TT. 따 따♡ retweeted
ดูเถอะ น้องๆ คือเด็กอะ แบบเด็กกกกกกกกก ยังมีคนมาบอกไม่หนาวขนาดนั้นนน เหลือจะเชื่อเลยล่ะ (ไม่หนาวขนาด4 องศา) อากาศข้างในแค่18 อง เอ่อออ แต่มันหนาวไง มันเย็น แล้วเด็กๆอะ
TT. 따 따♡ retweeted
ไม่รู้จักน้องคนนี้มาก่อน แต่แอบรู้สึกในโชคร้ายยังมีโชคดี ที่น้องออกมาเป็นปากเสียงให้ผู้โดยสาร และผู้บริโภค เพราะนี่ว่ามันเป็นปัญหามานานมากแล้วที่ low cost ชอบทำอะไรแบบนี้ แล้วลอยตัวแบบไม่ต้องรับโทษอะไรตามหลังเลย
แต่น้องเลือกที่จะสู้เพื่อสิทธิตัวเองและสิทธิของคนอื่นๆด้วย รวมทั้ง น้องมีการเรียบเรียงการเขียนที่ดีเลย คือคนอ่านเข้าใจสถานการณ์ได้ชัดเจนตั้งแต่อ่านครั้งแรก ตั้งแต่โพสต์ก่อนแล้ว
บางคนอาจจะคิดว่า แค่เขียนหนังสือรู้เรื่อง ก็อวยได้แล้วเหรอ 😅 ลองเทียบจากสิ่งที่เราเจอในเน็ตทุกวันนี้ก็ได้ค่ะ จะเข้าใจว่าการอ่านเขียนรู้เรื่อง เข้าใจง่าย แค่นี้ก็ทำให้เราเป็นคนน่าคุยด้วยขนาดไหน
สรุปเหตุการณ์วันที่ 2 กับสายการบิน AirAsia X หลังจากเที่ยวบินถูกยกเลิก และเราต้องนอนบนพื้นสนามบินนาริตะทั้งคืน
หลังจากที่ผมและทีมงานต้องนอนบนพื้นสนามบินนาริตะกันทั้งคืน ผมตื่นขึ้นมาตอนประมาณ 6 โมงเช้า มีเจ้าหน้าที่เดินมาแจ้งว่าให้เราไปเช็กอินพร้อมกับผู้โดยสารของเที่ยวบินเช้าวันนั้น เพราะทางสายการบินจะพยายามให้เราเดินทางกลับไปพร้อมกัน
ตอนนั้นในหัวผมคิดทันทีว่า “มันจะเป็นไปได้ยังไง ในเมื่อเที่ยวบินเช้าก็มีผู้โดยสารที่จองมาเต็มอยู่แล้ว?” แต่เราก็ยังทำตามที่เจ้าหน้าที่แจ้ง
เราต้องไปยืนต่อคิวกันอีกประมาณ 2–3 ชั่วโมง คิวยาวมาก จนผมต้องให้แม่ไปนั่งพัก เพราะกลัวท่านจะปวดขาจากการยืนรอนาน ๆ ส่วนผมก็ยืนต่อคิวแทน
สุดท้ายมีพนักงานเดินมาแจ้งว่า เราไม่สามารถเดินทางไปกับเที่ยวบินนี้ได้แล้ว และให้ทุกคนไปต่อคิวใหม่เพื่อรับคูปองอาหารมูลค่า 1,500 เยน หรือประมาณ 300 กว่าบาท
ซึ่งเงินจำนวนนี้ แค่จะซื้อข้าวหน้าหมูสักมื้อในสนามบินยังแทบไม่พอด้วยซ้ำ
ที่สำคัญ คิวรับคูปองก็ยาวมาก ทุกคนเหนื่อยและปวดขาจากการยืนรอมาทั้งคืน ผมจึงบอกทีมงานว่า
“ไม่ต้องรอแล้ว ไปกินข้าวกันเถอะ เดี๋ยวผมจ่ายเอง”
เพราะตั้งแต่เมื่อคืน สิ่งที่เราได้รับจากสายการบินมีเพียงบิสกิตคนละหนึ่งกล่องเท่านั้น
หลังจากกินข้าวกันเสร็จ ช่วงประมาณเที่ยง เราก็กลับมาเริ่มกระบวนการเช็กอินอีกครั้ง และต้องยืนรอคิวอีกประมาณ 2–3 ชั่วโมง
ในที่สุดเราก็ได้เช็กอิน โดยมีกำหนด Boarding Time เวลา 14.40 น.
