
Assistant Professor @menderesedutr, PhD @Khas_PSIR, MA @ifbilgi// Turkey🌍Abkhazia // 🏴 Joined to the Dark Side
Didim, Türkiye
Joined May 2022
- Tweets375
- Following654
- Followers648
- Likes1K
Pinned Tweet
I spoke today at the 18th UN Forum on Minority Issues in Geneva.
I exposed the human rights violations caused by the non-recognition of Abkhaz-issued documents, the denial of freedom of movement and access to basic rights.
I urged UN member states to act and establish humanitarian mechanisms and emphasized that real peace is impossible without a binding non-use-of-force agreement between Abkhazia and Georgia.
Elçin Başol retweeted
📌Yeni saldırının siyasi sonucu ne olur? Trump İran'a yeni saldırılar için kamuoyunu ikna edebilir mi?
Akademisyen Dr. @elcin_basol #HaberBülteni'nde @kubranuruslu_'ya değerlendirdi.
Trump’s threat of a “land blockade” against Iran represents an attempt to extend maritime pressure to its land borders and the supply networks operating across the Caspian Sea. However, given Iran’s vast geography, land borders with seven countries and alternative transport links, cutting off all flows into and out of the country would be difficult. The feasibility of such a blockade also depends on the extent to which neighbouring countries cooperate.
Yet the continued availability of alternative routes does not mean the blockade is ineffective. Shifting cargo from sea to land corridors means higher costs, longer delivery times and limited transport capacity. Washington’s objective is to make Iran’s trade and military procurement increasingly expensive, slow and risky. The central question is therefore not simply whether goods can enter Iran, but in what quantities, how quickly and at what cost it can obtain the supplies it needs.
74
A few days ago, I recorded this video at Sochi Airport while returning to Türkiye from Abkhazia, my homeland.
Every journey to Abkhazia brings the same emotions: the joy of returning home, the sadness of leaving, and a lingering sense of sorrow that these journeys still have to be so difficult…
But this issue goes far beyond the difficulties that I, or other Abkhaz people living in the diaspora, face when travelling to our homeland. The real issue is whether the people living in Abkhazia can reach the rest of the world, access international opportunities, and freely contribute to our shared human knowledge and culture.
For Abkhaz artists, athletes, scientists, academics and students, existing restrictions can mean losing opportunities to participate in international exhibitions, sporting competitions, scientific conferences, academic exchange programmes and educational opportunities.
The limited international recognition of Abkhaz civil and travel documents affects not only freedom of movement, but also access to education, professional development and international cooperation.
For the Abkhaz diaspora, including those of us living in Türkiye, maintaining connections with our homeland also involves significant travel difficulties. Russia provides an essential route connecting Abkhazia with the outside world. However, broader opportunities for international travel and mobility remain limited.
An Abkhaz scientist should be able to attend an international conference. An Abkhaz athlete should be able to compete internationally. An Abkhaz artist should be able to share their work with the world. Abkhaz students should have access to international educational opportunities.
These are fundamental humanitarian concerns that must not be overshadowed by unresolved political disputes.
The recognition of civil documents for practical and humanitarian purposes, together with the expansion of international mobility opportunities, deserves serious consideration within international human rights mechanisms.
A child growing up in Abkhazia should not have their dreams limited by disputes over the political status of the land where they were born. A young person’s talent, a scientist’s knowledge, an artist’s creativity or an athlete’s dedication should not remain invisible behind international borders and diplomatic barriers.
The world needs to be able to reach Abkhazia, just as Abkhazia needs to be able to reach the world. No child should be denied the opportunities available to others simply because of where they were born.
The people of Abkhazia do not want to live cut off from the world. They want to be part of it. And they should not need a political justification for that aspiration. Being human should be enough.
On 28 October, I attended a meeting at the Ministry of Foreign Affairs of the Republic of Abkhazia with Acting Foreign Minister Odissei Bigvava, Astanda Pataraya and other Foreign Ministry officials, alongside representatives of the Geneva International Discussions, including UN Assistant Secretary-General Khaled Khiari, OSCE Co-Chair Ambassador Christoph Späti, and Gottfried Hanne, Political Adviser to the EU Co-Chair.
