داشتم با دوچرخه میرفتم دیرم هم شده بود باد خیلی شدید میومد در حدی که نزدیک بود دوچرخه رو باد ببره یهو یه سطل آشغال از این بزرگا با باد پرت شد تو خیابون پیاده رو هم شیب داشت با یه سرعتی خورد بهم فکر کردم یه جاییم شکست مردم پشماشون ریخته بود
یه دوست فرانسوی دارم هر وقت یه چیزی به نظرش خیلی داغون و غیرمتمدنانه میاد میگه نمیدونم حالا توی ایران چطوریه ولی زمان بابابزرگم مثلا دستشویی توی حیاط بود توی روستا
خیلی دلم سوخت بابت پلمب شدن CLF چند سال اونجا کلاس میرفتم، یه کتابخونه کوچیکی هم داشت سال اخر ایران بودنم زیاد میرفتم، با آدمای زیاد و جالبی آشنا شدم اونجا و پر از خاطره بود اون ساختمون برام مخصوصا راهپلههاش واقعا یکی از جاهای مورد علاقهم توی تهران
اومدم مسافرت و هر جا میرم ادما باز فرانسه حرف میزنن اما به زودی من دورتر از این حرفا میشم اونجا دیگه بعید میدونم فرانسه بشنوم یه بریک لازم بودم ولی جدی اینا همه جا هستن عجیبه
اینجا انقد از حوزه استحفاظی من خارجه که احساس روز اول مهاجرتمو بهم داره میده ملت حرف میزنن و من احساس ایمپاستر بودن دارم البته الان هنوز نرفتم تو هواپیما هستم