Pinned Tweet
Korkma yemem , yazabilirsin : t.me/m/0IvVUeEyY2Y8
Uzaktaki aşk yalan değil, sadece hiç sınanmamış. Yakından tanımak da biricikliği kanıtlamıyor; çoğu zaman bitiriyor.
10
1,074
Listenin tek eksiği var: bütün maddelere sahip biriyle bir akşam geçirmek. İki saatte sıkılıyorsun.
nitter.cf/enkijust/status/212236…
Bu yüzyılda gerçekten sizi elit seviyeye taşıyacak olan şeyler;
Akıl sağlığı.
Ruh sağlığı.
Keskin bir zeka.
Analiz yeteneği.
Liderlik becerileri.
Propagandalardan arındırılmış bir zihin.
Gözlem yeteneği.
Odaklanma becerisi.
İrade.
Yüksek stres toleransı.
Duygusal soğukkanlılık.
İnsan doğasını okuma sanatı.
İkna ve hitabet gücü.
Ucuz dopaminden temizlenmiş bir sinir sistemi.
Sağlam ve zinde bir beden.
Kriz anında paniklemeyen bir kafa yapısı.
Sınır çizebilme omurgası.
Yalnız kalabilme cesareti.
Kendi kendine yetebilme becerisi.
Finansal bağımsızlık.
Sarsılmaz bir özsaygı.
Süreklilik ve disiplin.
Herkesin hızla çürüdüğü ve sürüleştiği bir çağda; sadece ayık, sağlam ve kendi zihninin efendisi kalabilmek bile başlı başına bir süper güçtür.
7
779
Kırk altı maddenin kırk beşi makineyle ilgili. Sonuncusu tek gerçek soru: güç sırayla senin eline geçtiğinde aynı ilkeye bağlı kalacak mısın? Teknoloji değişiyor, sınav hep aynı yerde duruyor.
nitter.cf/ogretmensitemiz/status…
YAKIN GELECEĞİ BİR YERLERE NOT EDİN…
Bugün bize uzak gelen bazı ihtimaller, yarının sıradan alışkanlıkları olabilir. Fotoğraf filmi, video kaseti ve daha dün evlerimizin başköşesinde duran pek çok eşya da bir zamanlar hayatımızın vazgeçilmez parçasıydı.
Öyleyse yakın geleceğe dair şu öngörüleri bir kenara yazalım. Bakalım yıllar sonra hangileri gerçekleşmiş olacak?
1. Bugün bildiğimiz anlamıyla oto tamir atölyeleri azalabilir. Elektrikli araçlar yaygınlaştıkça ustaların işi de değişecek. Yağ değişimi, egzoz ve debriyaj gibi işlerin yerini giderek batarya, elektronik ve yazılım arızaları alabilir.
2. Benzinli ve dizel motorlarda çok sayıda hareketli parça bulunuyor. Elektrik motorları ise daha sade bir yapıya sahip. Bu fark, bazı bakım işlemlerini azaltabilir. Motorun sökülüp değiştirilme süresi, garanti kapsamı ve onarımı kimin yapacağı ise marka ve modele göre değişir.
3. Bir gün bayide motoru parça parça onarmak yerine, arızalı motoru söküp yenisini takmak daha yaygın hâle gelebilir. Sökülen motorlar da robotların destek verdiği bölgesel onarım merkezlerine gönderilebilir.
4. Düşünün, aracınızın arıza lambası yandı. Oto yıkamaya benzeyen bir servis istasyonuna giriyorsunuz. Sistem arızayı tespit ediyor, uygun parçayı değiştiriyor. Siz de o sırada bir fincan kahve içiyorsunuz.
5. Elektrikli araçlar çoğaldıkça benzin istasyonlarının bir kısmı kapanabilir, bir kısmı da şarj noktalarına dönüşebilir. Bugün benzin pompası gördüğümüz yerlerde yarın şarj üniteleri görebiliriz.
6. Aracımızı yalnızca yol üzerindeki istasyonlarda şarj ettiğimiz bir düzen de olmayabilir. Sokak köşelerinde, otoparklarda, alışveriş merkezlerinde ve iş yerlerinde şarj noktaları çoğalabilir. Bu dönüşüm bazı yerlerde şimdiden başladı.
7. Büyük otomobil üreticileri elektrikli modellere, batarya fabrikalarına ve yeni üretim hatlarına yatırım yapıyor. Bugüne kadar motoruyla ya da şanzımanıyla öne çıkan bir marka, yarın menziliyle, şarj süresiyle veya yazılımıyla tercih edilebilir.
8. Ulaşımda petrole olan ihtiyaç azalırsa ekonomisi büyük ölçüde petrol gelirlerine dayanan Orta Doğu ülkeleri de bundan etkilenir. Başka sektörlere yatırım yapan ülkeler değişime daha hazırlıklı girebilir.
9. Evler gündüz güneşten elektrik üretebilir, bataryalarında depolayabilir ve akşam kullanabilir. Uygun koşullarda ihtiyaç fazlası elektrik şebekeye de verilebilir. Güneş panelini çatının bir parçası hâline getiren Tesla’nın çatı tasarımını gören var mı?
