پ retweeted
توی زندگیم هیچ آدمی نیست که بتونم جلوش کاملا خودم باشم. از هر کسی یه تیکه از خودمو پنهان میکنم.
پ retweeted
وقتهائی که از همیشه بیشتر ترسیده و غمگینم چشمهامو محکمتر به هم فشار میدم و یک جفت پای اضافه هم قرض میکنم و با سرعت بیشتری میدوم. دویدن با چشمهای بسته.
پ retweeted
همیشه با زخمام ور میرم، فرقی نداره زخم روحی باشه یا جسمی در نهایت انقد باهاش ور میرم تا دوباره خون بیاد و دوباره زخمشه و دوباره ور برم. فکر کنم برای همین زخمام هیچ وقت خوب نمیشن و اگرم بشن ردشون میمونه.
پ retweeted
یه روزایی حس میکنم دلتنگ هیچی نیستم. بیحسم و کرخت. ذوقم کوره. دوست دارم مچاله شم یه گوشه کسی کاریم نداشته باشه.
تو پوستهی تنم جا نمیشم. روحم خیلی وقته میخواد پارهش کنه و بیرون بیاد. نمیفهمم چرا دست دست میکنه. دیگه خیلی جامون اون تو تنگ شده.






















