Uw belastingschijven groeien in 2027 met 1,248 procent mee; de wettelijke inflatiecorrectie is 2,6 procent. Het verschil heet vrijheidsbijdrage. Voor 2028 staat het bedrag al vast, 3,4 miljard en wordt het percentage later bij besluit ingevuld.

Naschrift, een dag later. Ik heb de stukken bij het Belastingplan zelf opgehaald en nagelezen, en er staat iets in dat ik in het artikel te stellig heb gezegd. Ik schreef dat het percentage voor 2028 nergens staat en dat ik het niet kan uitrekenen. Dat is niet juist. In de memorie van toelichting staat het wel: "Specifiek met 48% in 2027 en 12,2% in 2028."Maar toen ik verder keek werd het interessanter dan een correctie. In een bijlage bij datzelfde wetsvoorstel, de onderbouwing onder de Comptabiliteitswet, staat over precies deze maatregel: "Ook in 2028 wordt de tcf beperkt toegepast. De mate van beperkte toepassing is nog niet bekend voor 2028. Dit wordt geregeld door middel van een delegatiebepaling." En in de artikelsgewijze toelichting staat: "Voor het jaar 2028 is de toe te passen tabelcorrectiefactor nog niet definitief bekend." Twee stukken uit hetzelfde pakket, van dezelfde dag. Het ene noemt een getal, het andere zegt dat het nog niet bekend is. Dat spreekt elkaar niet tegen als je het zo leest: die 12,2 procent is een raming en geen norm.En dat is precies waarom het punt blijft staan. Wat de algemene maatregel van bestuur moet halen is niet die 12,2 procent maar het bedrag. Dat staat er ook met zoveel woorden: het toepassingspercentage volgt uit de tabelcorrectiefactor voor 2028 en de al vastgestelde budgettaire opbrengst. Valt de inflatie anders uit, dan beweegt het percentage mee zodat de opbrengst gelijk blijft. De tabelcorrectiefactor volgt uit inflatiecijfers van het CBS die er voor 2028 nog niet zijn. Een percentage dat je nu in de wet zet klopt straks niet met de werkelijkheid. Dat is een eerlijk argument. Alleen beantwoordt het de vraag niet, want die gaat niet over nu of later vastleggen. Hij gaat over welke van de twee je vastzet. Je kunt het percentage vastleggen en de opbrengst laten zijn wat zij is. Gekozen is voor het omgekeerde. En een voorhang, een moment waarop de Kamer die maatregel eerst te zien krijgt, komt in de wet en in de toelichting nul keer voor. Dat heb ik vandaag nog eens nageteld. Dan nog iets wat ik gisteren niet had. In de toelichting op dat artikel staat dat de maatregel moet uitkomen op het bedrag dat voor 2028 in de Voorjaarsnota staat, en er staat bij: 1,9 miljard, met een voetnoot naar pagina 27 van dat stuk. Op pagina 27 staat 3,4 miljard.Het verschil is precies de stap van 2027 naar 2028 - 3.400 min 1.502 is 1.898 - dus vermoedelijk is die 1,9 miljard de toename en niet het bedrag zelf. Maar dat staat er niet, en het gaat wel om het getal waaraan die maatregel van bestuur gebonden is. Dus stel ik de vraag gewoon: welk bedrag moet zij halen, 1,9 of 3,4 miljard?

Eén. Het bedrag voor 2028 staat in de Voorjaarsnota 2026. De bepaling die het moet opleveren, wordt in september 2026 voorgesteld. Het percentage waarmee het precies wordt opgehaald, komt daarna, bij algemene maatregel van bestuur. BEDRAG, DAN MAATREGEL, DAN INVULLING. Twee. De koopkrachtmaatregelen worden in augustus besloten, in september aan het wetsvoorstel toegevoegd, en daardoor niet beoordeeld door het orgaan dat het wetsvoorstel in augustus onder ogen kreeg. BESLUIT, DAN WETSTEKST, DAN GEEN ADVIES omdat het advies er al was. Drie. €3,573 miljard aan taakstellingen op het ambtenarenapparaat staat in de begroting, met de mededeling erbij dat het «geen concrete invulling» kent, en de Kamer vraagt op 17 september om een besparingsplan per ministerie. BEDRAG, DAN PLAN. Vier. Instellingen en investeringen voor kunstmatige intelligentie worden bij motie besloten, terwijl de uitvoeringswet bij de rechtstreeks werkende Europese verordening er niet is en bij de tien aangewezen toezichthouders geen bevoegdheden of dekking zijn aangewezen. INSTELLING, DAN BEVOEGDHEID.

Wat opvalt is de optelsom van hun gemeenschappelijke eigenschap: de dekking van een verhoging die nu wordt vastgelegd, bestaat voor het grootste deel uit posten waarvan de invulling later komt.

Het zit erin dat het moment waarop een oordeel iets had kunnen veranderen, verstreken is voordat het onderwerp bestond.

Dat is geen verwijt aan wie het opschreef. Het is een waarneming over wat een begroting kan tonen en wat niet: de tabel toont het bedrag, en niet het verschil tussen een bedrag dat nog moet worden verdiend en een bedrag dat per constructie vanzelf binnenkomt.

En het is weer dezelfde volgorde. Het bedrag staat in de begroting. Het plan wordt nu gevraagd. Met dit verschil: hier is het de Kamer zelf die de invulling ná het inboeken opvraagt. Dat is geen verwijt aan de Kamer "het is de enige volgorde die haar nog restte".

Het conceptstuk van 25 augustus met de negentig maatregelen. Om 10:19:51 opgevraagd. Om 11:27 geweigerd. Om 15:39 openbaar in het register. En de volgende dag ligt het onder een amendement op de wet. Dat is de meetbare waarde van één openbaarmakingsbesluit. Geen betoog over transparantie, geen veronderstelling over wat een Kamerlid met een document zou kunnen. Een tijdstempel, een tweede tijdstempel, en vierentwintig uur later een wetswijzigingsvoorstel dat het citeert.

DE KAMER ANTWOORDT EN GEBRUIKT DAARVOOR EEN STUK DAT ÉÉN DAG EERDER NOG GEWEIGERD WAS

Koopkrachtverbetering, gedekt uit koopkrachtverslechtering elders. Het geheel heet in tabel 4 «technische invulling». Het saldo is −0,1%.

De arbeidskant van de €17 miljard is ingevoerd. De vermogenskant is ingeboekt. Het ene deel loopt via een nagelaten indexatie die vanaf 2027 werkt en waarvoor geen nieuw besluit nodig is. Het andere deel staat in de raming voor 2028 en er ligt op dit moment geen wetsvoorstel voor, bij gebrek aan een meerderheid.