เจ้ก้อยขายลาบ retweeted
วันที่ลำบาก เพื่อนที่เราคิดว่าสนิทที่สุดกลับหายหน้าไปเลย ไม่แม้แต่จะทักทายมาถามไถ่ เราอาจจะนั่งคิดนอนคิด รู้สึกเหมือนโดนหักหลัง แต่ อดัม แกรนต์ บอกไว้ในหนังสือ ‘Vibe’ ว่าที่จริง ปัญหาอาจจะอยู่ที่เราใช้คำว่า ‘เพื่อน’ ไม่ตรงกันตั้งแต่แรก
.
เอ้าาาาา...(555555)
.
ลองแบบนี้ครับ เปิดไลน์ดูก็ได้ครับ กลุ่มครอบครัว กลุ่มเพื่อนมัธยม กลุ่มที่ทำงาน กลุ่มลูกบ้าน กลุ่มเพื่อนออนไลน์ที่อาจจะไม่เคยเห็นหน้ากัน ชื่อกลุ่มตั้งตามที่มาของความสัมพันธ์ เรียนด้วยกัน ทำงานด้วยกัน อยู่บ้านติดกัน หรือเกิดมาในอำเภอเดียวกัน ดูชื่อก็พอรู้ว่าเรารู้จักคนกลุ่มไหนแบบไหน แต่เราเคยถามไหมว่าทำไมเราถึงคบหากับคนเหล่านี้ ทำไมทุกวันนี้เรายังคุยใครสักคนหนึ่งอยู่
.
พูดอีกอย่างคือ ที่ผ่านมาเราจัดคนไว้ในกลุ่มตามมิติด้านต่างๆ ของชีวิต (life domain) เช่น เพื่อนที่โรงเรียน เพื่อนทำงาน เพื่อนบ้าน เพื่อนที่โตมาด้วยกัน คนในครอบครัว ฯลฯ แต่การจัดกลุ่มแบบนี้ไม่ได้บอกเหตุผลเลยว่า ‘ทำไม’ (why) เราถึงมีความสัมพันธ์ตรงนั้น
.
ถ้าตอบเรื่องนี้ได้ เราจะเริ่มเข้าใจเรื่องค้างคาใจหลายเรื่องเกี่ยวกับความสัมพันธ์ในชีวิตทันที อย่างเช่นทำไมเพื่อนร่วมรุ่นบางคนเป็นได้แค่คนรู้จักเท่านั้น? ทำไมบางคนกลับเป็นคนที่เราโทรหาได้ตอนตีสองเพื่อปรึกษาปัญหา? ทำไมเพื่อนร่วมงานบางคนสนิทกว่าญาติในครอบครัวเดียวกัน? และทำไมคนที่อยู่บ้านเดียวกันมาทั้งชีวิตบางทีก็ห่างกันจนน่าใจหาย?
.
ในปี 2016 นักวิจัยจาก MIT และมหาวิทยาลัยเทลอาวีฟตีพิมพ์งานชิ้นหนึ่งในวารสาร PLOS ONE พวกเขาให้ผู้เข้าร่วมวิจัยให้คะแนนว่ารู้สึกสนิทกับคนอื่นในกลุ่มแค่ไหน และให้เดาด้วยว่าอีกฝ่ายจะให้คะแนนตัวเองเท่าไร
.
ผลที่ได้น่าสนใจมากครับ ทุกครั้งที่ใครสักคนนับอีกคนเป็นเพื่อน เกือบทุกครั้งเขาเชื่อว่าอีกฝ่ายก็นับเขาเป็นเพื่อนเหมือนกัน คิดเป็น 94 เปอร์เซ็นต์ แต่พอเอาคำตอบจริงของสองฝั่งมาเทียบกัน มีแค่ราวครึ่งเดียวที่อีกฝ่ายนับเขาเป็นเพื่อนด้วย อีกครึ่งหนึ่ง คนที่เขาเรียกว่าเพื่อนไม่ได้คิดแบบเดียวกับเขาเลย
.
อธิบายง่ายๆ คือ ถ้าเราไล่รายชื่อเพื่อนออกมาสิบคน แล้วไปถามทั้งสิบคนว่านับเราเป็นเพื่อนไหม จะมีแค่ราวห้าคนที่เขียนชื่อเรากลับมา
.
ฟังดูน่าใจหาย แต่แกรนต์มองว่าปัญหาอาจอยู่ที่คำว่า "เพื่อน" กว้างจนแทบไม่ได้บอกอะไร บางคนใช้เรียกทุกคนที่สนิทกว่าคนรู้จัก บางคนเก็บไว้ให้คนในวงในสุดเท่านั้น พอเรานิยามกันคนละแบบ ก็ไม่รู้ว่าอีกฝ่ายคาดหวังอะไรจากเรา ตัวเลขครึ่งเดียวนั้นจึงอาจบอกแค่ว่าเราให้ความหมายกับคำนี้ไม่เหมือนกันนั่นเอง
.