เราจึงเข้าไปรอที่หน้าเกทตามปกติ
แต่จนกระทั่งเวลา 15.00 น. ก็มีประกาศว่า เครื่องบินยังซ่อมไม่เสร็จ และให้ผู้โดยสารรอต่อไป
เรารอกันอีกเป็นชั่วโมง จนในที่สุดสายการบินประกาศว่าจะเปลี่ยนเครื่องบิน และให้ผู้โดยสารทั้งหมดเดินไปที่เกท 70
เราก็ต้องเดินย้ายเกทกันอีกครั้ง และไปนั่งรอบนพื้นสนามบินอยู่เป็นชั่วโมง
จากนั้นมีประกาศให้ทุกคนมาต่อคิวเพื่อรับบัตรโดยสารใบใหม่ แต่เจ้าหน้าที่กลับบอกว่า ยังไม่แน่ใจว่าจะสามารถออกบัตรโดยสารให้ได้หรือไม่ โดยไม่ได้อธิบายเหตุผลที่ชัดเจน
หลังจากรอจนได้รับบัตรโดยสารใบใหม่ เราก็ถูกแจ้งให้ย้ายไปยังเกทที่อยู่ไกลออกไปอีกฝั่งของสนามบิน
ทุกคนต้องลากกระเป๋า เดินกันไปมา ทั้งที่แทบไม่ได้นอนกันมาทั้งคืน
พอไปถึงเกทใหม่ เราก็นั่งรออีกครั้ง โดยไม่มีประกาศหรือข้อมูลความคืบหน้าใด ๆ
จนกระทั่งเวลา 21.00 น.
ผมทนไม่ไหว จึงเดินไปสอบถามเจ้าหน้าที่ด้วยตัวเอง
เจ้าหน้าที่แจ้งว่า สายการบินกำลังพยายามจัดการให้ผู้โดยสารที่ตกค้างจากเมื่อวานได้เดินทางกลับก่อน เพื่อไม่ให้เกิดปัญหาต่อไป
ตอนนั้นผมอยู่ที่สนามบินนาริตะมาแล้วกว่า 30 ชั่วโมง
และสิ่งที่ผมเริ่มเข้าใจก็คือ สายการบินกำลังนำผู้โดยสารที่ตกค้างจากเที่ยวบินของเมื่อวานมาเดินทางแทนเที่ยวบินของวันนี้
ขณะเดียวกัน ผมได้รับข้อมูลว่าผู้โดยสารที่มีกำหนดเดินทางในวันนี้กลับไม่ได้รับอนุญาตให้เช็กอิน และต้องเผชิญกับความล่าช้าในลักษณะเดียวกับที่พวกเราเจอเมื่อวาน
เท่ากับว่าปัญหาไม่ได้ถูกแก้ไข แต่กำลังถูกผลักต่อไปให้ผู้โดยสารอีกกลุ่มหนึ่งรับผลกระทบแทนหรือเปล่า?
