ansjs🪼 retweeted
เค้าเลือกวันที่ 20 พย เพราะเป็นวันเด็กสากล และหลายๆประเทศเด็กๆเค้านัดกันม็อบ เพื่ออนาคตตัวเอง มันคือการเชื่อโยงตัวเองกับโลก แต่อิแก่ในไทย คิดโยงวนอยู่ไม่กี่เรื่อง
ansjs🪼 retweeted
is there any explanation for why kpop fans always act like female idols are jealous n competing with each other, while male idols are treated like they're lifelong best friends?🤔
ansjs🪼 retweeted
ตัวแทนชนชั้นสูงที่มีพาวเวอร์พอที่จะส่งเสริมให้อุดมการณ์มันสำเร็จ ตระกูลเขาใหญ่พอที่จะเป็นแบ็คและสโนว์ก็เล่นหนักใส่ไม่ได้ เนียนพอที่จะอยู่ในเกมต่อไปและก่อร่างสร้างคนที่คิดแบบเดียวกันรวมจนเยอะขึ้นเรื่อยๆ รอจนเจอคนนำที่เหมาะสม จังหวะเวลาได้ จนจุดกระแสติดและลุกฮือขึ้นจนสำเร็จได้
ansjs🪼 retweeted
เราไม่อยากได้หนังสือฟินนิค เราอยากได้หนังสือพลูทาร์ช
เด็กหนุ่มที่โตมาในชนชั้นสูงของแคปิตอล เจออะไรมาถึงทางกลายมาเป็น "มันสมองของฝ่ายกบฏ" ดึงสติเฮย์มิตช์ ยอมเสี่ยงชีวิตแทรกซึมอยู่ข้างกายอีสโนว์
มันจะโคตรดราม่า โดยเฉพาะมีการอิมพลายว่าฮีเป็นเกย์ รสชาติใหม่ในเกมล่าชีวิตครั้งที่ 40
ansjs🪼 retweeted
เห็นอันนี้แล้วยิ่ง🥲 good goodbye อะ เพลงบัลลาดในรอบกี่ปีของฮเยจินไม่รู้ ตอนจะปล่อย marketing จากค่ายแทบจะเป็น 0 ปล่อยแล้วยังกลัว ๆ อยู่หลายวันว่าจะรอดมั้ย จนอยู่ ๆ ดังพลุแตกเพราะคนฟัง ตอนนี้ร้องได้ทั้งประเทศ ทุกเพศทุกวัย ไม่ติ่งก้ร้องได้ อืม แล้วดูงานมาม่ามันทำ
ansjs🪼 retweeted
ไอ้พวกนี้เหมือนไม่มีสมองจริงๆนะ
อ่านบทสนทนาแล้วหดหู่ใจ 😔😔😔
.
.
พิธีกร: ทำไมถึงแต่งงานกับน้องตั้งแต่อายุยังน้อยเลยครับ?
ฝ่ายชาย: อยากสร้างครอบครัวครับ รับมาเลี้ยงดูเองกับมือตั้งแต่เด็กเลย
พิธีกร: ว่าไงนะ?
ฝ่ายชาย: รับมาเลี้ยงเองกับมือตั้งแต่เด็กครับ
พิธีกร: เลี้ยงเองกับมือนี่หมายความว่ายังไง?
ฝ่ายชาย: จะได้เข้าใจกันและกันมากขึ้นไงครับ
พิธีกร: ไหนเล่าให้ฟังหน่อยว่าเลี้ยงเมียยังไง?
ฝ่ายชาย: ก็ทำความเข้าใจกันมาตั้งแต่เด็กๆ ครับ
พิธีกร: ในฐานะสามี คุณคาดหวังอะไรจากภรรยา? เขาต้องเชื่อฟังคุณทุกอย่างเลยไหม?
ฝ่ายชาย: ก็อยากให้เชื่อฟังครับ
พิธีกร: เช่นเรื่องไหนบ้าง? ในฐานะสามีอยากได้อะไร? เอาแบบชัดๆ เลยว่าต้องการอะไร?
ฝ่ายชาย: ก็คือผมพูดอะไรก็ต้องฟังหมดครับ
พิธีกร: ซักผ้า ทำความสะอาด ทำงานบ้านพวกนี้เหรอ?
ฝ่ายชาย: จัดบ้าน เตรียมน้ำร้อน แล้วก็ปรนนิบัติครอบครัวผมครับ
พิธีกร: (หันไปถามเด็กหญิง) ทำไมหนูถึงเตรียมน้ำร้อน (ให้ตัวเอง) ล่ะ?