เราอาจจะเคยได้ยินคำว่าคนสองคนมีคลื่นตรงกัน เหมือนเป็นตัวรับตัวส่งสัญญาณวิทยุที่เข้ากันได้ ใช้อธิบายคนที่คุยกันแล้วถูกคอ แกรนต์ก็ใช้ภาพคล้ายกันนี้ เขามองว่าคนเราเชื่อมกันได้บนคลื่นความถี่ 4 แบบ และแยกแต่ละคลื่นด้วยคำถามสองข้อ
.
ข้อแรก เรามาเจอกันเพราะสะดวก หรือเพราะตั้งใจเลือกกันเอง ส่วนข้อสอง เวลาอยู่ด้วยกัน เราหวังผลอะไรบางอย่าง หรือแค่อยากอยู่ด้วยกัน
.
ตรงนี้ก็จะแยกคนออกเป็น 4 กลุ่ม (2x2)
.
คลื่นแรกคือมิตรต่างตอบแทน (associates) คบกันเพราะต่างฝ่ายต่างมีสิ่งที่อีกฝ่ายต้องการ ช่างแอร์ประจำบ้าน แม่ค้าที่เก็บผักสดไว้ให้ เพื่อนบ้านที่ผลัดกันไปรับลูกที่โรงเรียน (กลุ่มนี้เจอกันเพราะสะดวกและหวังผลอะไรบางอย่าง)
.
คลื่นที่สองคือพันธมิตร (allies) คบกันเพราะเดินไปทางเดียวกัน ทีมที่ทำโครงการด้วยกัน เพื่อนในกลุ่มอาสา หุ้นส่วนที่เปิดร้านด้วยกัน (กลุ่มนี้ตั้งใจเลือกกันเองและหวังผลอะไรบางอย่าง)
.
คลื่นที่สามคือเพื่อนคอเดียวกัน (pals) คบกันเพราะชอบอะไรเหมือนกัน ก๊วนแบดวันพุธ เพื่อนวิ่ง เพื่อนที่ดูซีรีส์เรื่องเดียวกันแล้วต้องมาคุยกันต่อ (กลุ่มนี้สะดวกและแค่อยากอยู่ด้วยกัน)
.
คลื่นสุดท้ายคือเพื่อนยาก (companions) คบกันเพราะห่วงใยกันและมองโลกคล้ายกัน ให้คุณค่ากับเรื่องคล้ายๆ กัน เป็นคนที่เรากล้าเล่าเรื่องที่ไม่เคยเล่าให้ใครฟัง และเป็นคนแรกที่นึกถึงตอนชีวิตพัง (กลุ่มนี้ตั้งใจเลือกกันเองและแค่อยากอยู่ด้วยกัน)
.
สองคลื่นแรกเน้นที่ผลลัพธ์ แก้ปัญหาจบไหม งานเสร็จหรือเปล่า สองคลื่นหลังเน้นที่เวลาที่ได้อยู่ด้วยกัน วันไหนสนุกหรือมีความหมายก็คุ้มแล้ว ไม่ต้องได้อะไรติดมือกลับบ้าน มิตรต่างตอบแทนกับเพื่อนคอเดียวกันมักมาหาเราเองโดยบังเอิญหรือเน้นความสะดวก ส่วนพันธมิตรกับเพื่อนยากเราต้องเลือก
.
ใครเคยอ่านอริสโตเติลอาจรู้สึกคุ้นๆ เพราะเขาแบ่งมิตรภาพไว้เป็นสามแบบ คือคบกันเพราะได้ประโยชน์ คบกันเพราะอยู่ด้วยแล้วสนุก และคบกันเพราะเห็นความดีในตัวอีกฝ่าย
.
เอาเข้าจริงผมมองว่าทุกคลื่นสำคัญกับเราคนละเรื่อง บางวันเราอาจจะต้องการแม่บ้านมากกว่าเพื่อนยาก บางวันเราอาจจะต้องการก๊วนเพื่อนมากกว่าคนที่มาตามงานเราในวันหยุด บางวันเราอาจจะต้องการใครสักคนที่เดินเข้ามากอดแล้วบอกว่าทุกอย่างจะโอเคมากกว่าคนที่ทักมาสอนแล้วบอกว่าทนๆ ไปเถอะ
.
พอมองแบบนี้ปุ๊บ ป้ายที่เราเคยแปะไว้ให้คนรอบตัวก็เปลี่ยนไป
.
