เดี๋ยวนี้มารยาทไปไหนกันหมด😭 เขาไม่สอนเขียนข้อความเวลาติดต่ออจ.กันหรอ สมัยเรียน แค่จะทักไลน์ขอให้อจ.ที่ปรึกษาเซ็นเอกสารแค่แผ่นเดียว ยังต้องมีแพทเทิร์นแบบนี้เลย ใช้ได้ครอบจักรวาล อจ.บางคนอาจจะไม่คิดอะไรมาก แต่การเคารพกันมันไม่น่ายากมั้ยอะ
เรื่องมีอยู่ว่า ม.รามมีคลิปวิดิโอให้สำหรับนศ.ที่ไม่ได้เข้าเรียนดูย้อนหลังได้ แต่ในห้องอาจารย์ได้บอกแนวข้อสอบ มาตราที่จะออกสอบครบ แต่ในคลิปย้อนหลังโดนตัดออกไปก่อน นศ.เลยไปหลังไมค์หาอาจารย์ แต่อาจารย์น่าจะตอบช้า นศ.ก็เปรี้ยวตีนส่งมีมชูนิ้วกลางไปให้ซะงั้น
สรุปทั้งปีการศึกษานั้นอาจารย์ไม่บอกแนวข้อสอบใดกับนศ.ทั้งคณะอีกเลย ซวยกันถ้วนหน้า เพราะเน่าตัวเดียวแท้ ๆ
เรื่องนี้จึงสอนให้รู้ว่ามารยาท และการให้เกียรติเป็นสิ่งสำคัญที่ทุกคนพึงมีนะครับ😌
อร๊ายยยย กี๊ดดดดดดดด… โม่เซียงถงซิ่วอัปเดตตอนพิเศษของ ปรมาจารย์ลัทธิมาร ตอนดึกด้วยอะ… ชื่อ “ตอนพิเศษมอบให้ผู้อ่าน” 🤩✨✨✨
แถมยังให้เว่ยอู๋เซี่ยนฝึกจนสร้างจินตานใหม่ได้อีกด้วย แล้วหลานจ้านยังเรียกเซี่ยนเซี่ยนว่า “อิง” ด้วย!! มีความสุขเกินไปแล้ววว 😍💚❤️💚❤️
#ปรมาจารย์ลัทธิมาร #TheUntamed
ภาพที่ 2
เว่ยอู๋เซี่ยนสูดลมหายใจแล้วเอ่ยว่า “ข้าตากลมมาตั้งครึ่งวันค่อนคืน ขอข้าอุ่นร่างกายหน่อยเถอะ”
ทั่วทั้งตัวเต็มไปด้วยเศษหญ้าและฝุ่น คงพาเหล่าศิษย์รุ่นเยาว์แห่งอวิ๋นเซินปู้จื้อฉู่ไปตามป่าเขาห่างไกล แล้วเที่ยวก่อกวนทั้งนก สัตว์ป่า ภูตผีและปีศาจบนเขามาอีกเป็นแน่
นับตั้งแต่ได้รับความช่วยเหลือจากหลานวั่งจีจนฝึกฝนสร้างจินตานขึ้นมาใหม่ เว่ยอู๋เซี่ยนก็ยกระดับจากเดิมที่เพียงกระโดดข้ามหลังคาไต่กำแพง กลายเป็นเหาะเหินไปได้ทั่วฟ้าดิน เมื่อก่อนยามพาเหล่าศิษย์รุ่นเยาว์ออกล่าราตรี เขาทำได้ไม่เกินวันละสองชั่วยาม หากนานกว่านั้นก็เริ่มเหนื่อย ต้องเรียกหลานวั่งจีให้พากลับไปพัก แต่ตอนนี้กลับโลดแล่นอยู่ตามภูเขาร้าง เส้นทางเก่าแก่ หรือท่ามกลางหิมะและความหนาวเหน็บได้ถึงสามวัน พอจบแล้วยังลากหลานวั่งจีไปต่ออย่างไม่หนำใจ
หลานฉี่เหรินและเหล่าผู้อาวุโสแห่งกูซูเห็นแล้วก็ปวดหัว ราวกับภาพวันวานที่เขาเที่ยวป่วนไปทั่วกูซูกำลังหวนกลับมาอีกครั้ง แต่ละคนหวาดผวาจนอยากเพิ่มกฎตระกูลอีกหลายข้อเข้าไปในกฎสี่พันข้อหน้าประตูสำนัก เพื่อรักษาระเบียบอันดีงาม!