Beyond the political and security dimensions of the conflict, I would like to draw attention to a fundamental contradiction at the heart of the peace process.
For years, Georgia has maintained a political position that refuses to recognise Abkhazia as a direct party to the conflict, instead framing the issue primarily as a dispute between Georgia and Russia.
Yet a conflict cannot be meaningfully resolved while the political identity, interests and agency of one of its principal parties remain contested.
Representatives of Abkhazia already participate in the Geneva International Discussions. However, participation in a negotiating format is not the same as being acknowledged by the opposing side as a direct party to the conflict.
Georgia’s continued refusal to accept this distinction raises serious questions about the prospects for meaningful negotiations, mutual security guarantees and a sustainable settlement.
The Geneva International Discussions remain an essential diplomatic platform. But genuine progress requires more than maintaining a negotiating format. It requires confronting the fundamental disagreements that have prevented the process from producing a lasting political settlement.
A sustainable peace cannot be built by negotiating over Abkhazia while refusing to acknowledge Abkhazia as a direct party to the conflict.
Elçin Başol retweeted
📌Trump'ın haritası işgal habercisi mi?
ABD komşularına mı saldıracak?
Akademisyen Dr. @elcin_basol #HT360'ta @dlkgul'e değerlendirdi.
Elçin Başol retweeted
Joined Russia Today to discuss the Turkish Foreign Ministry’s summoning of the Ukrainian envoy over the attacks on Turkish cargo vessels.
Ratko Mladić’in ölümü bugün yeniden Srebrenitsa’yı, Bosna’nın toplu mezarlarını, yarım kalan hayatları ve savaşın siviller üzerinde bıraktığı o tarifsiz acıyı hatırlattı bizlere. Srebrenitsa’da öldürülen binlerce insanı konuşurken aslında yalnızca geçmişi konuşmuyoruz. Geride bekleyen anneleri, çocuklarını, eşlerini; yıllarca bir mezar taşı bile olmayan insanları konuşuyoruz. Savaş suçlarının en korkunç tarafı da bu: Savaş bir gün bitiyor, silahlar susuyor, anlaşmalar imzalanıyor; ama bazı kalpler için savaş hiç bitmiyor…
Bugün yayında bunları anlatırken zihnim ister istemez Abhazya’ya, Lata faciasına gitti. Çünkü benim için savaş suçlarının istatistiği yok. Her rakamın arkasında bir insan, bir ev, bir anne, bir çocuk ve yarım bırakılmış bir hayat var.
Lata’yı her andığımda ağlarım. Bugün de canlı yayında Lata’dan bahsederken sesim yine titredi. Çünkü 14 Aralık 1992’de yaşananları yalnızca bir savaş hadisesi olarak anlatmak mümkün değil. Abluka altındaki Abhazya’ya insani tahliye uçuşu yapan helikopterin düşürülmesiyle, çoğu kadın ve çocuk onlarca insan hayatını kaybetti. Çocukların, annelerin, savaşın ortasından kurtarılmaya çalışılan insanların bir anda yok oluşundan, katledilmesinden söz ediyoruz…
Belki de Srebrenitsa’dan Lata’ya uzanan en acı ortaklık tam burada: Savaşların kararlarını birileri veriyor, haritaların üzerinde sınırlar çiziliyor, ordular stratejiler kuruyor; fakat bedelini çoğu zaman hiçbir kararın parçası olmayan siviller ve çocuklar ödüyor.
