Cem Çelik retweeted
Tasarlanmış Doğallık: Sinemada Taklit ve Hakikat
Bir Başkadır dizisinin ikinci sezonunu izledim. İçerik üzerine ayrıca tartışılmalı fakat bu dizi vesilesiyle son zamanlarda giderek yaygınlaşan bir yönetmenlik anlayışına dair eleştirim var.
Bir Başkadır’da her şeyi gerçekçi kılma kaygısıyla gösterilen aşırı çaba, bir noktadan sonra bütün gerçeklik hissini ortadan kaldırıyor. Hayata benzemekle onun hakikatini yakalamanın aynı şey olmadığını bir kez daha görüyoruz.
Dizide doğallığı yakalamak için ayrıntıcılık bir saplantıya dönüşmüş. Karakterlerin konuşmaları, duraksamaları, bakışları, mimikleri, kadraja yerleştirilen ayrıntılar… Gündelik hayatta fark ettiğimiz ama üzerinde durmadığımız bütün o detaylar gözlemlenmiş ve neredeyse bir mühendislik çalışmasıyla oyunculuklara ve mekanlara yerleştirilmiş. Fakat hiçbiri atmosferle kaynaşmamış, aksine hepsi gözümüze giriyor.
Ortaya çıkan şey doğallık olmamış, buram buram tasarlanmış doğallık olmuş. Bir süre sonra karakterlerin yaşadığı hayattan kopup o hayatın ne kadar ustalıkla taklit edilmeye çalışıldığını seyrediyoruz.
Berkun Oya'nın terapi sahnelerindeki oyunculuk performansının da kimilerince Ercan Kesal'ın muhtar performansına benzetilmesi hiç tesadüf değil.
Benzer bir gerçekliğe yaklaşma saplantısını Nuri Bilge Ceylan sinemasında da görüyoruz. Bir Zamanlar Anadolu’da filminde muhtarın evindeki yemek sahnesi bunun çarpıcı bir örneği. Sofradaki davranışlardan diyalogların içeriğine ve ritmine, bakışlardan suskunluklara kadar her ayrıntı, o insanların arasında bulunuyormuşuz duygusunu yaratmak üzere düşünülmüş. Sahne o kadar ustalıkla kurulmuş ki seyircinin zihninde yaşananların anlamından çok, ne kadar gerçekçi göründükleri kalıyor. Oysa gerçeğin başarılı bir taklidi, tek başına sanatsal bir hakikat yaratmaz.
Nuri Bilge Ceylan’ın kamera arkası paylaşımlarında oyuncuların teatral davranışlarına, her jestin belirli bir anlam taşımasına itiraz ettiğini görüyoruz. Evet insanlar gerçek hayatta her hareketini düşünerek yapmaz; duraksar, konuyu dağıtır, anlamsız davranışlarda bulunurlar. Ceylan da oyuncularından bu rastlantısallığı performanslarına katmalarını istiyor.
Fakat sorun tam burada: Hayatın kendiliğindenliğini oluşturan anlamsızlıkları bilinçli olarak ürettiğinizde, kendiliğindenliği değil, onun taklidini üretiyorsunuz.
Oyuncu sadece rol yapmıyor, rol yapmıyormuş gibi de rol yapmak zorunda kalıyor.
Zeki Demirkubuz sinemasında ise farklı bir oyunculuk ve anlatım anlayışıyla karşılaşıyoruz. Masumiyet, Kader, Yazgı gibi filmlerde performanslar kimi zaman son derece teatral ve dramatiktir. Masumiyet filminde Bekir’in uzun konuşmalarını düşünelim. İnsanların çoğu böyle konuşmuyor olsa da biz orada Bekir’in tutkusuna, çaresizliğine, saplantısına inanırız çünkü orada gündelik davranışların kopyasını görmeyiz, insanın yaşadığı çatışmaların sanatsal yorumunu görürüz.
