Halim YILMAZ

Biraz da teknik hukuki bilgi verelim… Aslında sorun yalnızca uygulamada değil, bu suç tipinin kendisinde. Düzenleme Hukuka ve Anayasa'ya aykırılık sorunları taşıyor. Şöyle ki: 1- Terörün finansmanı suçunun tanımı, öncelikle kanunilik ve belirlilik ilkesini karşılamamaktadır (AY m.38, TCK m.2). Anayasa m.38 ve TCK m.2 gereği bir fiilin cezalandırılabilmesi için kanunun bu fiili açık ve öngörülebilir biçimde tanımlaması gerekir. 6415 sayılı TFÖHK m.4 bağımsız bir fiil tanımı yapmamakta, m.3'e atıf yapmaktadır. m.3 ise suç alanını 3713 sayılı Kanun'a ve Türkiye'nin taraf olduğu dokuz uluslararası sözleşmeye atıfla belirlemektedir. Böylece "terörist" ve "terör örgütü" kavramlarının içeriği, ulusal denetime tabi olmayan uluslararası organların tasarrufuna bırakılmıştır. İsviçre ve Almanya gibi ülkeler bildiğim kadarıyla bu hassasiyetle sözleşmeye çekinceler koymuş kanuni düzenlemeyi kendi hassasiyetlerine göre yapmışlardır. MAZLUMDER'in "Terörizmin Finansmanının Önlenmesi Kanunu ve Yol Açtığı Mağduriyetler Raporu"nda (2022) ayrıntılı biçimde ortaya konulduğu üzere bu yapı, hukuki belirlilik ilkesini zedelemekte ve keyfi yoruma zemin hazırlamaktadır. Nitekim öğretide de suç tanımındaki "belli bir fiille ilişkilendirilmeden dahi" ibaresinin hukuki belirliliği zayıflattığı, suçun mehazı olan ABD hukukunda (18 U.S.C. 2339C) dahi böyle bir ibareye yer verilmediği vurgulanmaktadır (Kılınç, Terörizmin Finansmanı Suçu ve Malvarlığı Değerlerinin Dondurulması, Marmara Üniversitesi Doktora Tezi, 2025). 2- Öğretideki güçlü bir görüşe göre, terörün finansmanı suçunun oluşması için fonun "terörist veya terör örgütünün finansmanını sağlayacak boyutta", yani "örgütün varlığını devam ettirebilmesi bakımından etkili, eylem kapasitesini artıracak boyutta" olması gerekir. Bu ölçeğin altında kalan, örgütün "o anki ihtiyacını giderecek" nitelikteki katkılar ise en fazla silahlı terör örgütüne yardım suçunun ("mini fon") konusunu oluşturur (Kılınç, 2025; Balcı/Çakır/Başoğlu, Terörizmin Finansmanı Suçu (TFÖHK m.4/1), Silahlı Terör Örgütüne Yardım Suçu (TCK m.314/3, m.220/7, m.314/2) ve Bu Suçların Ayrımı). Öğretide, Yargıtay CGK'nın aksi yöndeki içtihadına (2018/41) karşı, bizzat Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın bir itiraz layihasında bu ayrıma isabetle vurgu yaptığına da işaret edilmektedir. 3- TFÖHK m.4 yalnızca DOĞRUDAN KASTLA işlenebilir. Olası kast yeterli değildir. Öğretide oybirliğine yakın bir görüşle kabul edildiği üzere, suç tanımında hem "bilerek" ibaresine hem de özel amaca ("kullanılması amacıyla") yer verildiğinden bu suç yalnızca doğrudan kastla işlenebilir. Olası kastla (dolus eventualis) işlenmesi mümkün değildir (Kılınç, 2025, s.468; Balcı/Çakır/Başoğlu; Gödekli; Yıldırım vd.). Bu husus ispat eşiğini yükseltmektedir. Yargı makamlarının, şüpheli veya sanığın fonun m.3'te sayılan suçlarda kullanılacağını bilerek ve isteyerek hareket ettiğini kuşkuya yer bırakmayacak biçimde ve somut delille ortaya koyması gerekir. 4- Öğretinin verdiği tipik "kast yokluğu" örnekleri, bu dosyalardaki pek çok durumla birebir örtüşmektedir. Öğreti, manevi unsurun oluşmadığı hâllere şu örnekleri vermektedir (Kılınç, 2025): • "İnsani yardım yapılacağından bahisle başlatılan bir yardım kampanyasına bağış yapan ve fakat toplanan paraların terör örgütüne aktarılacağını bilmeyen kimse, suç işlemiş olmayacaktır." • "Bir hastane inşa edileceğini düşünerek fon sağlayan veya toplayan" kişide manevi unsur eksik olacaktır. • Sosyal medyada paylaşılan bir IBAN'a "insani yardım olduğunu düşünen ve para havalesi yapan üçüncü kişilerin terörizmin finansmanı suçunu işlediklerini söyleyebilmek zordur. Bunun için... TFÖHK'nın 4 üncü maddesinde belirtilen amaç ve kastı taşıdıklarının ortaya konulması elzemdir." 5- TCK m.30/1 uyarınca "fiilin icrası sırasında suçun kanuni tanımındaki maddi unsurları bilmeyen kimse, kasten hareket etmiş olmaz." Terörün finansmanı suçu yalnızca doğrudan kastla işlenebilir ve taksirli hâli düzenlenmemiştir. Bu nedenle maddi unsurlara ilişkin bir hata doğrudan kastı kaldırır. Örneğin fail, fon sağladığı ya da topladığı kişi veya yapının terörist ya da terör örgütü olduğunu veya fonun m.3'teki suçlarda kullanılacağını bilmiyor olabilir. Bu durumda sonuç, TCK m.30/1 ile CMK m.223/2-c uyarınca beraattir (Kılınç, 2025, s.491 vd.). Yine öğretinin isabetle vurguladığı üzere: "Terörizmin finansmanı suçu bakımından da, günlük hayatın olağan akışı içerisinde, aslında fon sağlayan failin, meşru bir hukuki muamele yaptığını zannetmesi halinde, hata hükümleri uygulama alanı bulabilecektir." Alenî, resmî kayıtlı ve toplum nezdinde bilinen bir hayır derneği aracılığıyla dul ve yetim ailelere yardım ulaştırdığı inancıyla bağış yapan kişinin durumu, tam da öğretinin tarif ettiği "meşru bir hukuki muamele yaptığını zannetme" hâlidir. 6- Son olarak, bağışçının kimliğini gizleme ihtiyacı dahi duymadığı alenî bir dernek yardımının, resmi hesaplar üzerinden yapılan bir havale/eft’nin, bir infakın ya da alışverişin, "eylem kapasitesini artıracak finansman"dan ayrıştırılmaksızın en ağır terör suçlarından biriyle cezalandırılmaya çalışılması ölçülülük ilkesiyle de bağdaşmaz. #AlışverişeTerörSuçlaması