แต่ถึงจินตานจะดีเพียงใด ในเมื่อยังเป็นมนุษย์ ยามหนาวก็ย่อมรู้สึกหนาว กลับมาทั้งตัวสกปรกเช่นนี้แล้วมุดเข้าผ้าห่มทันที คงหนาวจัดจริง ๆ
หลานวั่งจีซึ่งรักความสะอาดเป็นนิสัยกลับไม่ถือสาแม้แต่น้อย เขากระชับวงแขนอย่างเงียบ ๆ กอดเว่ยอู๋เซี่ยนให้แน่นขึ้น กอดอยู่พักหนึ่งจึงเอ่ยว่า
“อย่างน้อยก็ถอดรองเท้าก่อน”
เว่ยอู๋เซี่ยนตอบ “อ้อ!”
ภาพที่ 3
เขาใช้เท้าทั้งสองข้างเกี่ยวถีบรองเท้าออก แล้วหดตัวกลับเข้าไปใต้ผ้าห่ม เอาร่างเย็น ๆ ไปแนบหลานวั่งจีอีก
หลานวั่งจีเพียงเอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบ ๆ ว่า “อย่าขยับไปมา”
เว่ยอู๋เซี่ยนถามอย่างแปลกใจ “โอ้ คุณชายรองหลาน วันนี้คิดจะเป็นคนเคร่งขรึมขึ้นมาแล้วหรือ?”
หลานวั่งจีตอบ “ท่านอากลับมาแล้ว”
เว่ยอู๋เซี่ยนหัวเราะฮ่า ๆ ตบแก้มเขาเบา ๆ แล้วกล่าวว่า “เห็นแก่ท่านอาผู้อาวุโส วันนี้ข้าจะปล่อยคุณชายรองหลานไปก่อนก็แล้วกัน”
อย่างไรเสีย ในระหว่างการสร้างจินตาน นอกจากเว่ยอู๋เซี่ยนจะศึกษาค้นคว้าด้วยตนเอง และหลานวั่งจีจะอ่านตำราจนทั่ว ออกเสาะหาสมุนไพรวิเศษแล้ว หลานฉี่เหรินเองก็ใส่ใจเรื่องนี้ไม่น้อย คอยเตือนทั้งสองอยู่เสมอว่าควรทำเช่นไรจึงจะรอบคอบและปลอดภัยกว่า มิเช่นนั้นจะฝึกฝนจนสร้างจินตานระดับสูงได้ภายในปีเดียวได้อย่างไร?