Lata’yı anlatırken sesimin titremesinin nedeni de bu. Bazı acıları akademisyen kimliğiyle mesafeli biçimde anlatmaya çalışabilirsiniz; tarihleri, aktörleri, savaş hukukunu konuşabilirsiniz. Ama bazı isimler vardır ki insanın akademik mesafesini aşar. Lata benim için onlardan biri…
Bugün Mladić’in ölümü vesilesiyle Srebrenitsa’yı ve Bosna’da işlenen savaş suçlarını yeniden hatırlarken söylemek istediğim aslında çok basit: Coğrafya değişebilir, halkların isimleri değişebilir, savaşların gerekçeleri değişebilir. Ama bir çocukların savaşta öldürülmesinin acısı değişmez.
Srebrenitsa’yı da unutmayacağız. Lata’yı da unutmayacağız. Çünkü savaş suçlarının karşısında hafıza, insanlığın sahip olduğu en güçlü dirençlerden biridir.
Elçin Başol retweeted
ABD, İran'a yönelik yaptırımları genişletme kararı aldı. Aydın Adnan Menderes Üniversitesi Öğretim Üyesi Dr. @elcin_basol #HaberHattı'nda değerlendirdi.
Elçin Başol retweeted
Sukhum then. Didim now. After 13 wonderful years with you @elcin_basol
Амҩа сызқәыу хара сагашам
Ба бахь ауп уи ахьцо.
Амра икыдуп зынӡагьы иҭашәашам
Ҳа ҳами уи зкаԥхо.
Elçin Başol retweeted
📌ABD'den "Şahin Saldırı Görev Gücü"
Denizde, su altı ve üstünde tek yönlü İHA'lar kullanılacak.
Akademisyen Dr. @elcin_basol #AnaHaber'de değerlendirdi.
Elçin Başol retweeted
BİRLEŞMİŞ MİLLETLER'DEN GÜRCİSTAN'A SERT UYARI: DR. ELÇİN BAŞOL’A YÖNELİK TEHDİT VE YILDIRMA GİRİŞİMİ RESMİ BM KAYITLARINA GİRDİ
Birleşmiş Milletler İnsan Hakları Yüksek Komiserliği (OHCHR), KAFFED temsilcisi ve akademisyen Dr. Elçin Başol hakkında Gürcistan Hükûmeti'ne gönderilen resmî insan hakları yazışmasını kamuoyuna açıkladı.
24 Nisan 2026 tarihli ve AL GEO 2/2026 referans numaralı iletişim, aşağıdaki beş Birleşmiş Milletler Özel Raportörü tarafından ortak imzayla Gürcistan'a gönderildi:
•Nicolas Levrat – Azınlık Sorunları Özel Raportörü
•Irene Khan – Düşünce ve İfade Özgürlüğünün Teşviki ve Korunması Özel Raportörü
•Gina Romero – Barışçıl Toplanma ve Örgütlenme Özgürlüğü Özel Raportörü
•Mary Lawlor – İnsan Hakları Savunucularının Durumu Özel Raportörü
•Ana Brian Nougrères – Mahremiyet Hakkı Özel Raportörü.
Uyarı metninde, Dr. Elçin Başol'un Kasım 2025'te Birleşmiş Milletler Azınlık Sorunları Forumu'na katılımı sonrasında maruz kaldığı tehdit, yıldırma girişimleri ve siber saldırılar nedeniyle Gürcistan'dan resmî açıklama talep edildi.
Ancak Gürcistan, BM tarafından tanınan süre içerisinde kamuoyuna açıklanmış bir yanıt vermedi. Bunun üzerine iletişim OHCHR tarafından resmi olarak yayımlandı.
BM'DEN SERT İFADELER
BM'nin mektubu diplomatik yazışmaların ötesine geçen son derece güçlü uyarılar içeriyor.
Beş Özel Raportör, Gürcistan'a hitaben;
•Dr. Elçin Başol'un haklarını korumak için gerekli tüm acil tedbirlerin derhal alınmasını,
•kişisel bütünlüğüne telafisi mümkün olmayan zararların önlenmesini,
•iddia edilen ihlallerin durdurulmasını ve tekrarının engellenmesini,
•sorumluların hesap vermesinin sağlanmasını
açık şekilde talep ediyor.
