▼ استینگ

بلا نسبت اکثریت، من ریدم به زندگی آینه آسانسوری تویی که یادت رفته اون آدما چقدر قشنگ بودن و زندگی کردن و دوست داشتن. مرده‌شور آیفون هیجده‌ و ناخونای کیریت و ببره. گوه تو اون دغدغه‌های ادایی سطحی تخمیت. امشب تو خیابون احساس کردم فقط منِ خاک بر سرم که دارم از خشمم مراقبت می‌کنم.

شاید یکی از اون چند ده هزار نفری که آخوند و سپاهی تو دو شب کشت، می‌تونست کاشف واکسن یه بیماری باشه، مخترع یه سیستم جدید کشاورزی باشه، طراح یه خودروی جدید باشه، یه اقتصاددان بزرگ بشه، شاید سیاستمدار بزرگی می‌شد که می‌تونست یه مشکل جهانی رو حل کنه. شاید نوبل ادبیات می‌گرفت. /۱