آریا سلطانی نجف آبادی

حکمت عملی‌ست، احمد. حکمت عملی. حالا تو که به‌نفعت نیست به یاد بیاوری ولی ما یادمان نرفته که همین ۵ سال پیش دولت مستعجل بنت-لاپید را ائتلافی به قدرت رساند که از قضا همین حزب عربی رعم هم در آن عضویت داشت اما از آنجا که منصور عباس و هم‌حزبی‌هایش حاضر نشدند به تمدید پنج‌ساله و مجدد قانون مقررات حقوقی یهودیه و سامریه رای مثبت بدهند، ائتلاف فروپاشید و دولت بنت سقوط کرد. الباقی احزاب عرب هم که اصلاً از اول حاضر به ورود به ائتلاف نشدند. فلذا عقل سلیم و حزم و تدبیر حکم می‌کند که در هنگامهٔ جنگ و قتال هیچ یک از احزاب یهودی، با حزبی که پیشتر در روزگار صلح و صفا دولتی را ساقط کرده است، مؤتلف نشود. کسانی که در گذشته نشان داده‌اند حاضرند در همبستگی با برادران عرب ساکن یهودیه و سامریه دولتی را از هم بپاشانند، چرا فردا روز نتوانند و نخواهند در همبستگی با برادران عرب حوثی، حماسی، حزب‌اللهی، حشدی یا برادران مسلمان رافضی دولتی دیگر را ساقط و ساختار فرماندهی و تصمیم‌گیری نظامی-امنیتی کشور را فلج کنند؟