Bununla da yetinmeyen BM Raportörleri, ellerindeki bilgilerin "acil müdahaleyi gerektirecek ölçüde güvenilir"olduğunu belirterek, yakın zamanda kamuoyu önünde de endişelerini açıklayabileceklerini ifade ediyor. Ayrıca daha fazla gecikmeksizin gerekli tedbirlerin alınmaması hâlinde telafisi mümkün olmayan zararların doğabileceği uyarısında bulunuyorlar.
BM: Olay Olası Bir "Misilleme" Vakası Olarak Değerlendiriliyor
Mektupta olay, yalnızca bireysel bir güvenlik sorunu olarak değil, Birleşmiş Milletler insan hakları mekanizmalarıyla iş birliği yapan bir akademisyen ve KAFFED temsilcisine yönelik olası misilleme (reprisal) kapsamında değerlendiriliyor.
Raportörler, Gürcistan'dan iddiaları açıklığa kavuşturmasını, devlet görevlilerinin olası rolünü araştırmasını ve Abhazlar’ı temsil eden akademisyenlerin ve sivil toplum temsilcilerinin BM mekanizmalarına baskı veya yıldırma korkusu olmadan katılabilmeleri için gerekli güvenceleri sağlamasını talep ediyor.
Elçin Başol retweeted
KAFFED Abhazya Çalışma Grubu Üyesi Dr. Elçin Başol, BM Yerli Halklar Uzman Mekanizması Toplantılarına Katıldı
13–17 Temmuz tarihleri arasında Birleşmiş Milletler Cenevre Ofisi’nde gerçekleştirilen BM İnsan Hakları Konseyi 19. Yerli Halklar Uzman Mekanizması (EMRIP) toplantılarına, KAFFED Abhazya Çalışma Grubu Üyesi Dr. Elçin Başol katılım sağladı.
Toplantılar kapsamında düzenlenen “Yerli Halkların Hakları ve Yapay Zekâ” ile “İnsan Hakları Konseyi’nin Değerlendirme ve Onayına Sunulacak Öneriler” başlıklı iki ayrı oturumda söz alan Dr. Başol, Abhazya tarafından düzenlenen kimlik ve seyahat belgelerinin uluslararası alanda tanınmamasının eğitim hakkı, çalışma hakkı, seyahat özgürlüğü ile uluslararası akademik ve kültürel faaliyetlere katılım üzerindeki olumsuz etkilerini gündeme taşıdı.
Ayrıca, Cenevre Uluslararası Görüşmeleri’nde Abhazya’nın eşit taraf olarak yer almasının kalıcı ve kapsayıcı bir barışın tesisi açısından önemine dikkat çekerek, daha kapsayıcı diyalog mekanizmalarının geliştirilmesi çağrısında bulundu.
Toplantılar sırasında, BM İnsan Hakları Yüksek Komiseri Volker Türk ile kısa bir görüşme gerçekleştiren Dr. Başol, Abhazya ve Abhaz halkının karşı karşıya bulunduğu insan hakları sorunlarına ilişkin hazırladığı raporu kendisine sundu. Bunun yanı sıra, BM Yerli Halkların Hakları Özel Raportörü Albert K. Barume ile yaptığı görüşmede de aynı raporu paylaşarak güncel insan hakları meselelerini değerlendirme fırsatı buldu.
Programın son gününde ise BM Eğitim Hakkı Özel Raportörlüğü ekibiyle gerçekleştirilen toplantıda, Abhaz çocukları ve gençlerinin eğitim hakkına erişimi, uluslararası izolasyonun eğitim üzerindeki etkileri ile kimlik ve seyahat belgelerinin tanınmamasından kaynaklanan sorunlar ayrıntılı biçimde ele alındı.
Dr. Başol’un gerçekleştirdiği bu temaslar, Abhaz halkının karşı karşıya bulunduğu insan hakları sorunlarının Birleşmiş Milletler mekanizmaları nezdinde doğrudan gündeme taşınmasına katkı sağlarken, konunun uluslararası platformlarda görünürlüğünün artırılması ve çözüm odaklı diyalog süreçlerinin güçlendirilmesi açısından da önemli bir adım niteliği taşıyor.
