Убава црна жена…
Таа е оган во очите, достоинство во чекорот и мистерија во насмевката.
Во нејзината кожа живее топлината на сонцето, во погледот — длабочината на ноќта, а во душата — нешто што не се освојува со зборови, туку се чувствува со срце….
Она што го премолчуваш, се таложи, гуши и боли…
Сè додека еден ден не пукне…
И тогаш сфаќаш дека не си го изгубил моментот кога си зборувал…туку моментот кога си молчел….
Илузијата не боли веднаш...
Прво те загрева, па те навлекува, па те боли…
Потоа те остава пред празнината и ти покажува дека цело време си гладувал по нешто што никогаш не било твое….