เว่ยอู๋เซี่ยนยังไม่อยากทำให้ท่านโกรธจนหนวดกระดิก ตาถลนเพราะตนอีกเร็วถึงเพียงนี้ เอาเป็นว่าจะทำตัวเรียบร้อยสักสองสามวัน มากกว่านั้นคงไม่ไหวแล้ว
ทั้งสองคุยเล่นกันอยู่พักหนึ่ง หลังจากวิ่งวุ่นมาทั้งวัน พูดไปพูดมาเว่ยอู๋เซี่ยนก็เริ่มง่วง เขานอนเอนอยู่บนตั่ง พลิกตัวครั้งหนึ่งจนเกือบกลิ้งตกลงไป โชคดีที่หลานวั่งจีตาไวมือไว คว้าตัวเขาไว้ได้ทัน
หลานวั่งจีส่ายหน้าเบา ๆ อย่างจนใจ ก่อนลุกขึ้นนั่ง ก้มมองคนข้างกาย ผ่านไปครู่ใหญ่จึงกระซิบแผ่วเบาว่า
“อิง”
กรี๊ดดดดดดดด 😍🥰😍🥰😍🥰
#ปรมาจารย์ลัทธิมาร ตอนพิเศษ!! ❤️ (แปล.. เวอร์ชั่น 18+) 💚 โดย โม่เซียงถงซิ่ว
#TheUntamed #เฉินฉิงลิ่ง
✨ บทที่ 127 ตอนพิเศษที่ 8: เช้าค่ำ ☀️🌙
ผ่านยามไฮ่มานานแล้ว แต่คนผู้นั้นยังไม่กลับมา
โคมกระดาษบนโต๊ะยังไม่ดับ หลานวั่งจีจ้องวงแสงพร่าเลือนนั้น ดวงตาทั้งสองไม่กะพริบแม้แต่น้อย
ครู่ใหญ่ เขาลุกขึ้นเดินไปยังประตูห้องจิ้งซื่อ แล้วเปิดประตูไม้
เขายืนนิ่งอยู่ครู่หนึ่ง ดูคล้ายกำลังจะก้าวออกไป ทันใดนั้น ด้านหลังกลับมีเสียงประหลาดดัง “ตุบ”
หลานวั่งจีหันขวับ เห็นเพียงหน้าต่างที่ไม่รู้ว่าเปิดออกตั้งแต่เมื่อใด บานหน้าต่างยังขยับเปิดปิดเบา ๆ ตามแรงลมยามค่ำคืน ผ้าห่มบางบนตั่งนูนขึ้นเป็นก้อนใหญ่ผิดปกติ ราวกับมีอะไรบางอย่างกระโจนผ่านหน้าต่างแล้วกลิ้งเข้ามา บัดนี้กำลังขดตัวขยุกขยิกอยู่ข้างในจนเกิดเสียงสวบสาบ
หลานวั่งจีเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนค่อย ๆ ปิดประตูแล้วกลับเข้ามาในห้อง ระหว่างทางเขาเป่าโคมดับ ปิดหน้าต่าง แล้วขึ้นตั่ง
เขานอนลงข้างก้อนนูนขนาดใหญ่นั้น ดึงผ้าห่มอีกผืนมาคลุมตัวเงียบ ๆ แล้วหลับตา
ไม่นานนัก จู่ ๆ ก็มีอะไรบางอย่างชิ้นใหญ่เย็นเฉียบมุดเข้ามาใต้ผ้าห่มของเขา
สิ่งเย็นเฉียบชิ้นนั้นบิดตัวกระดึ๊บเข้ามาบนตัวเขา แนบชิดกับอก แล้วร้องอย่างร่าเริงว่า
“หลานจ้าน ข้ากลับมาแล้ว รีบต้อนรับข้าสิ”
หลานวั่งจีโอบแขนกอดเขาไว้ แล้วเอ่ยว่า
“เหตุใดเจ้าถึงตัวเย็นเช่นนี้”
เว่ยอู๋เซี่ยนตอบ “ข้าตากลมมาตั้งครึ่งวันค่อนคืน ขออาศัยเจ้าอุ่นร่างกายหน่อย”
มิน่าเล่าทั่วทั้งตัวจึงเต็มไปด้วยเศษหญ้าและฝุ่น คงพาเหล่าศิษย์รุ่นเยาว์แห่งอวิ๋นเซินปู้จื้อฉู่ไปตามป่าเขาห่างไกล เที่ยวก่อกวนทั้งนก สัตว์ป่า ภูตผีและปีศาจบนเขามาอีกเป็นแน่
ทั้งที่ตัวสกปรกเช่นนี้ ยังกลิ้งขึ้นเตียงและมุดผ้าห่มของเขา หลานวั่งจีผู้รักความสะอาดเป็นนิสัยกลับไม่รังเกียจแม้แต่น้อย วงแขนออกแรงกระชับอย่างเงียบ ๆ กอดเว่ยอู๋เซี่ยนแน่นขึ้นอีก
หลังใช้ไออุ่นจากร่างกายช่วยให้เขาอบอุ่นอยู่พักหนึ่ง หลานวั่งจีก็กล่าวว่า
“อย่างน้อยก็ถอดรองเท้าก่อน”
เว่ยอู๋เซี่ยนตอบ “ได้สิ”
เขาใช้เท้าทั้งสองข้างเกี่ยวถีบรองเท้าออก แล้วหดกลับเข้าไปในผ้าห่ม เอาร่างเย็น ๆ ไปแนบหลานวั่งจีอีก
หลานวั่งจีเอ่ยเสียงเรียบ “อย่าขยับไปมา”
เว่ยอู๋เซี่ยนกล่าว “ข้าขึ้นเตียงเจ้ามาแล้ว เจ้ายังคิดจะให้ข้าอยู่นิ่งอีกหรือ?”