10. Belki gelecekte gençler, hemen her ailenin kendi otomobilini satın aldığı, bakımını yaptırdığı ve park yeri aradığı bu döneme şaşıracak. Bugünün bazı otomobilleri de onlar için müzede görülecek birer hatıraya dönüşecek.
11. Kodak’ı hatırlayın. Fotoğraf filmi ve fotoğraf kâğıdı denince akla gelen ilk markalardan biriydi. Milyonlarca insan yıllarca aynı şekilde fotoğraf çekti ve bastırdı. Dijital fotoğraf yaygınlaşınca bu işin dayandığı alışkanlıkların ne kadar hızlı değişebileceğini gördük.
12. Kodak ve Polaroid’in yaşadığı dönüşüm, önümüzdeki yıllarda başka sektörlerde de yaşanabilir. Bugün bir alanda büyük olmak, insanların beş ya da on yıl sonra aynı ürüne aynı şekilde ihtiyaç duyacağı anlamına gelmiyor.
13. 1990’ların sonunda, birkaç yıl içinde fotoğraf çekmek için film satın almayı büyük ölçüde bırakacağımızı kaçımız tahmin edebilirdi? Bir zamanlar tatile giderken fotoğraf makinesini yanımıza almayı unutmazdık. Peki evde biriktirdiğimiz VHS kasetlere ne oldu?
14. Benzer değişimler sağlıkta, eğitimde, tarımda, üç boyutlu baskıda, elektrikli ve otonom araçlarda da yaşanabilir. Bir ürünün nasıl üretildiği kadar, o işi kimin ve nerede yaptığı da değişebilir.
15. Dördüncü Sanayi Devrimi’ne hoş geldiniz. Makinelerin, yazılımların ve üretim hatlarının birbirine bağlandığı bu dönemde, fabrikanın nasıl çalıştığı kadar fabrikada çalışan insanın görevi de değişiyor.
16. Yazılımın bazı sektörleri nasıl dönüştürdüğünü gördük. Sırada geleneksel sanayinin daha büyük bir bölümü olabilir. Bir makinenin ne zaman bakıma ihtiyaç duyacağını arıza çıkmadan anlayan sistemler düşünün. Üretim planı da bakım düzeni de buna göre değişir.
17. Uber, insanlara telefonlarından araç çağırabilecekleri bir sistem sundu. Bunun için her şehirde kendi taksi filosunu kurması gerekmedi. Bugün bir taksi şoförüne sorun. İnsanların sokağa çıkıp taksi çevirmek yerine ekrandan araç çağıracağını yıllar önce tahmin etmiş miydi?
18. Airbnb de benzer bir değişimi konaklamada yarattı. Yeni oteller inşa etmeden, evini kiralamak isteyenlerle kalacak yer arayanları buluşturdu. Hilton gibi köklü otel zincirleri, insanların bir yabancının evinde kalmayı bu kadar kolay benimseyeceğini öngörmüş müydü?
19. Yapay zekâ, sağlıkta doktorların incelediği görüntülerde şüpheli bölgeleri işaretleyebiliyor. Bazı uygulamalar da belirli kanserler veya kalp-damar hastalıkları için risk değerlendirmesine yardımcı oluyor. Bir hastalığın belirtileri ortaya çıkmadan kimlerin daha yakından izlenmesi gerektiğini anlamak, bu alandaki önemli hedeflerden biri.
20. Bilgisayarlar görüntüleri, sesi ve metni daha iyi işledikçe bugün insanın tek tek incelemesi gereken pek çok veriyi kısa sürede tarayabilecek. Binlerce belgenin içinden ilgili bir cümleyi bulmak ya da bir görüntüde gözden kaçabilecek ayrıntıyı işaretlemek bunun örnekleri.
21. Hukuk da bu dönüşümden payını alacak. Mevzuat taramak, emsal kararları bulmak ve belge taslağı hazırlamak yazılımlarla hızlanabilir. Bu durumda genç avukatların mesleği öğrenirken yaptığı işlerin bir bölümü değişebilir. Bir davayı değerlendirmek, müvekkili temsil etmek ve verilen kararın sorumluluğunu üstlenmek ise hukukçunun işi olmaya devam eder.
22. IBM’in Watson’ı gibi sistemler bir dönem doktorun önüne çok sayıda araştırmayı ve hasta verisini kısa sürede getirme vaadiyle gündeme geldi. Buradaki önemli soru hâlâ aynı. Bir yazılımın önerisi, gerçek hastalarda ve farklı koşullarda ne kadar güvenilir?
23. Yüz tanıma sistemleri yaygınlaştıkça bir kameranın kimi kaydettiği kadar, o görüntünün neyle eşleştirildiği de önem kazanıyor. Kameralar ve yazılımlar sayesinde bir kişinin nerelere gittiği izlenebilir. Sistemler bir de yüz ifadesinden ruh hâli çıkarmaya çalışırsa, bu yorumların nerede kullanılacağı ve yanlış bir yorumun sonuçları da tartışma konusu olur.
