Michał Chwistek (@kwisc_) header
Michał Chwistek (@kwisc_) profile picture

Project Lead/Lead Game Designer Be My Horde w @polishedgames Wcześniej https://nitter.cf/t.co/B3q7tV54eB i Komputer Świat. Gry, game design i nowe technologie.

Polska
Joined December 2012
Photo by Michał Chwistek (@kwisc_)Photo by Michał Chwistek (@kwisc_)Photo by Michał Chwistek (@kwisc_)Photo by Michał Chwistek (@kwisc_)Photo by Michał Chwistek (@kwisc_)Photo by Michał Chwistek (@kwisc_)Photo by Michał Chwistek (@kwisc_)Photo by Michał Chwistek (@kwisc_)Photo by Michał Chwistek (@kwisc_)Photo by Michał Chwistek (@kwisc_)
Mała prywatna aktualizacja. Po dokładnie trzech latach w game devie zostałem project leadem w Polished Games. Przygoda trwa więc dalej, a najbardziej cieszy to, że sprawia mi jeszcze większą frajdę niż na początku:) Doszła większa odpowiedzialność, więcej obowiązków (nadal pozostaje lead designerem), a na dodatek zespół się powiększy, dlatego niestety na X czasu co raz mniej, ale mam nadzieję, że raz na jakiś czas uda się napisać coś ciekawego. Zalety takie, że jest więcej możliwości i jeszcze większy wpływ na projekt, którym żyje już od trzech lat. Trzymajcie kciuki za kolejny updejt Be My Horde, bo narazie zapowiada się mega dobrze. Jak uda nam się z ekipą wszystko spiąć, to nawet jakby to była ostatnia rzecz, jaką zrobię w game devie (oby nie!), to będę zadowolony;) #gamedev #indie #bemyhorde
Ponad rok temu prawie zrezygnowałem z szukania pracy w game devie. Dzisiaj już oficjalnie zostałem Lead Designerem w @polishedgames 😊 Niesamowity to był rok, chociaż mam wrażenie jakby minęło ich przynajmniej pięć. W tym czasie razem z absolutnie wspaniałym zespołem Polished: 1. Brałem udział w tworzeniu Be My Horde od prostego prototypu do wydania gry w EA. 2. Wydaliśmy kilka dużych aktualizacji. 3. Zdobyliśmy 764 recenzje na Steamie. 90% pozytywnych. 5. O grze napisał @golpl , recenzja @FilipChrzuszcz ukazała się w @cdaction , moj wywiad w Trójce, a na YT są filmy z BMH z ponad 100k wyświetleń :o 4. Zajmowałem się designowaniem i balansowaniem levelu, przeciwników, HUBa, system progresji, umiejętności, bossa… i mnóstwa różnych rzeczy. 5. Napisałem nawet krótkie dialogi, które potem mogłem usłyszeć w wykonaniu świetnej aktorki głosowej:> 6. Opowiadałem po 100 razy o naszej grze na Gamescomie, PGA czy CD Action EXPO i wcale nie miałem dosyć…. …i mógłbym tak pewnie jeszcze chwilę wymieniać, a to wszystko w 14 miesięcy o.O Takie rzeczy są możliwe tylko w studiach indie. Nie ma nic lepszego. A @polishedgames to super studio indie z super ludźmi 😊 Mam nadzieję, że Be My Horde w wersji w 1.0 też będzie super;) PS. Wielkie dzięki za wszystkie recenzje, opinie i feedback. Mega fajnie się pracuje, jak ma się takie wsparcie od polskich graczy:) #gamedev #indiedev #gamedesign
5
1
47
3,121
Już trochę więcej 😅
Całkiem ładnie rośnie ta nasza nowa gierka:p
5
22
639
Całkiem ładnie rośnie ta nasza nowa gierka:p
4
1
28
1,511
To jeszcze dorzucę trailer:) youtube.com/watch?v=S3G8Q2TO…
Na Steama właśnie wleciał największy update w historii Be My Horde:> - kontrola hordy za pomocą komend - Nowy biom Purgatory - boss Śmierć - nowi przeciwnicy - WSZYSTKI perki przerobione pod zupełnie nowy system - cały system perków przerobiony od zera (jak ktoś lubi Megabonka, to jest sporo inspiracji:)) - Mythic Upgrades - zupełnie nowy balans poziomów trudności - nowy wygląd Moriany i duuuużo innych rzeczy:) Zombie owce dla zasięgów. Tak. Maksując Size można robić różne dziwne rzeczy :D PS. Każdy feedback po zmianach mile widziany:)
11
507
