nn •͈ ᴗ •͈ (@iiisone) header
nn •͈ ᴗ •͈ (@iiisone) profile picture

happy with you 🌏✨💜

Bangkok, Thailand
Joined February 2011
Photo by nn •͈ ᴗ •͈ (@iiisone)Photo by nn •͈ ᴗ •͈ (@iiisone)Photo by nn •͈ ᴗ •͈ (@iiisone)Photo by nn •͈ ᴗ •͈ (@iiisone)Photo by nn •͈ ᴗ •͈ (@iiisone)Photo by nn •͈ ᴗ •͈ (@iiisone)Photo by nn •͈ ᴗ •͈ (@iiisone)Photo by nn •͈ ᴗ •͈ (@iiisone)Photo by nn •͈ ᴗ •͈ (@iiisone)Photo by nn •͈ ᴗ •͈ (@iiisone)
ผ่านทีไรก็อดคิดบ่ได้…
53
nn •͈ ᴗ •͈ retweeted
น้องเบลล่า หมาของเรา ข้ามสะพานสายรุ้งไปตอนอายุ 18 เราเลยทำที่เล็กๆ ให้น้อง ที่ที่เทียนไม่มีวันดับ ตอนนี้มีน้องๆ 54,000 ตัวจาก 132 ประเทศอยู่ที่นั่น คนแปลกหน้ามาจุดเทียนให้ 🕯️ ใครเคยส่งน้องไป น้องก็มีที่ตรงนี้นะ ฟรี ไม่ต้องสมัคร ไม่ต้องโหลดแอป lightapaw.com/th
12
2,718
27
3,863
568,926
แรงมาก!!!!! ทั้งปีมี 365 วัน พี่แกจัดวันที่ชั้นแต่งงาน!!!!
TAEYEON CONCERT - F.L.Y. I FLOW WHERE THE LIGHT LEADS, UNTIL I FIND YOU 🌊✨ [SEOUL] 📍 Kspo Dome 📅 January 15 (FRI) - 17 (SUN) [MACAU] 📍 Galaxy Arena 📅 January 30 (SAT) – 31 (SUN) [BANGKOK] 📍 Impact Arena 📅 February 27 (SAT) [HONG KONG] 📍 Hong Kong Coliseum Arena 📅 March 27 (SAT) – 28 (SUN) [TAIPEI] 📍 Taipei Dome 📅 April 3 (SAT) [TOKYO] 📍 Keio Arena 📅 April 17 (SAT) – 18 (SUN) #TAEYEON #태연 #GirlsGeneration #소녀시대 #FLOW_LIGHT_YOU #TAEYEON_FLY
78
ชั้นไม่เสียน้ำตาให้ kpop มานานมาก จนเสตจ ioi
85
ช่วงนี้ฝุ่นเยอะหรอ คันหน้าคันตาไปหมด
83
จากใจลูกสาวที่ผูกพันกับพ่อมากว่าแม่ โตมาก็มารับรู้จนปิดกั้นไปพักนึก และตกตะกอนได้ว่า ในพาร์ทสามี เขาอาจจะทำได้ไม่ดี แต่ในพาร์ท “พ่อ” เขาไม่เคยขาดตกบกพร่อง คือก็ไม่ได้จะมาพูดให้มองว่าเขาไม่ผิดหรอกนะ ไอผิดน่ะ มันก็ผิด ไม่แปลกที่เราจะรับไม่ได้ แต่ชีวิตคนเรามันสั้น วันที่พ่อสโตรก