24. Otonom araçlar yaygınlaşırsa telefonunuzdan bir araç çağırıp bulunduğunuz yere gelmesini bekleyebilirsiniz. Araç sizi bıraktıktan sonra park yeri aramak yerine bir sonraki yolcuya gidebilir.
25. Böyle bir düzende aracın kendisine değil, yaptığınız yolculuğa para ödersiniz. Yolda çalışabilir, kitap okuyabilir ya da dinlenebilirsiniz. Bugünün küçük çocuklarından bazıları, büyüdüklerinde ehliyet almaya veya araç satın almaya ihtiyaç duymayabilir.
26. Aynı aracı gün içinde birçok kişi kullanırsa bazı şehirlerde daha az otomobile ve daha az otoparka ihtiyaç duyulabilir. Bugün park yeri olarak kullanılan alanların bir kısmı parka, oyun alanına veya yaya yoluna dönüşebilir. Böyle bir değişimin boyutu, insanların ortak araç kullanımını ne kadar benimsediğine bağlı.
27. Dikkatsizlik, yorgunluk ve alkollü araç kullanımı trafik güvenliğini etkiliyor. Otonom sistemler yaygınlaştığında bu nedenlerle yaşanan kazaların bir kısmı önlenebilir. Bu kez araç yazılımının ve sensörlerin yağmurda, siste veya beklenmedik yol koşullarında nasıl çalıştığı önem kazanacak.
28. Otomobil sektöründe rekabet de değişiyor. Bir zamanlar iyi motor yapan şirket öne çıkarken bugün batarya, yazılım ve şarj altyapısı da rekabetin parçası. Bu alanlara uyum sağlamakta zorlanan köklü üreticiler pazar kaybedebilir.
29. Volvo’nun yeni modellerinde elektrik motoruna yer verme yönündeki kararı, otomobil sektöründeki dönüşümün erken işaretlerinden biriydi. Hibrit ve tamamen elektrikli araçlar, üreticilerin bu geçiş için izlediği farklı yolları gösterdi.
30. Mercedes, BMW, Volkswagen, Audi ve Ford gibi markaların arkasında onlarca yıllık üretim tecrübesi var. Buna rağmen yakın zamana kadar adını duymadığımız markalar, elektrikli araç pazarında kısa sürede kendilerine yer açabildi. Otomobil alan birinin öncelikleri değiştiğinde, markaların yıllardır dayandığı üstünlükler de değişebiliyor.
31. Kazaların sıklığı ve kaza sorumluluğu değişirse araç sigortasının işleyişi de değişebilir. Sürücüsüz bir aracın kazasında sorumluluğun araç sahibine mi, üreticiye mi, yoksa yazılımı sağlayan şirkete mi ait olduğu daha çok tartışılacak.
32. Emlak piyasası da etkilenebilir. İşe giderken direksiyon başında olmak yerine çalışabiliyor veya dinlenebiliyorsanız, sırf iş yerine yakın olmak için pahalı bir mahallede oturmayı tercih etmeyebilirsiniz. Yolda geçirilen zamanın nasıl kullanıldığı, insanların nerede ev aradığını değiştirebilir.
33. Elektrikli araçların yaygınlaşması şehirlerin sesini ve havasını da etkileyebilir. Özellikle yoğun trafikte egzoz emisyonlarının azalması ve düşük hızlarda motor sesinin hafiflemesi, cadde kenarında yaşayanların günlük hayatında hissedilebilir.
34. Sanayide kullanılan enerji değişirse etkisini fabrikaların çevresinde de görürüz. Şehrin havası, sokakta hangi araçların dolaştığı kadar, çevresindeki tesislerin neyle ve nasıl üretim yaptığına da bağlı.
35. Güneşten elektrik üretmek ve üretilen elektriği depolamak ucuzladıkça evlerin ve işletmelerin enerji maliyetleri değişebilir. Bir gün kendi elektriğini üreten bir işletme için gündüz güneş varken üretim yapmak, gece üretim yapmaktan daha hesaplı hâle gelebilir.
36. Güneş enerjisi üretimi uzun zamandır hızlı büyüyor. Çatılara, arazilere ve iş yerlerine kurulan sistemler çoğaldıkça gündüz üretilen elektriğin akşam nasıl kullanılacağı da önem kazanacak. Bu yüzden depolama, üretimin kendisi kadar konuşulacak.
37. Telefonla çalışan sağlık cihazları da gündelik hayatımıza daha çok girebilir. Kalp ritmini izleyen, göz görüntüsü alan veya belirli kan değerlerini ölçen cihazlar sayesinde bazı kontroller evde yapılabilir. Bir ölçümün ne anlama geldiğini değerlendirmek ve gerektiğinde ileri tetkik istemek yine sağlık uzmanının işi.
38. Fabrikalarda tekrarlanan, ağır ve tehlikeli işler daha fazla otomasyona devredilebilir. Bazı üretim hatlarında daha az işçi çalışırken makineleri kuran, programlayan, denetleyen ve onaran insanlara ihtiyaç artabilir. Bugün o hatta çalışan işçilerin yeni görevlere nasıl geçeceği de bu dönüşümün bir parçası.