Na Steama właśnie wleciał największy update w historii Be My Horde:> - kontrola hordy za pomocą komend - Nowy biom Purgatory - boss Śmierć - nowi przeciwnicy - WSZYSTKI perki przerobione pod zupełnie nowy system - cały system perków przerobiony od zera (jak ktoś lubi Megabonka, to jest sporo inspiracji:)) - Mythic Upgrades - zupełnie nowy balans poziomów trudności - nowy wygląd Moriany i duuuużo innych rzeczy:) Zombie owce dla zasięgów. Tak. Maksując Size można robić różne dziwne rzeczy :D PS. Każdy feedback po zmianach mile widziany:)
4
1
1
30
1,608
Już za tydzień 16 listopada będziemy mieli na Steamie podwójną premierę. Nowej gry Here Comes The Horde i największego updejtu w historii Be My Horde. Obie gry w tym samym uniwersum, tylko pod dwóch stronach barykady. Można wybierać między goth mommy i przystojnym rudym brodaczem😉 Nerwy są duże, bo nigdy nie jest łatwo się przebić na Steamie, ale mam nadzieję, że w najgorszym przypadku sprawimy kilku osobom sporo frajdy:) Mała ciekawostka: HCTH będzie dostępne nie tylko po polsku, ale też w 30 innych językach! Ich lista nie zmieściła mi sie na ekranie telefonu 😅 W obu grach jest też sporo świetnego angielskiego dubbingu. #indiegame #bemyhorde #herecomesthehorde
1
9
619
W dziwnym momencie teraz żyjemy. Mam wrażenie, wiele osób na świecie zdaje sobie sprawę, że prędzej czy później nastąpi jakaś katastrofa związania z AI (najprawdopodobniej związana z cyber bezpieczeństwem), ale jednocześnie dopóki się ona nie wydarzy, nikt nie podejmie żadnych działań zapobiegawczych na wielką skalę, które mogłyby ją powstrzymać.
jak do tego kiedyś dojdzie, a dojdzie, to dopiero będą czasy. czasy na odłączenie się od internetu.
13
2
1
165
19,758
Bardzo dobre hasło:) „So thats the thing about game industry wisdom. It is always absolutely true, until it’s not” Nie opłaca się robić trudnych gier. Turowe RPGi to nisza. Żadna nowa MOBA nie ma szans. Nie warto robić platformówek. itd. itd. Ja cały czas czekam, aż ktoś zrobi super popularnego prawdziwego roguelika bez metaprogresji;)
Replying to @doraspacexplora
We don't need to accept that things must unfold this way. We can break the cycle. If there's anything we can take away from BioWare's story, it's the fighting spirit in David's words: "That's the thing about games industry wisdom. It is always absolutely true, until it's not."
3
1
13
1,015
Nie grałem nigdy w Deadlocka, ale wystarczy popatrzeć na ten wykres, żeby wiedzieć, że ci ludzie wiedzą jak robić gry i marketing:> Łatwo dużej firmie zbudować hype na premiera i wykręcić duże liczby. Dużo trudniej się utrzymać po dropie, a potem rosnąć w takim tempie. Dodatkowy szacun za zrobienie nowe popularnej MOBY w 2024r. 99% wydawców nigdy by w coś takiego nie zainwestowało.
13
1
135
12,748
Nie wiem czy wiecie, ale wrzuciliśmy demko naszej drugiej gry:) Here Comes The Horde to auto-battler/incremental z tysiącami jednostek na ekranie i jednocześnie spin-off Be My Horde. Moriana wraca w roli tej złej (czyli jak zawsze), a my wcielamy się w biednego króla Richarda, który próbuje się bronić. W skrócie: budujemy coraz większe armię, żeby bronić się przed coraz większymi hordami zombie. Dużo klikania, kupowania upgrejdów i podziwiania wielkiej rozwałki. Osobiście nie pracowałem na tym tytułem, ale jak macie wolne 30 min to zachęcam do sprawdzenia. Demko można pobrać na Steamie lub odpalić w przeglądarce na itch.io. A jak ktoś chciałby wrócić do Be My Horde, to wielkimi krokami zbliża się duuuuuuuuuuuuzy updejt 😉 #gamedev #indiegames #herecomesthehorde
BEHOLD, this time our King Richard has something to say. Tired of playing the bad guy in Be My Horde? Try our new auto-battler title 👑HERE COMES THE HORDE👑! The demo is already live on Steam and Itch.io!