เมื่อก่อนเรารักพ่อมาก สนิทกับพ่อมากกว่าแม่ในทุก ๆ พาร์ท ไปไหนก็ไปแต่กับพ่อ เพราะรู้สึกว่าแม่ดุ เพราะเป็นคนเงียบ ๆ ไม่ค่อยพูด จนวันที่พ่อเราป่วยเส้นเลือดสมองแตก พอฟื้นตัวได้ 10 ปีให้หลัง พ่อก็เริ่มกลับมารับงานว่าความ รับปรึกษาคดี เวลาที่พ่อได้เงินมาพ่อจะเอาให้เราตลอด จนมีความคิดที่ว่า ถ้าวันนึงมีแฟนก็อยากมีแฟนแบบพ่อ คนที่รักแม่ อะไรก็ให้แม่ให้ลูกก่อนเสมอ แต่เมื่อ 3 ปีก่อน จำได้ว่าวันนั้นแม่นอนป่วยอยู่หลังบ้าน เรานั่งเล่นโทรศัพท์อยู่หน้าทีวีแต่ไม่ได้เปิดไฟ พ่อน่าจะไม่รู้ว่าเราอยู่ตรงนั้น มีสายโทรเข้าจากไลน์เข้ามาที่เครื่องพ่อ พ่อกดรับสายวิดีโอนั้น แล้วเสียงปลายสายพูดว่า "ทำไมพี่รับสายหนูช้าจัง หนูคิดถึงพี่" แล้วพ่อก็ตอบไปว่า "พี่ก็คิดถึงหนู" จบประโยคเราเลยลุกขึ้นกระแทกเก้าอี้เสียงดัง ๆ ให้เขารู้ตัว เขารีบตัดสายทันที เราไม่พูดอะไรแต่เดินขึ้นห้องทั้งน้ำตา แม่ป่วยอยู่นะเว้ย และแม่ได้ยินที่พ่อพูดกับปลายสายทุกประโยค หลังจากนั้นเราก็เริ่มพูดกับพ่อน้อยลง พูดกับแม่มากขึ้น มารู้ทีหลังจากน้าว่า ในวันที่พ่อป่วยอยู่ในไอซียู มีผู้หญิงคนนึงเดินมาหน้าห้องพูดกับแม่ว่า เขาจะได้อะไรบ้าง น้าบอกว่าผู้หญิงคนนั้นคือพี่เลี้ยงของพี่ชายเราที่แม่จ้างมาให้ช่วยดูแล (คนละคนกับที่โทรไลน์มา) ไม่รู้ว่าที่ผ่านมาแม่ต้องรู้สึกยังไงกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น ขนาดเราเป็นลูกแค่ได้ฟังแค่นั้นยังรู้สึกเสียใจ หมดความรักที่มีต่อคนนี้ ทุกวันนี้เขาสองคนก็ยังคงติดต่อกันอยู่ ยังมีไปเจอกันบ้าง ขนาดว่าป่วยนะ ยังหาทางออกไปเจอกันได้ ตอนนี้เข้าใจแม่ทุกอย่าง ที่แม่ยังอยู่กับพ่อในตอนนั้นเพราะว่า ลูก แค่นั้นเอง ทุกวันนี้แทบไม่คุยกับพ่อเลย แต่พ่อก็จะส่งข้อความเข้ามาในไลน์ตลอดว่าวันนี้กินข้าวเช้า เที่ยงกับอะไร เราก็แทบไม่เข้าไปอ่านเลยด้วยซ้ำ รู้สึกว่าตัวเองใจร้ายมาก แต่นี่ก็เสียใจเหมือนกันที่ต้องมารับรู้เรื่องราวอะไรแบบนี้ ไม่ได้พูดให้พี่กับน้องฟังด้วยซ้ำ เพราะกลัวว่าจะไม่มีลูกคนไหนคุยกับเขา เลยเก็บเรื่องนี้ไว้คนเดียว เวลาที่พ่อส่งข้อความมา เราแทบไม่เข้าไปอ่านและตอบเลย ทิฐิในใจเราก็สูงมากเหมือนกัน ขนาดป่วยมือใช้ได้ข้างเดียวยังขยันพิมพ์มา พิมพ์ผิด ๆ ถูก ๆ อยู่อย่างนั้น ตอนนี้ไม่อยากมีคนแบบพ่อเป็นแฟนละนะ กลัวเสียใจ
1
194
เราก็รู้เลยว่า เออเรารักเขามากจริงๆ ตั้งแต่เมื่อไหร่กันนะที่เราไม่ค่อยได้ตอบ ไม่ค่อยได้คุย รักเขาให้มากๆ เพราะเขาก็รักเรานั่นแหละ เขาเองก็ไม่ได้มีความสุข ที่ต้องอยู่และแอบมีบ้าน 1234 แบบนี้ นั่นก็ผลกรรมเขาแหละเนอะ
43