นี่คือสิ่งที่ผมรับไม่ได้มากที่สุด
เพราะมันไม่ใช่แค่เรื่องที่ผมจะได้กลับบ้านหรือไม่ แต่เป็นเรื่องของผู้โดยสารทุกคนที่จ่ายเงินซื้อตั๋วและควรได้รับการดูแลอย่างเหมาะสม
สำหรับตั๋วของผม เดิมทีผมจองที่นั่งแบบ Flatbed ไว้ แต่เนื่องจากเครื่องบินที่นำมาเปลี่ยนไม่มีที่นั่งประเภทนี้ เจ้าหน้าที่จึงจัดให้ผมนั่งที่นั่งธรรมดาบริเวณด้านหน้าสุดแทน
ไม่มีหมอน ไม่มีผ้าห่ม และไม่ได้รับบริการตามประเภทที่นั่งที่ผมจ่ายเงินซื้อไว้
แต่ ณ วินาทีนั้น ผมไม่สนใจแล้วว่าจะต้องนั่งแบบไหน
ผมแค่อยากพาครอบครัวและทีมงานกลับบ้านให้ได้สักที
ในที่สุดผมก็ได้ขึ้นเครื่องตอนประมาณ 22.00 น. กว่า ๆ
แต่เรื่องยังไม่จบครับ
เราต้องนั่งรออยู่บนเครื่องบินอีกประมาณ 2 ชั่วโมง โดยไม่ทราบเหตุผลที่ชัดเจนว่าเรากำลังรออะไร
สุดท้ายเครื่องบินออกเดินทางจริง ๆ ประมาณตี 1
ผมนั่งหลับ ๆ ตื่น ๆ ด้วยความเหนื่อยล้าสะสมจากเหตุการณ์ทั้งหมด และในที่สุดก็เพิ่งเดินทางกลับมาถึงประเทศไทย
แต่เรื่องที่ทำให้ผมรู้สึกแย่ยิ่งกว่าเดิม คือการได้รับทราบว่าผู้โดยสารของเที่ยวบินวันที่ 21 ก็ต้องเผชิญกับเหตุการณ์คล้ายกับที่พวกเราเจอ
ทั้งการรอคอยที่ยาวนาน การได้รับถุงยังชีพสีเขียว และการต้องนอนบนพื้นสนามบิน
ผมได้รับข้อมูลว่าการเยียวยาที่เสนอให้ผู้โดยสารบางส่วนเป็นเพียงเครดิตมูลค่า 5,000 บาท ซึ่งผมมองว่าไม่เพียงพอเมื่อเทียบกับความเดือดร้อนที่เกิดขึ้น ทั้งนี้ ผมอยากให้สายการบินชี้แจงรายละเอียดการชดเชยให้ชัดเจนกับผู้โดยสารทุกคน
ผมเข้าใจดีว่าเครื่องบินสามารถเกิดปัญหาทางเทคนิคได้ และเรื่องความปลอดภัยของผู้โดยสารต้องมาเป็นอันดับหนึ่งเสมอ
TT. 따 따♡ retweeted
พี่ภูมิใจในตัวอึลมากๆนะ🥹 มีคนชมหนูเยอะเลย เหตุการณ์นี้อึลมีสติมากๆ เป็นกระบอกเสียงที่ดีให้ผู้โดยสารทุกคน เรียบเรียงคำพูดและอธิบายเหตุการณ์ทุกอย่างได้ชัดเจน แม้จะเดินทางกลับถึงไทยแล้ว แต่ก็ยังคอยตามข่าวช่วยเป็นกระบอกเสียงให้ โนอึลโตแล้วจริงๆปกป้องคนอื่นได้แล้ว🐰🫳
ไม่รู้จักเขามาก่อนแต่โดนตกจากเหตุการณ์นี้ เป็นคนที่มีสติและแก้ปัญหาได้ดีมาก ที่สำคัญชอบที่เค้าเรียบเรียงทุกอย่างได้ชัดเจน และเขียนไม่มีคำผิดเลย
สรุปเหตุการณ์วันที่ 2 กับสายการบิน AirAsia X หลังจากเที่ยวบินถูกยกเลิก และเราต้องนอนบนพื้นสนามบินนาริตะทั้งคืน