2
22
989
Dlaczego mnie to nie dziwi? Bo przechodziłem kilka iteracji zmian systemu umiejętności i przygotowywanie opisów, to zawsze był jeden z najżmudniejszych i najbardziej męczących etapów:) Ilość rzeczy, które trzeba brać pod uwagę jest na prawdę duża, a nawet jak myśli się, że pomyślało sie o wszystkim, to na playtestach zawsze wyjdzie coś nowego. Jedno złe słowo lub jego brak może sprawić, że gracz odbierze jakąś rzecz w zupełnie inny sposób. A moje doświadczenie opiera się na grze duuuuużo mniej skomplikowanej niż Path of Exile. No i umówmy się, w tłumaczeniu takiej gry jak PoE dużo ważniejsze jest to jedno słowo w opisie przedmiotu czy skilla, niż świetne literacko tłumaczenie wszystkich dialogów.
Co do Path of Exile po polsku, ciekawostka ze streama Rysława, odpisali mu, że ma za mało godzin, podobno odpisali to samo jego koledze, który ma w PoE ok. 800 godzin Czyli nie żartowali że szukają weteranów-tłumaczy z tysiącami godzin na karku
8
69
13,394
Szukamy nowych osób do Polished Games. Jak jest tu jakiś wymiatacz lub wymiataczka od UI/UX albo VFX-ów to zachęcam do zgłaszania się. Fajne rzeczy robimy i będziemy robić 😉 Więcej info tutaj: skillshot.pl/users/12987
250
Jak czytam takie teksty, to strasznie korci, żeby wrócić do WoWa przy Forever😅 Zarówno z powodu nostalgii, jak i perspektywy designera, bo tam jest mnóstwo rozwiązań, które wprowadzają dużo friction (nic nie przychodzi łatwo), ale dzięki temu osiągają różne świetne rezultaty. Łezka się w oku kręci. Szczególnie, że w WoWa zaczynałem grać od podstawki, a skończyłem na początku Lich Kinga. pcgamer.com/games/world-of-w…
1
3
480
Mam wrażenie, że gry zdecydowanie zbyt rzadko wykorzystują motyw świata w kształcie kuli. Pewnie nie wszędzie coś takiego pasuje, ale może mieć sporo ciekawych zastosowań. Możemy udać się do bardzo odległego miejsca, a potem wrócić zupełnie inną/krótszą drogą. Albo z czasem odblokować różne nowe połączenia między lokacjami. Ciekawy jestem jakby to wpłynęło na projektowanie typowych otwartych światów w stylu AC czy Wiedźmina.
Ever dreamt of having a job where you deliver mail to the residents of a tiny planet? Us too. messenger.abeto.co #webgl #threejs
5
25
3,854
Bardzo ciekawy tekst na temat launchu 1.0. Sporo świetnych danych. Polecam i gratulacje @AwesomeGamesStd Nas to jeszcze czeka:)
1
2
543
➡️ 9 zasad trudnych gier, dzięki którym gracz będzie obwiniał siebie, a nie designera 🤗 Kilka ogólnych wniosków z mojego doświadczenia z Mina the Hollower. 1️⃣ Kara powinna być proporcjonalna i przewidywalna względem błędu. 
Ten sam błąd nie powinien losowo kosztować gracza 10% HP, a innym razem 30% HP + śmierć + utratę progresu tylko dlatego, że stał metr bliżej przepaści. Im większa wariancja konsekwencji błędu, tym łatwiej trudność zaczyna być odbierana jako niesprawiedliwa. 2️⃣ Uważać na „kaskady kary”.
 Hit → knockback → przepaść → respawn w złym miejscu → kolejny hit to w teorii kilka systemów działających zgodnie z zasadami, ale dla gracza jest to jedna długa kara za jeden błąd. Systemy trzeba więc balansować nie tylko osobno, ale również pod kątem tego, jakie tworzą łańcuchy. 3️⃣ Nie liczyć tylko liczby zagrożeń. Liczyć potencjalne konflikty między nimi. 
Trzech przeciwników może być łatwiejszych niż jeden przeciwnik + wiatr + platforming. Najbardziej frustrujące są kombinacje, w których poprawna odpowiedź na zagrożenie A wystawia gracza na zagrożenie B. 4️⃣ Agency jest jednym z najważniejszych zasobów gracza. 