39. Esnaflık da değişebilir. Kitap, kıyafet ve kozmetik gibi ürünleri internetten alanlar çoğaldıkça bazı dükkânlar kapanabilir, bazıları da satışını internete taşıyabilir. Teslimatta bile değişim var. Belki bir gün balkonda otururken sipariş ettiğiniz döner dürümü havadan gelen bir drone teslim edecek.
40. Süpermarketlerde ürünleri okutup ödemeyi kendimiz yapmaya başladık. Türkiye’de de örneklerini görüyoruz. Yarın kasada daha az çalışan olabilir. Bugün kasada çalışan insanların bir kısmı sipariş hazırlama, mağaza düzeni veya müşteri desteği gibi başka görevler üstlenebilir.
41. Kimlik, ehliyet, banka işlemleri, seyahat, sağlık hizmetleri, tapu işlemleri ve hatta apartmana giriş, tek bir dijital kimlik üzerinden yürütülebilir. Cüzdandaki kartların bir kısmı telefona taşınabilir. Deri altına yerleştirilen çipler de bu geleceğe dair en çok tartışılan senaryolardan biri.
42. Peki bütün bu işlemler aynı kimliğe bağlandığında ne olacak? Nerede olduğumuz, kiminle görüştüğümüz, ne satın aldığımız ve hangi hizmetleri kullandığımız bir araya getirilebilir. Aynı teknoloji kayıp bir kişiyi bulmayı kolaylaştırırken, insanların günlük hayatını adım adım izlemek için de kullanılabilir. O verilere kimin erişeceğine kim karar verecek?
43. Eğitimde bir öğretmenin anlattığı ders, aynı anda binlerce öğrenciye ulaşabilir. Bazı dersler merkezden hazırlanıp uzaktan verilebilir. Bu durum okullardaki öğretmen ihtiyacını ve öğretmenin görevlerini değiştirebilir. Peki derste kimin geride kaldığını, kimin anlamadığı hâlde soru sormadığını ya da bir çocuğun günlerdir neden içine kapandığını uzaktan kim fark edecek?
44. Bazı meslekler dönüşürken üniversitelerdeki kimi bölümler kapanabilir, yeni bölümler açılabilir. Peki öğrencilere ne öğreteceğiz? Bugün geçerli bir meslek, onlar mezun olana kadar değişirse gençlere hangi hedefi göstereceğiz? Üniversite, meslek edinmenin tek yolu olmaktan çıktığında okullar gençleri neye hazırlayacak?
45. Makineler üretimde daha fazla iş üstlendiğinde insanlar ne yapacak? Belki sanata, bilime, ailelerine ve kendilerine daha çok zaman ayırabilecekler. Ama makinelerin bir işi daha kısa sürede yapması, o işten geçinen insanın hayatını kendiliğinden kolaylaştırmayacak. Bunun için artan üretimden elde edilen gelirin nasıl paylaşılacağına karar vermek gerekecek.
46. İşte asıl mesele burada. Kaynakların büyük bölümünü elinde tutmak isteyenler olacak. Üstelik bunun örneklerini yalnızca bugünün zenginlerinde aramaya gerek yok. Güç başkasının elindeyken adalet isteyen bir insan, o güç kendi eline geçtiğinde aynı ilkelere bağlı kalabilecek mi?
Adil bir dünya mı kuracağız, yoksa “Altta kalanın canı çıksın.” mı diyeceğiz?
Söylemek ve temenni etmek kolay. Asıl mesele, karar verme sırası bize geldiğinde nasıl davranacağımız…
YARINA HOŞ GELDİNİZ…
Muzaffer'in elleri fazla değil. Sadece o elleri bir makamın içini doldururken görmemişler.
nitter.cf/dilsad/status/21220363…
Berkun Oya’nın Muzaffer karakteri için çok fazla el kol hareketi yapıyor, jestleri ve kullandığı kelimeler karaktere göre fazla entelektüel gibi eleştiriler okudum sonra kaydı twit elimin altından. Sanırım hayatlarında Muzaffer ile hiç tanışmamışlar. Muzaffer’i tanıyan herkes karakterdeki el kol hareketlerinin, mimiklerin, her iletişimi güç savaşına çevirişinin, cümlelerde es verdiği yerlerin, yutkunmalarının, rafine olanlar dahil kullandığı her bir kelimenin hatta sigara içerken durmadan pantolonundan çırptığı küllerin bile gayet doğru gözlemlenip ince elenerek sahneye konmuş olduğunu anlar. Muzaffer o kelimeleri sahip olduğu mevki ve makamı hak ettiğini herkese ispatlamak için bol bol kullanır. Muteber kişi olmanın altın anahtarıdır o bir gazetenin köşe yazısından hafızaya kazınmış kelimeler. Dahası böyle bir karakterden entelektüel sayılabilecek sözcükler beklememek tam da ilk sezonda Peri ile işlenen körlüğün sağlaması gibi. Bu adamların haklılıklarına olan sarsılmaz inançları biraz da bu milliyetçi-islamcı sentezin külliyatından geliyor zaten. Ben çok yakından tanırım kendisini.
