AlDmn

EMEKLİ AYLIKLARINDA SORUN ZAM ORANI DEĞİL, HESAPLAMA SİSTEMİNİN KENDİSİ! 2019 yılında henüz EYT düzenlemesi ve büyük deprem yaşanmamışken, emekli aylıkları o kadar düşük seviyelere gerilemişti ki en düşük aylığı 1.000 TL’ye tamamlama uygulaması başlatıldı. O gün yüz binlerle ifade edilen bu kapsamdaki emekli sayısı bugün yaklaşık 5 milyona ulaştı. Şimdi en düşük aylık yüksek oranda artırılır, diğer emeklilere yalnızca enflasyon farkı verilirse bu sayı ilerleyen dönemde 6-7 milyona ulaşabilir. Bu gidişat, emeklilerin giderek taban aylıkta eşitlenmesi, prim karşılığının zayıflaması ve emekli gelirlerinin birbirine yaklaşması demektir. Oysa emeklilik şartlarını asgari düzeyde tamamlayan herkesin aylığı en az asgari ücret kadar olmalı. Bunun üzerindeki her ilave prim günü, sigortalılık süresi, yüksek prime esas kazanç ve emekliliği erteleme tercihi aylığa hissedilir biçimde yansımalı. Üstelik yüksek görünen zam oranları, emeklinin zorunlu harcamalarındaki fiyat artışları karşısında satın alma gücünü korumaya yetmeyebiliyor. Çözüm, sürekli daha fazla emeklinin aylığını belli bir rakama tamamlamak değil; aylık bağlama oranlarını, güncelleme katsayılarını ve satın alma gücünü koruyacak mekanizmaları birlikte yeniden düzenlemektir. Günübirlik pansumanlar değil, emeklilikte adaleti, primin karşılığını ve uzun vadeli sürdürülebilirliği sağlayacak köklü bir reform gerekiyor.