เพื่อนร่วมงานคนหนึ่งเป็นพันธมิตรชั้นดีได้ อีกคนในแผนกเดียวกันกลายเป็นเพื่อนยาก เพื่อนมัธยมที่เคยตัวติดกันอาจเหลือแค่เพื่อนคอเดียวกัน เจอกันปีละครั้ง เจอทีไรก็สนุก แต่วันที่มีเรื่องหนักใจ เรากลับไม่ได้นึกถึงเขาเลย แล้วคนที่ไม่ได้นับเราเป็นเพื่อนยาก ก็อาจยังนับเราเป็นพันธมิตรที่ไว้ใจได้ หรืออยากชวนเราไปเล่นพิกเกิลบอลสักวัน
.
สิ่งเหล่านี้ไม่มีใครผิดถูกครับ เพราะที่จริงเราแค่อยู่กันคนละคลื่นมาตั้งแต่แรกแล้วนั่นเอง
.
เพิ่งคุยกับน้องคนหนึ่งไป เขาบอกว่าตัวเองค่อนข้างมีเส้นที่ชัดมากๆ ระหว่างคนในวงนอกที่ทำงานกับที่ทำงาน และไม่ค่อยกล้าเปิดใจกับคนที่ทำงานเท่าไหร่นัก
.
เหตุผลหนึ่งผมว่าคงเป็นความกังวล กลัวเสียใจ เพราะความเสียใจในความสัมพันธ์หลายครั้งเกิดจากการที่เราคิดว่าอีกฝ่ายอยู่บนคลื่นเดียวกับเรา เช่น เรานึกว่าเพื่อนคอเดียวกัน ออกไปไหนมาไหนด้วยกันบ่อยๆ คือเพื่อนยาก แต่พอถึงวันที่ลำบาก เขาไม่ได้สนใจ แม้แต่ทักมาถามสักคำก็ไม่มี เราเลยหาว่าเขาหักหลัง ทั้งที่เขาอาจไม่เคยอยู่บนคลื่นนั้นเลย หรือบางทีเขาอาจแค่ไม่รู้ว่าเรากำลังแย่ ซึ่งก็อาจเป็นเพราะเราไม่ได้บอกเขาเอง
.
ความเงียบก็เป็นอีกเรื่องที่เรามักตีความผิด เพื่อนที่หายไปหลายเดือน เราก็คิดไปเองว่าเขาคงไม่แคร์แล้ว ทั้งที่ความสัมพันธ์ที่แน่นจริงๆ ไม่ได้ขาดง่ายขนาดนั้น เพื่อนยากบางคนไม่ได้คุยกันเป็นปี พอเจอหน้าก็คุยต่อได้เหมือนเพิ่งเจอกันเมื่อวาน บางทีสิ่งที่ขาดไปอาจเป็นแค่ประโยคสั้นๆ สักประโยค ว่าถึงจะไม่ค่อยได้คุยกัน แต่เรายังคิดถึงกันอยู่นะ
.
ในทางกลับกัน บางทีเราก็เป็นฝ่ายถูกดึงให้ขยับเปลี่ยนคลื่นทั้งที่ยังไม่พร้อม ยกตัวอย่างเพื่อนสมัยมัธยมที่เคยแต่เฮฮาด้วยกันจู่ๆ ก็ชวนทำธุรกิจ ทั้งที่เราชอบเขาตอนเป็นเพื่อนคอเดียวกัน และไม่เคยคิดอยากทำงานด้วยกันเลย หรือเพื่อนร่วมงานที่เริ่มเอาปัญหาชีวิตคู่มาระบายใส่ทุกวัน ทั้งที่เราอยากให้เขาเป็นแค่พันธมิตรที่ทำงานด้วยกันได้ดีเท่านั้น ฝ่ายหนึ่งอยากขยับเปลี่ยนคลื่น อีกฝ่ายยังอยากอยู่ที่เดิม ความอึดอัดแบบนี้เองที่ทำให้หลายคนขีดเส้นกับคนที่ทำงานไว้ตั้งแต่แรก
.
เรื่องในบ้านซับซ้อนที่สุด เราโตมากับความเชื่อว่าพ่อแม่พี่น้องต้องเป็นคนที่ใกล้ชิดที่สุด แต่เราไม่ได้เลือกเกิดในบ้านนั้น ถ้ามองจากตรงนี้อาจจะพอเข้าใจสาเหตุที่หลายคนทะเลาะกับพ่อแม่หรือพี่น้องได้รุนแรง เพราะทุกคนคาดหวังว่าต้องสนิทกัน ทั้งที่คลื่นอาจไม่ตรงกันเลย
.
ยังมีอีกเรื่องที่น่าคิด นาธาน ฮัดสัน นักจิตวิทยาจากมหาวิทยาลัยเซาเทิร์นเมทอดิสต์ ให้คนกว่า 400 คนย้อนนึกถึงช่วงเวลาที่ได้อยู่กับเพื่อน กับคู่ชีวิต และกับลูก บอกว่าตอนนั้นทำอะไรอยู่ แล้วให้คะแนนว่ารู้สึกมีความสุขแค่ไหน ผลออกมาว่าตอนอยู่กับเพื่อน คนเรามีความสุขที่สุด
.
