Kemal Alimoğlu (@kemalalimoglu) header
Kemal Alimoğlu (@kemalalimoglu) profile picture

Klinik Psikolog

Joined May 2021
“Sen neye direnirsen, o da sana direnir.” Bu sözün psikolojide çok güzel bir karşılığı var. Bazen birini unutmaya çalıştıkça daha çok düşünürüz. Kaygılanmamaya uğraştıkça kaygımız artar. Atak geçirmemeye çalıştıkça sıklığı artar. Aklımıza gelmesini istemediğimiz düşünceler zihnimizi daha fazla meşgul eder. Çünkü bazen bir şeyden kurtulmaya çalışırken bütün dikkatimizi ona veririz. O yüzden her düşünceyle savaşmak zorunda değilsiniz. Bazen huzur, zihninizden geçenleri zorla susturmakta değil, onların gelip geçmesine izin vermektedir.
10
95
3,892
Bir dizi izlerken şöyle bir söze denk geldim, uzun süre düşündüm: “Huzur dediğimiz şey sadece elde ettiklerimizde değil, elde edemediklerimiz karşısında gösterdiğimiz sabırda da saklıdır.” Ne kadar da doğru. İnsan bazen sahip olamadığı bir şeyin eksikliğini öyle büyütüyor ki elindekilerin kıymetini göremez hâle geliyor. Olmayan bir iş, gerçekleşmeyen bir hayal, çıkılamayan bir ev, kavuşulamayan bir insan… Belki de huzuru bu kadar zor bulmamızın sebebi hayatımızda bir şeylerin eksik olması değil, her şey tamamlanmadan mutlu olmaya kendimize izin vermememiz. Çünkü insanın bütün istekleri gerçekleşebilir ama istemesi hiç bitmeyebilir.
1
4
25
1,116
Dikkat ettiniz mi? Bazen biriyle aranız bozulduğunda, o kişi bir anda sizin yakın arkadaşlarınızla samimi olmaya başlar. Birlikte fotoğraflar çeker, hikâyeler paylaşır, özellikle sizin görebileceğiniz şekilde ne kadar eğlendiklerini gösterir. Bu davranış bazen bilinçli bir değersizleştirme politikasına dönüşür. Amaç sizi kıskandırmak, dışlanmış hissettirmek ve çevrenizdeki yerinizin kolayca doldurulabileceği mesajını vermektir. Oysa bir insanın sizi değersiz hissettirmeye çalışması, sizin değersiz olduğunuzu değil, aranızdaki meseleyi olgunlukla çözemediğini gösterir. Başkalarının hayatında yer edinmek için sizin yerinizi sarsmaya çalışması da bunun bir parçasıdır.
8
24
1
181
8,743
Bir çocuğun kalesidir baba, bazen de en derin yarası. Kimi çocuk babasının yanında kendini dünyanın en güvende insanı hissederken, kimi çocuk onun eve gelişinden korkar. Kimi babasının bir sözüyle cesaret bulur, kimi yıllarca ondan duyduğu bir söz yüzünden kendini yetersiz hisseder. Çünkü bir baba çocuğuna yalnızca bir çocukluk bırakmaz. Bazen ömür boyu sırtını yaslayacağı bir güven, bazen de yetişkin olduğunda bile iyileştirmeye çalışacağı bir yara bırakır.
3
19
984
İnsanlara ballandıra ballandıra özel hayatınızı anlatmayın. Evinizdeki huzuru, eşinizle yaşadığınız güzel şeyleri, kazandığınız parayı, gelecek planlarınızı herkesin bilmesine gerek yok. Çünkü herkes sizi aynı samimiyetle dinlemiyor. Kimi gerçekten seviniyor, kimi kendisiyle kıyaslıyor, kimi de anlattıklarınızı bir gün size karşı kullanabiliyor. Elbette herkesten şüphe ederek yaşayamazsınız ama herkese de hayatınızın kapılarını sonuna kadar açmak zorunda değilsiniz. Bazı güzellikler başkaları bildiğinde değil, sadece size ait kaldığında daha huzurlu yaşanır.
5
2
93
2,910
Psikolojide yanlış anlaşılan bir şey var. Her üzüntüden kurtulmak, her kaygıyı susturmak, her öfkeyi bastırmak zorunda değilsiniz. Bazen üzüntünüz size neyi kaybettiğinizi, öfkeniz neye tahammül etmek istemediğinizi, kaygınız ise sizin için neyin önemli olduğunu anlatır. Elbette her duygunun altında mutlaka bir mesaj aramak gerekmez. Ama biz çoğu zaman ne hissettiğimizi anlamadan o duygudan kurtulmaya çalışıyoruz. Oysa iyileşmek, bir daha hiç üzülmemek değil; üzüldüğünüzde kendinizle savaşmamayı öğrenmektir. Çünkü insan bazen yaşadığı duygulardan değil, o duyguları yaşamamak için verdiği mücadeleden yorulur.
