การโดนหลอกที่สุดในชีวิตคือ เข้ามหาลัยเเล้วจะมีเเฟน มันจีบกันง่าย มันเป็นเเฟนกันง่าย หนุ่มหล่อเต็มไปหมด สามารถเจอจีบได้ตามโรงอาหาร รับน้อง กุก็เชื่อ พอไปเรียนจริงไม่เจอนะอะไรเเบบนี้ เพราะพวกหล่อๆ มันมีเเฟนหมดเเล้ว มันไม่ออกมาให้เห็นหรอก ไรท์เต้อหลอกกุ
wee🎀 retweeted
ชั้น appreciate กับการมีอยู่ของทุกคนในชีวิตมาก ๆ แล้วปีนี้การกระทําของคนรอบตัวก็แสดงออกมาชัดเจนกว่าปีก่อน ๆ ว่า appreciate ในตั้วชั้นมาก ๆ เหมือนกัน T__T ขอบคุณนะ
wee🎀 retweeted
ไม่กี่ปีมานี้ตระหนักได้ว่าการเล่าเรื่องทุกข์ใจให้ใครฟังไปก็ไม่ดีขึ้นเลย ไม่สบายใจขึ้นด้วย ไม่รู้สึกถึงการปลดปล่อย มันจะดีขึ้นได้ก็ตอนที่ชั้นผ่านมันไปได้แล้ว เคลียร์ตัวเองได้แล้ว บางอย่างก้อตายไปกับกุจริงๆ
wee🎀 retweeted
หลัง ๆ มาเริ่มรู้สึกว่าการยอมรับที่จะปล่อยให้คนเดินออกไปจากชีวิต ทำได้เก่งขึ้นมาก มันคือความรู้สึกที่เข้าใจแล้วว่าเรารักษาทุกคนไว้ในชีวิตไม่ได้ คนบางคนอาจจะไม่ได้ยินดีที่จะให้หายไป แต่มันต้องยินดีที่จะปล่อยเขาไปได้แล้วอย่างเต็มใจอะ
wee🎀 retweeted
ปีนี้กุทิ้งคนไปเยอะมาก ๆ แล้วก็มีคนทิ้งกุไปเยอะมากเหมือนกัน แอบเสียใจอยู่แต่ทำไรไม่ได้อะ people come and go อะเนาะ ได้แต่หวังว่าากุจะไม่ทิ้งตัวเองเพื่อใครอีกเป็นครั้งที่ 2
ฉันควรเลิกเล่นโซเชียลสักเดือนสองเดือน ตามแค่ข่าวพอตามทันโลก แล้วกินนอน แวะเดินสวนดูหนังครั้งคราว ตั้งใจเรียนนิดหน่อย ดูชีวิตคนอื่นในจอน้อยลง วนลูปแบบนี้ ร่างกายจิตใจฉันคงจะแข็งแรงขึ้นมั้ง เหมือนฉันยึดติดกับของนอกกายมากเกินไปทุกทีจนลืมดูแลตัวเองยังไงอย่างงั้น
หลัง ๆ มาโทษตัวเองน้อยลงมากที่หายไป ทั้งจากโซเชียล ทั้งจากสังคมเพื่อนฝูง เพราะรู้สึกว่าเราเอาเท่าที่เราไหวดีกว่า เรียนรู้ว่าคนที่เขาอยากอยู่ เขาจะยังอยู่ แม้ไม่มีบทสนทนา เขาจะไม่คิดเล็กคิดน้อยว่าเราหายไปทำไม ต่อให้เราไม่มีประโยชน์อะไรต่อกัน เขาก็ยังยินดีจะอยู่อยู่ดี ทำนองนั้น
wee🎀 retweeted
บางทีการไม่มีสังคมเยอะ มันก็ทำให้เราสบายใจมากนะ ไม่ต้องรับรู้ทุกเรื่องของใคร ไม่ต้องวุ่นวายกับใคร แค่ได้ใช้ชีวิตเงียบๆ อยู่กับตัวเอง มีคนที่สบายใจด้วยไม่กี่คน แค่นี้ก็มีความสุขมากแล้ว
wee🎀 retweeted
เกิดคนเดียวตายคนเดียวก็จริง แต่ appreciate คนในชีวิตเสมอ ไม่ยึดติด เข้ามาออกไป ปล่อยผู้คนง่าย ๆ พร้อมทำความรู้จักคนใหม่แต่ไม่คาดหวังว่าคนเราต้องมานั่ง maintain คสพตลอดเวลา keep in touch บ้างให้พออุ่นใจว่ายังมีกัน หลาย ๆ อย่างลงมือทำเองแต่แรงใจก็ได้มาจากคนอื่นเยอะ