นี่เคยโดน คือนี่เพิ่งกลับจากจีน แล้วไปอาบน้ำที่บ้าน แล้วก็มาบินไปต่อเลย คือกระเป๋าใบเดิม ในเป้เลยมีน้ำอยู่ แล้วจนท. พูดประมาณว่า ป้ายก็มี นี่แบบ ห้ะ เออรู้แล้วว่าผิด ลืมไม่ได้เลยดิ เลยพูดไปว่า ขอโทษค่ะ แต่ตอนนั้นโมโหจิงๆ นะ แบบ คำพูดดีๆ มีมากมาย แบบงงๆ อะไรวะ ไม่เคยพบเจอ
คุณแก้มกี้ออกมาเล่าว่าพนักงาน AOT ตรงที่ตรวจขึ้นเครื่องภายในประเทศ อยู่ๆจะเข้ามาชก? รายละเอียดเพิ่มเติมคงต้องรอคุณแก้มออกมาเล่าอีกทีนึง แต่เบื้องต้นคุณแก้มขอชื่อและกล้องวงจรปิดไว้แล้ว #Gamgy #แก้มกี้
1
1
1
933
นี่โดนน้องตกเพราะสีผมเลย เริ่ด
นี่คือตัวอย่างของคนที่ไม่เด่นไม่ดังไม่หันหลังกลับ ตื่นแล้วก็ไม่เคยหลับอีกเลย สู่ร่างทองมาดามเตล
179
nn •͈ ᴗ •͈ retweeted
ไอ้แก่หมานมันเล่นเกม เมื่อวานฟังเอนคอร์ไปแล้วใช่ไหม วันนี้เสิร์ฟเสียงร้องให้ได้ฟังกันอีกก็แล้วกัน #A2OLITE
5
4,467
39
5,804
138,092
nn •͈ ᴗ •͈ retweeted
สามีทักฉันว่า "ช่วงนี้เราหมดค่ากินเยอะไปหรือเปล่า?" ฉันก็เลยลองให้เขาเป็นคนรับผิดชอบเรื่องซื้อของเข้าบ้านดูสักหนึ่งสัปดาห์ ครอบครัวของเราอยู่กัน 3 คน มีฉัน สามี และลูกสาวที่อยู่ชั้นประถม 2 ปกติค่าอาหารของบ้านเราจะอยู่ที่ประมาณ 68,000 เยนต่อเดือน (ราวๆ 16,000 บาท) เมื่อเดือนก่อน สามีที่กำลังนั่งดูสมุดบัญชีครัวเรือนอยู่ก็พูดขึ้นมาว่า "อยู่กันแค่ 3 คน แต่หมดค่ากินไปเกือบ 7 หมื่นนี่ มันไม่แพงไปหน่อยเหรอ?" "งั้นเหรอ?" "เจียดลงกว่านี้ได้อีกนะ แค่เลือกซื้อของลดราคาในซูเปอร์มาร์เก็ตก็พอแล้วมั้ง" บอกตามตรงว่าฉันแอบจี๊ดขึ้นมานิดๆเลย ฉันเองก็ไม่ได้อยากซื้อของแพงๆ ตามใจชอบเสียหน่อย ทุกวันนี้ก็คอยเช็กใบปลิว คอยเล็งวันจัดโปรโมชั่นลดราคาแล้วค่อยไปซื้อตลอด แต่ฉันเลือกที่จะไม่เถียงกลับไป "งั้นสัปดาห์หน้า คุณช่วยไปซื้อของให้หน่อยได้ไหม?" "ได้สิ" "งบสำหรับหนึ่งสัปดาห์คือ 16,000 เยนนะ รวมข้าวเช้า ข้าวเย็น ข้าวกล่อง แล้วก็มื้อเที่ยงวันเสาร์อาทิตย์ด้วย" สามีหัวเราะร่าแล้วบอกว่า "สบายมาก เหลือๆ" วันจันทร์... สามีกลับมาจากซูเปอร์มาร์เก็ต "ดูนี่สิ หมดไปแค่ 6,420 เยนเอง ได้ของมาตั้งเยอะ" มีทั้งเนื้อไก่ หมูสไลด์ กะหล่ำปลี ถั่วงอก ไข่ไก่ นมจืด... อื้ม ก็ดูไม่เลวเลยจริงๆ ค่ะ วันอังคารทุกอย่างยังราบรื่นดี วันพุธ ลูกสาวถามขึ้นมาว่า "ปะป๊า ไม่มีโยเกิร์ตเหรอคะ?" "สัปดาห์นี้อดใจไว้ก่อนนะลูก" วันพฤหัสบดี... ตอนเช้านมจืดหมดเกลี้ยง