หลานวั่งจีตอบ “ท่านอากลับมาแล้ว”
ที่พักของหลานฉี่เหรินอยู่ไม่ไกลจากห้องจิ้งซื่อของหลานวั่งจี เดิมทีเขาก็ไม่ชอบเว่ยอู๋เซี่ยนอยู่แล้ว หากเกิดเสียงอะไรไม่เหมาะไม่ควรขึ้น เกรงว่าวันรุ่งขึ้นคงได้โกรธจนทุบอกกระทืบเท้า แล้วระเบิดอารมณ์ใส่เว่ยอู๋เซี่ยนอีก
แต่เว่ยอู๋เซี่ยนกลับสอดเข่าเข้าไประหว่างขาทั้งสองของหลานวั่งจี จงใจดันเบา ๆ สองครั้งอย่างยั่วเย้าและเจ้าเล่ห์ ใช้การกระทำแสดงท่าทีของตนอย่างชัดเจนโดยไม่ลังเล
หลังเงียบไปครู่หนึ่ง หลานวั่งจีก็พลิกตัวอย่างรวดเร็ว กดเว่ยอู๋ เซี่ยนไว้ใต้ร่างเขา
การเคลื่อนไหวของเขานั้นเร็วและรุนแรงเกินไป ทำให้ทั้งสองคนชนเข้ากับเตียงไม้ด้วยเสียงดัง "ตุ๊บ"
"ช้าลงหน่อย ช้าลงหน่อย ช้าลงหน่อย... ช้าลง... หน่อย!"
หลานวั่งจีกดเว่ยอู๋เซี่ยนลงบนเตียงอย่างแน่นหนา แล้วสอดใส่เข้าไปอย่างแรง ดันเข้าไปจนสุดในคราวเดียว จนกระทั่งท้องส่วนล่างของเขากดแนบกับก้นเปลือยของเว่ยอู๋เซี่ยนอย่างสมบูรณ์ เมื่อไปต่อไม่ได้ เขาก็หยุดเคลื่อนไหว
เว่ยอู๋เซี่ยนสูดหายใจสองครั้ง ส่ายหัว และไม่กล้าขยับตัว เขาทำได้เพียงกลอกตา บิดเอวอย่างไม่สบายตัว พยายามขับสิ่งที่อยู่ข้างในออกมา
แต่หลานวั่งจีสัมผัสได้ถึงเจตนาของเขา จึงจับเอวของเขาและสอดใส่กลับเข้าไปทันที
เว่ยอู๋เซี่ยนร้องออกมาว่า "อ๊า!" แล้วเรียก "หานกวงจวิน!"
