Pinned Tweet
“I liked all the sounds you made; all of your words and thoughts and the sound of your footsteps, all of it.”
mer retweeted
สนุกมากกก สนุกมากๆๆๆๆ ลุ้นแล้วลุ้นอีก plot twist ด้วย อ่านละวางไม่ลง (อ่านใกล้จบแล้วแดะมารีวิว)😭😭
mer retweeted
ได้รับเกียรติให้เขียนคำนิยมเล่มนี้มาค่ะ สนพ.เริ่มโปรโมทที่นี่แล้ว ข้อยเลยขอเอาคำนิยมมาลงด้วย
เราคิดว่าเรื่องนี้น่าสนใจจริงๆ ใครชอบแนวนี้ลองแวะไปดูกันนะคะ สนพ.กำลังมีกิจกรรมแจกหนังสือด้วยจ้า
ป.ล. อีบุ๊คก็ลงเมพแล้วนะคะ
###
สวัสดีค่ะ
เราชอบมังกรมากเลยค่ะ
ตอนที่ทางสำนักพิมพ์โยโซระส่งเรื่องนี้มาให้อ่าน เราเลยดีใจมาก และพออ่านไปแล้วก็ยิ่งดีใจ เพราะมังกรในเรื่องนี้ไม่เหมือนมังกรเรื่องไหนๆ ที่เราเคยอ่านมาเลยค่ะ
ปรกติแล้ว สิ่งมีชีวิตที่เรียกว่า “มังกรฝรั่ง” นั้นจะมีตำแหน่งที่ค่อนข้างแน่นอนในบรรดาเรื่องเล่าต่างๆ ส่วนหนึ่งคงเพราะมังกร (ส่วนใหญ่) จะมีรูปร่างใหญ่มหึมาและบินได้ นอกจากนั้นในหลายๆ เรื่องยังมีสติปัญญาสูงและมีอายุขัยยืนยาว เงื่อนไขเหล่านี้ทำให้มังกรเป็นสัตว์พาหนะบ้าง มาในรูปเผ่าพันธุ์ทรงปัญญาที่มีอายุขัยยืนยาวบ้าง และบางทีก็เป็นฝ่ายดี บางทีก็เป็นฝ่ายร้าย
แต่ในเรื่องนี้ มังกรกลายเป็น “โลกทั้งใบ” ค่ะ
ถามว่าเป็นโลกทั้งใบในแง่ไหน ก็อยากให้ลองจินตนาการถึงร่างกายของเราเอง ในร่างกายของเรามีสิ่งมีชีวิตเล็กจิ๋วอาศัยอยู่ พวกมันทำหน้าที่ต่างๆ เช่น ช่วยควบคุมความเป็นกรดเป็นด่าง ช่วยย่อย ฯลฯ พวกเราที่เป็นมนุษย์ต่างอาศัยอยู่ร่วมกับสิ่งมีชีวิตเหล่านี้แบบเกื้อกูลกัน
ในเรื่องนี้ ความสัมพันธ์ระหว่างมังกรกับมนุษย์ก็เป็นอะไรที่คล้ายๆ อย่างนั้นค่ะ
แม้จะไม่เหมือนเสียทีเดียว เพราะมนุษย์ในเรื่องอาศัยอยู่นอกร่างกายของมังกร แต่มังกรนั้นตัวใหญ่มหึมาเสียจนไม่ว่าทำอะไรก็ล้วนกระทบต่อสิ่งแวดล้อม มังกรเดินแรงแผ่นดินก็ไหว เหยียบภูเขาก็ภูเขาไฟระเบิด ทำให้เกิดฝน เมื่อตายลงแล้วซากศพจะกลายเป็นทรัพยากรที่ล้ำค่า แม้กระทั่งการศึกษาโครงสร้างร่างกายของมังกรยังเป็นสิ่งที่ทำให้มนุษย์ค้นพบวิทยาการต่างๆ ดังนั้นในเรื่องนี้ ไม่ว่าสังคม วัฒนธรรม หรือวิถีชีวิตของมนุษย์จึงล้วนเกิดขึ้นจากมังกร