ฟังแล้วอาจชวนให้คิดว่าเรารักเพื่อนมากกว่าคนในบ้าน แต่ไม่ใช่นะครับ ฮัดสันพบว่าเหตุผลอยู่ที่สิ่งที่เราทำด้วยกันต่างหาก
.
กับเพื่อน เรามักไปกินข้าว ไปเที่ยว นั่งคุยกันเฉยๆ ส่วนกับคนในบ้าน เรามักล้างจาน เลี้ยงลูก จ่ายบิล ถ้าเทียบตอนที่ทำเรื่องเดียวกัน ไม่ว่าจะกับเพื่อนหรือครอบครัว ความสุขกลับพอๆ กัน นั่นแหละครับ
.
พูดง่ายๆ คือ ความสุขขึ้นอยู่กับว่าเราทำอะไรด้วยกัน มากกว่าว่าเราอยู่กับใคร หลายบ้านจึงอยู่ด้วยกันแบบ มิตรต่างตอบแทนกับพันธมิตรเกือบตลอดเวลา แบ่งงาน แบ่งหน้าที่ หารค่าใช้จ่าย แต่แทบไม่เคยได้เป็นเพื่อนที่ใช้เวลาทำอะไรสนุกๆ ด้วยกันเลย
.
ข้อสังเกตตรงนี้อีกอย่างคือคนคนหนึ่งสามารถอยู่ในหลายคลื่นความถี่ในชีวิตเราได้นะครับ บางครั้งเขาอาจจะเป็นมิตรต่างตอบแทน บางจังหวะอาจจะเป็นเพื่อนที่ไปเตะบอลกัน หรืออาจจะเป็นคนที่เราโทรหาตอนตีสองเพื่อระบายปัญหาชีวิตก็ได้ แต่ละบริบทการสื่อสารก็แตกต่างกัน
.
ที่จริงเราไม่จำเป็นต้องให้ทุกคนเป็นเพื่อนยากด้วย เพราะเวลาและแรงที่เรามีให้คนอื่นมีจำกัด เพื่อนยากคงมีได้ไม่กี่คนด้วยเหตุผลเดียวกัน ส่วนพันธมิตรกับเพื่อนคอเดียวกันขยายวงได้กว้างกว่านั้น
.
แกรนต์อ้างงานศึกษาที่รวมผู้เข้าร่วมกว่าห้าหมื่นคนทั่วโลก ซึ่งพบว่าคนที่มีความสัมพันธ์ครบหลายแบบ ทั้งมิตรต่างตอบแทน พันธมิตร เพื่อนคอเดียวกัน และเพื่อนยาก มีความเป็นอยู่ที่ดีกว่าคนที่ฝากทุกอย่างไว้กับคนคนเดียว
.
ครั้งหน้าที่ไล่ดูรายชื่อกลุ่มในไลน์ ลองถามตัวเองทีละกลุ่มว่า เราคุยกับคนกลุ่มนี้เพราะอะไร คำตอบอาจทำให้เราเลิกน้อยใจเพื่อนบางคนที่ไม่เคยเป็นอย่างที่หวัง เลิกเร่งความสัมพันธ์ที่ยังไม่ถึงเวลา และอาจทำให้เราชวนคนในบ้านออกไปกินข้าวนอกบ้านสักมื้อ แบบที่ไม่มีใครต้องล้างจาน
.
(ส่วนผมเอง ยังนึกไม่ออกเลยว่าชื่อตัวเองอยู่ในกลุ่มของใคร ในฐานะอะไร 555 แต่หนังสือเล่มนี้สนุกมากกกก)
.