Ha, çok iyi karakter yazıp oynadı diye diziyi eleştirmeyelim mi? Yoo gayet eleştirelim tabii, hatta ben de ayıl bayıl beğenmedim zaten ama Muzaffer iyiydi hakkını verelim.
5
1,517
Bekâr olmak "masrafı yok" diye okunuyor. Oysa yalnız yaşayan biri aynı hayatı tek başına finanse ediyor; üstüne bir de hediye bekleniyor.
nitter.cf/EkpoIruoghene8/status/…
My family split my father's birthday expenses equally among his three children.
My older sister has a husband and two children. My younger brother lives with his girlfriend. I'm single and live alone.
The total bill was $900. We each sent $300.
I didn't complain. Dad deserved a beautiful birthday.
Then, during dinner, my sister asked why I hadn't brought him a separate gift.
I told her I'd already contributed $300 toward the celebration.
She laughed. "That's different. We wanted everyone to have something personal for Dad."
My brother nodded. "I mean, we all paid our share. You could have bought him something small."
I looked at the table. My sister had brought a framed family portrait. My brother had bought Dad a new watch.
I had paid for a third of the entire celebration, but somehow I was the only one who hadn't done enough.
Then my father's youngest brother, who had been quiet all evening, put down his glass….
14
1,154
Hırsızlık olmasaydı Mona Lisa yine güzeldi; sadece önünde kimse sıraya girmezdi. Ün, eserin değil, başına gelenin işi.
nitter.cf/Sine26157524/status/21…
VESİKALIK SERMAYEDEN KÜLTÜR İNŞAASINA …
Sine Aras Akten
Mona Lisa’nın önündeyim ..
İnsanlar ile tabloya bakmak için değil, baktığımızı söyleyebilmek için bekleyen kalabalığın içindeyim.
İçindeyiz!
Ne yapıyorum?
Araya giren telefonlar, uzatılan kollar, omuzların üzerinden seçilmeye çalışılan o küçük yüz…
Sonra bir fotoğraf çekiliyor ve sanat eseri, insanın kendi orada bulunmuşluğunun fonuna dönüşüyor.
Tablonun kendisi birkaç saniye görülüyor; “Mona Lisa’yı gördüm” cümlesi ise yıllarca anlatılıyor.
Resim gerçekten küçük!
77’ye 53 santimetre.
Sıksan vesikalık..
Önünde birikmiş kalabalık, uzaktan bakmaya zorlayan koruma camı ve dünyanın en tanınmış gülümsemesi…
İnsan, o yoğunluğun içinde ister istemez soruyor!
Bir tabloyu bu kadar ünlü yapan gerçekten yalnızca kendi içindeki şey midir?
Leonardo’nun tekniği, yüzün gölgelerinde kurduğu yumuşak geçişler, bakışın ve gülümsemenin kolayca çözülemeyen ifadesi elbette önemli.
Ama şöhretin hikâyesi fırçanın bıraktığı izlerle bitmiyor!
21 Ağustos 1911’de Louvre’da çalışan Vincenzo Peruggia tabloyu müzeden çalmış…
Hırsızlık olmazsa para yok ! :)
Mona Lisa iki yıldan uzun süre ortadan kaybolmuş… 1913’te Floransa’da bulunmuş ve 1914’te Louvre’a geri dönmüş!
Hırsızlık, gazetelerin manşetlerinde tabloyu müzenin duvarından çıkarıp dünyanın onu ortak merakına ee halilen taşımış.
Bir resim kaybolunca, onun boş kalan yeri de resmin kendisi kadar konuşulur olmuş…
İnsanlar artık yalnızca Mona Lisa’yı değil, onun nerede olduğunu, kimde saklandığını, geri dönüp dönmeyeceğini merak etmeye başlamış..
Tablo bulununca da kalabalık, sadece Leonardo’nun resmine değil, bir suç hikâyesinin mutlu sonuna da bakmaya gelmiş..
Sonra..
Sonra bu konu çoğaltıldı.
Kartpostallara, kitap kapaklarına, reklamlara, filmlere ve parodilere girdi.
Her tekrar onu daha tanıdık, her tanışıklık da onu daha önemli kıldı.
Böylece bir resmin ünü, kendi değerinin yanına başka değerler ekleyerek büyüdü!
Leonardo’nun adı, müzenin otoritesi, hırsızlığın hikâyesi, basının iştahı, kalabalığın onayı derken…
Mis…
Sanat dünyası bazen bir eseri görünür kılmakla onu beslemeyi birbirine karıştırıyor.
Bir tabloya ayrılan güvenlik, ışık, duvar ve ziyaretçi akışı; o tablonun çevresinde oluşan ünün büyüklüğünü gösteriyor.
Ama görünürlük, sanatın yeşermesiyle aynı şey değil. Bir eser her yerde olabilir; yine de ona bakmayı öğreten, ona zaman ayıran, başka eserlerin de duyulmasını sağlayan bir kültür olmayabilir.
Belki asıl mesele Mona Lisa’nın küçük olması değil.