ความตระหนักรู้ดังกล่าวทำให้มนุษย์ในเรื่องให้ความสำคัญกับการดูแลมังกรมาก มีการตั้งหน่วยแพทย์ขึ้นมารักษามังกรป่วย ทุกคนพยายามดูแลมังกร หรือ “โลก” ของพวกเขาให้ดำรงอยู่ได้ เพราะความเจ็บป่วยของโลกก็คือความเจ็บป่วยของพวกเขาเช่นเดียวกัน
นี่เป็นแนวคิดธรรมชาตินิยมแบบญี่ปุ่นซึ่งมองว่าธรรมชาติมีชีวิต ดังนั้นจึงต้องดูแลและให้ความเคารพ ซึ่งเป็นวิธีคิดที่ไม่ค่อยได้พบในนิยายตะวันตก ดังนั้นพอเอามาผสมผสานกับ “มังกร” มันจึงกลายเป็นนิยายที่พิเศษมากเลยค่ะ
นอกจากนั้น สิ่งที่เราชอบมากอีกอย่างในเรื่องนี้ คือความสามารถของผู้เขียนในการผสมผสานโรคภัยไข้เจ็บที่มีในโลกจริงเข้ากับจินตนาการแบบแฟนตาซี
โรคที่มังกรในเรื่องนี้เป็น พูดกันตรงๆ ก็เป็นโรคพบได้ทั่วไป เช่น โรคผิวหนัง ปวดท้อง นอนไม่หลับ แต่พอจินตนาการต่อว่าผู้ป่วยเป็น “มังกร” โรคที่ดูธรรมดาก็กลับกลายเป็นสิ่งใหม่ เชื้อราใต้เกล็ดมังกรกลายเป็นป่าทั้งป่า โรคบางโรคกว่าจะวินิจฉัยได้ก็ต้องใช้เวลาเป็นร้อยเป็นพันปี ใช้หมอมนุษย์หลายรุ่นส่งทอดบันทึกต่อๆ กันมา จะผ่าตัดมังกรนิดเดียวก็ต้องใช้อุปกรณ์ที่ใหญ่โตระดับโรงงาน
ความสามารถในการทำให้เกิดความแปลกขึ้นในความธรรมดาแบบนี้ เป็นความน่าอัศจรรย์ของนิยายแฟนตาซีค่ะ
เราชอบเรื่องนี้ เลยมีเรื่องอยากคุยให้ฟังอีกเยอะแยะ แต่ถ้าเล่ามากไปกว่านี้ก็จะสปอยล์แล้วละค่ะ
ดังนั้นมาอ่านกันเลยดีกว่านะคะ :)
ลุ้นรับหนังสือ “หน่วยแพทย์มังกร เล่ม 1” ไปอ่านกันฟรี ๆ!! เพียงทำตามกติกาง่าย ๆ ดังต่อไปนี้
1. ฟอลบัญชี X ของ Yozora Publishing
2. รีโพสต์โดยตั้งค่าเป็นสาธารณะ
1 รางวัล
เวลาร่วมกิจกรรม: วันนี้ – 22 ต.ค. 69
ประกาศผล: 23 ต.ค. 69
จัดส่งรางวัล: 5 พ.ย. 69
#หน่วยแพทย์มังกร
mer retweeted
งานคุนแรบบิทที่มีตีพิมพ์นอกเหนือจากบารามอส ก็มี'นาคราชา' 2 เล่มจบเพิ่งรีไรต์ + เปลี่ยนปกใหม่อยู่กับสถาพร ส่วนอีกเรื่อง 'เพชรประดับใจ' อันนี้จะหายากแล้วออกกับพิมพ์คำ
mer retweeted
อย่าโทษตัวเองเวลาที่ตัดสินใจ เลือกแล้วเลือกผิด เพราะตอนที่เราเลือก เราไม่มีทางรู้เลยว่าทางเลือกนั้นจะพาเราไปอยู่จุดไหน
mer retweeted
ลูปนี้ทรมานจัดหลัง ๆ บอกตัวเองว่า
"Done is better than perfect"
ทำให้เสร็จก่อนแล้วค่อยมาเกลาทีหลัง แบบนี้ดีกว่าตั้งเป้าว่าจะต้องเพอร์เฟกต์ตั้งแต่แรกจนไม่ได้ลงมือทำสักที การปล่อยให้ตัวเองทำงานไม่สมบูรณ์แบบบ้างก็ไม่ใช่เรื่องที่แย่เลยคับ🥺
mer retweeted
Replying to @zhalamander