KAFFED olarak, Abhaz halkının haklarının uluslararası platformlarda görünür kılınmasına yönelik çalışmaları desteklemeye ve bu alandaki gelişmeleri kamuoyuyla paylaşmaya devam edeceğiz.
13–17 Temmuz tarihleri arasında Birleşmiş Milletler Cenevre Ofisi'nde gerçekleştirilen BM İnsan Hakları Konseyi 19. Yerli Halklar Uzman Mekanizması (EMRIP) toplantıları sona erdi. Oldukça yoğun ve stresli bir hafta geçirdim.
Toplantılar kapsamında "Yerli Halkların Hakları ve Yapay Zekâ" ile "İnsan Hakları Konseyi'nin Değerlendirme ve Onayına Sunulacak Öneriler" başlıklı iki ayrı oturumda söz alarak konuşma gerçekleştirdim. Abhazya tarafından düzenlenen kimlik ve seyahat belgelerinin tanınmamasının eğitim hakkı, çalışma hakkı, seyahat özgürlüğü ile uluslararası akademik ve kültürel faaliyetlere katılım üzerinde yarattığı insan hakları sorunlarını gündeme taşıdım. Ayrıca, Cenevre Uluslararası Görüşmeleri'nde Abhazya'nın eşit bir taraf olarak yer almamasının kalıcı ve kapsayıcı bir barışın tesis edilmesi açısından önemine dikkat çekerek, daha kapsayıcı diyalog mekanizmalarının geliştirilmesi çağrısında bulundum.
Toplantılar sırasında, BM İnsan Hakları Yüksek Komiseri Volker Türk ile kısa bir görüşme gerçekleştirme fırsatı buldum ve Abhazya ile Abhaz halkının karşı karşıya bulunduğu insan hakları sorunlarına ilişkin hazırladığım raporu kendisine sundum.
BM Yerli Halkların Hakları Özel Raportörü Albert K. Barume ile de görüşerek aynı raporu paylaşma ve Abhaz halkının yaşadığı güncel insan hakları meselelerini değerlendirme fırsatı buldum.
Son gün ise, BM Eğitim Hakkı Özel Raportörlüğü ekibi ile gerçekleştirdiğimiz toplantıda; Abhazyalı çocuk ve gençlerin eğitim hakkına erişimi, uluslararası izolasyonun eğitim üzerindeki etkileri ile eğitim ve seyahat belgelerinin tanınmamasından kaynaklanan sorunları ayrıntılı şekilde ele aldık.
Yoğun ve verimli geçen bu süreçte, Abhaz halkının karşı karşıya bulunduğu insan hakları sorunlarını Birleşmiş Milletler mekanizmaları nezdinde doğrudan gündeme taşıma ve ilgili aktörlerle çözüm önerilerini değerlendirme imkânı buldum. Bu temasların, konunun uluslararası platformlarda daha görünür hâle gelmesine ve gelecekte somut adımların atılmasına katkı sağlamasını diliyorum.
The meetings of the 19th Session of the Expert Mechanism on the Rights of Indigenous Peoples (EMRIP) of the United Nations Human Rights Council, held at the United Nations Office at Geneva from 13–17 July, have come to an end. It was a very intensive and stressful week.
As part of the meetings, I delivered statements during two separate sessions entitled "Panel Discussion on the Rights of Indigenous Peoples and Artificial Intelligence" and "Proposals to be Submitted to the Human Rights Council for its Consideration and Approval." I raised the human rights problems caused by the non-recognition of identity and travel documents issued by Abkhazia, particularly regarding the right to education, the right to work, freedom of movement, and participation in international academic and cultural activities. I also emphasized the importance of the Republic of Abkhazia being accepted as an equal party in the Geneva International Discussions for the achievement of a lasting and inclusive peace, and called for the development of more inclusive dialogue mechanisms.