โสภณ ศุภมั่งมี
จริงที่เคยมีคนบอกว่า
“คนเราพบกันเพราะมีวาสนา และจากกันเมื่อหมดสิ้นวาสนาต่อกัน”
ทุกการพบเจอไม่ใช่เรื่องบังเอิญ แต่ถูกกำหนดไว้แล้ว พบกันให้ยินดี อยู่ด้วยกันให้ดูแล และจากกันให้ขอบคุณแบบไม่มีอะไรติดค้างในใจ เรามาพบกันเพียงชั่วคราวบนโลกใบนี้ เพื่อสร้างความทรงจำตลอดไปให้แก่กันและกัน
เจ้ก้อยขายลาบ retweeted
ทุกคนคะจำได้มั้ยที่เราเคยมาขอให้เพื่อน ๆ 10vely ที่สะดวกลงทะเบียนบริจาคสเต็มเซลล์เพราะน้องเรารอคอยความหวังอยู่ วันนี้เรามีเรื่องมาแจ้งนะคะ “น้องเราพบผู้บริจาค Unrelated Donor แบบแมทช์ 100% แล้วนะคะ ทั้งหมด 809 คน”
😭😭😭😭มันมหัศจรรย์มากเลยเนอะ ขอขอบคุณทุก ๆ คนที่ลงทะเบียนนะคะ 🙏🏻
เจ้ก้อยขายลาบ retweeted
แล้วอิเส้นนี้คือเส้นไมเกรนจากออฟฟิศซินโดรมของกุเลย ให้น้องแพทย์แผนไทยบีบคลายให้ ไม่ปวดเพราะออฟฟิศซินโดรมมาหลายเดือนละ
ที่รู้ว่าเส้นนี้เพราะพอน้องบีบตรงบ่านี่ปวดปรี๊ดไล่จากคอขึ้นไปเลย ใครปวดเพราะออฟฟิศซินโดรมลองไปนวดแบบแก้อาการดูซักหน ทรมานหน่อยวันนวด แต่หลังจากนั้นเหมือนเกิดใหม่
เจ้ก้อยขายลาบ retweeted
เพิ่มเติมค่ะ แหล่งเรียนฝั่งต่างประเทศ ถ้าใครโอเคกับภาษาอังกฤษ ได้ฝึกภาษาด้วย อันนี้ดีเหมือนกันเลย เอามาแปะต่อให้ค่ะ 🐱📊
Excel:
- Leila Gharani เหมาะกับ Excel, Power Query, สูตรต่าง ๆ และงาน Automation
- excelisfun มีตั้งแต่พื้นฐานไปจน Advanced, PivotTable, Power Query, Power Pivot และ Power BI ค่อนข้างครบ
Power BI:
- Goodly เน้น Excel, Power Query และ Power BI แบบ practical
- SQLBI เหมาะมากถ้าอยากลงลึกเรื่อง DAX, Data Modeling และ Performance ของ Power BI
SQLBI นี่ถ้าเริ่มลง DAX จริงจังน่าจะได้ใช้ยาว ๆ เลย มีทั้งบทความและวิดีโอฟรีเยอะมากด้วย
ขอบคุณสมาชิกในเพจ Facebook Page cattodata คุณ Tong ที่ส่งมาเพิ่มด้วยค่า 🐱💙
#excel #powerbi #cattodata #สาระการเรียน
ใครสนใจเรียนพวก Excel, Power BI, Power Automate แนะนำ Microsoft Learn 🐱🎓 มีทุกอย่างที่ต้องการ + เรียนฟรีเองได้ มีตั้งแต่พื้นฐาน ระดับ Beginner จนถึง advanced ได้
ถ้าอยากเรียนเป็นคอร์สไทย แนะนำตามเพจ @9EXPERT ของอาจารย์ ชไลเวท @chalaivate ค่ะ ตัวจริงมาก ๆ มีสอน Excel, Copilot รวมถึงลึกๆ ตระกูล Power Platform ด้วย อาจารย์เป็นทั้ง Microsoft Certified Trainer (MCT) และ Microsoft MVP เลยค่ะ มีคลิปฟรีในยูทูปด้วย แปะให้ในเม้น
ส่วนถ้าใครอยากเรียน Azure Data & AI พรี่แคทก็เป็น Microsoft Certified Trainer (MCT) นะฮะ องค์กรจ้างไปสอนได้ 🐱💕 อิอิ
#powerbi #excel #powerautomate #azure #cattodata #สาระการเรียน
เจ้ก้อยขายลาบ retweeted
Bir Kere Girince Saatlerce Çıkamayacağınız 50 Site
1.) 'zoom.earth' — Dünyayı canlı uydu görüntüsüyle izleme
2.) 'flightradar24.com' — Şu an gökyüzündeki her uçağı görme
3.) 'marinetraffic.com' — Denizdeki tüm gemileri anlık takip
4.) 'windy.com' — Rüzgar ve fırtınaların canlı haritası
5.) 'lightningmaps.org' — Dünyaya düşen yıldırımları anlık izleme
6.) 'earthquake.usgs.gov' — Son depremlerin canlı listesi