เด็กหญิง: ถ้าอยากทำก็เตรียมค่ะ แล้วพอถึงตอนค่ำก็ต้องเตรียมพร้อมไว้ให้สามี
พิธีกร: ทั้งหมดนี้โดนบังคับทำเหรอ?
เด็กหญิง: ตอนนี้หนูเป็นผู้หญิง (ภรรยา) คนนึงแล้ว ผู้หญิงก็ต้องทำพวกนี้ทั้งหมดแหละค่ะ
พิธีกร: แล้วถ้าไม่อยากทำล่ะ?
เด็กหญิง: เด็กผู้หญิงไม่มีสิทธิ์พูดคำว่า "ไม่" ค่ะ
พิธีกร: ว่าไงนะ?
เด็กหญิง: เด็กผู้หญิงไม่มีสิทธิ์พูดคำว่า "ไม่" ค่ะ
พิธีกร: ถ้าเธอพูดว่า "ไม่" จะเกิดอะไรขึ้น? คุณจะทำอะไรเธอ?
เด็กหญิง: โดนซ้อมค่ะ โดนตี
พิธีกร: อืม... แปลว่าถ้าไม่อยากโดนซ้อมก็ต้องตอบ "ตกลง" สินะ
เด็กหญิง: ค่ะ
พิธีกร: แล้วต่อให้โดนซ้อมก็ต้องทนเงียบไว้ เพราะไม่มีวุฒิการศึกษาใช่ไหม ถ้ามีการศึกษาก็คงออกไปทำงานหาเลี้ยงตัวเองได้ ไม่ต้องพึ่งสามี
เด็กหญิง: ค่ะ
พิธีกร: สามีชื่ออะไรเหรอ?
เด็กหญิง: ชื่อมูฮัมหมัด เหมือนพ่อเลยค่ะ
พิธีกร: ก่อนแต่งงานได้ชอบเขาไหม?
เด็กหญิง: ไม่รู้จักเลยค่ะ
พิธีกร: ไม่รู้จักเลยสินะ
เด็กหญิง: ไม่ค่ะ
พิธีกร: เห็นหน้าเขาครั้งแรกเมื่อไหร่?
เด็กหญิง: ตอนที่หมั้นค่ะ
พิธีกร: หมายความว่าเห็นหน้าเขาครั้งแรกคือวันหมั้นเลยเหรอ?
เด็กหญิง: ใช่ค่ะ เห็นหน้าเขาตอนวันหมั้น
พิธีกร: ตอนเห็นหน้าเขาแล้วรู้สึกยังไงบ้าง?
เด็กหญิง: ตอนแรกกลัวอย่างเดียวเลยค่ะ ทำตัวไม่ถูก
พิธีกร: เปลี่ยนใจได้ไหม?
เด็กหญิง: ไม่ได้ค่ะ
พิธีกร: เรื่องที่เจ็บปวดที่สุด (เจ็บใจ/เสียดายที่สุด) คือเรื่องไหน?
เด็กหญิง: เรียนไม่จบค่ะ
พิธีกร: แล้วทุกวันนี้เรื่องที่ทรมานที่สุดที่ต้องเจอคืออะไร?
เด็กหญิง: การที่ต้องมาแต่งงานในวัยแค่นี้ค่ะ
พิธีกร: ทำไมถึงไม่ปฏิเสธพ่อไปล่ะ?
เด็กหญิง: หนูไม่รู้ว่าการแต่งงานมันเป็นแบบนี้ ตอนแรกก็ดีใจ นึกว่าเป็นเรื่องปกติ
พิธีกร: พ่อพูดว่ายังไงบ้าง?
เด็กหญิง: พ่อบอกว่า "คนนี้คือผัวแก แกต้องเชื่อฟังผัวกับครอบครัวผัวนะ"
พิธีกร: ก็เลยปฏิเสธไม่ได้สินะ
พิธีกร: ได้ใส่ชุดแต่งงานสีขาวไหม?
เด็กหญิง: ใส่ค่ะ
พิธีกร: ดีใจไหม?
เด็กหญิง: ดีใจค่ะ แต่ก็กลัว เด็กอายุ 13 ต้องมาแต่งงานอะ
พิธีกร: ตอนอายุ 13 กลัวเรื่องอะไร?
เด็กหญิง: กลัวการแต่งงานค่ะ
พิธีกร: รู้ไหมว่าหลังแต่งงานแล้วผัวเมียเขาต้องทำอะไรกัน?
เด็กหญิง: ใครบอกเหรอคะ? (※เสียง: ใครพูดนะ?) ครูบอกค่ะ
พิธีกร: เรียนตอน ป. ไหน?