Bu yorum, bizi anlatılan hayattan uzaklaştırmak yerine onun içine çeker. Demirkubuz’da kendimizi olayların geçtiği mekanın içinde, oradaki figüranlardan biri gibi hissederiz. Sanki bir köşede oturmuş, yaşananlara tanıklık ediyoruzdur. Karakterlerin davranışlarında bir doğallık yaratma çabasını hissetmeyiz. Biz orada olmasak da hayat aynı şekilde akıp gidecek gibidir.
Bir Başkadır ve Nuri Bilge Ceylan’da karakterler kamera yokmuş gibi davranırlar. Demirkubuz’da ise seyirci kamera yokmuş gibi hisseder.
Bertolt Brecht’in natüralist tiyatroya yönelik eleştirilerini hatırlatan da bu ayrım. Hayatın kusursuz bir kopyasını sunmak, tek başına sanatsal bir başarı değildir. Sanat hayatı yorumlayıp dönüştürerek başka bir gözle görmemizi sağlar. Sahicilik ile gündelik hayatın kusursuz taklidi farklı şeylerdir. Son derece teatral bir davranış sahici olabilirken, gündelik hayattan kusursuzca kopyalanmış bir davranış bütünüyle yapay görünebilir.
Gerçekliğin taklidi, hakikatin kendisi değildir.
6 sene the strokes albümü bekle ve albüm çok kötü çıksın. tamam eski albümlerde de autotune olayı vardı, hatta bazı şarkılara da çok yakışmıştı da bu nedir yani. 10 şarkının 4 tanesi autotune mu olur.
390
Cem Çelik retweeted
Arkadaşlar sanırım sizin beğenmediğiniz ya da neden sevildiğini algılayacak yetkinlikten yoksun olduğunuz her filmin övülüyor olması zihninizde "REKLAMDIR YA" diye çınlıyor. Birinin samimi hisleriyle bir film hakkında bir şeyler yazabiliyor olmasının ++
Deleuze, "Paldır küldür oluş diye bir şey yok" der.
Oluş, bir düşüş değil; bir ritimdir. Ne kadar kaotik görünürse görünsün, her şey kendi içkin düzeniyle kıvranır. Paldır küldür gibi duran şeyin bile kendi dengesi vardır.
319
The Studio: Son yıllarda izlediğim en iyi komedi dizisi.
Hatta en eğlendiğim şey diyebilirim.
Komik, eğlenceli ve sürükleyici. Dizideki cameo'lar ile yarattığı gerçeklik duygusu,
sizi diziye daha da bağlayacak, sezonu bi oturuşta bitireceksiniz, bu kesin.
1
294
Deftones'un son albümü ziyadesiyle tatmin etti beni. Duygusal, melodik ve özüne sağdık bir albüm benim için.
2
2
552
Bitget için çektiğimiz tanıtım filmi. Güzel bir iş oldu 😌
🇹🇷 Her biri kendi alanında Türkiye'nin gururu olan üç milli sporcumuz artık #Bitget resmi partneri 🎉
İlkin Aydın, Buse Tosun Çavuşoğlu, Samet Gümüş 🦾
#MakeItCount #farkyarat
1
951
İstanbul çekimlerini yaptığımız messi doğumgünü videosu yayında 👏🏼😌
🎉 Efsanemiz #Messi'nin 37. yaş günü kutlu olsun! 🎂
Azim ve emin adımlarla yürüdüğü yol herkese ilham oluyor 🩵
Sürpriz hediyelerle #Bitget'in Messi 7D Challenge'ı için bizi takip etmeye devam edin. 😍
#MakeItCount #BitgetxMessi
70'ler korku sinemasının aynı zengin dokusunu aşılayarak, ikonik olan ilk filmin temasına, atmosferine, tonuna ve konusuna böylesine saygı ile yapılmış olması çok keyif verici. Filmin sadece The Omen'e değil, o dönemin tüm korku klasiklerine saygı duyularak yapıldığı açık.
1
182