7.) 'submarinecablemap.com' — İnterneti taşıyan okyanus kabloları
8.) 'globalforestwatch.org' — Ormanların yok oluşunu uydudan izleme
9.) 'worldometers.info' — Dünyanın istatistikleri saniye saniye
10.) 'internetlivestats.com' — Şu an atılan tweet ve arama sayısı
11.) 'thetruesize.com' — Ülkelerin gerçek boyutlarını karşılaştırma
12.) 'oldmapsonline.org' — Yüzyıllar öncesinin haritaları
13.) 'davidrumsey.com' — 150 bin tarihi harita arşivi
14.) 'openstreetmap.org' — Gönüllülerin çizdiği dünya haritası
15.) 'window-swap.com' — Rastgele birinin penceresinden dünyaya bakma
16.) 'virtualvacation.us' — Şehirlerde sanal yürüyüş
17.) 'mapcrunch.com' — Dünyanın rastgele bir noktasına ışınlanma
18.) 'atlasobscura.com' — Dünyanın en tuhaf yerlerinin kataloğu
19.) 'neal.fun' — Etkileşimli bilgi deneyimleri
20.) 'htwins.net/scale2' — Atomdan evrene ölçek yolculuğu
21.) 'eyes.nasa.gov' — Güneş sistemini 3B gezme
22.) 'stellarium-web.org' — Tarayıcıda gerçek gökyüzü haritası
23.) 'apod.nasa.gov' — NASA'nın günün astronomi fotoğrafı
24.) 'images.nasa.gov' — NASA'nın tüm görsel arşivi ücretsiz
25.) 'pudding.cool' — Veriyle anlatılan görsel makaleler
26.) 'ourworldindata.org' — Dünyanın gerçek verilerle hali
27.) 'gapminder.org' — Dünya hakkındaki yanlış bildiklerimiz
28.) 'informationisbeautiful.net' — Karmaşık veriyi görselleştirme
29.) 'data.worldbank.org' — Dünya Bankası'nın açık verileri
30.) 'data.tuik.gov.tr' — Türkiye'nin resmi istatistik veritabanı
31.) 'archive.org' — Milyonlarca kitap, film ve yazılım arşivi
32.) 'gutenberg.org' — Telifi düşmüş 70 bin ücretsiz kitap
33.) 'openlibrary.org' — Dünyanın her kitabının kaydı
34.) 'loc.gov' — ABD Kongre Kütüphanesi dijital arşivi
35.) 'europeana.eu' — Avrupa'nın kültürel miras arşivi
36.) 'dp.la' — Amerika'nın dijital kütüphane koleksiyonu
37.) 'artsandculture.google.com' — Müzeleri evden gezme
38.) 'rijksmuseum.nl' — Sanat eserlerini yüksek çözünürlükte indirme
39.) 'wikiart.org' — 250 bin sanat eserinin arşivi
40.) 'publicdomainreview.org' — Tarihin unutulmuş görsel hazineleri
41.) 'openculture.com' — Ücretsiz kültür ve eğitim arşivi
42.) 'metmuseum.org' — Met Müzesi'nin açık koleksiyonu
43.) 'musicmap.info' — Müzik türlerinin soy ağacı
44.) 'radiooooo.com' — Ülke ve on yıl seçip o dönemi dinleme
45.) 'listen.hatnote.com' — Wikipedia düzenlemelerini sese çevirme
46.) 'wikipedia.org/wiki/Special:R…' — Rastgele bilgi kuyusu
47.) 'timeanddate.com' — Zaman, gündoğumu ve gökyüzü olayları
48.) 'sciencedaily.com' — Bilim haberlerinin güncel akışı
49.) 'arxiv.org' — Bilimsel makalelerin ücretsiz ön baskıları