Bir resmin önünde milyonlarca insanın durup, başka resimlerin önünden neden sessizce geçtiğini sormamak.
Dünyada insanı güldüren, huzursuz eden, şaşırtan, içini açan ya da kapatan binlerce eser var. Kimi bir yüzün içine koca bir hayat sığdırıyor; kimi tek bir renkle insanın içinde uzun süre kapanmayan bir pencere açıyor.
Ama onların çoğu için bir hırsızlık hikâyesi, bir manşet, bir marka ya da önceden verilmiş bir “büyük eser” hükmü yok.
Popülerlik, çoğu zaman bize neyi seveceğimizi söylemiyor; neyi görmeye değer sayacağımızı önceden belirliyor.
Sonra da o tercihi kalabalıkla doğruluyor.
Kalabalık gördüğü için önemli, önemli olduğu söylendiği için kalabalık.
Böyle gidiyor…
Mona Lisa’nın ününü bütünüyle küçümsemek haksızlık olur.
Kabül!
Leonardo’nun yaptığı resim, yüzyıllardır insanları kendine baktırmayı başarmış!
Fakat önündeki kalabalık bize başka bir şeyi de gösteriyor: Sanatın değeriyle sanatın şöhreti aynı yerde büyümüyor her zaman.
Bazen bir tabloyu dünyaya tanıtan şey, onun güzelliği kadar başına gelenler oluyor.
Bazen sanat, kendi başına yeşermeye fırsat bulamadan, şöhretinin gölgesinde bırakılıyor.
Bu arada “Hırsızlık hikayeleri” hep tutar!
Herkes bir Robin Hood arar..
Velhasılı..
Eh bizimkiler ile tabloyu çektikten sonra bu konuştuklarımız da belki bir farkındalık onlarda yaratır..
7
1,087
Yedi ay boyunca şarjda duran bir telefon, o evlilikteki en dürüst şeymiş. Kadın soru sormadı; cevabı zaten çekmecede bulmuştu.
nitter.cf/EkpoIruoghene8/status/…
I found out my husband was lying because of a dot on a map.
Tom and I have Life360 on our phones, like every couple in our neighborhood outside Charlotte. I rarely checked it. But on a Wednesday in October, I had a canceled meeting and a free afternoon, so I opened the app to see if he wanted lunch.
The dot said he was at his office, same as always. I drove there with two sandwiches and a coffee, planning to surprise him.
The receptionist, Patty, looked confused when I asked for him.
“Tom doesn’t work Wednesdays anymore,” she said. “He switched to a four-day week back in March. Didn’t he tell you?”
I laughed and said of course he had.
Then I sat in the parking lot for ten minutes holding two sandwiches.
His dot was still on the map, a blue circle sitting right where I was parked.
He wasn’t there.
His phone was.
I found it in his desk drawer, plugged in and hidden beneath a stack of expense reports. He'd been leaving it at the office every Wednesday, keeping it charged so I'd never question why his location never changed.
Someone had been maintaining that lie for seven months.
That night, Tom came home at 6:15 like always. He kissed my forehead, asked what I wanted for dinner, and complained about traffic.
I didn’t ask him a thing.
On Thursday, I opened the Ring app and scrolled through our front-door camera history.
Every Wednesday since March, at exactly 1:52 p.m., the same thing happened.
Tom’s car pulled into the driveway. He got out carrying a grocery bag, unlocked our front door, and disappeared inside.
He never came back out with the bag….
5
1,079
Son mesajı kocan yazmamış. Öteki kadın, kendi kocasının ağzından "seni seviyorum" demiş. İhanetin en şık kıyafeti hep intikam oluyor.
nitter.cf/Lina00o/status/2121916…
This quoted post is unavailable.
1
5
1,270
Tecrübe güç değil, sözlük. Aynı hatayı yine yapıyorsun; sadece artık adını koyabiliyorsun.
nitter.cf/coksakayik/status/2121…
İşte neden biliyor musunuz? Çünkü kendini tamamen tecrübeye kapatan her kadın bu tip şeyleri yaşar. Şimdiki kızların en büyük avantajı çok erken yaşta erkek tiplerini çözebilmeleri, bu kadının yaşına geldiklerinde asla böyle iki güzel söz ile kandırılamaz olmaları. Love bombing +
8
904
Onun cevabını okumak istemiyordu; üç noktanın orada asılı kalmasını istiyordu. Bazı vedalar sessizliği değil, elimizdeki düğmeyi sever.
nitter.cf/osita9401/status/21218…
I caught my boyfriend cheating, and I didn't even want to hear his excuses. I sent him a WhatsApp message saying we were done.
He started typing immediately. I saw the three little dots appear, but before he could send anything, I blocked him.
Three days later, I unblocked him and sent a simple message.
"Hi."
He immediately started typing again.
I blocked him.
3
743
Mesele onun cevabı değildi, üç noktanın orada asılı kalmasıydı. Bazı vedalar sessizliği değil, elimizdeki düğmeyi sever.
nitter.cf/osita9401/status/21218…
I caught my boyfriend cheating, and I didn't even want to hear his excuses. I sent him a WhatsApp message saying we were done.