หลังจากที่ผมและทีมงานต้องนอนบนพื้นสนามบินนาริตะกันทั้งคืน ผมตื่นขึ้นมาตอนประมาณ 6 โมงเช้า มีเจ้าหน้าที่เดินมาแจ้งว่าให้เราไปเช็กอินพร้อมกับผู้โดยสารของเที่ยวบินเช้าวันนั้น เพราะทางสายการบินจะพยายามให้เราเดินทางกลับไปพร้อมกัน
ตอนนั้นในหัวผมคิดทันทีว่า “มันจะเป็นไปได้ยังไง ในเมื่อเที่ยวบินเช้าก็มีผู้โดยสารที่จองมาเต็มอยู่แล้ว?” แต่เราก็ยังทำตามที่เจ้าหน้าที่แจ้ง
เราต้องไปยืนต่อคิวกันอีกประมาณ 2–3 ชั่วโมง คิวยาวมาก จนผมต้องให้แม่ไปนั่งพัก เพราะกลัวท่านจะปวดขาจากการยืนรอนาน ๆ ส่วนผมก็ยืนต่อคิวแทน
สุดท้ายมีพนักงานเดินมาแจ้งว่า เราไม่สามารถเดินทางไปกับเที่ยวบินนี้ได้แล้ว และให้ทุกคนไปต่อคิวใหม่เพื่อรับคูปองอาหารมูลค่า 1,500 เยน หรือประมาณ 300 กว่าบาท
ซึ่งเงินจำนวนนี้ แค่จะซื้อข้าวหน้าหมูสักมื้อในสนามบินยังแทบไม่พอด้วยซ้ำ
ที่สำคัญ คิวรับคูปองก็ยาวมาก ทุกคนเหนื่อยและปวดขาจากการยืนรอมาทั้งคืน ผมจึงบอกทีมงานว่า
“ไม่ต้องรอแล้ว ไปกินข้าวกันเถอะ เดี๋ยวผมจ่ายเอง”
เพราะตั้งแต่เมื่อคืน สิ่งที่เราได้รับจากสายการบินมีเพียงบิสกิตคนละหนึ่งกล่องเท่านั้น
หลังจากกินข้าวกันเสร็จ ช่วงประมาณเที่ยง เราก็กลับมาเริ่มกระบวนการเช็กอินอีกครั้ง และต้องยืนรอคิวอีกประมาณ 2–3 ชั่วโมง
ในที่สุดเราก็ได้เช็กอิน โดยมีกำหนด Boarding Time เวลา 14.40 น.
เราจึงเข้าไปรอที่หน้าเกทตามปกติ
แต่จนกระทั่งเวลา 15.00 น. ก็มีประกาศว่า เครื่องบินยังซ่อมไม่เสร็จ และให้ผู้โดยสารรอต่อไป
เรารอกันอีกเป็นชั่วโมง จนในที่สุดสายการบินประกาศว่าจะเปลี่ยนเครื่องบิน และให้ผู้โดยสารทั้งหมดเดินไปที่เกท 70
เราก็ต้องเดินย้ายเกทกันอีกครั้ง และไปนั่งรอบนพื้นสนามบินอยู่เป็นชั่วโมง
จากนั้นมีประกาศให้ทุกคนมาต่อคิวเพื่อรับบัตรโดยสารใบใหม่ แต่เจ้าหน้าที่กลับบอกว่า ยังไม่แน่ใจว่าจะสามารถออกบัตรโดยสารให้ได้หรือไม่ โดยไม่ได้อธิบายเหตุผลที่ชัดเจน
หลังจากรอจนได้รับบัตรโดยสารใบใหม่ เราก็ถูกแจ้งให้ย้ายไปยังเกทที่อยู่ไกลออกไปอีกฝั่งของสนามบิน
ทุกคนต้องลากกระเป๋า เดินกันไปมา ทั้งที่แทบไม่ได้นอนกันมาทั้งคืน
พอไปถึงเกทใหม่ เราก็นั่งรออีกครั้ง โดยไม่มีประกาศหรือข้อมูลความคืบหน้าใด ๆ
จนกระทั่งเวลา 21.00 น.