หลานวั่งจีชะงักไปครู่หนึ่งก่อนจะพูดว่า “เจ้าหาเรื่องเอง" หลังจากหยุดไปครู่หนึ่ง เขาก็เริ่มกระแทกซ้ำๆ
เว่ยอู๋เซี่ยนถูกตรึงอยู่ใต้ร่างเขาอย่างแน่นหนา ขางอขึ้น ผมสีดำยุ่งเหยิง ใบหน้าแดงก่ำ ทุกครั้งที่กระแทก ร่างกายของเขาก็ขยับขึ้นลง ทุกครั้งที่กระแทก
เว่ยอู๋เซี่ยนจะร้องออกมา และทุกๆ สองครั้งที่สอดใส่ เขาก็จะร้องออกมาสองครั้ง หลังจากที่ อดทนมาสักพัก หลานวั่งจีก็ทนไม่ไหวอีกต่อไป เขาจึงกลั้นลมหายใจที่แทบจะระเบิดออกมา แล้วกระซิบว่า "เจ้า...เจ้าควรเบาเสียงลงหน่อย"
เว่ยอู๋เซี่ยนยกมือขึ้นแตะใบหน้าของหลานวั่งจี คิดว่าผิวบางๆ ของหลานจ้านนั้นช่างแปลกประหลาด ใบหน้าร้อนผ่าวถึงเพียงนั้น แต่กลับไม่ขึ้นสี ยังคงขาวกระจ่างดุจน้ำค้างแข็งปกคลุมหิมะ หล่อเหลาจนทำให้หัวใจของเว่ยอู๋เซี่ยนเต้นรัว ควบคุมตัวเองไม่ได้ มีเพียงติ่งหูของเขาเท่านั้นที่แดงระเรื่อเล็กน้อย
เขาพูดด้วยเสียงหอบ “พี่รอง เจ้าไม่อยากได้ยินเสียงครางของข้าหรือ?”
หลานวั่งจี “…”
(1) มีต่อ …
ILLUSTRATION BY: aa820733
ᑕITᖇᗩ retweeted
BTS เป็นพ่อมึงหรอ ใช่
BTS เป็นเฮียมึงหรอ ใช่
BTS เป็นบิดามึงหรอ ใช่
BTS เป็นบรรพบุรุษมึงหรอ ใช่
BTS เป็นเทพบุตรมึงหรอ ใช่
BTS เป็นfather มึงหรอ ใช่
BTS เป็นหนึ่งเดียวในใจมึงหรอ ใช่
BTS เป็นจุดสูงสุดในศิลปินK-popหรอ ใช่
#BTSxIHeartRadioMusicFestival
#iHeartFestival
ᑕITᖇᗩ retweeted
แค่รีโพสต์ก็ช่วยแล้วค่ะ ให้มันจบที่รุ่นเรา การสู้กับอำนาจใหญ่มันยาก แต่ถ้าไม่เริ่มมันก็จะไม่มีทางสำเร็จค่ะ มันอาจจะไม่จบง่าย ๆ ที่เจนเรา แต่ถ้าเราช่วยสู้เพื่อเจนลูกเจนหลานเราได้ค่ะ
#สั่งฟ้องสว #สั่งฟ้อง229
ᑕITᖇᗩ retweeted
ติ่งทุกคนทุกด้อมขอคนละรีได้ไหมคะ
การเมืองดีขนส่งสาธารณะดี เดินทางไปติ่งสะดวก
การเมืองดีบัตรคอนเสิร์ตราคาดี รัฐควบคุมราคาได้
การเมืองดีเบเนฟิตต่างๆจะดี
การเมืองดีค่าครองชีพจะดี
การเมืองดีไปติ่งแบบมีความสุข
ขอพลังติ่งช่วยกันรี
#สั่งฟ้องสว #สั่งฟ้อง229
ᑕITᖇᗩ retweeted
ไอเจี้ยพอเห็นเต็มๆแล้วกุจะกลายเปนลิงจริงๆ น้องจองกุกเล็งจะไปแกล้งตั้งแต่กินน้ำเสร็จอะ แบบเดินดุ่มๆถกเสื้อเข้าไปหาน้องแทเอาหน้าไปจุ่มใส่น้องแทเลย ㅠㅠㅠㅠㅠㅠㅠㅠ จะไม่ให้กุเป็นลิงได้ยังไง
ᑕITᖇᗩ retweeted
โคตร ของโคตร ของพรสวรรค์..
ที่เค้าว่ากันว่า เจ้ากุกเป็น 1 ในนักร้องไม่กี่คนในวงการที่มี perfect pitch มันคงจะเป็นแบบนี้สินะ!!