50.) 'observablehq.com' — Veriyi canlı kodla görselleştirme
İnternet, algoritmanın önünüze koyduğu o beş siteden ibaret değil.
เจ้ก้อยขายลาบ retweeted
พ่อควาญและลูกชายขอเปิดรับ ออร์เดอร์ จี้งาหัวใจ❤️กำไลหางช้าง🐘พ่อควญทำเองครับ🙏🐘เพื่อสมทบทุนนำไป ซื้อแพมเพิสดูแลแม่ควาญที่อยู่โรงพยาบาล🐘ขอฝากเมตตา อุดหนุน เป็นกำลังใจให้ครอบครัวช้างตกงานด้วยนะครับพี่ๆแม่ๆ✌️🐘ร่ำรวย เงินทอง แคล้วคลาดปลอดภัยจากอันตรายทั้งปวง🙏🙏🙏🐘
เจ้ก้อยขายลาบ retweeted
อยากชวนกันมาสร้างปาฏิหาริย์เล็ก ๆ แต่ยิ่งใหญ่ให้ชีวิตเด็กที่เป็นโรคหัวใจพิการขั้นวิกฤต
🙏🏻
Comprehensible input คือแนวคิดการเรียนรู้ภาษาที่คิดค้นโดย Stephen Krashen เป็นการเรียนรู้ภาษาใหม่ โดยที่เราสามารถเข้าใจความหมายได้ประมาณ 80% ถึงแม้จะยังไม่รู้คำศัพท์หรือหลักไวยากรณ์ทั้งหมดโดยอาศัยบริบท ภาพประกอบ หรือท่าทางช่วยตีความ เช่นในคลิปนี้
ซึ่งมันจะช่วยให้เรารู้
1. Vocabulary
2. Pronunciation
3. Listening Comprehension
4. Grammar & Sentence structure
5. Thinking in English
สามารถหาดูคอนเทนต์แนวนี้ได้ใน youtube มีหลายช่องเลยที่ทำ ดูอันที่เป็นจริตตัวเอง และสำเนียงที่เราชอบบางคนชอบสำเนียงเมกัน บริติช ออสเตรเลี่ยน ดูเพลินๆสนุกดี เหมือนได้ไปใช้ชีวิตกะเขาด้วย ได้เห็นสถานที่แต่ละประเทศ การคุยกันจริงๆ ฟังบ่อยๆแล้วก็ฝึก shadowing ไปด้วย ช่วยได้เยอะ
รูป 1 เกี่ยวกับการ์ตูน ซีรีย์ บทสัมภาษณ์
- ซ้าย : จะเป็นตัดซีนในหนังหรือบทสัมภาษณ์มาแล้วจะยกตัวอย่างสถานการณ์จริงของประโยคหรืออธิบายขยายความเพิ่มเติม
- ขวา : เหมือนอ่านนิทานให้ฟังแต่มี ประโยคให้อ่านตามได้เลย
รูป 2 ถ้าอยากฝึกอังกฤษเก่งๆแนะนำให้ดูแบบ comprehensible input คือการรับข้อมูลจากการดูและบริบทก็พอจะเข้าใจความหมายสัก 80%
- ซ้าย : จะถ่ายเกี่ยวกับชีวิตประจำวัน ไปเที่ยว เขาจะสอน vocab , phrase, verb , conver ในแต่ละสถานการ
- ขวา : เราชอบสำเนียงเป็นการส่วนตัว ฟังง่าย เลียนเสียงการพูดง่าย
รูป 3 เป็นช่องคนไทย
- ซ้าย : จะตัดซีนในหนัง ประโยค คำพูด ที่สามารถมาใช้ในชีวิตจริงได้ มีแบบฝึกให้ทำ
- ขวา : เป็นที่รู้จักกันดี knd ชอบฟังบทสัมภาษณ์ คนดังในไทย , walking english มีซับให้อ่านตาม
เจ้ก้อยขายลาบ retweeted
ทุกคนเรามีโพยสิ่งนี้ไว้ ชั้นเรียกสิ่งนี้ว่า ‘วิชาเอาตัวรอดด้วยซอฟต์สกิล101’ เซฟได้เผื่อมีประโยชน์เอาไปปรับใช้ น่าจะช่วยเฟิสจ้อบแจ้บได้มากเลย
คนที่ทำงานไปนานๆจะพอเข้าใจว่าแชทที่ทำงานต้องคิดก่อนส่งจริงๆ 😂
เคยโดนตามงานที่เราไม่ได้เป็นคนรับผิดชอบ ตอนแรกคืออยากพิมพ์มากว่า อันนี้ไม่ใช่งานผมนะครับ แต่คิดอีกทีว่าเออ ส่งไปแบบนี้เรื่องงานจบ แต่เรื่องคนอาจไม่จบ 😂
สุดท้ายเปลี่ยนเป็น รบกวนขอ confirm ผู้รับผิดชอบอีกครั้งนะครับ จะได้ดำเนินการถูกส่วนครับ จริงๆใจความเหมือนเดิมแหละ แต่ฟังแล้วไม่เหมือนกำลังเปิดศึก 👀
ตั้งแต่นั้นมาเลยติดนิสัย คิดก่อนพิมพ์ อ่านซ้ำก่อนส่ง 🙂🙂
เจ้ก้อยขายลาบ retweeted
ทำไมเขียวหวาน KFC แบบเก่าถึงหายไป กับเรื่องอะไรไม่รู้โคตรมันสัดๆ