เด็กหญิง: ป.6 ค่ะ
พิธีกร: เรียนเรื่องอะไร?
เด็กหญิง: เรียนเรื่องสัตว์ผสมพันธุ์กันเพื่อมีลูก แล้วก็โตมายังไงค่ะ
พิธีกร: แล้วก็เลยเข้าใจใช่ไหมว่าวันนั้นต้องเกิดอะไรขึ้น?
เด็กหญิง: ใช่ค่ะ ที่บ้านก็บอกด้วย แม่กับลูกพี่ลูกน้องบอกมา
พิธีกร: แล้วเรื่องนั้นเกิดขึ้นในวันนั้นเลย หรือว่าเลื่อนออกไปหน่อย?
เด็กหญิง: เลื่อนออกไปหน่อยค่ะ
พิธีกร: หนูไม่เต็มใจใช่ไหม?
เด็กหญิง: ไม่เต็มใจค่ะ กลัวมาก
พิธีกร: แล้วความทรมานก็เริ่มจากตรงนั้นสินะ อยากอยู่กับพ่อแม่มากกว่าใช่ไหม?
พิธีกร: คิดว่าถ้าไม่โดนจับแต่งงานก็คงดีใช่ไหม? แล้ววันนึงเริ่มต้นยังไง ตอนเช้าเริ่มแบบไหน? เริ่มทำอะไรก่อน?
เด็กหญิง: ตื่นเช้ามาก็กวาดบ้าน ซักผ้า ทำกับข้าวเช้า แล้วพอสามีมาก็ยกข้าวให้สามีกิน ยกให้สามีของพี่สะใภ้ด้วย
เด็กหญิง: ยกให้ลุงด้วยค่ะ หลังจากนั้นก็ซักผ้าอีกรอบ ถึงตอนนั้นก็เที่ยงพอดี ต้องทำมื้อเที่ยง กวาดบ้าน ล้างจาน แล้วถึงจะได้พักแป๊บนึง
เด็กหญิง: พอตอนเย็นก็กวาดบ้านอีกรอบค่ะ
ansjs🪼 retweeted
อ่านบทสนทนาแล้วหดหู่ใจ 😔😔😔
.
.
พิธีกร: ทำไมถึงแต่งงานกับน้องตั้งแต่อายุยังน้อยเลยครับ?
ฝ่ายชาย: อยากสร้างครอบครัวครับ รับมาเลี้ยงดูเองกับมือตั้งแต่เด็กเลย
พิธีกร: ว่าไงนะ?
ฝ่ายชาย: รับมาเลี้ยงเองกับมือตั้งแต่เด็กครับ
พิธีกร: เลี้ยงเองกับมือนี่หมายความว่ายังไง?
ฝ่ายชาย: จะได้เข้าใจกันและกันมากขึ้นไงครับ
พิธีกร: ไหนเล่าให้ฟังหน่อยว่าเลี้ยงเมียยังไง?
ฝ่ายชาย: ก็ทำความเข้าใจกันมาตั้งแต่เด็กๆ ครับ
พิธีกร: ในฐานะสามี คุณคาดหวังอะไรจากภรรยา? เขาต้องเชื่อฟังคุณทุกอย่างเลยไหม?
ฝ่ายชาย: ก็อยากให้เชื่อฟังครับ
พิธีกร: เช่นเรื่องไหนบ้าง? ในฐานะสามีอยากได้อะไร? เอาแบบชัดๆ เลยว่าต้องการอะไร?
ฝ่ายชาย: ก็คือผมพูดอะไรก็ต้องฟังหมดครับ
พิธีกร: ซักผ้า ทำความสะอาด ทำงานบ้านพวกนี้เหรอ?
ฝ่ายชาย: จัดบ้าน เตรียมน้ำร้อน แล้วก็ปรนนิบัติครอบครัวผมครับ
พิธีกร: (หันไปถามเด็กหญิง) ทำไมหนูถึงเตรียมน้ำร้อน (ให้ตัวเอง) ล่ะ?
เด็กหญิง: ถ้าอยากทำก็เตรียมค่ะ แล้วพอถึงตอนค่ำก็ต้องเตรียมพร้อมไว้ให้สามี
พิธีกร: ทั้งหมดนี้โดนบังคับทำเหรอ?
เด็กหญิง: ตอนนี้หนูเป็นผู้หญิง (ภรรยา) คนนึงแล้ว ผู้หญิงก็ต้องทำพวกนี้ทั้งหมดแหละค่ะ
พิธีกร: แล้วถ้าไม่อยากทำล่ะ?