During the meetings, I had the opportunity to briefly meet with United Nations High Commissioner for Human Rights Volker Türk and presented him with a report I had prepared on the human rights issues faced by Abkhazia and the Abkhaz people.
I also met with United Nations Special Rapporteur on the Rights of Indigenous Peoples Albert K. Barume, shared the same report with him, and had the opportunity to discuss the current human rights issues faced by the Abkhaz people.
On the final day, during our meeting with the team of the United Nations Special Rapporteur on the Right to Education, we discussed in detail the access of Abkhaz children and young people to the right to education, the effects of international isolation on education, and the problems arising from the non-recognition of educational and travel documents.
Throughout this intensive and productive process, I had the opportunity to bring the human rights issues faced by the Abkhaz people directly to the attention of United Nations mechanisms and to discuss possible solutions with the relevant actors. I hope that these contacts will contribute to increasing the visibility of these issues on international platforms and to the taking of concrete steps in the future.
Завершилась работа 19-й сессии Экспертного механизма по правам коренных народов (ЭМПКН) Совета ООН по правам человека, проходившей в Отделении Организации Объединённых Наций в Женеве с 13 по 17 июля. Это была очень насыщенная и напряжённая неделя.
В рамках сессии я выступил(а) на двух заседаниях: «Панельная дискуссия по вопросам прав коренных народов и искусственного интеллекта» и «Предложения, представляемые Совету ООН по правам человека для рассмотрения и утверждения». Я поднял(а) вопрос о нарушениях прав человека, вызванных непризнанием документов, удостоверяющих личность, и проездных документов, выданных Абхазией, в частности в сфере права на образование, права на труд, свободы передвижения, а также участия в международной академической и культурной деятельности. Кроме того, я подчеркнул(а) важность участия Республики Абхазия в качестве равноправной стороны в Женевских международных дискуссиях для достижения прочного и инклюзивного мира и призвал(а) к развитию более инклюзивных механизмов диалога.
В ходе сессии мне удалось кратко встретиться с Верховным комиссаром ООН по правам человека Фолькером Тюрком и передать ему подготовленный мной доклад о проблемах в области прав человека, с которыми сталкиваются Абхазия и абхазский народ.
Я также встретился(лась) со Специальным докладчиком ООН по правам коренных народов Альбертом К. Баруме, передал(а) ему тот же доклад и обсудил(а) современные проблемы в области прав человека, с которыми сталкивается абхазский народ.
В последний день, в ходе встречи с командой Специального докладчика ООН по вопросу о праве на образование, мы подробно обсудили вопросы доступа абхазских детей и молодёжи к праву на образование, влияние международной изоляции на сферу образования, а также проблемы, возникающие в связи с непризнанием образовательных и проездных документов.
В течение этого насыщенного и продуктивного периода у меня была возможность непосредственно довести до сведения механизмов Организации Объединённых Наций проблемы в области прав человека, с которыми сталкивается абхазский народ, а также обсудить возможные пути их решения с соответствующими участниками. Надеюсь, что эти контакты будут способствовать повышению внимания к данной проблематике на международных площадках и принятию конкретных шагов в будущем.
Today in Geneva, I had the opportunity to briefly meet with the United Nations High Commissioner for Human Rights, @volker_turk and present him with a report on the human rights violations suffered by Abkhazia and the Abkhaz people as a result of Georgia’s unacceptable policies.
Too often, discussions on human rights in relation to Abkhazia are viewed exclusively through the Georgian perspective. Yet the Abkhaz people also continue to face serious human rights challenges, including restrictions resulting from the non-recognition of their identity and travel documents, which affect freedom of movement, access to education, employment, and many other fundamental rights.
I hope this small step will contribute to a more inclusive understanding of the human rights situation in Abkhazia and ensure that the voices and experiences of the Abkhaz people are also heard within international human rights mechanisms.
The 18th Session of the Expert Mechanism (EMRIP) has now entered its second day at the United Nations in Geneva.