สามารถ adlip เนื้อ rap ของตาโฮปได้แบบ ไม่มีติดขัดแม้แต่นิดเดียวเลย!!
สุดจริง!!
ᑕITᖇᗩ retweeted
Saveไว้อ่านตอนกิน☕️ คลิปปี 2023
"ทุกคนครับ... ผมรู้นะว่าตอนนี้มันมีกระแสและเสียงพูดถึงเกี่ยวกับงาน Grammys รวมถึงเรื่องของพวกเราเยอะมาก
แต่ว่านะ... จะไปแคร์มันทำไมกันล่ะครับ?
การจะเกลียดใครมันเป็นเสรีภาพของเขา และพวกเขาก็มีสิทธิ์ที่จะเกลียดได้ แต่ถ้าเป็นตัวผมเองนะ ผมเลือกที่จะไปนั่งคุยกับเพื่อนตามคาเฟ่เพื่อลืมๆ มันไป ซะยังดีกว่าจะมานั่งทวีตตอบโต้ หรือไปเปิดใจสัมภาษณ์อะไรพวกนั้น...
ผมไม่ทำหรอกครับ เพราะผมโตเป็นผู้ใหญ่แล้ว
แต่เอาเถอะ... พวกเราไม่ได้มาที่เวกัสเพื่อ งาน Grammys สักหน่อย พวกเรามาเวกัสเพื่อมาหา 'ARMY' ต่างหาก!
พวกสถิติ ชื่อตำแหน่ง ความสำเร็จ หรือถ้วยรางวัล... ใช่ครับ มันสำคัญมาก แต่ นั่นไม่ใช่เหตุผลแรกสุด ที่ทำให้พวกเราเริ่มทำทั้งหมดนี้ขึ้นมาจริงไหมครับ?
เวลา 2 ชั่วโมงนี้... ทั้งความทุ่มเท พลังงาน การได้สบตากัน ได้ร้องเพลงด้วยกัน ได้เต้นไปด้วยกัน... การสื่อสารและเชื่อมถึงกันแบบนี้ต่างหากคือทุกสิ่งทุกอย่าง และนี่คือเหตุผลว่าทำไมพวกเราถึงยังทำสิ่งนี้อยู่
ผมหวังว่าทุกคนจะเข้าใจและรู้สึกถึงมันนะครับ... รักทุกคนนะ Let the haters hate and let the lovers love (ปล่อยให้คนเกลียดเขากระแนะกระแหนไป ส่วนคนที่รักกันก็รักกันต่อไปครับ) รักทุกคนมากๆ นะ... พีซ ✌️"
ᑕITᖇᗩ retweeted
มีใครเข้าใจกุบ้าง อากัสดีกับชูก้าคือคนเดียวกัน แต่รู้สึกได้เลยว่าพี่แยกเสียงของ 2 ตัวตนออกมาชัดเจนมาก ในนามชูก้าไม่เหลือความเป็นอากัสดีเลยมึง แรปของชูก้านุ่มนวลกว่ามาก รักเทคนิคการใช้เสียงของพี่วะ โคตรดี
ᑕITᖇᗩ retweeted
เครื่องหน้าชัดมากกก โคตรตี๋เลย
เหมือนเด็กมหาลัยอยู่เลยอะ พี่ยุนกิ หน้าเด็กมาก😳
การที่ปล่อยผมไม่เซ็ทนี่แหละ ระบบความหล่อทำลายล้างมากคับพี่
ᑕITᖇᗩ retweeted
ตอนถ่ายรูปพี่จีมินเคยถามน้องแทว่า “นายชอบด้านขวาของตัวเองมากกว่าหรือเปล่า?” แล้วน้องตอบกลับว่า “ด้านไหนก็ได้” ตอนนี้กุเข้าใจคำตอบน้องแทแล้วก็นางสวยทุกด้านจริงๆ😭😭
































