1️⃣ در دورهٔ صدرالدین شریعتی دانشجوی کارشناسی ارشد دانشگاه علامه بودم. کلاسهای دختران و پسران را از هم جدا کرده بود. استاد ناگزیر بود درس را یک بار برای دختران تدریس کند و یک بار برای پسران!
در دانشکدهٔ ما هم، که بهاصطلاح دانشکدهٔ زبانها بود و منطقاً باید رشتههای
وامواژهها تا آنجا موجب تقویت و گسترش زبان مقصد میشوند که برروی امکانات واژهسازی آن تأثیر منفی نگذارند و از زایایی زبان در واژهسازی نکاهند و نیز واژههای بومی رایج در زبان را منسوخ نکنند. آنقدر جمعهای مکسر به کار نبریم که «خلیفهها، سلطانها» عجیبتر از «خلفا، سلاطین» باشد.
در سریال سیلو بخشی وجود دارد به نام mechanical. دوستان مترجم آن را به «مکانیکی» ترجمه کردهاند. معادل این واژه در فارسی «فنی» است.
در زبان علمی فارسی، در برابر «ماهی سالمون» اصطلاح «ماهی آزاد» به کار میرود.
منبع:
t.me/azvirayesh/1524
71
1,507
واژهٔ عربیِ «خفقان» با قاعدهٔ بازتحلیل به «خفهخون» بدل شده. فارسیزبانان xafa/e در آغاز «خفقان» را واژهٔ فارسیِ «خفه» پنداشتهاند. «خفقان» یعنی «اختناق و سکوت برآمده از ترس» و این معنی بر بازتحلیل واژه و پدید آمدن «خفهخون» تأثیر گذاشته (بسنجید با «خفه شدن» به معنی «ساکت شدن»).
گلی از گلستان اینستاگرام:
منظور نویسنده از «کونیااسپور»، که بازیکنان نجیب و پاکدامنی هم دارد، همان «قونیهاسپور» است.
از سدهها پیش دربارۀ نخستین شاعر پارسیگو سخنها گفتهاند. برخی محمدبن وصیف سگزی، گروهی حنظلۀ بادغیسی، و شماری ابوسلیک گرگانی را نخستین شاعر پارسیسرا دانستهاند، اما نگفتهاند که شاید نخستین سرایندۀ پارسیگو مادری بوده که در گوشِ نوزادِ درآغوشگرفتهاش لالایی میخوانده.
باورش دشوار است، ولی واژۀ «ناهار» هندی است، نه فارسی.
واژۀ «آهار» در معنی «غذا» هیچگاه در فارسی به کار نرفته.
«نهار» گونۀ دیگری از همان واژۀ هندیِ «ناهار» است و به همان اندازۀ «ناهار» درست است.
«نهارِ» عربی واژۀ دیگری است و به واژۀ هندیِ «نهار» ربطی ندارد.
در ادامۀ نکتههای کماهمیت در فاصلهگذاری
به فاصلهگذاری این جملهها دقت کنید:
پا شو (و نه «پاشو»)؛
گم شو (و نه «گمشو»)؛
فدات شم (و نه «فداتشم»)؛
صبح به خیر / بهخیر (و نه «بخیر»).
تاکنون دیدهاید دانشمند و استاد دانشگاه و پژوهشگر بگوید «بوکمارک» و «نشان کتاب»؟
در قدیم به این ابزار «چوب الف» میگفتیم. این واژه هنوز هم میان پژوهشگران و نویسندگان حرفهای رایج است.
عجیبترین پرسش در زمینۀ دستور خط این است: «ضمیر پیوسته را سرهم بنویسیم یا جدا؟»
بزرگوار، اسمش رویش است!!!
وامواژهها هنگامی کارآمدند که گرهی از زبان وامگیرنده بگشایند. «تایم» از آن دست واژهها است که نهتنها به فارسی یاری نرسانده، واژههای «زمان» و «هنگام» و «موقع» و «وقت» را نیز کنار زدهاست.
کدام گزینه را بیشتر میپسندید؟
23%بهعنوان مثال
77%برای مثال، برای نمونه
230 votes • Final results 1
17
1,307
دوستانی که «یه سری» را «یسری» مینویسند «سه سری» را هم «سسری» مینویسند؟
بگذریم که بهجای «سری»، میتوانیم بگوییم «بار، دفعه، نوبت».
جاینامها میراث ناملموس پدران و نیاکان ما هستند. پاسدار جاینامهای اصیل باشیم.
❌ چهارراه پانزده خرداد (در تهران)
✅ چهارراه گلوبندک