สามีเลยต้องวิ่งไปซื้อที่ร้านสะดวกซื้อแทน "แพงกว่าที่ซูเปอร์ตั้งเยอะแน่ะ" เขาบ่น วันศุกร์... สามียืนเปิดตู้เย็นค้างไว้แล้วคิดอยู่พักใหญ่ "เย็นนี้ทำอะไรกินดีนะ?" "ตามใจคุณเลย" "งั้นขอใช้ปลาแซลมอนในช่องฟรีซได้ไหม?" "อื้อ ได้สิ" วันเสาร์... ลูกสาวเริ่มท้วงว่า "ผัดโซบะอีกแล้วเหรอ?" สามีเริ่มทำหน้าเจื่อนๆ คืนวันอาทิตย์... สามีเอาใบเสร็จทั้งหมดมาเรียงบนโต๊ะอาหาร เขากดเครื่องคิดเลขอย่างกระตือรือร้นแล้วบอกว่า "15,380 เยน! เห็นไหม อยู่ในงบเป๊ะ!" เขารายงานด้วยท่าทางภูมิใจสุดๆ ฉันเองก็ชมไปว่า "เก่งจังเลยนะ" เพราะจริงๆ ก็ต้องขอบคุณเขาที่ช่วยจัดการให้ตลอดทั้งสัปดาห์ แต่แล้วสามีก็พูดต่อว่า "เห็นไหมล่ะ แค่พลิกแพลงนิดหน่อย เราก็คุมค่าอาหารได้แล้ว" ฉันลังเลอยู่แป๊บนึง ก่อนจะถามออกไปว่า "นี่... จำได้ไหมว่าปลาแซลมอนในช่องฟรีซน่ะ ซื้อมาตั้งแต่เมื่อไหร่?" "เอ๊ะ?" "แล้วข้าวสารที่กินไปสัปดาห์นี้ด้วย?" สามีเงียบกริบ ฉันเปิดลิ้นชักแล้วหยิบใบเสร็จของสัปดาห์ก่อนหน้าออกมาวาง ในใบเสร็จของสัปดาห์ที่แล้ว มีข้าวสาร 5 กิโลกรัม กับปลาแซลมอนแล่ชิ้นอยู่ด้วย รวมถึงพวกเครื่องปรุงและผักแช่แข็งที่สามีหยิบมาใช้ในสัปดาห์นี้ ทั้งหมดคือสิ่งที่ฉันซื้อตุนไว้ตั้งแต่สัปดาห์ก่อนทั้งนั้น "พวกนี้คุณก็นำมาใช้กินในสัปดาห์นี้ใช่ไหมล่ะ?" สามีมองใบเสร็จตาปริบๆ แล้วพึมพำว่า "...อ่า จริงด้วยแฮะ" "ฉันไม่ได้จะว่าอะไรหรอกนะ ก็บอกแล้วไงว่าของในตู้เย็นหยิบใช้ได้เลย" "อืม..." "สัปดาห์หน้า คุณต้องซื้อทั้งข้าวสารทั้งปลาแซลมอนเข้ามาใหม่แล้วนะ" สามีเดินไปเปิดช่องฟรีซดู... ตรงที่เคยมีปลาแซลมอนวางอยู่ ตอนนี้เหลือแค่เจลทำความเย็นวางอยู่สองอัน พอเปิดช่องแช่ผัก... มีแครอทเหลือครึ่งหัว กับหอมหัวใหญ่ 1 ลูก "...ของหมดไปเยอะเลยเนอะ" "ใช่..." สามีเงียบไปพักใหญ่ ก่อนจะเอ่ยปากถามว่า "นี่เธอต้องคอยคิดเรื่องพวกนี้ทุกสัปดาห์เลยเหรอ?" "อื้อ ก็ประมาณนี้แหละ" "คิดเมนูอาหารด้วย?" "ใช่" "รวมถึงวันที่โรงเรียนลูกไม่มีมื้อกลางวันด้วยเหรอ?" "อื้อ" สามีพึมพำเบาๆ ว่า "งั้นหรอกเหรอ..." ความจริงแล้ว ฉันเป็นคนเก็บใบเสร็จจากการช้อปปิ้งไว้ตลอดค่ะ หลังจากคีย์ตัวเลขลงสมุดบัญชีครัวเรือนแล้วก็ยังไม่ทิ้ง เพื่อเอาไว้เช็กดูว่าสัปดาห์ไหนค่าใช้จ่ายพุ่งเพราะซื้ออะไรไปบ้าง