ผมทนไม่ไหว จึงเดินไปสอบถามเจ้าหน้าที่ด้วยตัวเอง
เจ้าหน้าที่แจ้งว่า สายการบินกำลังพยายามจัดการให้ผู้โดยสารที่ตกค้างจากเมื่อวานได้เดินทางกลับก่อน เพื่อไม่ให้เกิดปัญหาต่อไป
ตอนนั้นผมอยู่ที่สนามบินนาริตะมาแล้วกว่า 30 ชั่วโมง
และสิ่งที่ผมเริ่มเข้าใจก็คือ สายการบินกำลังนำผู้โดยสารที่ตกค้างจากเที่ยวบินของเมื่อวานมาเดินทางแทนเที่ยวบินของวันนี้
ขณะเดียวกัน ผมได้รับข้อมูลว่าผู้โดยสารที่มีกำหนดเดินทางในวันนี้กลับไม่ได้รับอนุญาตให้เช็กอิน และต้องเผชิญกับความล่าช้าในลักษณะเดียวกับที่พวกเราเจอเมื่อวาน
เท่ากับว่าปัญหาไม่ได้ถูกแก้ไข แต่กำลังถูกผลักต่อไปให้ผู้โดยสารอีกกลุ่มหนึ่งรับผลกระทบแทนหรือเปล่า?
นี่คือสิ่งที่ผมรับไม่ได้มากที่สุด
เพราะมันไม่ใช่แค่เรื่องที่ผมจะได้กลับบ้านหรือไม่ แต่เป็นเรื่องของผู้โดยสารทุกคนที่จ่ายเงินซื้อตั๋วและควรได้รับการดูแลอย่างเหมาะสม
สำหรับตั๋วของผม เดิมทีผมจองที่นั่งแบบ Flatbed ไว้ แต่เนื่องจากเครื่องบินที่นำมาเปลี่ยนไม่มีที่นั่งประเภทนี้ เจ้าหน้าที่จึงจัดให้ผมนั่งที่นั่งธรรมดาบริเวณด้านหน้าสุดแทน
ไม่มีหมอน ไม่มีผ้าห่ม และไม่ได้รับบริการตามประเภทที่นั่งที่ผมจ่ายเงินซื้อไว้
แต่ ณ วินาทีนั้น ผมไม่สนใจแล้วว่าจะต้องนั่งแบบไหน
ผมแค่อยากพาครอบครัวและทีมงานกลับบ้านให้ได้สักที
ในที่สุดผมก็ได้ขึ้นเครื่องตอนประมาณ 22.00 น. กว่า ๆ
แต่เรื่องยังไม่จบครับ
เราต้องนั่งรออยู่บนเครื่องบินอีกประมาณ 2 ชั่วโมง โดยไม่ทราบเหตุผลที่ชัดเจนว่าเรากำลังรออะไร
สุดท้ายเครื่องบินออกเดินทางจริง ๆ ประมาณตี 1
ผมนั่งหลับ ๆ ตื่น ๆ ด้วยความเหนื่อยล้าสะสมจากเหตุการณ์ทั้งหมด และในที่สุดก็เพิ่งเดินทางกลับมาถึงประเทศไทย
แต่เรื่องที่ทำให้ผมรู้สึกแย่ยิ่งกว่าเดิม คือการได้รับทราบว่าผู้โดยสารของเที่ยวบินวันที่ 21 ก็ต้องเผชิญกับเหตุการณ์คล้ายกับที่พวกเราเจอ
ทั้งการรอคอยที่ยาวนาน การได้รับถุงยังชีพสีเขียว และการต้องนอนบนพื้นสนามบิน
