือนนักเขียนทุกคนแหละ ที่ก็หวังว่าอยากจะได้แสนวิว ล้านวิว แต่ในเมื่อมันไม่ถึงก็ไม่เป็นไร มูฟออนไปแต่งเรื่องใหม่ แล้ววันนึงปาฏิหาริย์ก็เกิดขึ้น พ้มเรียกมันว่าปาฏิหาริย์เลยแหละ ปฏิหาริย์ที่ทำให้พ้มได้เห็นความรักของนักอ่านมีรูปร่าง ทั้งนักอ่านเก่าทุกคนที่เข้ามาช่วยกันขาย ทั้งนักอ่านใหม่ ๆ ที่เราเพิ่งได้มาเจอกัน คุณคงไม่รู้ แต่พ้มน้ำตาซึมหลายช็อต พ้มขอขอบคุณทุกคนมากจริง ๆ สวดมนต์ขอให้ทุกคนมีความสุขอยู่ทุกวัน ถ้ามีโอกาสก็จะบวชให้ (จริง ๆ) ก็ไม่รู้ว่าจะได้สัมผัสโมเมนต์นี้อีกไหม แต่สัญญาว่าจะตั้งใจทำงานเพื่อเป็นการตอบแทนความรักจากนักอ่านทุกคนอย่างเต็มที่นะคะ ขอบคุณทุกคนมาก ๆ ทั้งการกดอ่าน กดรีทวิต กดใจ โดเนต คอมเมนต์ เข้าชั้น ทุก ๆ อย่างมันมีความหมายกับพ้มมาก