Knockback, stun, slow, wiatr, forced movement itd. są szczególnie frustrujące, ponieważ nie tylko utrudniają grę, ale odbierają możliwość grania. Im częściej odbierasz kontrolę, tym ostrożniej trzeba dawkować takie mechaniki. 5️⃣ Nauka trudnej gry powinna być przyjemna.
 Mechanika może być możliwa do nauczenia, ale nadal być źle zaprojektowana pod kątem doświadczenia. Argument „gracz może się tego nauczyć” nie jest dobry. Ważne jest czy proces uczenia się jest satysfakcjonujący. 6️⃣ Gra nie powinna wymagać większej precyzji niż oferuje jej sterowanie i prezentacja. 
Jeśli gracz porusza się i atakuje w czterech kierunkach, ale musi precyzyjnie reagować na ataki ponukosie albo oceniać wysokość obiektów w perspektywie, która słabo komunikuje wysokość, powstaje rozjazd między wymaganiem a narzędziami gracza. 7️⃣ Symetria zasad mocno wpływa na poczucie uczciwości. 
Gracz nie musi mieć tych samych możliwości co przeciwnik, ale musi rozumieć, dlaczego asymetria istnieje i jak sobie z nią radzić. „Wróg może zrobić coś, czego ja nie mogę, a moje narzędzia nie są do tego przystosowane” bardzo szybko daje poczucie oszustwa. 8️⃣ Projektować kombinacje systemów, nie tylko pojedyncze mechaniki. 
Wiatr może być fajny. Pioruny mogą być fajne. Knockback może być fajny. Przepaście mogą być fajne. Wszystkie cztery naraz mogą być złe. To prosty sposób na podniesienie poziomu trudności, ale nie zawsze przyjemny. 9️⃣ Im większa kara, tym większe powinno być poczucie odpowiedzialności gracza za porażkę. #gamedesign #gry #difficulty
➡️Mina the Hollower to gra, która bardzo nie lubi gracza. Dawno nie grałem w tak dobry tytuł, który jednocześnie robi wszystko, żeby mnie frustrować. Lubie trudne gry, mimo że nie jestem w nie jakoś super dobry. Dlatego nie mam nic przeciwko powtarzaniu tego samego etapu 10, 20 czy 50 razy. W Mina the Hollower takie powtarzanie potrafi mnie jednak bardzo frustrować. 10x bardziej niż w Dark Souls i w pewnym momencie zacząłem się zastanawiać dlaczego? Co takiego zrobili projektanci Miny, że gra się w tą grę tak nieprzyjemnie, mimo wielu na prawdę fajnych i ciekawy pomysłów? Znalazłem kilka powodów. 1. Losowe interakcje, które kończą się dla gracza źle. W Minie po otrzymaniu obrażeń otrzymujemy spory knockback. Czasami nie ma to żadnego znaczenia, ale innym razem może nas zepchnąć w przepaść. Za błąd nie jesteśmy więc karani raz, a dwa razy, bo upadek w przepaść też zabiera nam życie. A czasami kara jest nawet potrójna, bo upadek cofa nas na początek planszy. Za ten sam błąd jesteśmy więc karani w różny sposób w zależności od naszego szczęścia, a poziomy są tak projektowane, żeby działo się to bardzo często 2. Zbyt wiele źródeł zagrożenia jednocześnie. W Minie bardzo często naszym wrogiem nie są tylko przeciwnicy, ale również otoczenie. Mamy więc sytuacje, w których walczymy z grupą wrogów, a jednocześnie musimy unikać uderzających z nieba piorunów, uważać na wiejący w nas wiatr i… w tym samym czasie skakać po platformach. Powstają sytuacje, w których uniknięcie jednego zagrożenia prowadzi do trafieni przez inne. Dodatkowo wzmacnia to frustrację z punktu pierwszego. Najpierw wiatr może nas popchnąć na wroga, który da nam knockback w przepaść, a jak tylko się wskrzesimy możemy być daleko od osłony przed piorunem i dostać trzecie uderzenie z nieba. Długa sekwencja wydarzeń, na którą nie mamy większego wpływu. To nie jest przyjemne doświadczenie;) 3. Odbieranie lub ograniczanie kontroli. Pomysły designowe w Minie nagminnie wpływają też na nasze poruszanie, a nie ma nic bardziej frustrującego. Poza wspomnianym wcześniej knockbackiem możemy zostać przesunięci, przyspieszeni, spowolnieni, wyrzuceni itd. I oczywiście możemy się nauczyć unikać tych niebezpieczeństw, ale ciągła utrata kontroli sprawia, że proces nauki jest zwyczajnie bardzo nieprzyjemny. 