ผมได้รับข้อมูลว่าการเยียวยาที่เสนอให้ผู้โดยสารบางส่วนเป็นเพียงเครดิตมูลค่า 5,000 บาท ซึ่งผมมองว่าไม่เพียงพอเมื่อเทียบกับความเดือดร้อนที่เกิดขึ้น ทั้งนี้ ผมอยากให้สายการบินชี้แจงรายละเอียดการชดเชยให้ชัดเจนกับผู้โดยสารทุกคน
ผมเข้าใจดีว่าเครื่องบินสามารถเกิดปัญหาทางเทคนิคได้ และเรื่องความปลอดภัยของผู้โดยสารต้องมาเป็นอันดับหนึ่งเสมอ
TT. 따 따♡ retweeted
Racist นะอันนี้ อย่าเอาความสามารถง่อยๆ ของตัวเองไปเป็นไม้บรรทัดตัดสินคนอื่น ตัวเองทำไม่ได้แล้วคิดว่าคนอื่นจะทำไม่ได้เหมือนกันหรอ
TT. 따 따♡ retweeted
ในซองเบิร์ดเห็นชัดจะตายว่าอิสโนว์มันมีหลายโอกาสให้เลี้ยวไปเป็นคนที่ดีขึ้นได้ คนรอบตัวมันดี ๆ ที่รักและหวังดีกับมันก็มี พี่ไทกริส ซีเจนัส ลูซี่เกรย์ แล้วดูมันทำกับทุกคน😭 ซีนที่พี่ไทกริสมองแล้วบอกว่า นายเหมือนพ่อ แม่งโคตรใจสลายอะ วินาทีนั้นคงรู้แล้วว่าน้องชายเป็นคนดีไม่ได้แล้ว
พูดแย่มาก จะพูดอีกรอบว่าการที่นิวจีนถูกเอาแผนงานไปคือหนึ่งในการถูกกดขี่ร้ายแรง มันแยกจากกันไม่ได้ สู้ให้ศิลปินมีสิทธิ์ในที่ทำงานเพื่อจะได้สามารถพูดอะไรเพื่อตัวเองได้บ้าง นี่เหมือนต้องถูกกดขี่ปางตายเท่านั้นถึงจะนับ มันใช่หรอ การไปสภานี่มันเริ่มที่ระบบด้วยซ้ำเพราะคือที่ออกกม.โดยตรง
ฮา ติ่งไอลิทจะดีเฟนไม่ก๊อป มีการเทียบว่ารูปแรกของนิวจีน แต่ทั้งสองคือวงมัน💀 ก๊อปจนติ่งเองยังแยกไม่ อีเกาล้อทั้งทวิต โดนทำข่าวด้วย5555555555555555555555555
카피 아니라고 우기다가 아일릿 무대 뒷배경 보고 뉴진스 무대인줄 알고 자폭해버린 원희 프사 글릿님!! 단독기사 진출하신거 축하드립니긔🤭❤️
naver.me/xiLoPKFx
นิวจีนมันพูดจนปากเปียกปากแฉะ ตั้งโต๊ะขึ้นศาลอะไรก็ทำมาหมดมันมีอีไหนมาแคร์บ้างอ่ะ ในวันที่พวกมันกล้าพูดกล้าเผชิญอีติ่งเกาหลีเสือกเลือกตายโหงไม่ก็สาดเฮทเทรนด์ใส่มันเป็นแสนๆรีอ่ะนะ แล้วตอนนี้มาเรียกร้องให้พวกกูว่าไม่ต้องแคร์เรื่องที่มันโดนก็อป คือ?