3
15
2
91
3,873
Son zamanlarda insanların benim hakkımda ne düşündüğünden çok, kendi hayatımdan ne kadar memnun olduğumu sorguluyorum. Yıllarca doğru kararlar vermeye, kimseyi hayal kırıklığına uğratmamaya, her şeyi olması gerektiği gibi yapmaya çalıştım. Ama bir gün fark ettim ki başkalarının gözünde başarılı görünen bir hayat, insanın içinde huzurlu olduğu bir hayat olmayabiliyor. Şimdi biraz daha kendi isteklerimi dinlemek, gerçekten neyin beni mutlu ettiğini anlamak istiyorum. Çünkü yıllar sonra geriye baktığımda, herkesin onayladığı bir hayat yaşamış olmaktan çok, kendi hayatımı gerçekten yaşamış olmanın huzurunu hissetmek istiyorum.
1
1
1
31
1,224
Son zamanlarda zamanın ne kadar hızlı geçtiğini daha çok fark ediyorum. Daha dün gibi hatırladığım şeylerin üzerinden yıllar geçmiş. Bir zamanlar her gün gördüğüm insanlarla artık aylarca konuşmuyorum. Eskiden kalabalık sofralarda oturduğumuz evlere şimdi yalnızca bayramlarda uğruyoruz. Herkes bir yerlere yetişmeye çalışırken farkında olmadan birbirimizin hayatından uzaklaşıyoruz. Bazen eski bir fotoğrafa bakıyorum, o günkü insanları, sesleri, kahkahaları hatırlıyorum. Birçoğumuz hâlâ hayattayız ama hiçbir şey eskisi gibi değil. Yine de düşünüyorum, belki yıllar sonra bugünlere de aynı özlemle bakacağım. O yüzden artık güzel bir an yaşarken onun ne kadar süreceğini düşünmek istemiyorum. Çünkü bir gün özleyeceğim hayatı, belki de tam şu anda yaşıyorum.
23
1,233
Denginiz olmayan birine şans verdiğinizde bazen sizi de kendi seviyesine çekmeye çalışır. Sizin anlayışınızı zayıflık, iyi niyetinizi saflık, sabrınızı ise sınırsız tahammül sanır. Bir süre sonra kendinizi hiç yapmayacağınız tartışmaların içinde, hiç söylemeyeceğiniz sözleri söylerken bulursunuz. O yüzden hayatınıza aldığınız insanların yalnızca size nasıl davrandığına değil, sizi nasıl bir insana dönüştürdüğüne de bakın. Çünkü bazı insanlarla mücadele ederken en çok kendi huzurunuzu ve karakterinizi kaybedersiniz.
5
115
9
567
13,297
Sakinleştim. Ağlamıyorum artık her şeye, kırılmıyorum herkese. Söylenenleri üzerime alınmıyor, insanların davranışlarında sürekli bir anlam aramıyorum. Değiştiremeyeceğim şeylerle mücadele etmek yerine onları kabullenmeyi öğreniyorum. Eskiden günlerce aklımdan çıkaramadığım olaylar artık huzurumu eskisi kadar bozmuyor. Elbette hâlâ üzülüyorum ama her üzüntünün içinde kaybolmuyorum. Sanırım olgunlaşmak biraz da bu. Her şeyi kontrol edemeyeceğini, herkesi değiştiremeyeceğini ve bazen en büyük huzurun bazı şeyleri kendi hâline bırakmakta olduğunu anlamak.
4
59
2,147
Son zamanlarda kendimi uzun bir yolculuğun ortasında kalmış gibi hissediyorum. Geriye dönsem geçtiğim yollar yoruyor, ileriye baksam neyle karşılaşacağımı bilmiyorum. Bazen her şeyden biraz uzaklaşmak istiyorum. Kimse bir şey sormasın, hiçbir yere yetişmeyeyim, hiçbir şeyi düşünmek zorunda kalmayayım. Sadece bir sabah uyandığımda içimdeki o ağırlık olmasın istiyorum. Ama yine de kalkıyorum, işlerimi yapıyorum, hayatıma devam ediyorum. Bazen kendime bile itiraf edemiyorum ne kadar yorulduğumu. Yine de içimde küçücük bir umut var. Belki yarın değil, belki hemen değil ama bir gün sabah uyandığımda içimden sadece “Bugün de dayanmalıyım.” demek geçmeyecek. “İyi ki yeni bir gün başlamış.” diyeceğim. Ve ben o günleri de görmek istiyorum.
10
1
46
1,632
Yanlış anlaşılan bir şey var. Psikoloji size “Affedin, özgürleşirsiniz.” derken, gidip size kötülük yapan insanları affedin demiyor. Yaşadığınız öfkeyle, kırgınlıkla, acıyla barışmayı öğrenin diyor. Çünkü birini affetmeden de hayatınıza devam edebilirsiniz. Size yapılanları unutmak ya da haklı görmek zorunda değilsiniz. Önemli olan o insanla barışmanız değil, yaşadıklarınızın sizi ömür boyu yıpratmasına izin vermemeniz.