4. Nieuczciwe i nieczytelne zasady gry. Mina to gra, w której poruszamy się i atakujemy w czterech kierunkach. Nie byłoby w tym nic złego, gdyby nie fakt, że przeciwnicy nagminnie atakują… po ukosie. Dodatkowo wrogowie potrafią latać, a określenie wysokości i pozycji latającego wroga przy widoku z góry jest okropnie nieintuicyjne. Czujemy się więc tak, jakby gra wymagała od nas czegoś do czego nie została stworzona. I oczywiście da się tego wszystkiego nauczyć, ale… nie jest to przyjemne. Może to tylko moje odczucie, ale mam wrażenie, że ta gra bardzo nie lubi gracza:) Za każdym razem jak odkrywam nową mechanikę czy jakiś nowy gimmick, to czuję, że jej twórca chciał bardzo mniej unieszczęśliwić. A mechaniki w tej grze potrafią być na prawdę pomysłowe. Niemal tak bardzo jak średniowieczne metody tortur 🥲 #gamedesign #kwiscgamedesign #minathehollower
12
911
➡️Mina the Hollower to gra, która bardzo nie lubi gracza. Dawno nie grałem w tak dobry tytuł, który jednocześnie robi wszystko, żeby mnie frustrować. Lubie trudne gry, mimo że nie jestem w nie jakoś super dobry. Dlatego nie mam nic przeciwko powtarzaniu tego samego etapu 10, 20 czy 50 razy. W Mina the Hollower takie powtarzanie potrafi mnie jednak bardzo frustrować. 10x bardziej niż w Dark Souls i w pewnym momencie zacząłem się zastanawiać dlaczego? Co takiego zrobili projektanci Miny, że gra się w tą grę tak nieprzyjemnie, mimo wielu na prawdę fajnych i ciekawy pomysłów? Znalazłem kilka powodów. 1. Losowe interakcje, które kończą się dla gracza źle. W Minie po otrzymaniu obrażeń otrzymujemy spory knockback. Czasami nie ma to żadnego znaczenia, ale innym razem może nas zepchnąć w przepaść. Za błąd nie jesteśmy więc karani raz, a dwa razy, bo upadek w przepaść też zabiera nam życie. A czasami kara jest nawet potrójna, bo upadek cofa nas na początek planszy. Za ten sam błąd jesteśmy więc karani w różny sposób w zależności od naszego szczęścia, a poziomy są tak projektowane, żeby działo się to bardzo często 2. Zbyt wiele źródeł zagrożenia jednocześnie. W Minie bardzo często naszym wrogiem nie są tylko przeciwnicy, ale również otoczenie. Mamy więc sytuacje, w których walczymy z grupą wrogów, a jednocześnie musimy unikać uderzających z nieba piorunów, uważać na wiejący w nas wiatr i… w tym samym czasie skakać po platformach. Powstają sytuacje, w których uniknięcie jednego zagrożenia prowadzi do trafieni przez inne. Dodatkowo wzmacnia to frustrację z punktu pierwszego. Najpierw wiatr może nas popchnąć na wroga, który da nam knockback w przepaść, a jak tylko się wskrzesimy możemy być daleko od osłony przed piorunem i dostać trzecie uderzenie z nieba. Długa sekwencja wydarzeń, na którą nie mamy większego wpływu. To nie jest przyjemne doświadczenie;) 3. Odbieranie lub ograniczanie kontroli. Pomysły designowe w Minie nagminnie wpływają też na nasze poruszanie, a nie ma nic bardziej frustrującego. Poza wspomnianym wcześniej knockbackiem możemy zostać przesunięci, przyspieszeni, spowolnieni, wyrzuceni itd. I oczywiście możemy się nauczyć unikać tych niebezpieczeństw, ale ciągła utrata kontroli sprawia, że proces nauki jest zwyczajnie bardzo nieprzyjemny. 4. Nieuczciwe i nieczytelne zasady gry. Mina to gra, w której poruszamy się i atakujemy w czterech kierunkach. Nie byłoby w tym nic złego, gdyby nie fakt, że przeciwnicy nagminnie atakują… po ukosie. Dodatkowo wrogowie potrafią latać, a określenie wysokości i pozycji latającego wroga przy widoku z góry jest okropnie nieintuicyjne. Czujemy się więc tak, jakby gra wymagała od nas czegoś do czego nie została stworzona. I oczywiście da się tego wszystkiego nauczyć, ale… nie jest to przyjemne. Może to tylko moje odczucie, ale mam wrażenie, że ta gra bardzo nie lubi gracza:) Za każdym razem jak odkrywam nową mechanikę czy jakiś nowy gimmick, to czuję, że jej twórca chciał bardzo mniej unieszczęśliwić. A mechaniki w tej grze potrafią być na prawdę pomysłowe. Niemal tak bardzo jak średniowieczne metody tortur 🥲 #gamedesign #kwiscgamedesign #minathehollower