เด็กหญิง: เด็กผู้หญิงไม่มีสิทธิ์พูดคำว่า "ไม่" ค่ะ
พิธีกร: ว่าไงนะ?
เด็กหญิง: เด็กผู้หญิงไม่มีสิทธิ์พูดคำว่า "ไม่" ค่ะ
พิธีกร: ถ้าเธอพูดว่า "ไม่" จะเกิดอะไรขึ้น? คุณจะทำอะไรเธอ?
เด็กหญิง: โดนซ้อมค่ะ โดนตี
พิธีกร: อืม... แปลว่าถ้าไม่อยากโดนซ้อมก็ต้องตอบ "ตกลง" สินะ
เด็กหญิง: ค่ะ
พิธีกร: แล้วต่อให้โดนซ้อมก็ต้องทนเงียบไว้ เพราะไม่มีวุฒิการศึกษาใช่ไหม ถ้ามีการศึกษาก็คงออกไปทำงานหาเลี้ยงตัวเองได้ ไม่ต้องพึ่งสามี
เด็กหญิง: ค่ะ
พิธีกร: สามีชื่ออะไรเหรอ?
เด็กหญิง: ชื่อมูฮัมหมัด เหมือนพ่อเลยค่ะ
พิธีกร: ก่อนแต่งงานได้ชอบเขาไหม?
เด็กหญิง: ไม่รู้จักเลยค่ะ
พิธีกร: ไม่รู้จักเลยสินะ
เด็กหญิง: ไม่ค่ะ
พิธีกร: เห็นหน้าเขาครั้งแรกเมื่อไหร่?
เด็กหญิง: ตอนที่หมั้นค่ะ
พิธีกร: หมายความว่าเห็นหน้าเขาครั้งแรกคือวันหมั้นเลยเหรอ?
เด็กหญิง: ใช่ค่ะ เห็นหน้าเขาตอนวันหมั้น
พิธีกร: ตอนเห็นหน้าเขาแล้วรู้สึกยังไงบ้าง?
เด็กหญิง: ตอนแรกกลัวอย่างเดียวเลยค่ะ ทำตัวไม่ถูก
พิธีกร: เปลี่ยนใจได้ไหม?
เด็กหญิง: ไม่ได้ค่ะ
พิธีกร: เรื่องที่เจ็บปวดที่สุด (เจ็บใจ/เสียดายที่สุด) คือเรื่องไหน?
เด็กหญิง: เรียนไม่จบค่ะ
พิธีกร: แล้วทุกวันนี้เรื่องที่ทรมานที่สุดที่ต้องเจอคืออะไร?
เด็กหญิง: การที่ต้องมาแต่งงานในวัยแค่นี้ค่ะ
พิธีกร: ทำไมถึงไม่ปฏิเสธพ่อไปล่ะ?
เด็กหญิง: หนูไม่รู้ว่าการแต่งงานมันเป็นแบบนี้ ตอนแรกก็ดีใจ นึกว่าเป็นเรื่องปกติ
พิธีกร: พ่อพูดว่ายังไงบ้าง?
เด็กหญิง: พ่อบอกว่า "คนนี้คือผัวแก แกต้องเชื่อฟังผัวกับครอบครัวผัวนะ"
พิธีกร: ก็เลยปฏิเสธไม่ได้สินะ
พิธีกร: ได้ใส่ชุดแต่งงานสีขาวไหม?
เด็กหญิง: ใส่ค่ะ
พิธีกร: ดีใจไหม?
เด็กหญิง: ดีใจค่ะ แต่ก็กลัว เด็กอายุ 13 ต้องมาแต่งงานอะ
พิธีกร: ตอนอายุ 13 กลัวเรื่องอะไร?
เด็กหญิง: กลัวการแต่งงานค่ะ
พิธีกร: รู้ไหมว่าหลังแต่งงานแล้วผัวเมียเขาต้องทำอะไรกัน?
เด็กหญิง: ใครบอกเหรอคะ? (※เสียง: ใครพูดนะ?) ครูบอกค่ะ
พิธีกร: เรียนตอน ป. ไหน?
เด็กหญิง: ป.6 ค่ะ
พิธีกร: เรียนเรื่องอะไร?
เด็กหญิง: เรียนเรื่องสัตว์ผสมพันธุ์กันเพื่อมีลูก แล้วก็โตมายังไงค่ะ
พิธีกร: แล้วก็เลยเข้าใจใช่ไหมว่าวันนั้นต้องเกิดอะไรขึ้น?
เด็กหญิง: ใช่ค่ะ ที่บ้านก็บอกด้วย แม่กับลูกพี่ลูกน้องบอกมา
พิธีกร: แล้วเรื่องนั้นเกิดขึ้นในวันนั้นเลย หรือว่าเลื่อนออกไปหน่อย?