He started typing immediately. I saw the three little dots appear, but before he could send anything, I blocked him.
Three days later, I unblocked him and sent a simple message.
"Hi."
He immediately started typing again.
I blocked him.
4
597
Dokuz yıl sakladığı şey kumaş değil, ödenmiş bir fatura. İnsan en çok parasını verdiği acıyı atmaya kıyamıyor.
nitter.cf/Missfawziaa/status/212…
my building has a "free shelf" in the laundry room, and the unwritten rule is you take something, you leave something. for three years it held the usual: mismatched mugs, a paperback with no cover, a lamp nobody trusted. last week i found a wedding dress on it, in a clear garment bag, with a sticky note that said "FREE. NO QUESTIONS."...
2
523
Sır emanet değil, ortaklık. "Kimseye söyleme" diyen kişi dostunu değil ortağını seçiyor; ortaklar da ilk barışta siliniyor.
nitter.cf/Lina00o/status/2121871…
En yakın arkadaşımın kocasını aldattığını üç ay önce öğrendim. Üstelik aldattığı adamı da tanıyordum. Bizim arkadaş grubundan biriydi.
Bir akşam telefonunu masada unutmuştu. Ekrana gelen mesajı istemeden gördüm.
“Dün gece çok güzeldi. Yine ne zaman görüşeceğiz.”
Önce yanlış anlamışımdır dedim. Sonra arkadaşım telefonu eline alınca yüzünün nasıl değiştiğini gördüm.
Mutfakta yalnız kaldığımızda sordum.
— Sen kocanı aldatıyor musun.
Bir süre sustu.
— Evet ama ne olur kimseye söyleme.
— Kocan benim de arkadaşım. Nasıl susmamı beklersin.
— Evliliğim zaten bitmiş gibi. Sadece henüz ayrılmadık.
O gece bana ağlayarak yalvardı. Kimseye söylemeyeceğime söz verdim.
İki hafta sonra kocası beni aradı.
— Sana bir şey danışacağım. Eşime sürpriz yapacağım, evlilik yıl dönümümüz için güzel bir yer biliyor musun.
2
497
Hafıza kısa değil, cimri. Kendi emeğini zar zor hatırlıyor, başkasınınkini hiç.
nitter.cf/nmlinguaphile/status/2…
2
822
Devlet onu bacağı yüzünden diplomat yapmadı. O da devletin duymadığı yerlerde konuştu.
nitter.cf/VoicesofWW2/status/212…
In 1942, the Gestapo was hunting a woman they described as one of the most dangerous Allied agents in France.
They didn't know her name. They had one clue.
She walked with a limp.
Her name was Virginia Hall, and she was from Baltimore. She had a wooden leg. She named it Cuthbert.
In the 1930s she dreamed of becoming an American diplomat. While working at a US consulate in Turkey, she went bird hunting, tripped climbing over a fence, and accidentally shot herself in the foot. Gangrene set in. Doctors amputated her left leg below the knee.
When she applied to become a diplomat, the State Department turned her down. Partly because of the leg.
So she found another way to serve.
When the war began, she was living in Europe and drove ambulances in France. When France fell, she made her way to Britain and was recruited by the Special Operations Executive, the British secret service that sent agents behind enemy lines.
In 1941, she went back into France undercover, posing as a reporter for an American newspaper. She was the first female agent SOE sent into France.
She set up her base in Lyon. She recruited contacts everywhere. Doctors, nuns, police officers, farmers, brothel owners. She found safe houses, arranged supply drops, and helped downed Allied airmen escape. She helped break a group of captured agents out of a French prison.
The Germans figured out someone was running a network. They figured out it was a woman. They figured out she limped.
In November 1942, the Germans took over all of France. Her network was compromised. She had to get out.
The only escape route was over the Pyrenees mountains into Spain. In winter. On foot.
With a wooden leg.
She made the crossing. Before she left, she sent a radio message to London saying that Cuthbert was giving her trouble. London, not realizing Cuthbert was her leg, reportedly replied that if Cuthbert was giving her trouble, she should have him eliminated.
She made it to Spain, was arrested for crossing illegally, spent weeks in jail, and eventually got out.
Most people would have stayed safe after that. She asked to go back.
The British said no. She was too well known. So she joined the Americans instead, in the OSS, the forerunner of the CIA.
In 1944 she went back into France. She dyed her hair gray, wore baggy clothes, and changed the way she walked to hide the limp. She posed as an old peasant woman herding goats and selling cheese.
She was actually a radio operator, organizing resistance fighters. She arranged weapons drops, trained fighters, and helped sabotage German forces in the run up to and after D-Day.
In 1945, she was awarded the Distinguished Service Cross. She was the only civilian woman in World War Two to receive it. President Truman wanted a public ceremony. She declined, saying she was still working undercover.
After the war, she joined the CIA, where she worked for years and was often overlooked by the men around her.
She died in 1982. For decades almost nobody outside the intelligence world knew who she was.
The State Department said a woman with a wooden leg couldn't be a diplomat. She became a spy instead.