1
1
11
1,846
Historia Sony coraz bardziej zaczyna mi przypominać historię Ubisoftu. Oczywiście nie jest to jeszcze ta skala problemu i średnie oceny Wolverine, to nie jakaś katastrofa, ale jest sporo podobieństw. Podobnie jak Francuzi Sony stworzyło swoją formułę gier singlowych, która bardzo dobrze się sprawdzała. Rewelacyjne oceny i bardzo dobra sprzedaż. Mieli swoje Assassyny i Far Crya. Na dodatek nie bali się eksperymentów. Raz na jakiś czas pojawiało się jakieś Until Dawn, Returnal czy Astro Bot. Tak jak Ubisoft wydawał South Park, Mario + Rabbids czy For Honor. Potem Ubisoft wpadł w amok GAAS i odniósł większe sukcesy od Sony, ale zaliczył też mnóstwo porażek. Porażek finansowanych w dużej mierze przez sprawdzoną Formułę sandboxow. I wszystko to dało się utrzymywać, tak długo jak magiczna formuła działała. Ale nie mogło to trwać wiecznie. Jak większość gier singlowych zaczęto robić na jedno kopyto, to graczy zaczęło to powoli nudzić. Kolejne wielkie gry nie wzbudzały już wielkiej ekscytacji. Sony może (ale nie musi) byś na tym właśnie etapie. Oczywiście, jak w każdym porównaniu dużo tu uproszczeń, ale trudno te podobieństwa ignorować. Nie chodzi mi też o to, że Sony powinno teraz zacząć robić jakieś niesamowicie oryginalne tytuły. Albo powinni rezygnować z otwartych światków czy liniowych gier akcji. Bardziej o to, że sukcesy rozleniwiają. W pewnym momencie ludzie w Sony mogli zacząć myśleć, że nie ma co ryzykować i się wysilać. Najbezpieczniej wziąć znaną markę, znana formułę, wrzucić dużo pieniędzy i wyjdzie hit. Bez ryzyka i kombinowania. Na szczęście branża kreatywna nagradza też kreatywność:>
Nawet mi ciężko w to uwierzyć, Wolverine z 78 na metacritic.
5
64
7,852
Zanim zaczniemy krytykować Sony za taką decyzję, to warto zastanowić się nad jedna rzecz. Jeżeli dla każdego wydaje się głupotą rezygnowanie z gry Kojimy, to na prawdę jest mało prawdopodobne, żeby w Sony o tym nie wiedzieli i podjęli taką decyzję lekką ręką. Wiem, że korpo to korpo, ale co innego wierzyć, że Concord czy TloU GAAS to złoty grał gamingu, a co innego nagle uznac, ze nie warto współpracować ze sprawdzonym i super medialnym twórcom, z którym mamy dobre relacje. Jezeli zrezygnowali z gry Kojimy, to moim zdaniem jest dość prawdopodobne, że mieli ku temu bardzo ważne powody. “Genre defining game” to nie jest na pewno coś łatwego. Moze projekt od dłużnego czasu jest w limbo? Może jest super ryzykowny, a jednocześnie bardzo kosztowny? Oczywiście nadal jest szansa, że ktoś w korpo nie lubi Kojimy, albo źle spojrzał w kolumnę w excelu;) Ale poczekałbym trochę z jednoznacznym wyciąganiem wniosków. Decyzja jest zbyt nietypowa.
As confirmed earlier through our official channels, in mid-June of this year, we unexpectedly received notice from PlayStation Studios that they would cancel the PHYSINT project. PHYSINT is an important project both to me personally and to KOJIMA PRODUCTIONS. Determined to keep the project alive, we have spent the last three months searching tirelessly for a new partner. In the course of seeking advice and pursuing negotiations with people across many fields, we found in XBOX a partner with whom we share a common vision for the future, and we have decided to team up with them once again. Please rest assured that development of PHYSINT, our genre-defining action-espionage title, is ongoing and will continue moving forward.
82
2
43
20,014