Looking forward to productive discussions and meaningful exchanges with participants from around the world.
#EMRIP18 #UNHumanRights #Geneva
3
330
İran istihbaratı Azerbaycan ve Ermenistan kadar Gürcistan’da da oldukça aktif. Oradaki İsraillilerin varlığından Azerbaycan Türkü nüfusun varlığına kadar birçok sebebi olduğu gibi herkesin malumu olan tarihsel sebepleri de var.
Hocama ek olarak ben de şunları söyleyeyim; İran’ın Gürcistan’daki faaliyetlerini yalnızca Borçalı’daki dini propaganda üzerinden okumamak gerekir. Ortada dini eğitimden ticari örtüye, yerel kanaat önderlerinden operasyonel ağlara uzanan çok katmanlı bir nüfuz ekosistemi bulunuyor. Bu faaliyetler büyük oranda açık kaynaklara net olarak yansımış durumda.
Örneğin ABD’nin yaptırım listesine aldığı ve Türkiye’de de denkliği iptal edilen el-Mustafa Uluslararası Üniversitesi, Gürcistan’da resmi akreditasyonu olmamasına rağmen Azerbaycan Türklerinin yoğun yaşadığı bölgelerde uzun süredir dini eğitim ve ideolojik faaliyetler yürütüyor. Marneuli’deki bazı camiler ve dini merkezler üzerinden İran Devrimi, Velayet-i Fakih ve “Direniş Ekseni” söyleminin işlendiği vaazlar veriliyor. Aşura törenleri de yalnızca dini bir ritüel olmaktan çıkıp İran’ın sembollerinin ve söylemlerinin görünür olduğu organizasyonlara dönüştürülüyor. Aslında klasik huni taktiği çalışıyor. Bu merkezler üzerinden 1000 kişiden eleye eleye bir avuç kişi devşiriliyor.
İşin ekonomik boyutu en az bunun kadar dikkat çekici. Gürcistan’da on binlerce İran sermayeli şirket bulunuyor. Bunların önemli bir kısmı aynı adreslerde kayıtlı, görünür ticari faaliyeti olmayan şirketler. İranlı danışmanlık firmaları, İran ürünlerinin Gürcistan üzerinden yeniden etiketlenerek Batı pazarlarına ulaştırılmasını açıkça pazarlıyor. Yaptırımların aşılması, finansal hareketlilik ve lojistik ağlar bakımından Gürcistan son yıllarda İran açısından önemli bir merkez haline gelmiş durumda.
Bunun yalnızca yumuşak güç meselesi olmadığını gösteren örnekler de var. Gürcistan İstihbaratı SSG, İsrail-Gürcistan Ticaret Odası Başkanı’na yönelik İran bağlantılı bir suikast planını engellediğini açıklamıştı. Soruşturmaya göre operasyon İranlı organizatörler, İran-Gürcistan çifte vatandaşları ve üçüncü ülke vatandaşlarının birlikte kullanıldığı çok katmanlı bir yapı üzerinden yürütülüyordu.
Dolayısıyla Gürcistan dosyasında medrese, cami, kültür merkezi, ticari şirketler, yaptırım ağları ve örtülü operasyon kapasitesi birbirinden tamamen bağımsız başlıklar değil ki zaten birçok sahada durum bu. Özellikle Borçalı gibi sosyoekonomik olarak kırılgan bölgelerde bu araçların birbirini tamamlayan bir nüfuz altyapısı oluşturduğu görülüyor. Günün sonunda basit bir kuryelik işi için bile içeriden birilerine ihtiyaç var.
Since 1979, Iran has never ceased causing problems wherever its influence has reached. Many people overlook smaller or less visible regions, but even today Iran is attempting to destabilize Azerbaijan and Georgia through covert operations and radicalization efforts directed at ethnic Shiite Azerbaijani Turks in Borcali/Kvemo Kartli, as indicated on the map.