อะไรราคาขึ้น หรือเมื่อก่อนเคยซื้อได้ในราคาเท่าไหร่ คอยเปิดดูย้อนหลังอยู่เรื่อยๆ ดูเหมือนสามีเพิ่งจะได้เห็นปึกใบเสร็จพวกนี้แบบเต็มๆ ตาเป็นครั้งแรก "เก็บไว้เยอะขนาดนี้เลยเหรอ" "อื้อ ฉันเองก็คิดว่าค่าอาหารมันแพงเหมือนกันนั่นแหละ" พอฉันพูดแบบนั้น สามีก็เงยหน้าขึ้นมามอง "ฉันเองก็อยากให้มันประหยัดกว่านี้ในทุกๆ เดือนนะ แต่ก็อยากให้ลูกได้กินอิ่ม ได้กินของดีๆ แล้วก็ต้องทำข้าวกล่องด้วย" สามีค่อยๆ หยิบใบเสร็จมาเรียงซ้อนกันทีละใบ แล้วพูดว่า "ที่ผ่านมา... ฉันคิดแค่เรื่อง 'ออกไปซื้อของ' อย่างเดียวเลยแฮะ" เขาเว้นจังหวะไปนิดนึงก่อนจะพูดต่อ "ขอโทษนะ... ที่เคยพูดเหมือนมันทำได้ง่ายๆ" "ไม่เป็นไรหรอก จริงๆ สัปดาห์นี้คุณก็ช่วยแบ่งเบาไปได้เยอะเลย" "แต่ฉันไม่ได้เผื่อใจไว้สำหรับสัปดาห์หน้าเลยสักนิด" พอเขาพูดแบบนั้น ฉันเลยหลุดขำออกมา วันจันทร์ของสัปดาห์ต่อมา... พอฉันกลับมาจากทำงาน ก็เห็นสามียืนอยู่หน้าตู้เย็น ในมือถือสมาร์ตโฟนพลางจดอะไรยุกยิก "ทำอะไรอยู่เหรอ?" "จดลิสต์ของที่จะซื้อน่ะ สัปดาห์นี้ฉันก็จะไปซื้อเองอีกนะ" "เอ๊ะ ได้เหรอ?" "อื้อ... แต่ขอถามหน่อยได้ไหม?" "ว่ามาสิ" "ปกติโยเกิร์ตของลูก ต้องซื้อแบบไหนเหรอ?" ฉันเปิดตู้เย็นแล้วชี้ให้เขาดูยี่ห้อที่ซื้อเป็นประจำ สามีกดพิมพ์บันทึกลงในโทรศัพท์ทันที จากนั้นเขาก็ถามต่อว่า "นมจืด 2 กล่องพอไหม?" "ก็น่าจะพอนะ แต่เสาร์อาทิตย์อาจจะต้องเพิ่มอีกกล่อง" "โอเค" สามีลบตัวเลขแล้วแก้จำนวนนมจืดเป็น "3 กล่อง" แทน คืนนั้น บนโต๊ะอาหารมีใบเสร็จวางไว้อีกเช่นเคย แต่คราวนี้ที่ด้านหลังใบเสร็จ มีลายมือหวัดๆ เขียนโน้ตตัวเล็กๆ เอาไว้ว่า: นมจืด เหลือ 1 กล่อง ไข่ไก่ เหลือ 4 ฟอง สัปดาห์หน้า ต้องซื้อข้าวสาร ฉันเห็นแล้วก็แอบขำออกมาคนเดียว จนสามีหันมาถามด้วยความฉงนว่า "ขำอะไรเหรอ?" "เปล่า ไม่มีอะไร" ฉันเก็บใบเสร็จใบนั้นเข้าลิ้นชักตามเดิม... ใบเสร็จที่มีลายมือของสามีเขียนทิ้งไว้
夫に「最近、食費かかりすぎじゃない?」って言われた。 だから一週間だけ買い物をお願いしてみた。 うちは夫婦と小学2年生の娘の3人暮らし。 食費は月にだいたい6万8千円。 先月、家計簿を見ていた夫が言った。 「3人で7万近くって、ちょっと高くない?」 「そうかな」 「もう少し抑えられそうだけどな。スーパーでも安いもの選べばいいし」 正直、少しカチンときた。 私だって好きで高いものを買っているわけじゃない。 毎週チラシを見て、特売の日を狙って買い物している。 でも、言い返すのはやめた。 「じゃあ、来週の買い物お願いしていい?」 「いいよ」 「一週間、予算1万6千円ね。朝ごはんと夕飯、私のお弁当、週末のお昼も含めて」 夫は笑って、 「余裕でしょ」 と言った。 