ฉากที่ถูกตัดไปคือโดนตัดตั้งแต่ฉบับเว็บเลยค่ะ ไม่มีในนส(หรือถ้าจะมีก็คือเล่มทำมือ) เท่าที่หาเจอคืออันในเด็กดีที่มีคนมารวมไว้ให้ค่ะ อันนี้เราเคยถามกับพี่ในด้อมที่ทันสมัยเว็บละ เขาบอกตรงค่ะๆ
writer.dek-d.com/ntbossdsx/w…
mer retweeted
จำได้ว่าอ่านหน้านี้ซ้ำหลายรอบมากกก อ่านทุกบรรทัด ทุกตัวอักษร มันเป็นบทสนทนาที่แบบลึกซึ้ง น้อยแต่มาก ชอบลักษณะการเขียนของคุณแรบบิทชิบหาย อ่านแล้วแบบเข้าใจถึงความคิดถึงแบบอยากเจอ อยากพบอีกซักครั้ง แต่ไม่ได้คิดว่าเค้าจะชอบหรือรักกันนะ แค่รู้สึกว่ามิตรภาพของพวกเค้ามันลึกซึ้งมากจริงๆ
mer retweeted
คำถามสอบเข้าโรงเรียนพระราชาใช่มั้ยนะ ที่ถามว่า ถ้ามีมงกฏ คทา ดาบ และแหวนจะเลือกทิ้งอะไรก่อนและอะไรเก็บไว้สุดท้าย ทุกคนตอบไม่เหมือนกันเลย แต่คำตอบของเฟรินมันคิดแบบบ้านๆ คือ จะทิ้งมงกุฎก่อนเพราะหนัก ดาบเอาไว้ป้องกันตัวได้จะทิ้งอย่างที่สอง ส่วนชิ้นที่สามจะทิ้งคทาเพราะอย่างน้อยก็เก็บไว้ค้ำยันตัวเองได้ แล้วทิ้งแหวนสุดท้ายเพราะในยามยาก อาจเอาไปขายได้เงินกลับมา
มงกุฎ=ลาภยศชื่อเสียง (สัญลักษณ์ของราชาก็จริงแต่เฟรินทิ้งอันนี้ก่อนเลย เพราะไม่ได้ให้ความสำคัญ)
ดาบ=ความแข็งแกร่ง พละกำลัง (ทิ้งกำลังพลเป็นอย่างที่สอง)
คทา=ความรอบรู้ (เก็บไว้ให้นานที่สุดเพราะความรู้ที่มีจะกลับมาช่วยเราได้ในยามคับขัน)
แหวน=จิตใจที่มั่นคง (ในยามที่ไม่เหลืออะไรแล้ว ขอแค่ยังมีหัวใจที่ยึดมั่นอยู่ก็จะอยู่รอดต่อไปได้)
มันประมาณนี้มั้ยนะ ถ้าจำผิดแย้งได้ โคตรชอบอ่ะ ชอบมากกกกก ยัยเฟรินตอบแบบไม่คิดเยอะ แต่ความหมายที่แปลออกมาคือลึกซึ้งสมมงได้คะแนนอันดับหนึ่ง(แบบที่เจ้าตัวยัง งง555555)
mer retweeted
การกลับมาพูดถึง บารามอส เซวีน่า รร.เสนาธิการ กับนิยายแฟนตาซีทำให้รู้ว่า สมัยก่อนเด็กเจนเดียวกะเราอ่านหนังสือกันมากกว่า 50% มันแมสมาก นิยายเซ็ตเดียว เวียนอ่านกันครึ่งห้อง นึกถึงสมัยก่อนจริงๆ
mer retweeted
ถ้าใครเคยอ่าน 'หัวขโมยแห่งบารามอส' จะรู้เลยว่า สำนวนการเขียนมันดีแค่ไหน อ่านกี่รอบก็ยังประทับใจ นิยายแฟนตาซีไทยรุ่นแรกๆ ที่กลมกล่อมและตรึงใจเราได้ยาวนานขนาดนี้ หาตัวจับยากมาก
ถึงกลิ่นอายความเป็น Hunter x Hunter กับ Harry Potter จะลอยมาเบาๆ แต่ความครีเอทีฟและพล็อตคือสนุก
ในยุคที่โลกเวทมนตร์กำลังรุ่งเรือง เรื่องนี้คือมาสเตอร์พีซที่สุดจริงๆ!
