Hosein Rahmatizade

یه روز جدید.

سیزن جدید هم مثل سیزن‌های قبلی خوب بود. گری الدمن واقعا بازیگر عجیبیه. حتا اگه یه گوشه توی صحنه وایسه و اصلا دیالوگ هم نداشته باشه باز می‌شه فهمید که بازیگر خیلی خوبیه.

من خیلی بد سفرم. وقتی با جمعی حتا صمیمی‌ترین دوستهام می رفتم مسافرت احساس تنهایی شدید می‌کردم. دلم اتاقمو می‌خواست. حتا گاهی گریه می‌کردم. چندبار شد وسط سفر تنهایی برگشتم. در این حد بد سفرم.

توی این فیلم از چهار سگ استفاده شده. سگ پدر و سه سگ پسر که بچه هاش بودن. از سگ پدر برای صحنه های احساسی استفاده شده و سک‌های دیگه برای پریدن و دویدن و کارهای دیگه.

یه رانینگ آدیداس قیمت کردم گفت ۵۵ میلیون تومان. 😐

یه روز بارونی. ترافیک تهران. لاته صددرصد عربیکا. تموم کردن یه کتاب.

اسمش فساد نیست. اسمش زندگی کردنه.

من هنوز نمی‌فهمم چی میگی

راستش رو بخواید توی ایران به دلایل مختلف هنرمند هنرهای زیبا کم داریم. به جاش تا دلتون بخواد مافیا داریم. نداشتن فرم بدنی مناسب برای یک رقصنده مثل نداشتن پا برای یک فوتبالیسته. رقصنده‌ای میشناسم که کلاس رقص هم دارد و استاد هم به اسمش می‌بندند و رون‌هاش اندازه کمر منه.

اجرای صوتی این کتاب رو فاطمه معتمدآریا مرتکب شده و فاجعه ست.

اولین اثر نویسنده امریکایی در بیست وسه سالگی که باعث شهرتش شد. احوالات محله سیاه‌پوستان در دهه ۱۹۳۰ امریکا. محور اصلی رمان حال و هواست. نه شخصیت‌ها. آواز کافه غمبار رو از این نویسنده خوندم که اون هم خوب بود. پیشنهاد می‌دم.

فیلمی آخرالزمانی که هرچیزی را که گفت قبلا گفته بودند. ریتم کند، خرده‌روایت‌های آشنا و تکراری. و کمی هم نژادپرستانه.

الان این دیالوگ خوبشه؟

سه تا کتاب رو دارم با هم می‌خونم یکی از یکی کندتر پیش میره. هزار و هفتصد صفحه ترمز کلاژ ترمز کلاژ.

یه بار یه پیک اسنپ اومد کافه. خجالتی و دستهاش به همین شکل بود. وقتی اومدم بسته رو بدم بهش دست کشیدم روی دستش گفتم چقدر قشنگه. طفلک از ذوق خندید.

اونهایی که برد پیت یا سگ‌ها رو دوست دارن ببینن.

من هردو کتاب رو پیشنهاد نمی کنم.

اون موقع که تازه لاغر شده بودم هرجا می رفتیم کلی از خودم عکس می گرفتم. این بار که رفتم شمال و برگشتم دیدم توی سه هفته یه عکس هم نگرفتم از خودم.