月曜日。 夫がスーパーから帰ってきた。 「見て、6,420円。結構買えたよ」 鶏肉、豚こま、キャベツ、もやし、卵、牛乳。 確かに悪くなかった。 火曜日も順調だった。 水曜日、娘が言った。 「パパ、ヨーグルトないの?」 「今週は我慢しようか」 木曜日。 朝、牛乳がなくなった。 夫がコンビニで買ってきた。 「スーパーより高いな」 金曜日。 夫が冷蔵庫を開けて、しばらく考えていた。 「今日の夕飯、何にしよう」 「任せるよ」 「冷凍庫の鮭、使っていい?」 「うん」 土曜日。 娘が「また焼きそば?」と言った。 夫は少し困った顔をした。 日曜日の夜。 夫が食卓にレシートを全部並べた。 計算機を叩いて、 「15,380円。ほら、予算内に収まった」 と嬉しそうに言った。 私も「すごいね」と言った。 実際、一週間ちゃんとやってくれたのはありがたかった。 でも、夫が続けて言った。 「やっぱり少し工夫すれば、食費って抑えられるんだね」 私は少し迷ってから聞いた。 「ねえ、冷凍庫にあった鮭、いつ買ったか覚えてる?」 「え?」 「あと、今週食べたお米も」 夫が黙った。 私は引き出しから、先週のレシートを出した。
8
3,414
49
3,953
357,356
อินเดียคนเยอะกว่ามาก ความต้องการมันเยอะกว่ามาก ยิ่งในชนบท ต้องรีบ ดิ้นรน ใช้ชีวิต แถมราคาถูกมากกกกกกกกก ๅเท่าที่ไปเจอ สะอาดก็เยอะ สกปรกก็แยะ แมงโก้ลัสซี สควีซผ่านร่องนิ้วก็เจอมาเยอะ กุจะบ้า 555555555555
อร่อยถูกใจ อนามัยถูกลืม ไม่เคยมองว่าอาหารอินเดีย ที่เป็นพวกสตรีทฟู้ดสะอาดเลยจริงๆ บางทีก็สงสัยนะ ทั้งที่อินเดีย เค้าเก่งเรื่องเทคโนโลยี แล้วก็มีความรู้เยอะมาก แต่ทำไม เรื่องอาหารถึงไม่ค่อยใส่ใจเรื่องสุขอนามัยกันเท่าที่ควร nitter.cf/itsAprna/status/211114…
1
19
71
153,239
นอกจากแก๊งเบงกอลแล้ว ปีนี้มียัยวากิวมาเข้าก๊วนเพิ่มอีก 1 ชีวิต 🫶🏻
70
ช่วงนี้พลังงานรอบตัวแย่ ไปจนถึงสภาพอากาศ ส่งผลต่ออารมณ์และความรู้สึกได้อย่างไวพอสมควร
72
ชั้นอยากมีความสุขเหมือนสมัยเด่กนะ แต่คนรอบตัวสมัยเด่กคือ แย่อยู่ สังคมเอย นู่นนี่นั่น ดีใจนะที่โตมาได้ เก่งมากไออ้วม
71
นี่ชอบหัวขโมยแห่งบารามอสมากกก ล่าสุดแฟนซื้อบ็อกเซ็ทให้เปนขขวก (ปีที่แล้ว) กลับมาอ่านแล้วบ่ได้เลย 55555555555555555 ไม่จบเล่ม 1 ด้วยซ้ำตอนนี้ ยิ่งมีหบายประเด็นยิ่งไม่อิน ดับฝันวัยเด่กตลอดกาล 🥹
ดิชั้นขอตามหาเด่กไทยที่อ่าน หัวขโมยแห่งบารามอส กับเซวีน่าค่ะ แต่เอาจริงถ้าแกอ่านแหรี่ หรืออ่านโบดแลร์ ก้มักจะไม่พลาดอะ 55555555
108
ซื้อชุดเจ้าสาวมาให้ซัมเมอร์ใส่ 🫶🏻 ป่ะ ไว้ไปถ่ายยูปกันเย้อๆๆๆเยยน้า
1
86
จะบ้ากับอัลกอลิทึมของ x … อีห่า
59
ถ้า 5 แยกลาดพร้าวลูกเห็บตกได้ หิมะก็น่าจะอีกไม่ไกลเกินใจอ่ะ
1
198
บอกได้แค่นี้ – at Wang Thonglang, Bangkok
เรื่องพระคเณศตรงห้วยขวางก็ตามนั้นแหละ นี่พูดกับคนรู้จักทุกคน
31
19,479
236
10,197
2,080,803