วันนี้ไปอ่านโพสเพื่อนคนนึงเจอแม่งเขียนห่าอะไรยาวชิบหาย แต่ทรงคุณค่ามากๆเพราะมันเคยทำร้านชาบูแถวนครปฐมมาก่อนตอนนี้เซ้งไปทำอย่างอื่นแล้ว คือแม่งปล่อยทุกเม็ดในมุมคนทำธุรกิจร้านอาหาร
แต่จะขอดึงเอามาแค่การ Menu Engineering ไก่เขียวหวาน KFC ละกันเพราะมันคาใจผมมานานมากว่าทำไมเขาถึงไม่ทำต่อ แล้วมันมีช่วงนึงหายไป คือผมชอบกินเวอเก่ามากๆ แล้วทำไมเขา Downgrade เขียวหวานตัวเองออกมาเป็นแบบนี้
คือถ้าใครทันเวอชันเก่า น่าจะจำได้ว่าข้าวไก่เขียวหวาน KFC สมัยก่อนมันไม่ใช่ข้าวธรรมดาราดซอส ตัวข้าวแม่งเขียวจริง ไม่ใช่เอาข้าวขาวมาโปะน้ำแกงเขียวหวาน แต่ตัวข้าวมีรส มีความหอมของเครื่องแกงอยู่แล้ว กินกับไก่กรอบ ซอสเขียวหวาน แล้วมีผักสามสีมาให้ โคตรอร่อยสัด
แต่พอมองในมุมคนทำร้าน เพื่อนเล่าว่าเริ่มเห็นเหตุผลว่าทำไมมันอาจไม่เวิร์ก เพราะอาหารที่ดีสำหรับลูกค้าไม่จำเป็นต้องเป็นอาหารที่ดีสำหรับระบบหลังบ้าน
แล้วร้าน KFC มีสาขาทั่วประเทศ ถ้าทุกสาขาต้องมีหม้อเพิ่มอีกหนึ่งใบ
- ต้องใช้พื้นที่หลังครัวเพิ่ม
- ต้องเตรียมเครื่องปรุงเพิ่ม
- ต้องฝึกพนักงานเพิ่มอีกหนึ่งขั้นตอน
- ต้องกะยอดแยกระหว่างข้าวขาวกับข้าวเขียว
- ต้องล้างหม้อเพิ่ม ต้องใช้ไฟเพิ่ม
พอคูณด้วยจำนวนสาขา ต้นทุนของเมนูหนึ่งจานมันไม่ได้มีแค่ข้าว ไก่ และซอส มันมีหม้อหุงข้าวทั้งกองทัพเลย
และถ้าขายไม่หมด ของก็เอาไปใช้ร่วมกับเมนูอื่นไม่ได้ เพราะแม่งเกิดมาเพื่อเป็นแค่ ข้าวเขียวหวาน เอาไปทำข้าวไก่แซ่บก็ไม่ได้ เอาไปขายเป็นข้าวธรรมดาก็ไม่ได้ มันเหมือนจ้างพนักงานมาคนนึง แต่ให้ทำงานได้อย่างเดียว
สุดท้ายเขาเลยเลือกทางที่ง่ายกว่า ใช้ข้าวธรรมดา แล้วสร้างความเป็นเขียวหวานด้วยซอสและตัวไก่แทน ลูกค้ายังรู้สึกว่าเป็นข้าวไก่เขียวหวานเหมือนเดิม แต่หลังบ้านมีความยืดหยุ่นกว่าเยอะ
ข้าวหม้อเดียวใช้ได้กับเมนูอื่นทั้งร้าน
ขายเขียวหวานไม่หมด ก็ลดการเตรียมซอสลง
แต่ข้าวไม่ต้องตายตามเมนูไปด้วย
ลูกค้ายังมองเห็นข้าวไก่เขียวหวาน
ร้านยังขายความรู้สึกเดิมได้
จริงๆแม่งเป็นโพสที่โคตรทรงคุณค่ามากๆแต่เสือกเปิดแค่ไพรเวท ต่อให้คุณไม่ได้ทำร้านอาหารก็เหอะแม่งอ่านสนุกจริง แม่งเขียนแบบ
- Mindset คนเปิดร้านบุฟเฟ่ประมาณว่าทำไมควรให้ลูกค้าแดกคุ้มไปเลย ให้เขารู้สึกชนะ ไม่ใช่กั๊กของ
- การบริหารตั้งแต่ต้นน้ำยันปลายน้ำ
- Menu Engineering
- เรื่องทำไมต้องสั่งผ่านจอ แต่ไม่ให้ไปตักเอง
- ทำไมร้านหมูทะแม่งเจ๊ง
- ทำไมร้านถึงต้องมีระบบสมาชิก มุมมองคนกินของคนทำร้าน
- ทำไมบาบีก้อนถึงต้องเปิดบุฟเฟ่เป็นช่วงๆ การตั้งราคา
- ทำไมคุณแทบไม่ชนะร้านบุฟเฟ่เก่งๆ แต่คุณรู้สึกชนะ
- ร้านมันทำยังไงให้ดึงความสนใจคุณออกจากอาหารจานหลักที่ต้นทุนแพง แบบเนื้อ
แม่งสุดท้ายผมชอบคำนึงชิบหาย
หัวใจของบุฟเฟต์ไม่ใช่การทำให้ลูกค้ากินน้อยที่สุด แต่คือการทำให้ลูกค้ากินเยอะอย่างมีความสุข ในระบบที่ร้านยังทำกำไรได้
ร้านที่เก่งคือร้านที่ลูกค้าเดินออกไปแล้วพูดว่า
"วันนี้กูแดกคุ้มชิบหาย"
และฝั่งเจ้าของร้านที่เปิดดูยอด ก็พูดว่า วันนี้ average check ดี return frequency ขึ้น
ทั้งสองฝ่ายกลับบ้านไปโดยเชื่อว่าตัวเองชนะ
นั่นแหละครับ คือบุฟเฟต์ที่บริหารเป็น













