ร้านชาบูหม้อเดี่ยวในชินจุกุ ราคาดีอิ่มจุกก ร้านนี้เติมข้าวฟรี เราสั่งเป็นเซตสุกี้ยากี้ มีผัก ไข่ เนื้อ+หมู อร่อยทั้งคู่ เนื้อนุ่มดีมาก จุ้มไข่ฟรินๆๆอร่อยย ราคาเซทเริ่มที่ 1,450¥ เซทที่เราสั่งราคา 2,500¥
📍 Shaburakutei Shinjuku
TT. 따 따♡ retweeted
น้องกลับไปละ น่าจะพูดได้ ว่าจังหวัดที่มาอยู่คือ เพชรบูรณ์ ที่ไม่มีสนามบินอ่ะ จะเข้า กทม คือนั่งรถเข้าไป 5-6 ชม. ละวันธรรมดาฮีอยู่ รพ. จริง ลานจอดรถ รพ อยู่ใกล้ฟิตเนส เจอน้องบ่อยมากๆ ยังทึ่งเวลาเห็นน้องหน้าทวิต ที่ไปออกงานเกือบทุกเสาร์ แบบเด็กคนนี้แบ่งเวลาเก่งจัง
กรพ้อกสีในพาร์ทนักศึกษาแพทย์มันน่าชื่นชมจริงนะ น้องมันอยู่ต่างจังหวัดแต่ก็พยายามเมนเทนทั้งสองพาร์ท เสาอาทิดวิ่งงานกรุงเทพได้มันก็กลับมา ซึ่งก็แลกมาด้วยเวลาพักผ่อนนั่นแหละ พอเห็นคนมาบอกว่ามาตรฐานการศึกษาไทย มาตรฐานทีป้อปมันน่าตั้งคำถามก็เห้ยอย่าติดโมเดลเกาหลีเกิน คือถ้าเด็กๆใจไหวก็ลุยโล้ดด เลือกทางเดินที่เหมาะกับตัวเองได้ เพราะหลายๆค่ายในไทยก็ไม่ได้สนับสนุนให้เด็กทิ้งการศึกษาอะ
TT. 따 따♡ retweeted
กรพ้อกสีในพาร์ทนักศึกษาแพทย์มันน่าชื่นชมจริงนะ น้องมันอยู่ต่างจังหวัดแต่ก็พยายามเมนเทนทั้งสองพาร์ท เสาอาทิดวิ่งงานกรุงเทพได้มันก็กลับมา ซึ่งก็แลกมาด้วยเวลาพักผ่อนนั่นแหละ พอเห็นคนมาบอกว่ามาตรฐานการศึกษาไทย มาตรฐานทีป้อปมันน่าตั้งคำถามก็เห้ยอย่าติดโมเดลเกาหลีเกิน คือถ้าเด็กๆใจไหวก็ลุยโล้ดด เลือกทางเดินที่เหมาะกับตัวเองได้ เพราะหลายๆค่ายในไทยก็ไม่ได้สนับสนุนให้เด็กทิ้งการศึกษาอะ
TT. 따 따♡ retweeted
อันนี้เรียกว่าเปิดตัวแล้วใช่มั้ยคะ🤭
น่ารักมากกกก ผมฮอป >\\\\<
จำไวนะสาวๆ “ แฟนที่ดีคือแฟนใหม่ค่ะ ”
ส่วนข้าวฟ่างนั่งดูศิษย์เก่ากลับมชทุกปี
โดยเฉพาะคุณโนว์เบลล์💜
#รับน้องขึ้นดอย #รับน้องขึ้นดอยมช #รับน้องขึ้นดอย2569 #cmutrekking2026
โคตรน่าสมเพช เหยียดการศึกษามหาลัยในไทย เพราะแค่เห็นไอดอลไทยเรียนหมอไปด้วย แต่พอคนไทยกางหลักฐานว่าประเทศไทยการแพทย์เป็นอันดับต้นของโลก ก็ทำเป็นเอ๋อ แถไปเรื่องอื่น โง่อย่างกะควาย หน้าแตกไปสิมึง โง่อยู่ในกะลา อยากจะเหยีดแต่ไม่ศึกษามา ก็โชว์โง่ไป1แมตซ์ ตัวตลกทวิตเตอ์วันนี้ได้แก่มึง
unavailable
TT. 따 따♡ retweeted
ก็รอ 18 แล้วไปฝึกขับที่โรงเรียนก็ได้นี่คะ ฝึกขับไม่กี่วันเอง ทำไม 18 ปุ๊บละต้องได้ใบขับขี่ปั๊บ รออีกแค่เดือนนึงจะเป็นไร ก็ทำให้ถูกต้องตามกฎหมาย ไม่ใช่ตามใจฉัน





















