1) Culturally, Azerbaijanis have generally not been prone to radicalization based on religion or sectarianism. However, in the areas indicated, Iran has recently been able to expand its activities for four main reasons:
2) The oppression and marginalization of ethnic Azerbaijani Turks in Georgia are severe. Even at basic cultural events, the display of Turkish and Azerbaijani flags, symbols with which local Turks identify because of ethnic kinship, is sometimes prohibited. The region remains neglected, and tensions periodically arise. As an additional point, Georgia continues to prevent exiled Meskhetian Turks from returning to their homeland, despite its human-rights obligations.
3) Azerbaijan’s land borders remain closed. The restrictions were initially introduced during the COVID-19 pandemic, but years later Azerbaijan continues to block entry into the country by land. As a result, Azerbaijani Turks in Georgia have become increasingly disconnected from Azerbaijan. Given their socioeconomic and political vulnerabilities, they are more exposed to foreign infiltration and influence.
4) Iran has been filling this void through madrasah education, cultural events, religious networks and other instruments of soft power directed at the Shiite population. Moreover, Iranian actors promote the claim that these communities are not Azerbaijani but rather Karapapak or Terekeme and therefore constitute a separate people. This resembles the discourse used toward Iran’s own Turkic population: “You are not Turks, you are Azaris".
5) Because of the ideological principles embedded in the Constitution of the Islamic Republic of Iran particularly its Preamble and Article 154, Iran continually seeks to advance the Islamic Revolution wherever opportunities arise. In countries such as Iraq and Yemen, these efforts are clearly visible. In less prominent regions, such as Borcali in Georgia, however, they often go unnoticed.
Unless Azerbaijan reopens its land borders soon, these communities may become increasingly vulnerable to radicalization, caught between pressure and marginalization from the Georgian state and the expanding influence of Iranian actors.
Elçin Başol retweeted
Since 1979, Iran has never ceased causing problems wherever its influence has reached. Many people overlook smaller or less visible regions, but even today Iran is attempting to destabilize Azerbaijan and Georgia through covert operations and radicalization efforts directed at ethnic Shiite Azerbaijani Turks in Borcali/Kvemo Kartli, as indicated on the map.
1) Culturally, Azerbaijanis have generally not been prone to radicalization based on religion or sectarianism. However, in the areas indicated, Iran has recently been able to expand its activities for four main reasons:
2) The oppression and marginalization of ethnic Azerbaijani Turks in Georgia are severe. Even at basic cultural events, the display of Turkish and Azerbaijani flags, symbols with which local Turks identify because of ethnic kinship, is sometimes prohibited. The region remains neglected, and tensions periodically arise. As an additional point, Georgia continues to prevent exiled Meskhetian Turks from returning to their homeland, despite its human-rights obligations.
3) Azerbaijan’s land borders remain closed. The restrictions were initially introduced during the COVID-19 pandemic, but years later Azerbaijan continues to block entry into the country by land. As a result, Azerbaijani Turks in Georgia have become increasingly disconnected from Azerbaijan. Given their socioeconomic and political vulnerabilities, they are more exposed to foreign infiltration and influence.
4) Iran has been filling this void through madrasah education, cultural events, religious networks and other instruments of soft power directed at the Shiite population. Moreover, Iranian actors promote the claim that these communities are not Azerbaijani but rather Karapapak or Terekeme and therefore constitute a separate people. This resembles the discourse used toward Iran’s own Turkic population: “You are not Turks, you are Azaris".
5) Because of the ideological principles embedded in the Constitution of the Islamic Republic of Iran particularly its Preamble and Article 154, Iran continually seeks to advance the Islamic Revolution wherever opportunities arise. In countries such as Iraq and Yemen, these efforts are clearly visible. In less prominent regions, such as Borcali in Georgia, however, they often go unnoticed.
Unless Azerbaijan reopens its land borders soon, these communities may become increasingly vulnerable to radicalization, caught between pressure and marginalization from the Georgian state and the expanding influence of Iranian actors.








