mer retweeted
ภาษาดีมากจนใช้คฑาแบตเตอรี่ยังกลมไปกับ setting แฟนซี ทำได้ไงงง
ต่อให้มีคนรีวิวบอมบ์นางในอีก10ปีถัดมา ว่าก๊อบหลายๆเรื่อง แต่ส่วนตัวยังให้เป็น นิยายแฟนตาซีเยาวชนที่ดีที่สุด(ในไทย) มันมีจุดว้าวจุดขายหลายอย่างมากๆ ที่ฃจนถึงวันนี้ก็อยากบอกคนแต่งๆมากๆว่า ยังประทับใจ ลืมไม่ลง
- วิธีเรียกชื่อ ชื่อ+อาชีพ+ เมือง มันเจ๋งอะ คาโล วาเนบลี เดอะปรินซ์ ออฟ คาโนวาล, เฟริน เกรเดเวล เดอะ ทีฟ ออฟ บารามอส นี่อยากเข้าไปเป็น เดอะ ดอกเตอร์ ออฟ แบงคอค ในเรื่องมาก 😂
เข้าใจว่าดัดแปลงมาจาก LOTR ที่เป็นชื่อ + ทายาทแห่ง… แต่ก็ดัดแปลงเป็นสไตล์ตัวเองได้ดี
- การต่อสู้บนกระดานหมากรุก อันนี้โคตรเจ๋ง ตอนเด็กๆ เคยนั่งจัดกระดานหมากรุกกับเพื่อน เดินหมากตามนิยาย ตลกดี 55 ให้รสชาติแฟนตาซีสุดๆกับการเอานักรบนักเวทย์นู่นนี่นั่น มาสู้กันบนกระดาน เดินหมากดีไม่พอ นักรบต้องเก่งด้วย ชอบมาก
- สิ่งที่ต่อให้โดนรีวิวลบยังไงก็ดิสเครดิตไม่ได้ ก็คือภาษาของคนเขียนเองที่ทำให้ตัวละครมีความกวนประสาท สนุก ตลกธรรมชาติ แล้วเคมีเจ้าหญิงกวนตีน กับ เจ้าชายน้ำแข็ง แม่งโคตรเข้า นางเอกเป็นสายเกรียนสุดๆ แต่แพ้ทาง เจ้าชายน้ำแข็ง อ่านไปก็เขินแบบแปลกๆ ปนขำ น้อยเรื่องที่จะทำแบบนี้ได้
- wording มีความคม ไม่เวิ่น ไม่พรรณาโวหารเกินเหตุ หลายคำโดนใจถึงทุกวันนี้ อย่าง
“ไม่มัวเมาเพราะไม่รู้ อาจสู้ รู้แต่ไม่มัวเมา ไม่ได้”
“มหาปราชญ์ผู้ยิ่งใหญ่ ค้นพบได้ในใจตน”
คือรู้เลยคนแต่งต้องจบอักษรหรือเรียนเกี่ยวกับภาษา/วรรณกรรมมาอะ ภาษาสวยมาก
จริงๆแล้ว เรื่องมันต่อขยายได้อีกเยอะมากนะ นี่ชอบเรื่องของพวกนักเรียนปีโตๆ อย่าง เจ้าชายโรเวน เจ้าชายอาเธอร์(คู่นี้กลิ่นวายโคตรหึ่ง) กับพวกรุ่นพ่อคิงวาโร คิงริชาร์ค ควีนเฮลด้า การเมืองในเวนอล/แอเรียส หรือทริสทอร์อีก อยากให้เขียนside story ออกมามากกก แต่เสียดายคนเขียนคงหมดไฟแค่นี้
แบ่งปันกลจจากพี่แรบบิทสู่TLอีกรอบในโอกาสบารามอสแมส 5555555
(ตอนนั้นเล่นกิจกรรมของสถาพรบุ๊คได้มา เอามานั่งอ่านบ้างบางครั้งง)






































