یکی از چیزایی که هیچوقت یادم نمیره و وقتی یادم میفته مثل روز اول جلوی چشمامه، طرز نگاه خواهرمه وقتی از بیمارستان برگشت
خیره نگاه میکرد
وقتی بعد چند ساعت دوباره حالش بد شد و مادرم دوباره خواست ببرتش بیمارستان
من از پله های خونه تا دم ماشین باهاش رفتم.
یه برنامه هست به اسم language tools این خیلی خوبه مثل یه معلم writing مینویسی برات تصحیح میکنه
اگه خودخوان بخونی به کارت میاد
به کار من که اومده
5
95
انگار چند نفرم
یکی امیدواره
یکی خسته س
یکی غمگینه
یکی گذشته ولش نمیکنه
یکی چسبیده به آینده
یکی میگه ولش کن حالو بچسب
بعد اون یکی میگه نه که حال خیلی خوبه بچسبی بهش که چی
سرم واقعا بازاره هر کی یه سینی داره تو دستش میگه بفرما
بچه که بودم داییم برا دو تا پسرخاله ام که همسن من بودن دوچرخه خریده بود ولی برا من نه
منم اصرار به بابا که برام دوچرخه بخر و بابام میگفت میخره اما چون تو بچگی بهم قولایی داده بود و عمل نکرده بود مطمئن بودم نمیخره/
ولی من بعد از گذشت این همه سال هنوزم نمیتونم سوار دوچرخه بشم
بلد نیستم هنوز و یاد هم نمیگیرم
از این ناراحتم که دوچرخه برای من فقط دوچرخه نیست یادآور حسرته و زشت شدن و اینکه بابا قولش قول نیست.
تو الان اونجایی نیستی که دلت میخواد باشی، چون هنوز تبدیل به آدمی نشدی که بتونه اونجا زندگی کنه.
1
4
137
بازم بهم گفتی بی عرضه؟ درسته دیگه برام مهم نیست
ولی یادم میندازه چه وقتایی نتونستم عملکرد درستی داشته باشم چون صدای تو تو سرم داد میکشید
5
212

