Pinned Tweet
میشه بدون توهین، نظر مخالف داد
میشه بدون تحقیر، اشتباه را تصحیح کرد
میشه بدون پیشداوری، گوش داد
میشه بدون تعصب، سخن گفت
میشه ولی کمی انصاف و اندکی شعور لازم است
از خونه زدم بیرون یه آقایی جلوم رو گرفت و گفت منزل فلانی کدومه؟! گفتم نمیشناسم؛ گفت یعنی اینجا نیست؟! گفتم شاید باشه ولی من نمیشناسم، سری تکون داد و گفت هی عجب روزگاری شده! مردم زورشون میاد یه آدرس بدن! گفتم اتفاقاً دقیق میدونم کدوم خونهست ولی خوشم نمیاد بهت بگم!☹️
دلقک احمق!
یک نوع از عجیبترین کاربران برام اونایی هستند که یکی ازشون دفاع یا طرفداری میکنه یا بهشون انرژی مثبت میده یا تعریف و تمجید میکنه بعد به جای تشکر یا حداقل سکوت، به طرف میرینند!!
جدی یعنی چی که طرف مثلاً بهت میگه وای تو چقدر ناز و جذابی یا خوبی بعد جواب میده:
گوه خورمی؟!
☹️☹️
من نوعی که در ایران هستم، بارها و بارها نظر شخصی خودم رو درباره جنگ و صلح گفتم؛ من طرفدار جنگ مطلق و صلح مطلق هستم! چرا؟! چون بدترین و وحشتناکترین و کثیفترین نوع زیست، وضعیت بلاتکلیفی است! راستش هر چه هم بشود مهم نیست چون قطعاً یک پایان تلخ بهتر از یک تلخی بی پایان است
دختر کشی و زن کشی عمری به درازای تاریخ بشریت دارد؛ جوامعی که قوانین بازدارنده قوی وضع و فرهنگ سازی کردن، موارد کمتر شد و الباقی که هیچ! تنها تفاوتی که ایجاد شده، گستردگی اطلاع رسانی است که موارد به گوش افکار عمومی میرسد و واکنش آنها را بدون تغییر چندانی برانگیخته میکند
اَفشید retweeted
روزِ فشار اقتصادی و ناامنی شغلی، تنهایی و انزوای اجتماعی، سرکوب احساسات و آسیبپذیری عاطفی، اضطراب و استرس دائم، فشار مسئولیت و انتظارات متناقض اجتماع، احساس بیارزشی و ناکافی بودن، ترس از شکست و آینده نامعلوم مبارک!
خلاصه #روز_مرد مبارک 😬🩶🙌🏻
طرف اگه سگش به جای سه بار در روز، دو بار برینه، زنگ میزنه و دو ساعت درد دل و آه و ناله میکنه باهام! اونوقت برای اولین بار بهش زنگ زدم و گفتم از لحاظ روانی بهم ریخته هستم و میخوام باهات حرف بزنم، گفت امیدوارم حالت خوب بشه و خداحافظی کرد!
پ.ن: قبلش مطمئن شدم که در شرایط مناسبیه
یکی از پستترین و کثیفترین افراد، کسانی هستند که با سلب اعتماد موجب میشوند راه خیر و نیکی در جامعه بسته شود
اَفشید retweeted
پذيرفته بودم كه هر چه بر من گذشت، خير و مصلحتى در خود داشت.
اما هر چه بيشتر گذشت، نه خيرى يافتم، نه مصلحتى.
گویی تمام قصد روزگار، شكستن من بود.
ومن، براى آن كه بتوانم دوام بياورم، نامش را گذاشتم: تجربه.







