M. Haghiri

❗️هکری که با نام «4chan» شناخته می‌شود، دلیل واقعی جنگ با ایران را فاش می‌کند! ترجمه: 👀 ⚡️ «جنگ با ایران آن چیزی نیست که شما تصور می‌کنید. ایران کشوری ورشکسته و منزوی نیست. ایران یکی از منابع اصلی تأمین نقدینگی بدون پشتوانه برای نظام بانکداری سایه (Shadow Banking) است. لندن مرکز اصلی این نظام است و تهران نقش باتری مالی برون‌مرزی آن را ایفا می‌کند. اعتبارات انرژی سپاه پاسداران انقلاب اسلامی (IRGC) فروخته نمی‌شوند؛ بلکه در بانک‌های متوسط عمان با اعتبارات نوسترو (Nostro Credits) معاوضه می‌شوند. این اعتبارات در قالب اوراق قرضه مصنوعیِ دارای پشتوانه وثیقه (Collateralized Synthetic Bonds) بسته‌بندی می‌شوند. سپس این اوراق به میزهای معاملات بازخرید (Repo) در لندن منتقل می‌شوند و به‌عنوان وثیقه‌هایی باکیفیت بالا برای تضمین وام‌های کوتاه‌مدت مورد استفاده قرار می‌گیرند. بدون جریان شبانه‌روزی و دائمی این وثیقه‌های انرژی موسوم به «اوراق تاریک» (Dark Paper)، نسبت‌های اهرمی در مرکز مالی لندن (City of London) فرو خواهد پاشید. جنگ سال ۲۰۲۶ با ایران، ریشه در تقابل میان دو جناح تشکیل‌دهنده نخبگان جهانی دارد. اختلافات این دو جناح از اتاق‌های هیئت‌مدیره شرکت‌ها به رویدادهای واقعی جهان کشیده شده است؛ نشانه‌های این درگیری را می‌توان در برخی «حوادث» ظاهراً بی‌ارتباط نیز مشاهده کرد. معاملات مرتبط با ایران در میان رهبران جهان بسیار گسترده است و پیامدهای آن در قالب حوادث مربوط به وسایل حمل‌ونقل خصوصی یا نقض‌های امنیتی آشکار می‌شود. 🔴 جناح اول (Faction A) بانکداران مرکزی سنتی و قدرتمند از نظر مالی این گروه تمام تلاش خود را به کار گرفته است تا چرخه معاملات با ایران را زنده نگه دارد. آن‌ها می‌دانند که نسبت بدهی به تولید ناخالص داخلی در کشورهای غربی به سطحی فاجعه‌بار رسیده است. آن‌ها از تجارت موازی برای مهار تورم داخلی و جلوگیری از فروپاشی بازار معاملات بازخرید (Repo Market) استفاده می‌کنند. از دیدگاه این گروه، توافق هسته‌ای چیزی جز یک راه‌حل حقوقی موقت نیست؛ نوعی چسب زخم قانونی که اجازه می‌دهد جریان «ماده شوینده» (Detergent) همچنان ادامه پیدا کند. 🔵 جناح دوم (Faction B) نئوفئودالیست‌های سیلیکون‌ولی (Silicon Valley Neo-feudalists) این گروه به دنبال تشدید درگیری نظامی و تغییر رژیم در ایران است. آن‌ها در تلاش‌اند تا با تحمیل یک نکول گسترده در بدهی‌های جهانی و اجرای «بازنشانی بزرگ» (Great Reset)، همه مردم را به سمت یک نظام پول دیجیتال بانک مرکزی (CBDC) سوق دهند؛ نظامی که در آن تمامی تراکنش‌ها به‌طور کامل قابل ردیابی باشند. آن‌ها چرخه معاملات با ایران را هدف قرار داده‌اند، زیرا این چرخه قابل ردیابی نیست. این همان سازوکاری است که به صاحبان قدرت و ثروت قدیمی اجازه می‌دهد بدون وابستگی به فناوری‌های جناح جدید، به بقای خود ادامه دهند. این یک محاصره اقتصادی نیست؛ بلکه تلاشی برای ایجاد انحصار است. تحریم‌ها دیوار نیستند؛ بلکه مانند عوارضی‌هایی هستند که برای عبور باید به آن‌ها پول پرداخت کرد. تحریم‌ها نوعی مالیات ناشی از الزامات قانونی و نظارتی ایجاد می‌کنند که تنها پنج بانک بزرگ جهان توانایی پرداخت هزینه‌های آن و پردازش این حجم عظیم از معاملات را دارند. هدف اصلی از تصرف بانک مرکزی ایران، تخلیه آخرین ذخایر طلایی است که خارج از شبکه مالی رسمی قرار دارند. اگر ارتباط مالی با ایران قطع شود، نقدینگی لندن ظرف ۴۸ ساعت، ۳۰ درصد کاهش خواهد یافت. این اتفاق خود را در قالب تغییر نسبت قیمت طلا به نفت نشان خواهد داد. احتمال دارد تشدید درگیری‌ها شامل قطع کابل‌های ارتباطی زیردریایی نیز بشود. این نظام برای بقای خود، در حال نابود کردن زیرساخت‌های خویش است. 👆👀 👇 اطلاعاتی که مستقیماً از خود جولیان آسانژ (Julian Assange) به دست آمده است