2
609
Örtmek bakışı silmiyor, tek bir yere topluyor. Yasak merakı azaltmıyor; adresini değiştiriyor.
nitter.cf/Ciselaktimur/status/21…
unavailable
517
Adam 512 gün kendi kendine teslim olmamış. Teslim olmayı emretmek için kıtadan bir general getirmişler. Kimse vazgeçmiyor; izin bekliyor.
nitter.cf/japan_nobunaga/status/…
December 1, 1945. Saipan.
Three months after Japan had already surrendered, a Japanese captain walked out of the jungle with 46 men behind him.
His name was Sakae Oba.
The island had fallen in July 1944. Oba did not fall with it. He took his soldiers and the civilians who had survived up into the hills around Mount Tapochau, and for 512 days he kept them alive.
The Marines who hunted him called him the Fox.
They sent sweeps after him. They combed the caves. One former Marine sergeant who had been on those patrols later said it plainly: "If we'd found him, we would have killed him."
They never found him.
On November 27, 1945, a former Japanese general was brought to the jungle with a formal order. The war was over. It was time to come down.
Four days later, on a Saturday morning, Oba led his men out in formation. Forty-six soldiers and sailors. Seven civilians, four women and three men, walked with them.
Oba bowed over his sword and handed it to a U.S. Marine lieutenant colonel. His men laid down their rifles and their colors. The official Navy caption that went out with the photograph said they had hidden "in the jungles and coral caves of Saipan for almost 17 months."
Then the story should have ended.
In 1965, a former Marine corporal named Don Jones, who had landed on Saipan at nineteen and had been trained in Japanese by the Marines, found Oba in Japan. By then Oba was a businessman in Gamagori, the town where he had been born. The two men became friends.
In 1986, Oba flew to the United States for the first time. He sat down to dinner with Jones and with another Marine who had hunted him through the caves.
Jones told a reporter that year, "If Oba had been an American, he'd have been put up for a Congressional Medal of Honor."
I am Japanese. We were taught the names of the men who died on Saipan. We were not taught the name of the captain who walked 46 soldiers, seven civilians and himself off that island alive, three months after the war was already lost.
The Marines called him the Fox.
His name was Sakae Oba.
1
2
552
McClellan'ı yeteneksizlik değil, kendini vazgeçilmez sanmak bitirdi. Lincoln atını tutacak kadar büyük; çoğu insan merdivenlerden çıkmayı zafer sanıyor.
nitter.cf/EchoesofWarYT/status/2…
165 years ago tonight the commanding general of the United States Army kept the President of the United States waiting in his parlor, then went upstairs to bed without seeing him. It is one of the most famous insults in American history, and it tells you everything about why George McClellan would ultimately fail.
By late 1861, McClellan was at the height of his fame and his arrogance. He had been made general-in-chief of the entire army, the soldiers adored him, and the press hailed him as the Young Napoleon. He had also come to hold Abraham Lincoln in something close to contempt, privately referring to the president in letters as a well-meaning baboon, a gorilla, and an idiot. He thought Lincoln an unschooled backwoods lawyer unfit to understand the great matters of war that McClellan believed only he could manage.
On the evening of November 13, 1861, Lincoln, along with Secretary of State William Seward and the young presidential secretary John Hay, walked over to McClellan's house in Washington to confer with the general. McClellan was not home; he was out at a wedding. So the President of the United States sat down in the general's parlor and waited.
After about an hour, McClellan returned. The servants told him the President was waiting to see him. McClellan, without a word, walked past the parlor and went upstairs. The three visitors kept waiting. After another half hour, Lincoln sent a servant up to remind the general that they were still there. The servant came back down with a stunning message: General McClellan had gone to bed.
Young John Hay was outraged, and wrote in his diary of this unparalleled insolence, an open snub of the President by his own general. But Lincoln, remarkably, refused to take offense. He told Hay that it was better, at this time, not to be making points of etiquette and personal dignity, and that he would gladly hold McClellan's horse if the general would only bring him victories.
That exchange captures the whole tragic relationship. McClellan's towering ego and his disdain for his civilian superiors reflected the same flaws that made him a failure in the field: a man so convinced of his own superiority that he would not be hurried, would not take risks, and would not truly listen. Lincoln's patient, humble willingness to endure the insult for the good of the cause reflected the greatness that would eventually see him through. Within a year, Lincoln's patience would run out and McClellan would be gone. But on this night, the President of the United States was left sitting in a parlor, and he simply picked up his hat and walked home.
2
426
Mazoşizm değil bu; ağzına düşen fazla kolay geliyor. İnsan kendine layık gördüğünü değil, kendini anlatanı seçiyor.
nitter.cf/Yapraksoysal/status/21…
Ağzının içine düşen o kadar insan varken, sen gidip ağzına sıçanı seversin.. buda hayatın bize attığı en büyük kazık :((
2
326
Adam doğuya sürüldü, kız hoca değiştirdi, doğru kalan tek kişi karısı. Ceza dediğimiz hep üçüncü kişiye kesiliyor.
nitter.cf/bacibeyy/status/212165…
unavailable
294





