เด็กหญิง: เลื่อนออกไปหน่อยค่ะ
พิธีกร: หนูไม่เต็มใจใช่ไหม?
เด็กหญิง: ไม่เต็มใจค่ะ กลัวมาก
พิธีกร: แล้วความทรมานก็เริ่มจากตรงนั้นสินะ อยากอยู่กับพ่อแม่มากกว่าใช่ไหม?
พิธีกร: คิดว่าถ้าไม่โดนจับแต่งงานก็คงดีใช่ไหม? แล้ววันนึงเริ่มต้นยังไง ตอนเช้าเริ่มแบบไหน? เริ่มทำอะไรก่อน?
เด็กหญิง: ตื่นเช้ามาก็กวาดบ้าน ซักผ้า ทำกับข้าวเช้า แล้วพอสามีมาก็ยกข้าวให้สามีกิน ยกให้สามีของพี่สะใภ้ด้วย
เด็กหญิง: ยกให้ลุงด้วยค่ะ หลังจากนั้นก็ซักผ้าอีกรอบ ถึงตอนนั้นก็เที่ยงพอดี ต้องทำมื้อเที่ยง กวาดบ้าน ล้างจาน แล้วถึงจะได้พักแป๊บนึง
เด็กหญิง: พอตอนเย็นก็กวาดบ้านอีกรอบค่ะ
เข้าใจรึยังว่าโทษประหารชีวิต มันยังจำเป็นต้องใช้ ไม่ใช่แค่มีไว้เฉยๆ
เหี้ยป่ะล่ะ เห็นน้องอายุ19โพสต์หางานเลยตั้งใจที่จะลวงมาข่มขืน แต่น้องขัดขืนเลยลงมือฆ่_ ตอนแรกมันไม่ยอมรับด้วยซ้ำ มันบอก
"ไม่รู้จะลงมือฆ่าน้องทำไม ผมกับน้องไม่รู้จักกันนะ"
ตำรวจก็งงดิว่าไม่รู้จักกันจะฆ่าจะแกงกันทำไม มันก็เงียบมันก็ตอบไม่ได้อีก จนมันมายอมรับทีหลังนั่นแหละว่าตั้งใจจะลวงน้องมาขข
- อ้างว่าเห็นผู้เสียชีวิตโพสต์หางานในกลุ่มเฟซบุ๊ก
- ติดต่อให้เดินทางมาพบที่ย่านรังสิต
- พามายังห้องเช่าในพื้นที่ อ.ปะคำ จ.บุรีรัมย์
- ยอมรับว่าไม่มีงานให้ทำจริง แต่หลอกผู้เสียชีวิตให้เดินทางมาด้วย
- ไม่พอใจที่ผู้เสียชีวิตพยายามส่งตำแหน่งที่อยู่และแอบถ่ายภาพตนส่งให้ญาติผู้เสียชีวิต
- กลัวว่าภรรยาตนเองจะทราบเรื่องจึงลงมือ
- พอตำรวจไปจับก็เข่าอ่อน เป็นลม ร้องห่มร้องไห้กอดเมีย
- พบผู้ก่อเหตุเคยมีประวัติชิงทรัพย์และข่มขืนมาแล้วตอนปี 55
- พื้นที่ก่อเหตุมี บางชัน , วังทองหลาง , พญาไท , บึงกุ่ม ลาดกระบัง , อุดมสุข
มีคนเสียดาย good goodbye เยอะมากขนาดนอกด้อมยังอึ้งที่ไม่ได้โซตี้ ก็มันดังทั่วบ้านทั่วเมืองจริง ๆ แทบจะทั่วโลกด้วยซ้ำ แถมยังเป็นตำนาน 750 PAK TOP 2 ในประวัติศาสตร์เพลงเกาหลีอะ มันต้องเกิดความคาดหวังกันอยู่แล้วแหละ พอไม่ได้ก็เลยค่อนข้างอึ้งและนอยอยู่พอตัว
ansjs🪼 retweeted
เชี่ย…
Replying to @markpeak
พีคสุดคือ ขยะอิเล็กทรอนิกส์บด แล้วเอามาผสมขี้ไก่ แล้วเอามาเป็นปุ๋ยไร่อ้อย
ถ่ายรูปมาแล้วอาจดูยากนิดนึง แต่พอได้มายืนดูอยู่หน้างานแล้วเห็นความแตกต่างชัดเจน























