5
1
58
1,745
“Sana taş atana sen çiçek at.” sözüne asla katılmıyorum. Ben kimsenin attığı taşı geri atmak zorunda değilim ama o taşın karşılığında çiçek sunmak zorunda da değilim. İyi insan olmak, kötülüğü ödüllendirmek demek değildir. Herkesi affetmek, her şeyi sineye çekmek de erdem değildir. Bazen en güzel cevap, elinizdeki taşı da çiçeği de bırakıp gitmektir. Çünkü kimseye zarar vermemek sizin karakterinizdir, size zarar vereni hayatınızda tutmamak ise kendinize saygınızdır.
1
9
1
50
1,475
Değersizlik hissi yaşayan bir insan, çoğu zaman başkalarının kendisine nasıl davrandığından çok, bu davranışların kendisi hakkında ne anlama geldiğine odaklanır. Birinin ilgisizliğini sevilmeye layık olmamak, eleştirisini yetersizlik, uzaklaşmasını ise terk edilmeyi hak etmek olarak yorumlayabilir. Bu yüzden sürekli kendisini kanıtlamaya, herkesi memnun etmeye ve hata yapmamaya çalışabilir. Çünkü değerli olabilmek için önce yeterince iyi olması gerektiğine inanmıştır. Oysa bir insanın size nasıl davrandığı, sizin ne kadar değerli olduğunuzun ölçüsü değildir.
9
86
3,757
Bazı insanların başkalarında kıskandığı şey para, başarı ya da sahip oldukları imkânlar değildir. Bazen asıl kıskandıkları, bir insanın kendi hayatından memnun olabilmesidir. Çünkü herkes daha fazlasına ulaşmaya çalışırken, bazı insanlar ellerindekilerle huzur bulmayı öğrenmiştir. Kendilerini sürekli başkalarıyla kıyaslamaz, kimseye bir şey kanıtlama ihtiyacı duymazlar. Bazen insanın sahip olabileceği en büyük zenginlik, başkasının hayatına özenmeden kendi hayatını sevebilmesidir.
3
29
1,515
Eskiden sizi mutlu eden şeyler artık eskisi kadar mutlu etmiyorsa… Psikolojide “anhedoni” diye bir kavram vardır. Anhedoni, kişinin daha önce keyif aldığı etkinliklere yönelik ilgisinin veya bu etkinliklerden aldığı hazzın belirgin biçimde azalmasıdır. Dışarıdan bakıldığında hayatınız normal görünebilir. İşinize gidersiniz, insanlarla konuşursunuz, gülümsemeye bile devam edebilirsiniz. Fakat eskiden keyif aldığınız şeyler artık aynı hazzı vermeyebilir. Bütün bunları sanki yalnızca yapılması gerektiği için yapıyormuşsunuz gibi hissedebilirsiniz.
2
2
28
2,058
Bazen insan, “Her şey yolunda gibi görünüyor ama neden hiçbir şey bana eskisi kadar keyif vermiyor?” diye kendisini sorgular. Oysa anhedoni bir karakter özelliği, nankörlük ya da elindekilerin kıymetini bilmemek değildir. Depresyon başta olmak üzere farklı ruhsal ve fiziksel durumlarla ilişkili olabilen bir belirtidir. Üstelik anhedoni yaşayan bir insanın sürekli ağlaması, üzülmesi veya belirgin bir mutsuzluk yaşaması gerekmez. Bazen insan üzgün olmaktan çok, eskiden kendisine iyi gelen şeylerin artık aynı duyguyu yaşatmadığını fark eder.
1
1
8
292
İbn Sînâ’ya atfedilen bir söz var: “Seni yoran, başına gelenler değil; başına geleceğini düşündüğün şeylerdir.” Gerçekten de insanı bazen yaşadıkları değil, henüz yaşanmamış ihtimaller tüketir. Olmamış olayların kaygısını taşır, söylenmemiş sözlere üzülür, gerçekleşmemiş kayıpların yasını tutar. Zihnimizde kurduğumuz her senaryoyu gerçekmiş gibi yaşadığımızda, bugünün huzurunu yarının belirsizliğine teslim ederiz. Oysa düşündüğümüz her şey gerçekleşmeyecek, korktuğumuz her ihtimal başımıza gelmeyecektir.
1
3
1
32
1,110
Bir kitapta şöyle bir söz okudum: “Hepimiz çukurdayız ama bazılarımız yıldızlara bakıyor.” Oscar Wilde, Lady Windermere’in Yelpazesi eserinde söylüyor bunu. Düşündüm de aynı zorlukları yaşayan iki insan, hayata bambaşka gözlerle bakabiliyor. Biri yalnızca kaybettiklerini görürken diğeri hâlâ değişebilecek şeylerin olduğunu düşünüyor. Çünkü umut, her şeyin güzel olduğuna inanmak değil; her şey güzel değilken de güzelliklerin mümkün olduğuna inanabilmektir.
1
19
878
Düşündüm de bazen değiştiremeyeceğimiz şeylerle mücadele etmekten, değiştirebileceğimiz şeylere gücümüz kalmıyor. Geçmişi, insanların kararlarını, yaşananları değiştirmeye çalışıyoruz. Oysa bazen iyileşmek, yaşadıklarımızı değiştirmekten değil, yaşadıklarımızın hayatımızın geri kalanını yönetmesine izin vermemekten geçiyor.
21
830